دیدگاه‌های مسیحی درباره عهد قدیم

تصویری از موعظه سر کوه، که در آن عیسی از دیدگاه مسیحیان درباره عهد قدیم نظر داد. نقاشی اثر کارل بلوک، نقاش دانمارکی، درگذشته ۱۸۹۰.

دیدگاه‌های مسیحی درباره عهد قدیم (به انگلیسی: Christian views on the Old Covenant) ، پیمان موسایی یا شریعت موسی، که مسیحیان معمولاً آن را «پیمان موسایی» می‌نامند (در تمایز با میثاق جدید)، نقش مهمی در مسیحیت اولیه داشته و از آغاز مسیحیت موضوع اختلاف و مناقشه جدی بوده است: برای نمونه آموزش عیسی درباره شریعت در موعظه سر کوه و ختنه در مسیحیت اولیه.

یهودیت خاخامی[۱] اظهار می‌کند که موسی هلاخا را به یهودیان ارائه کرد و آن قوانین برای غیریهودیان (از جمله مسیحیان) اعمال نمی‌شود، به استثنای قوانین هفت‌گانه نوح که (بر اساس آموزه‌های خاخامی) برای همه مردم اعمال می‌شود.

بیشتر مسیحیان (از جمله کاتولیک‌ها، لوتری‌ها و مسیحیان اصلاح‌شده) معتقدند که از عهد قدیم، مافوق‌گرایی (نگاه کنید به الهیات پیمانی)[۲][۳][۴][۵] اقلیتی معتقدند که هیچ‌کدام اعمال نمی‌شود (نگاه کنید به بخشودگی‌گرایی)، و متکلمان دو پیمانی معتقدند عهد قدیم تنها برای یهودیان معتبر باقی می‌ماند. مسیحیان موعودباور بر این باورند که همه بخش‌ها هنوز برای مؤمنان به عیسی و میثاق جدید اعمال می‌شود.

دیدگاه‌های کاتولیک و ارتدکس

کاتولیک

ده فرمان بر یادمانی در محوطه کاپیتول ایالت تگزاس که شامل می‌شود: «روز سبت را به یاد آور تا آن را مقدس نگه داری».

متکلم توماس آکویناس توضیح داد که سه نوع احکام کتاب مقدسی وجود دارد: اخلاقی، مناسکی، و قضایی. او معتقد است احکام اخلاقی دائمی هستند، حتی پیش از اعطای شریعت نیز اعتبار داشتند، چراکه بخشی از قانون طبیعی هستند.[۵] احکام مناسکی (شریعت مناسکی، مربوط به شکل‌های عبادت خدا و تیما و تاهارا) و احکام قضایی (مانند آنچه در خروج ۲۱ آمده)[۶] تنها با شریعت موسی پدید آمدند[۵] و موقتی بودند. فرمان‌های مناسکی «برای عبادت الهی در آن زمان خاص و پیش‌نمایی از عیسی مقرر شده بودند».[۷] بر این اساس، با آمدن مسیح الزام‌آوری آن‌ها پایان یافت[۸] و آکویناس معتقد بود رعایت آن‌ها اکنون معادل اعلام دروغ‌آمیز این خواهد بود که مسیح هنوز نیامده، که برای مسیحیان گناه کبیره است.[۸]

با این حال، در حالی که احکام قضایی با ظهور مسیح الزام‌آوری خود را از دست دادند، اجرای آن‌ها گناه کبیره نبود. آکویناس می‌گوید: «اگر پادشاهی دستور دهد این احکام قضایی در کشورش رعایت شوند، گناه نکرده است.»[۹] هرچند آکویناس معتقد بود جزئیات احکام قضایی عهد عتیق دیگر الزام‌آور نیستند، آموخت که احکام قضایی اصول جهانی عدالت را که بازتاب قانون طبیعی هستند در خود دارند. بنابراین برخی محققان دیدگاه‌های او درباره حکومت را «خدافرمانی عدالت عام» می‌نامند.[۱۰]

برخلاف احکام مناسکی و قضایی، فرمان‌های اخلاقی همچنان الزام‌آور هستند و در ده فرمان خلاصه می‌شوند (هرچند تخصیص تعطیلی هفتگی به شنبه مناسکی است). کتاب راهنمای کلیسای کاتولیک بیان می‌کند:

۲۰۶۸. شورای ترنت می‌آموزد که ده فرمان برای مسیحیان الزامی است و مرد عادل هنوز موظف به رعایت آن‌هاست؛ شورای دوم واتیکان تأیید می‌کند: «اسقفان، جانشینان رسولان، از خداوند [...] مأموریت آموزش همه مردمان و موعظه انجیل به هر مخلوقی را دریافت می‌کنند، تا همه انسان‌ها از طریق ایمان، تعمید و رعایت فرمان‌ها به رستگاری برسند.»

