فهرست باشگاه‌های فوتبال قهرمان جهان

جام بین قاره‌ای که همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می‌شود، یک رقابت رسمی فوتبال بین‌المللی بود که توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار می‌شد،^[۵][۶][۷] این مسابقات بین باشگاه‌های نماینده این کنفدراسیون‌ها، که معمولاً برندگان جام قهرمانان اروپا (که اکنون به عنوان لیگ قهرمانان اروپا شناخته می‌شود) و جام لیبرتادورس آمریکای جنوبی هستند برگزار می‌شد. این رقابت توسط نمایندگان باشگاه‌های توسعه یافته‌ترین قاره‌ها در دنیای فوتبال انجام شد. این مسابقات حالا با جام جهانی باشگاه‌ها جایگزین شده است. همه نسخه‌ها مسابقات رسمی یوفا و کونمبول،^[۸][۹] و همچنین به طور غیرمستقیم فیفا بودند.^{[۱۰][۱۱][۱۲][۱۳]}

از زمان شکل گیری آن در سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۹، در صورت تساوی در یک مسابقه، تا سال ۱۹۶۸ یک بازی پلی آف و بعدا ضربات پنالتی انجام می‌شد. در طول دهه ۱۹۷۰، شرکت‌کنندگان اروپایی در جام بین قاره‌ای به دلیل رویدادهای بحث برانگیز در فینال ۱۹۶۹، گاهی از بازی کردن خودداری می‌کردند،^[۱۴] و برخی از تیم‌های قهرمان باشگاه قهرمان اروپا کنار رفتند.^[۱۵] از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۴، مسابقات در یک مسابقه در ژاپن برگزار شد و توسط صنعت خودروسازی چندملیتی تویوتا حمایت مالی شد، که یک جایزه ثانویه (که در کنار نسخه اصلی)، یعنی جام تویوتا را ارائه می‌کرد.^[۱۶]

در طول تاریخ فوتبال، تلاش‌های مختلفی برای سازماندهی یک تورنمنت که "بهترین تیم باشگاهی جهان" را مشخص می‌کند (مانند مسابقات قهرمانی فوتبال جهان، جام سیر توماس لیپتون، کوپا ریو و جام جهانی باشگاه‌ها کوچک) انجام شده است. اما عدم علاقه یا ناتوانی فیفا در سازماندهی مسابقات باشگاهی باعث شد این برای مدت طولانی انجام نشود.^[۱۷] جام بین قاره‌ای توسط فیفا به عنوان سلف رسمی^[۱۸][۱۰] جام جهانی باشگاه‌ها، که برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ برگزار شد، در نظر گرفته می شود.^[۱۹]

همه تیم‌های برنده توسط رسانه‌های گروهی در سراسر جهان و جامعه فوتبال، از جمله فیفا (به عنوان تولیدات مرکز خبری که در وب‌سایت فیفا به‌عنوان اسناد رسمی فهرست نشده‌اند)،^[۲۰] به‌عنوان «قهرمانان جهان» عملا در نظر گرفته شدند.^{[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴]} در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷، شورای فیفا، در حالی که اتحاد آماری بین جام بین قاره‌ای و جام جهانی باشگاه‌ها را با توجه به تاریخچه این دو تورنمنت^[۲۵] (که در سال ۲۰۰۵ با هم ادغام شدند) را ترویج نمی‌کرد،^[۲۶] عنوان جام بین قاره‌ای را به رسمیت شناخت. همه برندگان به عنوان قهرمانان رسمی باشگاه‌های جهان،^{[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰]} با همان عنوان برندگان جام جهانی باشگاه‌ها، یا "قهرمانان باشگاه‌های جهان" شناخته می‌شوند.^{[۳۱][۳۲][۳۳][۳۴][۳۵][۳۶][۳۷]}

