مری‌ایتی

مِری‌ایتی (انگلیسی: Meri-iti) یا مری‌یتی (به معنای «محبوب پدر») یکی از مقامات مصر باستان بود که در پایان دودمان نخست مصر، حدود ۲۹۰۰ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. او تنها از طریق سنگ یادبودی که در آرامگاه ۸۱۰. اچ. ۱۱ در آرامکاه حلوان پیدا شده است، شناخته می‌شود. این سنگ یادبود در اتاقک تدفینی و در کنار تابوت کشف شد. در سمت چپ سنگ یادبود، مِری‌ایتی بر روی صندلی نشسته و هدایا جلوی او قرار دارند. در سمت راست سنگ یادبود فهرستی از القاب مِری‌ایتی آمده است.

در این سنگ یادبود، مِری‌ایتی دارای هفت لقب است که او را به یکی از معدود مقامات آن دوره با رشته‌ای طولانی‌تر از القاب تبدیل می‌کند.

القاب مریتی عبارتند از:

  • کاهن خنوم، همراه خانه
  • مدیر سالن غذاخوری اتاق حیات
  • استاد/نجار نخن
  • مدیر سالن غذاخوری و انبار بزرگ
  • فرمانده ادارهٔ قدحتپ
  • دستیار
  • مدیر دفتر غرب، حامل آنوبیس[۱]

منابع

  1. E. Christiana Köhler, Jana Jones: Helwan II, The Early Dynastic and Old Kingdom Funerary Relief Slabs, Studien zur Archäologie und Geschichte Altägyptens, Band 25, Rahden 2009, شابک ۹۷۸−۳−۸۶۷۵۷−۹۷۱−۱, p. 154-155