ابن جدول زمانی از دوران ماقبل تاریخ، زمان ظهور انسان خردمند (هومو ساپینس) تقریباً ۳۱۵۰۰۰ سال پیش در آفریقا تا اختراع خط، بیش از ۵۰۰۰ سال پیش را پوشش میدهد، که قدیمیترین سوابق آن به ۳۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بازمیگردد. دوران ماقبل تاریخ از دوران پارینه سنگی (عصر حجر قدیم) تا آ؛ از تاریخ باستان را در بر میگیرد
تمام تاریخها تقریبی هستند و بر اساس اکتشافات یا یا تحلیلهای جدید قابل تجدیدنظر میباشند.
پارینه سنگی میانی
۳۲۰ تا ۳۰۵ هزار سال پیش: جمعیتهایی در اولورگسالی در جنوب کنیا، پیشرفتهای تکنولوژیکی در ساخت ابزار را تجربه کردند و به تجارت از راه دور پرداختند.[۱]
۳۱۵ هزار سال پیش: تاریخ تقریبی ظهور انسان خردمند (جبل ایرهود، مراکش).[۲]
۲۰۰ هزار سال پیش: قدیمیترین بستر چمنی شناختهشده، شامل گیاهان دفعکننده حشرات و لایههای خاکستر در زیر (احتمالاً برای ایجاد یک پایه عایق و عاری از آلودگی و برای دور نگه داشتن بندپایان).[۶][۷]
بازسازی فرضی جواهرات چنگال عقاب دم سفید ۱۳۰ هزار ساله از محوطه نئاندرتال کراپینا، کرواسی (فلشها نشاندهنده آثار برش هستند)۱۰۰ هزار سال پیش: قدیمیترین سازههای جهان (بلوکهای ماسهسنگی که به صورت نیمدایره با فونداسیون بیضیشکل قرار گرفتهاند) در مصر نزدیک وادی حلفا، نزدیک مرز امروزی سودان، ساخته شدهاند.[۱۴]
۸۰ تا ۷۰ هزار سال پیش: خاستگاه اخیر آفریقایی: جدایی آفریقاییهای جنوب صحرا و غیرآفریقاییها.
۷۵ هزار سال پیش: فوران ابرآتشفشان توبا. در ابتدا تصور میشد که این رویداد منجر به یک تنگنای ژنتیکی در انسانها و شاید سایر گونهها شده است، اما شواهد جدیدتر این موضوع را مورد تردید قرار میدهد.[۱۵]
۷۰ هزار سال پیش: قدیمیترین نمونه هنر انتزاعی یا هنر نمادین از غار بلومبوس، آفریقای جنوبی - سنگهایی که با الگوهای شبکهای یا هاشور متقاطع حکاکی شدهاند.[۱۶]
پارینه سنگی فوقانی
۸۰ هزار سال پیش – ۴۰ هزار سال پیش: شواهد فرهنگ بومی استرالیا.[۱۷][۱۸]
۶۷ هزار سال پیش – ۴۰ هزار سال پیش: ترکیب نئاندرتالها با اوراسیاها.
۶۵ تا ۵۰ هزار سال پیش: قدیمیترین محل سکونت انسان در استرالیا، در مجدببه.
۴۲ هزار سال پیش: بازه زمانی رویداد لاشامپ، اولین گردش ژئومغناطیسی مورد مطالعه و یکی از معدود وارونگیهای کامل میدان مغناطیسی جهانی شناخته شده. اگرچه اثرات زیادی بر حیات روی زمین و تکامل انسان از افزایش پرتوهای کیهانی بهطور آزمایشی پیشنهاد شده است، اما این اثرات به اندازه کافی قوی در نظر گرفته نمیشوند (که شواهد دیرینهمحیطشناسی نیز آن را رد میکنند) که بهطور قابل توجهی بر تاریخ طبیعی یا انسانی تأثیر گذاشته باشند.[۲۵]
۴۲ هزار سال پیش: اولین شواهد از فناوری پیشرفته ماهیگیری در اعماق دریا در غار جریمالای در تیمور شرقی - مهارتهای دریانوردی سطح بالا و بهطور ضمنی فناوری مورد نیاز برای عبور از اقیانوس برای رسیدن به استرالیا و سایر جزایر را نشان میدهد، زیرا آنها تعداد زیادی از ماهیهای بزرگ اعماق دریا مانند ماهی تن را صید و مصرف میکردند.[۲۷]
۴۰ تا ۲۰ هزار سال پیش: قدیمیترین آیین سوزاندن جسد، مربوط به بانوی مانگو، در دریاچه مانگو، استرالیا.[۳۵]
۳۷ هزار سال پیش: جمعیتی از اوراسیاییهای اولیه به اروپا مهاجرت کردند. برخلاف انسانهای مدرن اولیه اروپایی که پیش از آن در اروپا ساکن بودند، این جمعیتها بخشی از اجداد اروپای مدرن را تشکیل میدهند.[۲۴]
۳۶ هزار سال پیش: شواهدی از استفاده انسان از الیاف در غاری در گرجستان امروزی.
