میشل پلاتینی
![]() میشل پلاتینی رئیس یوفا در لهستان، سپتامبر ۲۰۱۰ | |||
| اطلاعات شخصی | |||
|---|---|---|---|
| نام کامل | میشل فرانسوا پلاتینی | ||
| زادروز | ۲۱ ژوئن ۱۹۵۵ (۷۰ سال) | ||
| زادگاه | joeuf، فرانسه | ||
| قد | ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ) | ||
| پست | هافبک | ||
| باشگاههای جوانان | |||
| ۱۹۶۶–۱۹۷۲ | AS joeuf | ||
| باشگاههای حرفهای* | |||
| سالها | باشگاهها | بازی† | (گل)† |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۹ | نانسی | ۱۸۱ | (۹۸) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۲ | سن اتین | ۱۰۴ | (۵۸) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۷ | یوونتوس | ۱۴۷ | (۶۸) |
| تیم ملی | |||
| ۱۹۷۶–۱۹۸۷ | فرانسه | ۷۲ | (۴۱) |
| ۱۹۸۸ | کویت | ۱ | (۰) |
| دوران مربیگری | |||
| ۱۹۸۸–۱۹۹۲ | فرانسه | ||
| |||
میشل پلاتینی (به فرانسوی: Michel Platini) بازیکن سابق فوتبال اهل فرانسه است که در پست هافبک بازی میکرد. وی رئیس سابق یوفا بوده است[۲]. پلاتینی سه بار متوالی از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان بهترین بازیکن(جایزهٔ توپ طلا) در یوونتوس انتخابشد. وی روز ۲۷ ژانویه سال ۲۰۰۷ میلادی به عنوان رئیس یوفا، جانشین جوهانسون شد.
پلاتینی یکی از بزرگترین و نامدارترین بازیکنان تاریخ فوتبال شمرده میشود که روزگاری با تکنیک بی نظیر،گلزنی های متعدد و بازیسازی های بی وصفش برای تیم یوونتوس و تیم فرانسه توانست سه بار پی در پی توپ طلای اروپا را کسب کند. وی با یوونتوس به افتخارات زیادی از جمله سوپرکاپ اروپا و سری آ ایتالیا و جام در جام اروپا و سوپر کاپ ایتالیا و قهرمانی اروپا (نسخهٔ سابق _لیگ قهرمانان اروپا_ و جام بین قارهای دستیافت. وی در ایتالیا با بانوی پیر سه بار متوالی آقای گل سری آ و سه بار متوالی برندهٔ عنوان توپ طلا شد.
اوایل کار
میشل فرانسوا پلاتینی در ۲۱ ژوئن ۱۹۵۵ در ژوف، مورته-ا-موزل، پسر آلدو و آنا (با نام خانوادگی پیچینلی)، هر دو با اصالت ایتالیایی، متولد شد. ریشه خانواده آنا به استان بلونو برمیگردد، در حالی که پدر آلدو، فرانچسکو پلاتینی، مهاجری از آگراته کونتوربیا، در استان نووارا بود و اندکی پس از پایان جنگ جهانی اول در فرانسه ساکن شد. آلدو یک فوتبالیست حرفهای و مدتها مدیر باشگاه نانسی، باشگاهی که میشل دوران حرفهای خود را از آنجا آغاز کرد، بود.
