دیکومارول
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| مدلاین پلاس | a605015 |
| کد ATC | |
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| پیوند پروتئینی | plasmatic proteins |
| متابولیسم | کبدی |
| دفع | مدفوع، ادرار |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| IUPHAR/BPS | |
| دراگبنک | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| NIAID ChemDB | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.000.575 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C19H12O۶ |
| جرم مولی | ۳۳۶٫۲۹۹ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
| | |
دیکومارول (انگلیسی: Dicoumarol) یک داروی ضد انعقاد طبیعی است که ذخایر ویتامین K را تخلیه میکند (شبیه به وارفارین). همچنین در آزمایشهای بیوشیمیایی بهعنوان مهارکننده ردوکتازها استفاده میشود.
دیکومارول یک ماده شیمیایی طبیعی با منشا ترکیبی گیاهی و قارچی است. این ماده مشتقی از کومارین است، ماده ای با طعم تلخ اما خوشبو که توسط گیاهان ساخته میشود و خود بر انعقاد تأثیر نمیگذارد، اما (به طور کلاسیک) در خوراکهای کپک زده یا سیلوی تعدادی از گونههای قارچ به دیکومارول فعال تبدیل میشود. دیکومارول بر انعقاد تأثیر میگذارد و در یونجه شبدر شیرین مرطوب کپک زده به عنوان عامل بیماری خونریزی دهنده طبیعی در گاو کشف شد.[۱]
این دارو به صورت خوراکی داده میشود و ظرف دو روز عمل میکند.
منابع
- ↑ Nicole Kresge; Robert D. Simoni; Robert L. Hill (2005-02-25). "Sweet clover disease and warfarin review". Journal of Biological Chemistry. 280 (8): e5. Retrieved 2012-09-26.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Dicoumarol». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲ دسامبر ۲۰۲۲.
