رنی زلوگر

رنی زلوگر
زلوگر در ۲۰۱۰
نام هنگام تولد	رنی کاتلین زِلوِگِر
زادهٔ	۲۵ آوریل ۱۹۶۹ ‏(۵۶ سال) کیتی، تگزاس، ایالات متحده
تحصیلات	دانشگاه تگزاس در آستین (بی‌ای)
پیشه	بازیگر
سال‌های فعالیت	۱۹۹۲–اکنون
همسر	کنی چزنی (ا. ۲۰۰۵–۲۰۰۵)

رنی کاتلین زِلوِگِر (Renée Kathleen Zellweger) (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۶۹) بازیگر آمریکایی است. او در دانشگاه تگزاس در آستین، ادبیات انگلیسی خواند. او ابتدا قصد داشت روزنامه‌نگار شود، اما پس از تجربهٔ کوتاه روی صحنه در دوران دانشگاه، به بازیگری علاقه‌مند شد. پس از نقش‌های کوچک در فیلم‌های مات و مبهوت (۱۹۹۳) و حقیقت تلخ است (۱۹۹۴)، اولین نقش اصلی او در فیلم اسلشر کشتار با اره‌برقی در تگزاس: نسل بعدی (۱۹۹۵) بود. او با نقش‌های اصلی در کمدی رمانتیک جری مگوایر (۱۹۹۶)، درام یک چیز واقعی (۱۹۹۸) و کمدی سیاه پرستار بتی (۲۰۰۰) به شهرت رسید و برای آخرین فیلم جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم موزیکال یا کمدی را دریافت کرد.^[۱]

زلوگر با ایفای نقش بریجت جونز در کمدی رمانتیک خاطرات بریجت جونز (۲۰۰۱) و راکسی هارت در موزیکال شیکاگو (۲۰۰۲) دو بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شد. او برای نقش یک کشاورز پرحرف در فیلم جنگی کوهستان سرد (۲۰۰۳) برندهٔ جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او نقش بریجت جونز را در دنبالهٔ بریجت جونز: نکته باریک (۲۰۰۴) تکرار کرد و پس از وقفه‌ای در حرفه‌اش، دوباره در بچه بریجت جونز (۲۰۱۶) بازگشت. در سال ۲۰۱۹، زلوگر در اولین نقش اصلی تلویزیونی خود در مجموعهٔ چه می‌شود/اگر ظاهر شد و در فیلم زندگی‌نامه‌ای جودی نقش جودی گارلند را بازی کرد و برای آن جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برد.^[۲] از آن زمان، او در مینی‌سریال جنایی چیزی در مورد پم (۲۰۲۲) نقش پم هپ را ایفا کرد و دوباره نقش بریجت جونز را در فیلم بریجت جونز: دیوانه آن پسر (۲۰۲۵) تکرار کرد.

پدر رنی، امیل اریخ زلوگر یک مهندس سوییسی بزرگ شدهٔ استرالیا و مادرش جلفرید ایرنه اندرسن یک پرستار سامی بود. پدر و مادر زلوگر در یک کشتی در زمان مهاجرت به آمریکا با هم آشنا شدند و در سال ۱۹۶۳ با هم ازدواج کردند. در دوران دبیرستان در یک کلوب بازیگری کار می‌کرد و در همان دوران به هنرپیشگی علاقه‌مند شد. در ۱۹۹۱ از دانشگاه تگزاس شهر آستین در رشته ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. بعد از دانشگاه تصمیم گرفت به صورت حرفه‌ای بازیگری را دنبال کند. چون ورود به هالیوود دشوار بود بهتر دید که در تگزاس بماند و در هوستون به‌دنبال بازی در فیلم‌ها بود. در این دوران به عنوان پیشخدمت کار می‌کرد.

در سال ۱۹۹۴ در فیلم‌های واقعیت نیش‌ها و بازگشت کشتار با اره برقی در تگزاس و در سال ۱۹۹۵ در فیلم امپراتوری رکوردها نقش‌هایی را بازی کرد. بازی در فیلم عشق و آ ۴۵میلیمتری باعث تحسین منتقدان از رنی جوان شد، به‌طوری‌که تصمیم گرفت به لس آنجلس برود. بعد از بازی در چند فیلم مستقل و دریافت تحسین‌های منتقدان، مطمئن شد که می‌تواند در فیلم‌های بزرگ هالیوود بازی کند. بازی در یک چیز درست در مقابل یکی از اسطوره‌های هالیوود، مریل استریپ، در سال ۱۹۹۸ نقطه عطف دوران بازیگری او محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۰ در مقابل جیم کری در فیلم من، خودم و ایرِن قابلیت‌های خود را در نقش‌های کمدی نشان داد. بعد از این فیلم شایعه ارتباط این دو منتشر شد که در ابتدا از طرف هر دو رد شد اما بعد به داشتن ارتباط اعتراف کردند. در این سال با بازی در فیلم پرستار بتی برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در فیلم‌های کمدی/موزیکال شد. در سال ۲۰۰۱ بازی وی در فیلم خاطرات بریجت جونز مورد توجه منتقدان واقع شد. با بازی در این فیلم برای اولین بار کاندیدای جایزه اسکار شد. در سال ۲۰۰۲ با بازی در فیلم شیکاگو برای دومین بار نامزد جایزه اسکار شد. بازی درخشان «رنه زلوگر» در کوهستان سرد باعث شد تا سرانجام اولین اسکار را به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل زن دریافت کند.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Renée Zellweger». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۶ فوریه ۲۰۲۰.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ رنی زلوگر موجود است.

• رنی زلوگر در باکس آفیس موجو
• رنی زلوگر در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDb)
• رنی زلوگر در تی‌سی‌ام
• اخبار و تفاسیر موجود در گاردین دربارهٔ رنی زلوگر
• «اخبار و تفاسیر موجود رنی زلوگر». نیویورک تایمز.