۲۰۷۰. ده فرمان به مکاشفه الهی تعلق دارند. در عین حال انسانیت راستین انسان را به ما می‌آموزند. وظایف اساسی و در نتیجه حقوق بنیادین ذاتی در ماهیت شخص انسانی را آشکار می‌کنند. دکالوگ بیان ممتازی از قانون طبیعی را در بر دارد: «از ابتدا، خدا احکام قانون طبیعی را در قلب انسان کاشته بود. سپس به یادآوری آن‌ها به او اکتفا کرد. این همان دکالوگ بود» (ایرنئوس، Adv. haeres. 4، 15، 1).

۲۰۷۲. از آنجا که وظایف اساسی انسان نسبت به خدا و همسایه‌اش را بیان می‌کنند، ده فرمان در محتوای ابتدایی خود تکالیف سنگینی را آشکار می‌کنند. آن‌ها اساساً تغییرناپذیرند و همیشه و همه‌جا الزامی هستند. هیچ‌کس نمی‌تواند از آن‌ها معاف شود. ده فرمان توسط خدا در قلب انسان حک شده‌اند.[۱۱]

کلیسای کاتولیک رومی می‌آموزد که حواریون[۱۲] جشن دینی یکشنبه را بدون انتقال تکالیف مناسکی مرتبط با شبات به آن برقرار کردند،[نکته ۱] هرچند بعداً برخی از این تکالیف نه بدون مخالفت در کلیسا به یکشنبه منتقل شد.[۱۳] کلیسای کاتولیک رومی بنابراین فرمان سوم را بر یکشنبه، روز خداوند، اعمال می‌کند.

ارتدکس شرقی

در مسیحیت ارتدکس، عهد عتیق برای بسیاری «کتابی بسته» باقی مانده است.[۱۴] کلیسای ارتدکس عهد عتیق را به شکل تمثیلی و گونه‌شناختی تفسیر می‌کند.[۱۵]

برای نمونه، در مزمور ۱۳۷ برکتی برای هر کس که از دشمنان اسرائیل انتقام بگیرد با «کوبیدن نوزادانشان به سنگ» اعلام شده، اما معنای جدید این عبارت این است: «نوزادان همان افکار گناه‌آلود آزاردهنده، آغازها و برانگیختن‌های اولیه شر هستند؛ کسی آن‌ها را با زدن به محکمی و استواری حقیقت مهار می‌کند».

عهد عتیق در معنای جدیدش تأیید می‌شود.[۱۶]

دیدگاه‌های پروتستانی کلاسیک

لوتری

شریعت و فیض (حدود ۱۵۲۹)، اثر لوکاس کراناخ پدر، لوتری. سمت چپ درخت «شریعت» و سمت راست «فیض» را نشان می‌دهد.

لوتری‌ها شریعت موسی را به سه بخش تقسیم می‌کنند: (۱) شریعت اخلاقی، (۲) شریعت مدنی، (۳) شریعت مناسکی.[۳] در حالی که شریعت مدنی برای تئوکراسی اسرائیل اعمال می‌شد و شریعت مناسکی تا ظهور عیسی کاربرد داشت، شریعت اخلاقی مندرج در ده فرمان امروزه نیز برای مسیحیان معتبر است.[۳]

ماده پنجم فرمول کنکورد (۱۵۷۷) لوتریانیسم اعلام می‌کند:[۱۷]

تمایز میان شریعت و انجیل این است که تورات اطاعت از اراده خدا را مطالبه می‌کند، در حالی که انجیل به وعده آمرزش گناهان در پرتو شخص و کار عیسی اشاره دارد. بین سال‌های ۱۵۸۰ تا ۱۷۱۳ (که دوران ارتدکسی لوتری محسوب می‌شود) این اصل توسط متکلمان لوتری از اهمیت بنیادین برخوردار بود.