۳۳ هزار سال پیش: اولین شواهد از انساننماها در ایرلند.
۳۰ هزار سال پیش: سنت نقاشیهای صخرهای در پناهگاههای صخرهای بهیمبتکا در هند آغاز میشود، که در حال حاضر به عنوان یک مجموعه، متراکمترین تمرکز شناخته شده از هنر صخرهای است. در منطقهای به مساحت حدود ۱۰ کیلومتر مربع، حدود ۸۰۰ پناهگاه صخرهای وجود دارد که ۵۰۰ مورد از آنها حاوی نقاشی هستند.[۴۰]
۲۸ هزار سال پیش: قدیمیترین طناب پیچخورده شناختهشده.[۴۲]
۲۸ تا ۲۴ هزار سال پیش: قدیمیترین سفال شناختهشده - که برای ساخت مجسمهها به جای ظروف پختوپز یا ذخیرهسازی استفاده میشد (ونوس دولنی وستونیتسه).[۴۳]
۲۵ هزار سال پیش: دهکدهای متشکل از کلبههای ساخته شده از سنگ و استخوانهای ماموت در جایی که اکنون دولنی وستونیتسه در موراویا در جمهوری چک است، تأسیس شد. دولنی وستونیتسه (محوطه باستانشناسی) قدیمیترین سکونتگاه دائمی بشر است که تاکنون توسط باستانشناسان یافت شده است.[۴۴]
۲۵ هزار سال پیش: اوراسیاییهای شمالی باستان به شرق سیبری مهاجرت کردند و با جمعیتهای محلی آسیای شرقی باستان درآمیختند. فرزندان آنها به برینگیا مهاجرت کردند، جایی که به بومیان آمریکایی اجدادی تبدیل شدند (یا به شکلگیری آنها کمک کردند).[۴۵]
۲۴ هزار تا ۱۵ هزار سال پیش: چارچوب زمانی کلی برای فرهنگ مالت-بورت در نزدیکی دریاچه بایکال، فرهنگ باستانشناسی که بقایای انسانی آن به عنوان نمونهای برای جمعیت باستانی اوراسیای شمالی (ANE) که مدتی قبل ظاهر شده بود، عمل میکند. مکانهای مالتا-بورت شامل کلبههای موقت ساخته شده از استخوان ماموت برای شکارچیان گوزن شمالی بود، با این حال هنر آنها از جمله پیچیدهترین هنرها در زمان خود است و شباهتهای زیادی با حکاکیهای دیگر در اوراسیا (به عنوان مثال، مجسمههای ونوس آنها) دارد که نشان دهنده تبادل ایدهها از راه دور است. هم اروپاییها و هم سرخپوستان آمریکاییتبار ANE قابل توجهی دارند.
