دوبلندآغاز

پایه‌های عروضی
دوهجایی‌ها
˘ ˘دوکوتاهه pyrrhic, dibrach
˘ ¯بلندانجام iamb
¯ ˘بلندآغاز trochee, choree
¯ ¯دوبلنده spondee
سه‌هجایی‌ها
˘ ˘ ˘سه‌کوتاهه tribrach
¯ ˘ ˘دوکوتاه‌انجام dactyl
˘ ¯ ˘دوسوکوتاه amphibrach
˘ ˘ ¯دوکوتاه‌آغاز anapaest, antidactylus
˘ ¯ ¯دوبلندانجام bacchius
¯ ¯ ˘دوبلندآغاز antibacchius
¯ ˘ ¯دوسوبلند cretic, amphimacer
¯ ¯ ¯سه‌بلنده molossus

دوبلندآغاز (انگلیسی: Antibacchius، آنتی‌باکیوس) یکی از پایه‌های عروضی است که درست وارونهٔ دوبلندانجام (باکیوس) به‌شمار می‌آید.

این پایه از سه هجا ساخته می‌شود:

  • نخست دو هجای بلند (– –)
  • سپس یک هجای کوتاه (◡)

الگوی آن چنین است: – – ◡

نام «Antibacchius» در یونانی به معنای «برابر یا مخالف با باکیوس» است، زیرا ساختارش وارونهٔ پایهٔ دوبلندانجام (◡ – –) است.

جایگاه در عروض

  • در وزن شعر یونانی و لاتین، دوبلندآغاز بیشتر به صورت ترکیبی یا جایگزینی در میان دیگر پایه‌ها به کار می‌رفته است.
  • در شعر تکیه‌ای (انگلیسی و دیگر زبان‌ها)، این پایه را می‌توان به‌صورت دو هجای پرتکیه در آغاز و یک هجای بی‌تکیه در پایان در نظر گرفت.
  • برخلاف پایه‌های رایج‌تر مانند بلندانجام (یامب) یا بلندآغاز (تروکی)، دوبلندآغاز کمتر به‌صورت وزن اصلی یک شعر کامل دیده می‌شود.

نمونهٔ ساده

اگر بخواهیم در انگلیسی مثالی ساده بیاوریم:

Blind luck is
loved more than
hard thinking.

منابع