بنیان تفسیر و شرح کتاب مقدسی لوتری انجیلی در دفاعیه اقرارنامه آوگسبورگ (ماده ۴) (۱۵۳۱) آمده است:

تمام کتاب مقدس باید به دو موضوع اصلی تقسیم شود: شریعت و وعده‌ها. زیرا در برخی جاها شریعت را ارائه می‌دهد و در جاهای دیگر وعده درباره مسیح را، یعنی یا هنگامی که در عهد عتیق وعده می‌دهد مسیح خواهد آمد و به خاطر او آمرزش گناهان، توجیه و زندگی ابدی را عرضه می‌کند، یا هنگامی که در انجیل در عهد جدید خود مسیح، از آنجا که ظهور کرده، آمرزش گناهان، توجیه و زندگی ابدی را وعده می‌دهد.[۱۸]

لوتری‌ها با استناد به کولسیان ۲[۱۹] و رومیان ۱۴،[۲۰] معتقدند که ختنه و سایر احکام مناسکی عهد عتیق دیگر برای مسیحیان اعمال نمی‌شوند.[۲۱]

اصلاح‌شده

دکالوگ کلیسای اصلاح‌شده لیگرز، سوئیس

دیدگاه کالوینیسم که به الهیات پیمانی موسوم است، مشابه دیدگاه کاتولیک رومی در این است که شریعت موسوی تحت میثاق جدید ادامه می‌یابد، در حالی که اعلام می‌کند بخش‌هایی از آن «منقضی شده» و دیگر قابل اعمال نیستند.[۲۲] اعتراف‌نامه وست‌مینستر (۱۶۴۶) قوانین موسوی را به سه دسته تقسیم می‌کند: اخلاقی، مدنی، و مناسکی.[۲۳] از نظر پدران وست‌مینستر، تنها قوانین اخلاقی شریعت موسوی، که شامل ده فرمان و فرمان‌های تکرارشده در عهد جدید می‌شود، مستقیماً برای مسیحیان امروز اعمال می‌شود.[۲۴] قوانین مناسکی در این دیدگاه شامل مقررات مربوط به طهارت مناسکی، اعیاد، غذا، و لاویان می‌شود.

انگلیکان و متدیست

الهیات انگلیکان و متدیسم درباره عهد قدیم در بیانیه‌های تعریف‌کننده تاریخی آن‌ها موسوم به سی و نه ماده و بیست و پنج ماده دین بیان شده است.[۲۵]

ماده هفتم ۳۹ ماده کلیسای انگلستان، و همچنین ماده ششم ۲۵ ماده متدیست، تنها مشخص می‌کنند که مسیحیان تنها به «فرمان‌هایی که اخلاقی نامیده می‌شوند» ملزم هستند، اما به احکام مناسکی، آیینی، یا مدنی تورات ملزم نیستند.[۲۵]

دیدگاه‌های پروتستانی مدرن

بخشودگی‌گرایی

به عنوان یک نظام الهیاتی، بخشودگی‌گرایی ریشه در نوشته‌های جان نلسون داربی (۱۸۰۰–۱۸۸۲) و کلیسای برادران پلیموث دارد، اما هرگز به‌صورت رسمی تعریف نشده و چندین گونه را در بر می‌گیرد. بخشودگی‌گرایان کتاب مقدس را به تعداد متفاوتی از بخشودگی‌ها یا دوران‌های جداگانه تقسیم می‌کنند. بخشودگی‌گرایان سنتی معتقدند تنها عهد جدید برای کلیسای امروز اعمال می‌شود، در حالی که فرابخشودگی‌گرایان معتقدند تنها نیمه دوم عهد جدید، از میانه اعمال رسولان یا از اعمال ۲۸ به بعد، اعمال می‌شود.

واین جی. استریکلند، استاد الهیات در دانشگاه مولتنوما، ادعا می‌کند که دیدگاه بخشودگی‌گرایانه او (نه لزوماً «دیدگاه») این است که «عصر کلیسا شریعت را غیرفعال کرده است».[۲۶]

این دیدگاه معتقد است شریعت موسوی و مجازات‌های مرتبط با آن محدود به بستر تاریخی و الهیاتی خاص عهد عتیق بود. در این دیدگاه، شریعت به بنی‌اسرائیل داده شد و از عصر میثاق جدید به بعد اعمال نمی‌شود.