جام جهانی باشگاه‌ها یک رقابت بین‌المللی فوتبال برای مردان است که توسط فدراسیون بین‌المللی فوتبال (فیفا)، نهاد جهانی این ورزش برگزار می‌شود. این مسابقات رسماً عنوان جهانی را به خود اختصاص می‌دهد.^[۳۸] این مسابقات اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان برگزار شد. مسابقات بین سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۴ به دلیل ترکیبی از عوامل، مهم‌تر از همه سقوط شریک بازاریابی فیفا برگزار نشد.^[۳۹] از سال ۲۰۰۵، این مسابقات هر ساله برگزار می‌شود و میزبانی آن در برزیل، ژاپن، امارات متحده عربی، مراکش و عربستان سعودی بوده است. اعتبار جام جهانی باشگاه‌ها در بخش‌های مختلف دنیای فوتبال کاملاً متفاوت است. در حالی که به طور گسترده‌ای به عنوان برجسته‌ترین جام در سطح باشگاهی در آمریکای جنوبی در نظر گرفته می‌شود،^[۴۰][۴۱] در مقایسه با لیگ قهرمانان اروپا برای جلب علاقه بیشتر تلاش می‌کند و معمولاً به عنوان یک مسابقه با رتبه بالا شناخته نمی‌شود.^[۴۲][۴۳]

اولین مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۰۰ در برزیل برگزار شد. اما شکست ای‌اس‌ال باعث شد فیفا مسابقات را متوقف کند و مسابقات سال بعد که در اسپانیا برگزار می‌شد لغو شود. این اولین قسمت شکست خورده به موازات جام بین قاره‌ای (همچنین به عنوان جام اروپا/آمریکای جنوبی شناخته می‌شود) برگزار شد، رقابتی که به طور مشترک توسط اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) و کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کونمبول) برگزار شد که برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ بین برندگان جام قهرمانان اروپا و جام لیبرتادورس مورد مناقشه قرار گرفت. فیفا سرانجام موفق شد رویداد معتبر ژاپنی را خریداری کند و در سال ۲۰۰۵، پس از آخرین دوره جام بین قاره‌ای، آن رقابت با فیفا ادغام شد. اولین دوره جام جهانی باشگاه‌ها شکست خورده، به «مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان» تغییر نام داد و یک جام جدید جایگزین جام بین قاره‌ای و همچنین جام تویوتا شد. در سال ۲۰۰۶ این مسابقات نام فعلی خود را به خود گرفت.

فرمت مسابقات بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۲۳ این مسابقات شامل هفت تیم بود که برای کسب عنوان قهرمانی در ورزشگاه‌های کشور میزبان در مدت حدود دو هفته با یکدیگر رقابت می‌کردند. برندگان آن سال لیگ قهرمانان آسیا (آسیا)، لیگ قهرمانان آفریقا (آفریقا)، لیگ قهرمانان کونکاکاف (آمریکای شمالی)، جام لیبرتادورس (آمریکای جنوبی)، لیگ قهرمانان اقیانوسیه (اقیانوسیه) و لیگ قهرمانان اروپا (اروپا)، به همراه قهرمان ملی کشور میزبان، در یک تورنمنت حذفی مستقیم شرکت می‌کردند. قهرمان ملی کشور میزبان در بازی پلی آف مقابل قهرمان اقیانوسیه رقابت می‌کرد که برنده آن مسابقه در مرحله یک‌چهارم نهایی به قهرمانان آسیا، آفریقا و آمریکای شمالی می‌پیوست. برندگان مرحله یک‌چهارم نهایی به مصاف قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی می‌رفتند که در مرحله نیمه نهایی قرار می‌گرفتند تا به فینال راه پیدا کنند. در اروپا این مسابقات تقریبا توسط رسانه‌های جمعی نادیده گرفته می‌شد، عمدتا به دلیل سطح ورزشی آن، که در مقایسه با جام بین قاره‌ای پایین‌تر از این تورنمنت تلقی می‌شد.^[۴۴] در واقع زمانی که طرف‌ها در یک بازی یک‌باره در ژاپن (و حتی قبل از آن) با هم دیدار می‌کردند، این هنوز یک مبارزه عادلانه بود. باز شدن بازار جهانی فوتبال تعادل را تغییر داده است. این روزها بهترین بازیکنان آمریکای جنوبی (و ستاره‌های تمام قاره‌های دیگر) معمولاً در اروپا بازی می‌کنند.^[۴۵][۴۶] در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۲، فیفا از برگزاری مسابقات گسترده‌تری خبر داد که شامل ۳۲ تیم می‌شد و هر چهار سال یک بار و در ژوئن و ژوئیه برگزار می‌شد.^{[۴۷][۴۸][۴۹]}

