خنت‌حاپ

خنت‌حاپ به هیروگلیف مصری
Aa1
n
t		 A53V28Aa5
p		 B1

خنت‌حاپ/خنت-حاپی
ḫnt-Ḥp
خنیاگر حاپی[۱]

خنت‌حاپ (به انگلیسی: Khenthap) یک ملکه همسر احتمالی در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان نخست مصر بود. شخصیت تاریخی او بسیار مبهم است، زیرا هیچ منبع معاصری برای نام او وجود ندارد. او فقط یک بار در کتیبه‌ای بسیار متأخر ظاهر می‌شود.

شواهد تاریخی

مصر شناسان و مورخان هنوز در مورد شخصیت تاریخی خنت‌حاپ به عنوان یک ملکه دچار سردرگمی بوده و دربارهٔ آن بحث می‌کنند. آثار مهرهای ثبت شده باستان‌شناسی از مقبره‌های سلسله اول در ابیدوس هرگز به او اشاره نمی‌کند. او فقط در کتیبه‌ای روی سنگ پالرمو ظاهر می‌شود،[۲] یک سنگ یادبود ساخته‌شده از شیست سیاه که فهرستی از پادشاهان از نارمر (دودمان نخست مصر) تا پادشاه نفریرکارع (دودمان ششم مصر) را نشان می‌دهد. علاوه بر این، سنگ یادبود نام مادر هر پادشاه را هم فهرست می‌کند.[۳] این کتیبه نام خنت‌حاپ را هجی کرده است، اما هیچ‌یک از القاب او (به جز عنوان «مادر») را ثبت نکرده است.[۴] کتیبه روی قطعه قاهره خنت‌حاپ را مادر پادشاه دجر توصیف می‌کند.[۵] مصرشناس بریتانیایی جویس تیلدسلی وی را همسر هورآها می‌داند و معتقد است نوه‌اش هم دجت بوده است، چرا که دجت پسر دجر بوده است.[۶]

منابع

  1. ↑ Silke Roth: Die Königsmütter des Alten Ägypten: von der Frühzeit bis zum Ende der 12. Dynastie. Harrassowitz, Wiesbaden 2001, شابک ‎۳−۴۴۷−۰۴۳۶۸−۷, p. 378.
  2. ↑ Silke Roth: Die Königsmütter des Alten Ägypten: von der Frühzeit bis zum Ende der 12. Dynastie. Harrassowitz, Wiesbaden 2001, شابک ‎۳−۴۴۷−۰۴۳۶۸−۷, p. 16–18.
  3. ↑ Toby Wilkinson: Royal annals of ancient Egypt: the Palermo stone and its associated fragments. Kegan Paul International, London 2000, شابک ‎۰−۷۱۰۳−۰۶۶۷−۹, p. 105.
  4. ↑ Wolfram Grajetski: Ancient Egyptian Queens: a hieroglyphic dictionary. Golden House Publications, London 2005, شابک ‎۰−۹۵۴۷۲۱۸−۹−۶, p. 2.
  5. ↑ Aidan Dodson & Dyan Hilton: The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson, London 2004, شابک ‎۰−۵۰۰−۲۸۸۵۷−۷, p. 48.
  6. ↑ Joyce A. Tyldesley: Chronicle of the Queens of Egypt. Thames & Hudson, London 2006, شابک ‎۰−۵۰۰−۰۵۱۴۵−۳, p. 29.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.