جایگزین شریعت موسوی «شریعت مسیح» است که با این حال شباهت‌های مشخصی با شریعت موسوی در مسائل اخلاقی دارد اما جدید و متفاوت است و شریعت اصلی را جایگزین می‌کند. با وجود این تفاوت، بخشودگی‌گرایان به دنبال یافتن اصول اخلاقی و دینی قابل اعمال در امروز در شریعت موسوی هستند.

جورج آر. لا با باور به اینکه میثاق جدید یک بخشودگی جدید است، پیشنهاد کرده که شریعت مسیح در متی ۵–۷ ثبت شده است.[۲۷]

یک دیدگاه از بخشودگی‌گرایی کتاب مقدس را به این هفت دوره تقسیم می‌کند:

  1. بی‌گناهی (پیدایش ۱:۱–۳:۷)، پیش از سقوط آدم؛
  2. وجدان (پیدایش ۳:۸–۸:۲۲)، از آدم تا نوح؛
  3. حکومت (پیدایش ۹:۱–۱۱:۳۲)، از نوح تا ابراهیم؛
  4. حکمرانی پدرسالارانه (پیدایش ۱۲:۱–خروج ۱۹:۲۵)، از ابراهیم تا موسی؛
  5. شریعت موسوی (خروج ۲۰:۱–اعمال ۲:۴)، از موسی تا عیسی؛
  6. فیض (اعمال ۲:۴–مکاشفه ۲۰:۳)، عصر کنونی کلیسا؛ و
  7. پادشاهی هزارساله حرفی و زمینی که هنوز نیامده (مکاشفه ۲۰:۴–۲۰:۶).[۲۸]

خدافرمانی (تئونومی)

از دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به بعد، شاخه‌ای کم‌شناخته[۲۹] از کالوینیسم موسوم به بازسازی مسیحی استدلال کرد که قوانین مدنی و همچنین قوانین اخلاقی باید در جامعه امروز اعمال شوند (موضعی که خدافرمانی (تئونومی) نامیده می‌شود) به عنوان بخشی از برقراری یک دولت خدافرمانی مدرن.[۲۲]

الهیات میثاق جدید

الهیات میثاق جدید (یا NCT)، یک نظام الهیات مسیحی اخیراً بیان‌شده درباره این موضوع است که جنبه‌هایی از بخشودگی‌گرایی و الهیات پیمانی را در بر می‌گیرد.[۳۰]

الهیات میثاق جدید ادعا می‌کند مسیح همه قوانین عهد قدیم را محقق ساخته و بنابراین به نفع شریعت مسیح یا شریعت میثاق جدید لغو شده‌اند.[۳۱] این را می‌توان به عنوان انتظار اخلاقی موجود در عهد جدید خلاصه کرد.

الهیات دو پیمانی

در سال‌های پس از هولوکاست، حداقل یک مقاله این پرسش را مطرح کرده که آیا مسیحیت موضع پیروزمندانه‌ای نسبت به یهودیت می‌طلبد.[۳۲] مسیحیت تاریخاً الهیاتی مافوق‌گرایانه را تبلیغ کرده که بر اساس آن مسیحیان تحت میثاق جدید اسرائیل روحانی جدید هستند و «اسرائیل جسمانی کهن جابجا شده» و یهودیان توسط خدا کنار گذاشته شده‌اند.[۳۲]

مافوق‌گرایی الهیاتی به‌طور یکسان پذیرفته نشده و کلیسای کاتولیک در شورای دوم واتیکان رسماً آن را رد کرد.[۳۲] در تضاد مستقیم با مافوق‌گرایی، الهیات دو پیمانی معتقد است عهد خدا با قوم یهود جاودانه و غیرقابل فسخ است.[۳۳]

رعایت تورات

مسیحیان تورات عهد عتیق را برای مسیحیان تحت میثاق جدید همچنان معتبر و قابل اعمال می‌دانند. هم مسیحیان یهودی و هم غیریهودی رعایت‌کننده تورات وجود دارند.[۳۴]

مسیحیان رعایت‌کننده تورات معتقد نیستند که شریعت موسوی برای اولین بار در کوه سینا (کتاب مقدس) آفریده شد. بلکه معتقدند تنها آنجا نوشته شد، اما پیش از آن به‌صورت شفاهی به شخصیت‌های کتاب مقدسی مانند ایوب و ابراهیم تحویل داده شده بود.

