جیووانی مارینلی

جیووانی مارینلی
جیووانی مارینلی
معاون دولتی ارتباطات
	دوره مسئولیت; ۵ نوامبر ۱۹۳۹ – ۱۳ فوریه ۱۹۴۳
اطلاعات شخصی
زاده	۱۸ اکتبر ۱۸۷۹; آدریا, پادشاهی ایتالیا
درگذشته	۱۱ ژانویهٔ ۱۹۴۴ (۶۴ سال); ورونا, ونتو, جمهوری اجتماعی ایتالیا
علت مرگ	اعدام با جوخه آتش
ملیت	ایتالیایی
حزب سیاسی	حزب ملی فاشیست

جیووانی مارینلی (۱۸ اکتبر ۱۸۷۹ – ۱۱ ژانویه ۱۹۴۴) یک رهبر سیاسی فاشیست اهل ایتالیا بود.

زندگی‌نامه

مارینلی در آدریا, ونتو به دنیا آمد.^[۱]

او فردی ثروتمند بود و با تأمین مالی راهپیمایی به رم به موفقیت فاشیست‌ها کمک کرد. به عنوان دبیر حزب ملی فاشیست (PNF)، سازمان مخفی چکا را ایجاد کرد که بر اساس مدل شوروی چکا ساخته شده بود. این سازمان به سرعت به یک گروه تروریسم تبدیل شد و مسئول ترور جیاکومو ماتئوتی، یکی از اعضای برجستهٔ مخالفان رژیم فاشیستی بود.^[۱]

در نوامبر ۱۹۲۵ به عنوان مسبب قتل ماتئوتی محاکمه شد، اما با دفاع روبرتو فاریناتچی و با توجه به دوستی نزدیکش با بنیتو موسولینی، مجازات سبک دریافت کرد و دوران محکومیت کامل را سپری نکرد. در طول دو دههٔ بعدی حکومت فاشیستی، عمدتاً از صحنهٔ عمومی دور ماند و در سرکوب مخالفان داخلی موسولینی نقش داشت. وی در ۱۹۲۹ و ۱۹۳۴ به مجلس نمایندگان ایتالیا انتخاب شد و از نوامبر ۱۹۳۹ تا فوریه ۱۹۴۳ معاون دولتی ارتباطات بود.^[۱]

به عنوان عضو شورای عالی فاشیسم، او در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۳ در کودتای ۲۵ ژوئیه به رهبری دینو گراندی علیه موسولینی شرکت کرد تا پادشاهی ایتالیا از محور به سوی متفقین در جنگ جهانی دوم تغییر جهت دهد. وقتی آلمان نازی موسولینی را در شمال ایتالیا دوباره به قدرت رساند، مارینلی در محاکمه ورونا ۱۹۴۴ به خیانت محکوم و همراه با گالئاچو چیانو، امیلیو د بونو، کارلو پارسکی و لوسیانو گوتاردی توسط جوخه آتش اعدام شد.^[۱]

همسلولی مارینلی، تولیو چیانتی، تنها متهمی که در محاکمه ورونا مجازات اعدام نشد و ۳۰ سال حبس گرفت، دربارهٔ ماه‌های آخر مارینلی گفت. او مارینلی را در سه ماه پایانی عمرش خسته و افسرده توصیف کرد. پس از صدور حکم اعدام، مارینلی سردرگم بود و چیانو مجبور شد برایش توضیح دهد که قرار است اعدام شوند. هنگام خروج از سلول برای اعدام، دو افسر او را همراهی کردند.^[۱]