۲۴ هزار سال پیش: گمان میرود خرس غار منقرض شده باشد.[۴۶]
۲۴ هزار سال پیش: شواهد نشان میدهد که انسانها در آلاسکا و یوکان آمریکای شمالی زندگی میکردند.[۴۷]
۲۳ هزار سال پیش: فرضیهای وجود دارد مبنی بر اینکه جمعیتی از گرگها برای اشتراک غذا، محافظت و (احتمالاً بعداً) موفقیت در شکار، با اوراسیاییهای شمالی باستان همزیستی داشتهاند. تصور میشود که این رابطه همزیستی منجر به اهلی شدن سگ شده است، که مطالعات ژنتیکی نشان میدهد که اجداد آنها در این زمان همراه با افزایش جمعیت، از گرگها جدا شدهاند.[۴۸]در سایت شاخ کرگدن یانا، سگهای کوچکتر گرگمانند با ویژگیهای نوزادی و نشانههایی از مراقبت مشاهده شدهاند.[۴۹]
۲۰ هزار تا ۱۰ هزار سال پیش: گسترش خویسانیان به آفریقای مرکزی.
۱۸ تا ۱۲ هزار سال پیش: اگرچه تخمینها بسیار متفاوت است، اما محققان معتقدند که زبان آفریقایی-آسیایی در این دوره زمانی به عنوان یک زبان واحد صحبت میشده است.[۵۵]
۱۸ هزار سال پیش: فرهنگ مگدالنی در اروپا پدیدار شد. آنها مسئول برخی از پیچیدهترین و مشهورترین سنتهای هنری عصر یخبندان اروپا هستند و نقاشیهای غار لاسکو و آلتامیرا و همچنین حکاکیهای متعدد روی عاج و سنگ را خلق کردهاند.[۵۶]
۱۶ هزار سال پیش: مجسمه ویسنت (گاومیش اروپایی) که از گل رس در اعماق غاری که اکنون با نام لو توک دودوبر شناخته میشود، در پیرنه فرانسه، نزدیک جایی که اکنون مرز اسپانیا است، تراشیده شده است.[۵۷][۵۸]
۱۴٫۲ هزار سال پیش: قدیمیترین بقایای سگ خانگی که قدمت آن مورد توافق است، متعلق به سگی از بن-اوبرکاسل است که به همراه دو انسان دفن شده است.[۵۹]
۱۴ هزار سال پیش: شکارچیان غربی (از تبار اوراسیاییهای شمالی باستان) از فرهنگ اپیگراوتیایی به اروپا گسترش یافتند و جایگزین فرهنگ مگدالنی شدند.[۶۰]
۱۴ تا ۱۲ هزار سال پیش: قدیمیترین شواهد برای جنگهای ماقبل تاریخ (جبل صحابه، فرهنگ ناتوفیان).[۶۱]
۱۳ تا ۱۰ هزار سال پیش: پایان آخرین دوره یخبندان، گرم شدن هوا، عقبنشینی یخچالهای طبیعی.
۱۳ هزار سال پیش: طغیان بزرگی در دریاچه آگاسیز در مرکز آمریکای شمالی رخ داد که در آن زمان میتوانست به اندازه دریای سیاه فعلی و بزرگترین دریاچه روی زمین باشد. بخش عمدهای از این دریاچه از طریق رودخانه مکنزی به اقیانوس منجمد شمالی تخلیه میشود.[۶۲][۶۳][۶۴]
اصطلاحات «نوسنگی» و «عصر برنز» مختص فرهنگ خاصی هستند و عمدتاً به فرهنگهای بخشهای منتخب جهان قدیم، یعنی اروپا، غرب و جنوب آسیا محدود میشوند. دورهبندیهای گاهشماری معمولاً دورههای خود را بر اساس یک یا چند نشانگر قابل شناسایی و منحصر به فرد مرتبط با یک دوره فرهنگی متمایز (در یک حوزه تعامل معین) بنا میکنند، اما این نشانگرها لزوماً ذاتی تکامل فرهنگی مردم آن دوره نیستند.