آیات مرتبط با شریعت با تفسیر مورد اختلاف

اعمال رسولان در عهد جدید تعارضی در میان اولین مسیحیان درباره لزوم رعایت تمام قوانین تورات را توصیف می‌کند، همچنین نگاه کنید به شورای اورشلیم و ماجرای انطاکیه.

برخی جمله معترضه نسخه استاندارد اصلاح‌شده جدید را: «(بدین ترتیب او همه غذاها را پاک اعلام کرد.)»[۳۵] به این معنا تفسیر کرده‌اند که عیسی آموخت کوشر دیگر برای پیروانش اعمال نمی‌شود. این جمله معترضه در متوازی متی ۱۵:۱۵–۲۰[۳۶] یافت نمی‌شود و ترجمه‌ای مورد اختلاف است.

کلمه مورد اختلاف καθαρός به معنای «پاکی» است. گرهارد کیتل می‌نویسد: «ماهیت دین عهد جدید این است که مفهوم قدیمی‌تر طهارت مناسکی نه صرفاً فراتر می‌رود، بلکه به عنوان غیرالزامی رد می‌شود. پاکی دینی و اخلاقی جایگزین پاکی مناسکی و عبادی شد.»[۳۷]

تاریخ و پیشینه

هلنیسم

نقشه امپراتوری اسکندر، حدود ۳۳۴–۳۲۳ ق.م.

فتوحات اسکندر مقدونی در اواخر قرن چهارم ق.م. عصر هلنیستی و مستعمره‌سازی را بر سرزمین‌های غیریونانی از جمله یهودیه و جلیل گسترش داد و عصر هلنیستی را پدید آورد که به دنبال ایجاد فرهنگی مشترک یا جهانی بر اساس آتن قرون پنجم و چهارم ق.م. بود.[۳۸]

این عصر هلنیستی ترکیبی تأثیر عمیقی بر آداب و رسوم یهودیان هم در سرزمین اسرائیل و هم در یهودیان دور از وطن گذاشت. رویارویی فرهنگی میان فرهنگ‌های یهودی و یونانی وجود داشت. نفوذ به یهودیت موجب ظهور یهودیت هلنیستی در یهودیان دور از وطن شد که تلاش کرد یهودیت را در فرهنگ و زبان عصر هلنیستی تثبیت کند. محصول ادبی اصلی این جنبش هفتادگانی بود و نویسندگان اصلی فیلون اسکندریه و یوسف فلاوی بودند.

رابطه میان یهودیان هلنیزه‌شده و یهودیان مذهبی به‌طور کلی رو به زوال گذاشت و این موضوع پادشاه امپراتوری سلوکی، آنتیوخوس چهارم، را به ممنوعیت برخی از آداب یهودی واداشت، چراکه هدف او تبدیل اورشلیم به یک پولیس یونانی به نام آنتیوخیا بود.[۳۹] مشخصاً، او اعدام را برای هر کس که شبات یا بریت میلا را رعایت کند صادر کرد، معبد دوم اورشلیم را به زئوس اختصاص داد و یهودیان را مجبور به خوردن گوشت خوک کرد.[۴۰] در نتیجه، یهودیان ارتدکس علیه حاکم یونانی شورش کردند که به تشکیل پادشاهی مستقل یهودی موسوم به حشمونیان منجر شد که از ۱۶۵ تا ۶۳ ق.م. دوام آورد.

پولس رسول و شریعت کتاب مقدسی

برخی محققان پولس رسول (یا شائول) را کاملاً هم‌راستا با یهودیت قرن اول می‌دانند، دیگران او را مخالف یهودیت قرن اول می‌بینند، در حالی که برخی دیگر او را جایی بین این دو حد افراطی می‌بینند، مخالف «قوانین مناسکی» مانند ختنه در مسیحیت اولیه اما کاملاً موافق با «قانون الهی».

شورای اورشلیم

تصویر یعقوب البار، که داوری او در شورای اورشلیم Acts 15:19–29 حدود ۵۰ م. پذیرفته شد.