جام بین قاره‌ای فیفا یک رقابت بین‌المللی فوتبال مردان است که توسط فیفا، نهاد حاکم بر این ورزش، برگزار می‌شود. اولین دوره آن در سال ۲۰۲۴ برگزار شد. این رقابت‌ها با حضور قهرمانان باشگاه‌های شش کنفدراسیون فیفا و به صورت حذفی برگزار می‌شود و تیم اروپایی مستقیما در فینال حضور دارد.^[۵۰] به قهرمان عنوان سالانه قهرمانان جهان اعطا می‌شود.^[۵۱]

سال	قهرمان	نتیجه	نایب قهرمان	ورزشگاه	مکان	منبع
۱۹۶۰	رئال مادرید	۰–۰	پنیارول	ورزشگاه سنتناریو	مونته‌ویدئو، اروگوئه	[۵۲]
		۵–۱		سانتیاگو برنابئو	مادرید، اسپانیا
۱۹۶۱	پنیارول	۰–۱	بنفیکا	ورزشگاه دا لوز	لیسبون، پرتغال	[۵۳]
		۵–۰		ورزشگاه سنتناریو	مونته‌ویدئو، اروگوئه
		‡۲–۱‡			مونته‌ویدئو، اروگوئه
۱۹۶۲	سانتوس	۳–۲	بنفیکا	ورزشگاه ماراکانا	ریو دو ژانیرو، برزیل	[۵۴]
		۵–۲		ورزشگاه دا لوز	لیسبون، پرتغال
۱۹۶۳	سانتوس	۲–۴	میلان	سن سیرو	میلان، ایتالیا	[۵۵]
		۴–۲		ورزشگاه ماراکانا	ریو دو ژانیرو، برزیل
		‡۱–۰‡
۱۹۶۴	اینتر میلان	۰–۱	ایندپندینته	لا دوبل ویسرا	آویاندا، آرژانتین	[۵۶]
		۲–۰		سن سیرو	میلان، ایتالیا
		‡۱–۰ (و.ا.)‡		سانتیاگو برنابئو	مادرید، اسپانیا
۱۹۶۵	اینتر میلان	۳–۰	ایندپندینته	سن سیرو	میلان، ایتالیا	[۵۷]
		۰–۰		لا دوبل ویسرا	آویاندا، آرژانتین
۱۹۶۶	پنیارول	۲–۰	رئال مادرید	ورزشگاه سنتناریو	مونته‌ویدئو، اروگوئه	[۵۸]
		۲–۰		سانتیاگو برنابئو	مادرید، اسپانیا
۱۹۶۷	راسینگ	۰–۱	سلتیک	همپدن پارک	گلاسگو، اسکاتلند	[۵۹]
		۲–۱		ال سیلیندرو	آویاندا، آرژانتین
		‡۱–۰‡		ورزشگاه سنتناریو	مونته‌ویدئو، اروگوئه
۱۹۶۸	استودیانتس	۱–۰	منچستر یونایتد	لا بومبونرا	بوئنوس آیرس، آرژانتین	[۶۰]
		۱–۱		الدترافورد	منچستر، انگلیس
۱۹۶۹	میلان	۳–۰	استودیانتس	سن سیرو	میلان، ایتالیا	[۶۱]
		۱–۲		لا بومبونرا	بوئنوس آیرس، آرژانتین
۱۹۷۰	فاینورد	۲–۲	استودیانتس	لا بومبونرا	بوئنوس آیرس، آرژانتین	[۶۲]
		۱–۰		دکویپ	روتردام، هلند
۱۹۷۱	ناسیونال	۱–۱	پاناتینایکوس#۱	ورزشگاه کارایسکاکیس	پیرئوس، یونان	[۶۳]
		۲–۱		ورزشگاه سنتناریو	مونته‌ویدئو، اروگوئه
۱۹۷۲	آژاکس	۱–۱	ایندپندینته	لا دوبل ویسرا	آویاندا، آرژانتین	[۶۴]
		۳–۰		ورزشگاه المپیک آمستردام	آمستردام، هلند
