جوزپه مئاتزا

جوزپه مئاتزا
مئاتزا همراه با باشگاه فوتبال اینتر میلان در سال ۱۹۳۵
اطلاعات شخصی
نام کامل جوزپه مئاتزا
زادروز ۲۳ اوت ۱۹۱۰
زادگاه میلان، پادشاهی ایتالیا
تاریخ مرگ ۲۱ اوت ۱۹۷۹ (۶۸ سال)
محل مرگ راپالو، ایتالیا
قد ۱٫۶۹ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*
سال‌ها باشگاه‌ها بازی† (گل)†
۱۹۲۷–۱۹۴۰ اینتر میلان ۳۴۸ (۲۴۱)
۱۹۴۰–۱۹۴۲ آ.ث. میلان ۳۷ (۹)
۱۹۴۲–۱۹۴۳ یوونتوس ۲۷ (۱۰)
۱۹۴۴ وارزه ۲۰ (۷)
۱۹۴۵–۱۹۴۶ آتالانتا ۱۴ (۲)
۱۹۴۶–۱۹۴۷ اینتر میلان ۱۷ (۲)
مجموع ۴۶۳ (۲۷۰)
تیم ملی
۱۹۳۰–۱۹۳۹ ایتالیا ۵۳ (۳۳)
دوران مربیگری
۱۹۴۶ آتالانتا
۱۹۴۶–۱۹۴۸ اینتر میلان
۱۹۴۸–۱۹۴۹ بشیکتاش
۱۹۴۹–۱۹۵۱ ارورا پرو پاتریا
۱۹۵۲–۱۹۵۳ ایتالیا
۱۹۵۵–۱۹۵۶ اینتر میلان
۱۹۵۷ اینتر میلان
افتخارات
فوتبال مردان
به نمایندگی از  ایتالیا (به عنوان بازیکن)
جام جهانی فوتبال
برنده۱۹۳۴ ایتالیاایتالیا
برنده۱۹۳۸ فرانسهایتالیا
  • تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.

جوزپه مئاتزا (به ایتالیایی: Giuseppe Meazza) (زاده ۲۳ اوت ۱۹۱۰ در میلان-درگذشته ۲۱ اوت ۱۹۷۹ در راپالو) بازیکن و سرمربی فوتبال اهل ایتالیا بود.

او به همراه ارالدو مونزجلیو و گویدو ماستی و جووانی فراری چهار بازیکن ایتالیایی بودند که در دو جام جهانی فوتبال در سال های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ قهرمان شدند.[۱][۲]

او جوانترین بازیکن فوتبال ایتالیایی است که به رکورد ۱۰۰ گل در سری آ رسیده است وقتی به این رکورد دستیاف تنها ۲۳ سال و ۳۲ روز سن داشت.[۳][۴][۵][۶]

علیرغم فیزیک بدنی‌اش مهارت‌های دریبل‌زنی استثنایی، سرعت بالا و تکنیک فوق‌العاده‌ای داشت. او از مهارت‌های دریبل‌زنی خود برای ایجاد موقعیت‌های گلزنی برای سایر بازیکنان استفاده می‌کرد و در عین حال خود نیز یک گلزن کارآمد بود. [۷][۸][۹]

ورزشگاه سن سیرو که امروزه توسط دو باشگاه سابقش اینتر میلان و آ.ث. میلان استفاده می شود در ۳ مارس ۱۹۸۰ به افتخار این بازیکن ورزشگاه جوزپه مه آتزا نامگذاری شد.[۱۰]

زندگی شخصی

جوزپه مئاتزا در پورتا ویتوریا میلان متولد شد. او که پپه مئاتزا پدرش را در سال ۱۹۱۷ در جریان جنگ جهانی اول در سن هفت سالگی از دست داده بود، در میلان به همراه مادرش، ارسیلیا که اهل مدیلیا بود و به او در فروش میوه در بازار کمک می‌کرد بزرگ شد. او فوتبال را از شش سالگی شروع کرد و با توپی که از پارچه‌های کهنه ساخته شده بود با پابرهنه در خیابان‌ها برای تیمی محلی بازی می‌کرد. در سن دوازده سالگی مادرش به جوزپه اجازه داد تا حرفه فوتبال را دنبال کند و او شروع به بازی برای باشگاه فوتبال گلوریا کرد. در همین دوران بود که یکی از هواداران اولین جفت کفش فوتبال مئاتزا را به او هدیه داد.[۱۱]

او در چهارده سالگی در تست های باشگاه فوتبال آ.ث. میلان شرکت کرد اما به دلیل جثه کوچکش توسط این تیم رد شد. با این حال او در عوض توسط رقیب همشهری این تیم یعنی باشگاه فوتبال اینتر میلان پذیرفته شد.[۱۲] در سال ۱۹۲۷ در حالی که تنها ۱۷ سال داشت به تیم بزرگسالان دعوت شد به این دلیل و جثه کوچکش به او لقب ("پسر کوچک") یا به گویش میلانی (بالیلا) را دادند.[۱۲]

مرگ

A marble gravestone on the wall of a crypt
بنای یاد بود جوزپه مئاتزا در گورستان یادبود میلان در سال ۲۰۱۵