پس از عملکرد ضعیف در فینال مسابقات فوتبالیستهای جوان در سال ۱۹۶۹، میشل پلاتینی در ۱۶ سالگی در یک مسابقه تورنمنت کوپه گامباردلا با نمایش چشمگیر تیم نوجوانان ژوف در مقابل تیم نوجوانان متز، توجهها را به خود جلب کرد. پلاتینی برای یک دوره آزمایشی با متز فراخوانده شد، اما به دلیل مصدومیت این فرصت را از دست داد و پس از انتقال مربی متز به باشگاه دیگری، بلافاصله دعوت نشد. او با ژوف به فوتبال لیگ منطقهای بازگشت. یک دوره آزمایشی دیگر در متز به طرز وحشتناکی بد پیش رفت، زمانی که آزمایش تنفس با دستگاه اسپیرومتر باعث غش کردن پلاتینی شد. حکم پزشک در مورد مشکلات تنفسی و ضعف قلب پلاتینی، تمام امیدهای پلاتینی برای بازی در تیم محبوب دوران کودکیاش را از بین برد. سپس در سپتامبر ۱۹۷۲ به تیم ذخیره باشگاه پدرش، نانسی پیوست و با دروازهبان تیم، ژان میشل موتیر دوست شد.
دوران باشگاهی
نانسی (۱۹۷۲-۱۹۷۹)
پلاتینی خیلی زود در باشگاه جدیدش تأثیرگذار شد و در بازی تیم ذخیرهها مقابل ویتلزهایم هتتریک کرد. نمایشهای فوقالعاده بیشتر، او را در رقابت برای حضور در تیم اصلی نانسی قرار داد. معرفی او به تیم اصلی نامبارک بود. در بازی مقابل والنسین، روی نیمکت ذخیرهها، وقتی درگیری در سکوها شروع شد، پلاتینی مورد تف و اصابت اشیاء مختلف از سوی تماشاگران قرار گرفت. چند روز بعد، در حالی که برای تیم ذخیرهها بازی میکرد، برخورد شدیدی از سوی بازیکن حریف، پلاتینی را با مصدومیت شدید مچ پا مواجه کرد. فصل او با روند مثبتتری به پایان رسید و او اولین بازی خود در لیگ را در ۳ مه ۱۹۷۳ مقابل نیم انجام داد.
در مارس ۱۹۷۴، او در بازی مقابل نیس از ناحیه دو دست چپ دچار شکستگی شد. در نتیجه، پلاتینی بقیه فصل را از دست داد و نتوانست به نانسی در تلاش ناموفق برای جلوگیری از سقوط از لیگ ۱ کمک کند
فصل بعد نانسی به راحتی به لیگ دسته اول فرانسه صعود کرد. پلاتینی با زدن ۱۷ گل که تعدادی از آنها از روی ضربات آزاد به ثمر رسید، به مهمترین بازیکن تیم تبدیل شد و این به تخصص پلاتینی تبدیل شد. سنت اتین، قهرمان وقت لیگ فرانسه، با دو گل از ضربات آزاد پلاتینی از جام حذفی فرانسه حذف شد. پلاتینی ضربات آزاد خود را با کمک دوستش، دروازهبان موتیر، و با استفاده از ردیفی از آدمکها برای تشکیل نوعی دیوار دفاعی تمرین میکرد.
با بازگشت نانسی به لیگ ۱، خدمت سربازی پلاتینی باعث کاهش حضور او در مسابقات شد، اما او همچنان در صورت امکان برای بازی در دسترس بود. در یک بازی خارج از خانه مقابل لاوال، پلاتینی که از طعنههای هواداران میزبان عصبانی بود، هتتریک کرد، اما دوباره مصدوم شد. گزارشهای مطبوعاتی ادعا کردند که فصل پلاتینی به پایان رسیده و او به عمل جراحی زانو نیاز دارد، اما هیچکدام از این ادعاها درست از آب درنیامد. در عوض، پلاتینی دو هفته بعد برای بازی نیمهنهایی جام حذفی فرانسه نانسی مقابل مارسی در پارک دو پرنس به تیم اصلی بازگشت. پلاتینی تنها گل نانسی را در شکست ۴-۱ با ضربه سر به ثمر رساند و مجبور شد زمین را به دلیل مصدومیت ترک کند. پس از شرکت در المپیک مونترال ۱۹۷۶، پلاتینی قراردادی دو ساله با نانسی امضا کرد که اولین قرارداد حرفهای او بود.