۱۹۷۳	ایندپندینته	۱–۰	یوونتوس#۲	المپیک رم	رم، ایتالیا	[۶۵]
	بازی برگشت برگزار نشد. ایندپندینته به عنوان برنده انتخاب شد.
۱۹۷۴	اتلتیکو مادرید#۳	۰–۱	ایندپندینته	لا دوبل ویسرا	آویاندا، آرژانتین	[۶۶]
		۲–۰		ورزشگاه ویسنته کالدرون	مادرید، اسپانیا
۱۹۷۵	بایرن مونیخ و ایندپندینته زمان خالی برای انجام مسابقه پیدا نکردند.					[۶۷]
۱۹۷۶	بایرن مونیخ	۲–۰	کروزیرو	المپیک مونیخ	مونیخ، آلمان غربی	[۶۸]
		۰–۰		مینیرو	بلو هوریزونته، برزیل
۱۹۷۷	بوکا جونیورز	۲–۲	بروسیا مونشن گلادباخ#۴	لا بومبونرا	بوئنوس آیرس، آرژانتین	[۶۹]
		۳–۰		ویلد پارک	کارلسروهه، آلمان غربی
۱۹۷۸	لیورپول به دلیل مشکلات برنامه‌ریزی از بازی با بوکا جونیورز خودداری کرد.					[۶۷]
۱۹۷۹	الیمپیا	۱–۰	مالمو#۵	ورزشگاه مالمو	مالمو، سوئد	[۷۰]
		۲–۱		دیفنسورز دل چاکو	آسونسیون، پاراگوئه
۱۹۸۰	ناسیونال	۱–۰	ناتینگهام فارست	ورزشگاه ملی توکیو	توکیو، ژاپن	[۷۱]
۱۹۸۱	فلامینگو	۳–۰	لیورپول			[۷۲]
۱۹۸۲	پنیارول	۲–۰	استون ویلا			[۷۳]
۱۹۸۳	گرمیو	۲–۱ (و.ا.)	هامبورگ			[۷۴]
۱۹۸۴	ایندپندینته	۱–۰	لیورپول			[۷۵]
۱۹۸۵	یوونتوس	۲–۲ (و.ا.) (۴–۲ پ)	آرژانتینوس جونیورز			[۷۶]
۱۹۸۶	ریور پلیت	۱–۰	استوا بخارست			[۷۷]
۱۹۸۷	پورتو	۲–۱ (و.ا.)	پنیارول			[۷۸]
۱۹۸۸	ناسیونال	۲–۲ (و.ا.) (۷–۶ پ)	پی‌اس‌وی آیندهوون			[۷۹]
۱۹۸۹	میلان	۱–۰ (و.ا.)	اتلتیکو ناسیونال			[۸۰]
۱۹۹۰	میلان	۳–۰	الیمپیا			[۸۱]
۱۹۹۱	ستاره سرخ بلگراد	۳–۰	کولو-کولو			[۸۲]
۱۹۹۲	سائو پائولو	۲–۱	بارسلونا			[۸۳]
۱۹۹۳	سائو پائولو	۳–۲	میلان#۶			[۸۴]
۱۹۹۴	ولز سارسفیلد	۲–۰	میلان			[۸۵]
۱۹۹۵	آژاکس	۰–۰ (و.ا.) (۴–۳ پ)	گرمیو			[۸۶]
۱۹۹۶	یوونتوس	۱–۰	ریور پلیت			[۸۷]
۱۹۹۷	بروسیا دورتموند	۲–۰	کروزیرو			[۸۸]
۱۹۹۸	رئال مادرید	۲–۱	واسکو دوگاما			[۸۹]
۱۹۹۹	منچستر یونایتد	۱–۰	پالمیراس			[۹۰]
۲۰۰۰	بوکا جونیورز	۲–۱	رئال مادرید			[۹۱]
۲۰۰۱	بایرن مونیخ	۱–۰ (و.ا.)	بوکا جونیورز			[۹۲]
۲۰۰۲	رئال مادرید	۲–۰	الیمپیا	ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما	یوکوهاما، ژاپن	[۹۳]
۲۰۰۳	بوکا جونیورز	۱–۱ (و.ا.) (۳–۱ پ)	میلان			[۹۴]
۲۰۰۴	پورتو	۰–۰ (و.ا.) (۸–۷ پ)	اونس کالداس			[۹۵]