به این ترتیب، وقتی نشانگرهای آنها کمتر با تکامل فرهنگی همبستگی داشته باشند، این اصطلاحات کمتر کاربرد پیدا میکنند؛ بنابراین، نوسنگی و انقلاب نوسنگی ارتباط چندانی با قاره آمریکا ندارند، جایی که بسته به منطقه، از چندین گاهشماری مختلف استفاده میشود (مثلاً دوره پیش از سفال آند، دوره باستانی و دوره شکلگیری آمریکای شمالی). بهطور مشابه، از آنجایی که هیچ تغییر فرهنگی قابل توجهی بین استفاده از سنگ، برنز و آهن در شرق و جنوب شرقی آسیا وجود ندارد، اصطلاح «عصر برنز» مانند اوراسیای غربی برای این منطقه در نظر گرفته نمیشود و «عصر آهن» اساساً هرگز استفاده نمیشود.[۶۷]در کشورهای جنوب صحرای آفریقا، متالورژی آهن قبل از هرگونه دانشی در مورد برنز و احتمالاً قبل از پذیرش آهن در اوراسیا توسعه یافته بود. و با وجود اینکه آمریکای میانه پس از دوران کلاسیک، برنز را توسعه داده و از آن استفاده میکرد،[۶۸][۶۹][۷۰]این امر تأثیر قابل توجهی بر تکامل فرهنگی مداوم آن، مانند اوراسیای غربی، نداشت.
نقاشی غاری از نبرد بین کمانداران، مورلا، اسپانیا، قدیمیترین تصویر شناخته شده از نبرد. این نقاشیها مربوط به ۷۲۰۰ تا ۷۴۰۰ سال پیش هستند.[۷۱]
۹۷۰۰ سال پیش از میلاد: دورهای ناگهانی از گرمایش جهانی آغاز میشود. این دوره به عنوان آغاز دوران زمینشناسی هولوسن در نظر گرفته میشود.
۹۶۰۰ پیش از میلاد: اریحا شواهدی از سکونتگاههایی دارد که قدمت آنها به ۹۶۰۰ پیش از میلاد بازمیگردد. اریحا یک اردوگاه محبوب برای گروههای شکارچی-گردآورنده ناتوفی بود که انبوهی از ابزارهای ریزسنگ هلالی را از خود به جا گذاشته بودند.
↑«'Oldest' prehistoric art unearthed» (به انگلیسی بریتانیا). ۲۰۰۲-۰۱-۱۰. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۳.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
↑Staff، A. G. (۲۰۱۳-۰۴-۱۸). «Burrup Peninsula rock art among world's oldest». Australian Geographic (به انگلیسی آمریکا). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
↑"Siberian Times". siberiantimes.com (in English). Archived from the original on 11 مارس 2023. Retrieved 2025-12-13.
↑«Earliest music instruments found» (به انگلیسی بریتانیا). BBC News. ۲۰۱۲-۰۵-۲۴. دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۳.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
↑The University of Western Australia. "The Pleistocene Pacific". www.archaeology.arts.uwa.edu.au (in English). Archived from the original on 16 فوریه 2008. Retrieved 2025-12-13.
↑پرسلند، گری (۱۹۹۷). اولین ساکنان منطقه غربی ملبورن (ویرایش اصلاحشده). انتشارات هاریلند. صفحهٔ ۱.
↑بولر، جی.ام. (۱۹۷۱). «شوری و تغییرات اقلیمی پلیستوسن: شواهدی از دریاچهها و دریاچههای شنی در جنوب شرقی استرالیا». در مالوانی، دی.جی. گلسون، جی. (ویراستاران). انسان بومی و محیط زیست در استرالیا. کانبرا: انتشارات دانشگاه ملی استرالیا. صفحات ۴۷-۶۵.
↑ژاکوبی، آر.ام. هایهام، تی.اف.جی. هائسارتس، پی. جادین، آی. باسل، ال.اس. (۲۰۱۵). «گاهنگاری رادیوکربن برای اوایل گراوتیان شمال اروپا: تعیینهای جدید AMS برای کانال مایزیر، بلژیک». باستانشناسی. ۸۴ (۳۲۳): ۲۶–۴۰.
↑پ. ا. نیکولسکی؛ م.و. سوتنیکووا؛ ا.ا. نیکولسکی؛ و.و. پیتولکو. «پیشاهلیسازی و روابط گرگ و انسان در سیبری قطبی در ۳۰۰۰۰ سال پیش: شواهدی از محوطه پارینه سنگی یانا». Stratum Plus (۱): ۲۳۱–۲۶۲.
↑فلاد، جی.ام. دیوید، بی. مگی، جی. انگلیش، بی. (۱۹۸۷). «بیریگای: مکانی مربوط به دوره پلیستوسن در ارتفاعات جنوب شرقی». باستانشناسی در اقیانوسیه. ۲۲: ۹–۲۲.