جوزپه مئاتزا در ۲۱ اوت ۱۹۷۹ زمانی که ۶۸ سال سن داشت بر اثر نارسایی لوزالمعده دو روز قبل تولدش در گذشت و در لیسونه واقع در استان مونتسا و بریانتسا به خاک سپرده شد.[۱۳]

عملکرد باشگاهی

جوزپه مئاتزا

اینتر میلان

جوزپه مئاتزا در ۱۷ سالگی همراه با باشگاه فوتبال اینتر میلان

مئاتزا در اولین بازی حرفه‌ای خود که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۲۷ با پیروزی ۶-۲ مقابل میلانز یونیون اسپورتیوا در سری آ به انجام داد و دو گل به ثمر رساند.

او در دوران حضورش در باشگاه فوتبال اینتر میلان سه بار در سری آ در فصل های (۳۰–۱۹۲۹، ۳۸–۱۹۳۷، ۳۹–۱۹۴۰) و یک بار در جام حذفی فوتبال ایتالیا در فصل (۳۹–۱۹۳۸) به قهرمانی رسید.‌ مئاتزا سه بار نیاز در فصل های (۳۰–۱۹۲۹، ۳۶–۱۹۳۵، ۳۸–۱۹۳۷) به ترتیب ۳۱، ۲۵، ۲۰ گل به عنوان آقای گلی سری آ دست یافت. در دوران اول حضورش در نراتزوری در ۳۹۱ بازی ۲۸۲ گل به ثمر رساند.

ژانویه ۱۹۴۰ مقاله ایی که شرح خانه‌نشینی مئاتزا را پس از ماجرای معروف به «پای یخ‌زده» روایت می‌کند.

فصل ۳۹–۱۹۳۸ آغاز دوران افول مئاتزا بود. به دلیل مصدومیت معروف به "پای یخ زده" انسداد رگ‌های خونی در پای چپش که او را بیش از یک سال از زمین بازی دور نگه داشت.

آث میلان

مئاتزا بین سال های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ موفق به پوشیدن پیراهن باشگاه فوتبال آث میلان (نامی که در آن زمان به دلایل سیاسی توسط تیم روسونری انتخاب شده بود) پیوست اما او دیگر آن قهرمان سابق نبود و مصدومیتی که متحمل شده بود او را تضعیف کرده بود. با این حال مئاتزا ۴۲ بار پیراهن میلان را بر تن کرد و ۱۱ گل به ثمر رساند.

یوونتوس

پس از دو فصل حضور در روسونری، او سپس به مدت یک سال به باشگاه فوتبال یوونتوس نقل مکان کرد و با این تیم برای آخرین بار به سطح گلزنی خوبی بازگشت و ۴۲–۱۹۴۳ را با آمار دو رقمی (۱۰ گل در ۲۷ بازی) به پایان رساند.

وارره و آتالانتا

جوزپه مئاتزا دوره کوتاهی را برای باشگاه فوتبال وارزه و باشگاه فوتبال آتالانتا به میدان رفت.

بازگشت به اینتر میلان

در سال ۱۹۴۶ او به عنوان بازیکن-مربی به باشگاه فوتبال اینتر میلان فراخوانده شد. او ۱۷ بازی انجام داد و دو گل آخر دوران حرفه‌ای خود را به ثمر رساند تا به اینتر که در خطر سقوط بود کمک کند.

جوزپه مئاتزا با ۲۸۴ گل زده بهترین گلزن تاریخ باشگاه فوتبال اینتر میلان است.

عملکرد ملی

جوزپه مئاتزا در پیراهن تیم ملی فوتبال ایتالیا در سال ۱۹۳۰

اولین بازی او برای تیم ملی فوتبال ایتالیا در ۹ فوریه ۱۹۳۰ در رم مقابل تیم ملی فوتبال سوئیس انجام داد جوزپه مئاتزا در آن زمان ۱۹ ساله بود در آن بازی دو بار (در دقایق ۳۷ و ۳۹) گلزنی کرد تا به کامبک ایتالیا کمک کند و با نتیجه ۴-۲ پیروز شود. بازی بعدی ایتالیا در ۲ مارس ۱۹۳۰ مقابل تیم ملی فوتبال آلمان در فرانکفورت بود که مه آتزا در پیروزی ۲-۰ تیمش یک گل به ثمر رساند. چند ماه بعد در ۱۱ مهٔ ۱۹۳۰ او برای اولین بار در بوداپست مقابل تیم ملی فوتبال مجارستان موفق به هتریک کردن شد.

او همراه با تیم ملی فوتبال ایتالیا در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ و جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ شرکت کرد و در هر دو تورنومنت قهرمان شد. او در جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ توپ طلا را به عنوان بهترین بازیکن جام دریافت کرد.

او آخرین بازی خود را برای تیم ملی نه سال پس از اولین بازی‌اش، در ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۰ مقابل تیم ملی فوتبال فنلاند به عنوان کاپیتان انجام داد و یک گل به ثمر رساند.