نکات مهم

• بعد از اتفاقات جام بین قاره‌ای ۱۹۶۹، برخی تیم‌های اروپایی از حضور در مسابقات خودداری کردند.^[۹۶]
• ^#۱ آژاکس، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۱–۱۹۷۰، جای خود را به پاناتینایکوس داد.^[۶۳]
• ^#۲ آژاکس، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۳–۱۹۷۲، جای خود را به دلایل مالی به یوونتوس داد.^[۹۷][۶۵]
• ^#۳ بایرن مونیخ، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۴–۱۹۷۳ ، جای خود را به اتلتیکو مادرید داد.^[۶۶]
• ^#۴ لیورپول، قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۷–۱۹۷۶، جای خود را به بروسیا مونشن گلادباخ داد.^[۶۹]
• ^#۵ ناتینگهام فارست قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۹–۱۹۷۸، جای خود را به مالمو داد.^[۷۰]
• ^#۶ مارسی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۹۳–۱۹۹۲، جای خود را به دلیل رسوایی رشوه در فوتبال فرانسه به میلان داد.^[۸۴]

فیفا دو نوع قهرمان جهان دارد: آنهایی که از جام بین قاره‌ای و آنهایی که از جام جهانی باشگاه‌ها به دست می‌آیند (دو رقابت، هر چند متفاوت، عنوان یکسانی دارند)^{[۱۴۱][۱۴۲][۱۴۳]} بنابراین بر طبق آنچه که به طور رسمی توسط فیفا ابلاغ شده است، تعداد کل عناوین رسمی^{[۱۴۴][۱۰][۱۴۵][۱۴۲]} جهانی به شرح زیر است:^{[۱۴۶][۱۴۷][۱۴۸][۱۴۹][۱۵۰][۱۵۱][۱۴۳][۱۴۱][۵۱]}