شورای اورشلیم[۴۱] در حدود سال ۵۰ م. اولین نشست در مسیحیت اولیه بود که برای بررسی اعمال شریعت موسوی بر جامعه جدید تشکیل شد. مشخصاً باید بررسی می‌کرد که آیا مسیحیان تازه‌مسیحی جنتیل ملزم به انجام دین و ختنه برای عضویت کامل در جامعه مسیحی هستند یا نه، اما آگاه بود که موضوع پیامدهای گسترده‌تری دارد، چراکه ختنه نشان «جاودانه» عهد ابراهیم است.[۴۲]

تصمیم شورا «فرمان رسولی» نامیده شد[۴۳] و این بود که بیشتر شریعت موسوی، از جمله الزام ختنه برای مردان، برای مسیحیان غیریهودی اجباری نیست.[۴۴] با این حال، شورا ممنوعیت‌هایی علیه خوردن خون، گوشت حیواناتی که به درستی کشته نشده‌اند، و زنای غیرمحصنه و بت‌پرستی را حفظ کرد.[۴۵]

مرقیون

در میانه مسیحیت در دوره قبل از نیقیه، اسقف مرقیون بر قانونی را پیشنهاد کرد؛ در واقع او خدای به‌تصویرکشیده‌شده در آنجا را الهه‌ای فروتر، یک عقل فعال می‌دانست. با این حال موضع او توسط مسیحیت پروتو ارتدوکس، به‌ویژه ترتولیان و ایرنئوس به‌شدت رد شد.[۴۶]

یوهانس آگریکولا

در سال ۱۵۲۵، یوهانس آگریکولا آموزه بر قانونی توسط مسیحیان متولدشده دوباره را مطرح کرد.[۴۷] با این حال این موضع توسط مارتین لوتر و در فرمول کنکورد به‌شدت رد شد.

جان لاک

در نامه‌ای درباره بردباری (۱۶۸۹)، فیلسوف جان لاک استدلال کرد که فرمان‌های قانونی در شریعت موسی تنها از نظر تاریخی برای تاریخ اسرائیل و یهودای باستان الزامی بود و مسیحیان را ملزم نمی‌کرد. او تأکید کرد که شریعت موسوی خطاب به یک قوم خاص بود و بنابراین نمی‌تواند به عنوان معیار قانونی جهانی عمل کند.[۴۸]

لئو تولستوی

در سال ۱۸۹۴، لئو تولستوی پادشاهی خدا در درون شماست را منتشر کرد که در آن آموزه‌ای را مطرح کرد که موعظه سر کوه عیسی، از جمله تضاد با شریعت آن، پیام راستین عیسی بود.[۴۹]

پژوهش‌های اخیر

پژوهشگران اخیر که در بحث درباره شریعت تأثیرگذار بوده‌اند شامل F. F. Bruce، رودولف بولتمان، هیکی رایزانن، کلاین اسنودگراس، C. E. B. Cranfield و دیگران، و همچنین برخی از کسانی که با دیدگاه جدید درباره پولس مرتبط هستند می‌شود.[۵۰]

همچنین ببینید

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ انتخاب آخرین روز هفته (شنبه) و قوانین درباره شیوه دقیق تقدیس آن روز احکام مناسکی مانند آنچه درباره پرهیز از خوردن گوشت خوک یا آمیزش با زن در دوران قاعدگی است، تلقی می‌شود.