در مجموع او بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۰، ۵۳ بار برای تیم ملی فوتبال ایتالیا به میدان رفت و تنها شش بازی را باخت و ۳۳ گل به ثمر رساند. او در حال حاضر پس از لوئیجی ریوا دومین گلزن برتر تاریخ آتزوری است.

عملکرد مربیگری

مئاتزا دوران مربیگری خود را با باشگاه سابق خود آتالانتا در سال ۱۹۴۶ شروع کرد. او در سه مقطع بین سالهای ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸، ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ و ۱۹۵۷ سکان هدایت باشگاه فوتبال اینتر میلان را برعهده داشت.

او به درسال ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ زمانی که باشگاه فوتبال بشیکتاش پیوست اولین مربی ایتالیایی شد که خارج از کشورش مربیگری کرده است.

هنگام مربیگری باشگاه فوتبال بشیکتاش در سال ۱۹۴۸

همچنین جوزپه مئاتزا دوره دوساله را در باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا و به مدت یک سال در تیم ملی فوتبال ایتالیا هم مربیگری کرده بود.

باوجود دوران درخشان بازیگری به عنوان مربی توفیق چندانی نیافت.

افتخارات

جوزپه مئاتزا به عنوان کاپیتان هنگام دریافت جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ از دستان آلبر لوبرن رئیس جمهور وقت فرانسه

به عنوان بازیکن

باشگاهی

اینتر میلان

ملی

ایتالیا

به عنوان مربی

بشیکتاش

فردی

آمار ملی

بازی‌های ملی

جوزپه مئاتزا از ۹ فوریه ۱۹۳۰ تا ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۹ در ۵۵ بازی ملی ۳۳ گل به ثمر رساند.[۱۴][۱۵]

ایتالیا
سالبازیگل
۱۹۳۰۵۶
۱۹۳۱۶۵
۱۹۳۲۴۲
۱۹۳۳۵۵
۱۹۳۴۹۷
۱۹۳۵۳۲
۱۹۳۶۴۲
۱۹۳۷۵۱
۱۹۳۸۶۳
۱۹۳۹۶۰
مجموع۵۳۳۳

رکوردها

منابع

  1. ↑ "Record e Curiosità" [Records and Trivia] (in Italian). La Repubblica. Retrieved 6 May 2016.
  2. ↑ "Presenze" [Appearances] (in Italian). la Repubblica. Retrieved 3 May 2016.
  3. ↑ "Icardi 100: Inter captain's Serie A landmark in Opta numbers". FourFourTwo. 18 March 2018. Retrieved 18 March 2018.
  4. ↑ "Inter Milan Fans Laud Mauro Icardi After Striker Becomes Sixth-Youngest to Net 100 Serie A Goals". Sports Illustrated. 18 March 2018. Retrieved 18 March 2018.
  5. ↑ "Icardi hits Serie A Century". Football Italia. 18 March 2018. Retrieved 18 March 2018.
  6. ↑ Andrew Dampf (18 March 2018). "Icardi passes 2 century marks with 4-goal performance". The Washington Post. Archived from the original on 1 April 2018. Retrieved 18 March 2018.
  7. ↑ Tidey, Will (23 March 2013). "Pele to Zico to Beckham to Ronaldo: Evolution of the Free-Kick Masters". Bleacher Report. Retrieved 26 October 2019.
  8. ↑ "Technical gifts". giuseppemeazza.it. Retrieved 26 October 2019.
  9. ↑ Hackett, Robin (13 September 2012). "Giuseppe Meazza: Champion of the world". ESPN FC. Retrieved 26 October 2019.
  10. ↑ "Stadio Giuseppe Meazza". Football Italia. Retrieved 3 January 2016.
  11. ↑ "Giuseppe Meazza". giuseppemeazza.it. Retrieved 1 August 2018.
  12. 1 2 Fabio Monti (23 August 2010). "Meazza dopo un secolo resta il più bravo di tutti" (in Italian). Il Corriere della Sera. Retrieved 1 August 2018.
  13. ↑ Giorgio Michelettiti. "Peppìn Meazza era il "folber"" (in Italian).
  14. ↑ Roberto Mamrud (21 April 2011). "Giuseppe Meazza – Goals in International Matches". RSSSF. Retrieved 1 August 2018.
  15. ↑ "Meazza, Giuseppe". national-football-teams.com. Retrieved 1 August 2018.
  16. ↑ "Giuseppe Meazza, uno dei calciatori più amati del primo dopoguerra". Archived from the original on 3 August 2020. Retrieved 18 November 2008.
  17. ↑ "Toldo, Facchetti, Stankovic and Meazza join the Inter Hall of Fame". Inter.it. 11 May 2019. Archived from the original on 11 May 2019. Retrieved 11 May 2019.
  18. ↑ "Inaugurata la Walk of Fame: 100 targhe per celebrare le leggende dello sport italiano" (in Italian). Coni. 7 May 2015. Archived from the original on 12 ژوئیه 2019. Retrieved 26 August 2015.
  19. ↑ "CNA 100 Leggende CONI per data di nascita" (PDF) (in Italian). Coni. Retrieved 23 September 2015.

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.