پلاتینی پیش از سفر به آرژانتین برای جام جهانی، اولین جام بزرگ دوران بازیگری خود را به دست آورد و در فینال جام حذفی فرانسه ۱۹۷۸ مقابل نیس، کاپیتان نانسی بود و تنها گل بازی را به ثمر رساند. والری ژیسکار دستن، رئیس جمهور وقت، جام را به او اهدا کرد. با این حال، با توجه به اینکه قرار بود جام جهانی دو هفته پس از فینال جام حذفی آغاز شود، زمان کمی برای آمادهسازی باقی مانده بود.
اگرچه پلاتینی در اولین جام جهانی خود به خاطر عملکردش بدنام نشد، اما هواداران او را مسئول عدم پیشرفت تیم فرانسه در این مسابقات دانستند و در فصل بعد، او هدف هو کردن تماشاگران قرار گرفت. این وضعیت در بازی خارج از خانه مقابل سن اتین به اوج خود رسید. پلاتینی که توسط هواداران هو شده بود، برای هر توپی رقابت کرد و در یک تکل دچار مصدومیت شدید مچ پا شد. در نتیجه، او از حضور در جام برندگان جام نانسی کنار گذاشته شد. قرارداد او با این باشگاه در ژوئن ۱۹۷۹ منقضی شد و اینترناسیونال، پاری سن ژرمن و سن اتین به عنوان باشگاههایی که بیشترین احتمال را برای امضای قرارداد با او داشتند، ظاهر شدند، اگرچه رئیس باشگاه نانسی تمایلی به ترک باشگاه توسط پلاتینی نداشت. او که قصد انتقال به سن اتین را داشت، قراردادی سه ساله با له ورتس امضا کرد
پلاتینی با وجود مصدومیتها و هو شدنهایی که به استقبالش میآمد، حس شوخطبعی شیطنتآمیز خود را حفظ کرد. در سفرهای خارج از خانه، در مکانهای عمومی ترقه روشن میکرد و سپس وانمود میکرد که مرده است و ناگزیر جمعیت را به خود جلب میکرد. در جام جهانی در آرژانتین، تیوبهای خمیردندان را در رختخواب همتیمیهایش فشار میداد.
تیم ملی فرانسه
اوج کار درخشش او در جام ملتهای اروپا ۱۹۸۴ بود که توانست به تنهایی ۹ گل را برای فرانسه به ثمر رساند و بهترین بازیکن جام شود و همچنین نقش موثری در قهرمانی فرانسه داشته باشد.

سفر به کابل
او در سپتامبر ۲۰۱۳ (سنبله/شهریور ۱۳۹۲) و در پی اخر شدن تیم ملی فوتبال افغانستان در جنوب آسیا، بدون اعلام قبلی به کابل سفر کرد. در این سفر، ضمن تلنگر زدن به بازیکنان فوتبال افغانستان، وی جهت رشد ظرفیتها و توسعهٔ فوتبال پایه در این کشور وعدهٔ همکاری و مشارکت به آن ها را داد.
او همچنین برای دقایقی به فوتبال با نوجوانان پرداخت .[۱][۲][۳]
فساد مالی
در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۵(۳۰ آذر ۱۳۹۴)، پلاتینی و سپ بلاتر در پی فساد مالی و اتهام به رشوه خواری در رابطه با واگذاری میزبانی جام جهانی به کشورهای آفریقای جنوبی، قطر و روسیه، هر کدام به هشت سال محرومیت از هر گونه فعالیت در زمینه فوتبال محکوم شدند.[۴]
منابع
- ↑ سفر میشل پلاتینی به افغانستان بیبیسی فارسی
- ↑ سفر غیرمنتظره پلاتینی به افغانستان بایگانیشده در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine یورونیوز فارسی
- ↑ میشل پلاتینی در کابل: از فوتبال افغانستان حمایت میکنیم دویچهوله فارسی
- ↑ بلاتر و پلاتینی هشت سال محروم شدند تابناک
.jpg)