منابع

  1. ↑ Jewish Encyclopedia: Gentiles: Gentiles May Not Be Taught the Torah.
  2. ↑ "God's Law in Old and New Covenants" (in English). Orthodox Presbyterian Church. 2018. Retrieved 1 June 2018.
  3. 1 2 3 "Old Testament Law" (in English). Wisconsin Evangelical Lutheran Synod. 9 March 2015. Retrieved 1 December 2024.
  4. ↑ Dayton, Donald W. (1991). "Law and Gospel in the Wesleyan Tradition" (PDF). Grace Theological Journal. 12 (2): 233–243.
  5. 1 2 3 "SUMMA THEOLOGIAE: The moral precepts of the old law (Prima Secundae Partis, Q. 100)". www.newadvent.org.
  6. ↑ Exodus 21
  7. ↑ Summa Theologica, I-II, q. 102, a. 2
  8. 1 2 "SUMMA THEOLOGIAE: The duration of the ceremonial precepts (Prima Secundae Partis, Q. 103)". www.newadvent.org.
  9. ↑ "SUMMA THEOLOGIAE: The judicial precepts (Prima Secundae Partis, Q. 104)". www.newadvent.org.
  10. ↑ See Clausen, Mark A. "Theonomy in the Middle Ages". Paper presented at the annual meeting of the American Political Science Association, Washington, DC.
  11. ↑ "Part 3, Life in Christ: Section 2, The Ten Commandments". Archived from the original on 2007-09-28. Retrieved 2007-08-22.
  12. ↑ Apostolic Letter Dies Domini, 1
  13. ↑ "CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Sunday". www.newadvent.org.
  14. ↑ "Reading the Old Testament". کلیسای ارتدکس در آمریکا. 11 November 2019. Retrieved 14 September 2024.
  15. ↑ "How to Read the Bible & Where to Start". OCF.net. Retrieved 14 September 2024.
  16. ↑ Wilcoxson, Aidan. "The Old Testament: Still Valid?". TheForeRunner. St. John Orthodox Church. Archived from the original on 7 اوت 2024. Retrieved 7 August 2024.
  17. ↑ Triglot Concordia, FC Epitome V, (II).1, p. 503ff
  18. ↑ F. Bente and W.H.T. Dau, ed. and trans. Triglot Concordia: The Symbolical Books of the Evangelical Lutheran Church, (St. Louis: Concordia Publishing House, 1921), Apology IV (II).5, p. 135
  19. ↑ Colossians 2
  20. ↑ Romans 14
  21. ↑ "Genesis 17:6ff - Everlasting". WELS Topical Q&A. Wisconsin Evangelical Lutheran Synod. Archived from the original on 28 September 2009. Retrieved 5 October 2015.
  22. 1 2 Bahnsen, et al., Five Views on Law and Gospel. (Grand Rapids: Zondervan, 1993).
  23. ↑ Philip S. Ross, From the Finger of God بایگانی‌شده در ۲۰۱۷-۱۰-۰۲ توسط Wayback Machine. (Fearn: Mentor, 2009).
  24. ↑ "WCF: Chapter XIX". Archived from the original on 3 مارس 2016. Retrieved 11 آوریل 2026.
  25. 1 2 Greenman, Jeffrey P.; Larsen, Timothy (2012). The Decalogue Through the Centuries: From the Hebrew Scriptures to Benedict XVI (in English). Westminster John Knox Press. p. 175. ISBN 9780664234904.
  26. ↑ Five Views on Law and Gospel, Gundry editor, Chapter 4, Grand Rapids: Zondervan, 1993, page 259
  27. ↑ Matthew 5–7
  28. ↑ Scofield Reference Bible
  29. ↑ Ingersoll, Judie (2013). "Religiously Motivated Violence in the Abortion Debate". Oxford Handbook of Religion and Violence. Oxford University Press. pp. 316–317.
  30. ↑ "TMSJ 18/1 (Fall 2007) 149-163" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2015-02-17. Retrieved 2010-12-07.
  31. ↑ ALL Old Testament Laws Cancelled, Greg Gibson, 2008, page 7.
  32. 1 2 3 Malcolm, Lois (1997-10-01). "The God of Israel and Christian Theology". Anglican Theological Review. 79 (4): 627. ISSN 0003-3286.
  33. ↑ Genesis 17:13
  34. ↑ Kaiser, Menachem (February 4, 2014). "FOR SOME BELIEVERS TRYING TO CONNECT WITH JESUS, THE ANSWER IS TO LIVE LIKE A JEW". Tablet. Retrieved 29 May 2017.
  35. ↑ Mark 7:19
  36. ↑ Matthew 15:15–20
  37. ↑ Kittel, Gerhard (1964). Theological Dictionary of the New Testament. Eerdmans Publishing Company.
  38. ↑ Roy M. MacLeod, The Library Of Alexandria: Centre Of Learning In The Ancient World
  39. ↑ H.H Ben-Sasson, A History of the Jewish People, Harvard University Press, 1969, page 203
  40. ↑ Ben-Sasson, 1969, page 204
  41. ↑ Acts 15
  42. ↑ Genesis 17:9–14
  43. ↑ Acts 15:19–21
  44. ↑ Acts 15:19
  45. ↑ Karl Josef von Hefele's Commentary on canon II of Gangra.
  46. ↑ Against Heresies 3.12
  47. ↑ F. Bente, Historical Introductions to the Symbolical Books of the Evangelical Lutheran Church, chapter XVII, (St. Louis, MO: CPH, 1921), 161-172.
  48. ↑ Locke, John. "Toleration." McMaster University Archive. 1689.
  49. ↑ The review of reviews. Vol. 9. 1894. p. 306.
  50. ↑ Krister Stendahl argued in "The Apostle Paul and the Introspective Conscience of the West". Harvard Theological Review 56 (1963), pp. 199–215.

پیوندهای خارجی

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.