نکات مهم

باشگاه	کشور	مجموع	ج‌.ب.	ج.ب.ج.	ج.ب.ف.	سال‌های قهرمانی
رئال مادرید	اسپانیا	۹	۳	۵	۱	۱۹۶۰، ۱۹۹۸، ۲۰۰۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲، ۲۰۲۴
میلان	ایتالیا	۴	۳	۱	۰	۱۹۶۹، ۱۹۸۹، ۱۹۹۰، ۲۰۰۷
بایرن مونیخ	آلمان	۴	۲	۲	۰	۱۹۷۶، ۲۰۰۱، ۲۰۱۳، ۲۰۲۰
پنیارول	اروگوئه	۳	۳	۰	۰	۱۹۶۱، ۱۹۶۶، ۱۹۸۲
ناسیونال	اروگوئه	۳	۳	۰	۰	۱۹۷۱، ۱۹۸۰، ۱۹۸۸
بوکا جونیورز	آرژانتین	۳	۳	۰	۰	۱۹۷۷، ۲۰۰۰ (ج.ب.)، ۲۰۰۳
سائو پائولو	برزیل	۳	۲	۱	۰	۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۲۰۰۵
اینتر میلان	ایتالیا	۳	۲	۱	۰	۱۹۶۴، ۱۹۶۵، ۲۰۱۰
بارسلونا	اسپانیا	۳	۰	۳	۰	۲۰۰۹، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵
سانتوس	برزیل	۲	۲	۰	۰	۱۹۶۲، ۱۹۶۳
ایندپندینته	آرژانتین	۲	۲	۰	۰	۱۹۷۳، ۱۹۸۴
آژاکس	هلند	۲	۲	۰	۰	۱۹۷۲، ۱۹۹۵
یوونتوس	ایتالیا	۲	۲	۰	۰	۱۹۸۵، ۱۹۹۶
پورتو	پرتغال	۲	۲	۰	۰	۱۹۸۷، ۲۰۰۴
منچستر یونایتد	انگلستان	۲	۱	۱	۰	۱۹۹۹، ۲۰۰۸
کورینتیانس	برزیل	۲	۰	۲	۰	۲۰۰۰ (ج.ج.ب.)، ۲۰۱۲
چلسی	انگلستان	۲	۰	۲	۰	۲۰۲۱، ۲۰۲۵ (ج.ج.ب.)
راسینگ	آرژانتین	۱	۱	۰	۰	۱۹۶۷
استودیانتس	آرژانتین	۱	۱	۰	۰	۱۹۶۸
فاینورد	هلند	۱	۱	۰	۰	۱۹۷۰
اتلتیکو مادرید	اسپانیا	۱	۱	۰	۰	۱۹۷۴
الیمپیا	پاراگوئه	۱	۱	۰	۰	۱۹۷۹
فلامینگو	برزیل	۱	۱	۰	۰	۱۹۸۱
گرمیو	برزیل	۱	۱	۰	۰	۱۹۸۳
ریور پلیت	آرژانتین	۱	۱	۰	۰	۱۹۸۶
ستاره سرخ بلگراد	یوگسلاوی	۱	۱	۰	۰	۱۹۹۱
ولز سارسفیلد	آرژانتین	۱	۱	۰	۰	۱۹۹۴
بروسیا دورتموند	آلمان	۱	۱	۰	۰	۱۹۹۷
اینترناسیونال	برزیل	۱	۰	۱	۰	۲۰۰۶
لیورپول	انگلستان	۱	۰	۱	۰	۲۰۱۹
منچستر سیتی	انگلستان	۱	۰	۱	۰	۲۰۲۳
پاری سن-ژرمن	فرانسه	۱	۰	۰	۱	۲۰۲۵ (ج.ب.)

کشور	مجموع	ج‌.ب.	ج.ب.ج.	ج.ب.ف.
اسپانیا (۳)	۱۳	۴	۸	۱
برزیل (۶)	۱۰	۶	۴	۰
آرژانتین (۶)	۹	۹	۰	۰
ایتالیا (۳)	۹	۷	۲	۰
اروگوئه (۲)	۶	۶	۰	۰
انگلستان (۴)	۶	۱	۵	۰
آلمان (۲)	۵	۳	۲	۰
هلند (۲)	۳	۳	۰	۰
پرتغال (۱)	۲	۲	۰	۰
پاراگوئه (۱)	۱	۱	۰	۰
صربستان (۱)	۱	۱	۰	۰
فرانسه (۱)	۱	۰	۰	۱

نکته: عدد داخل پرانتز نشان دهنده تعداد باشگاه‌های قهرمان جهان در آن فدراسیون است.

نکته: عدد داخل پرانتز نشان دهنده تعداد باشگاه‌های قهرمان جهان در آن کنفدراسیون است.