روابط ایران و چکسلواکی

روابط ایران و چکسلواکی

ایران
چکسلواکی

ایران و چکسلواکی در ۲۹ اکتبر ۱۹۳۰ پیمان دوستی امضا کردند.

در ۲۲ ژوئن ۱۹۲۵، سفیر ایران در ایتالیا به عنوان نماینده دیپلماتیک ایران در چکسلواکی منصوب شد.

در اوت ۱۹۶۲، نمایندگی دیپلماتیک چکسلواکی در تهران به سفارت ارتقا یافت.

در سپتامبر ۱۹۶۳، علینقی عالیخانی، وزیر اقتصاد ایران، به چکسلواکی سفر کرد. اولین سفر رسمی محمدرضا پهلوی و همسرش فرح دیبا به چکسلواکی در مه ۱۹۶۷ بود.

هر دو کشور در دهه ۱۹۶۰، با بهار پراگ در چکسلواکی و انقلاب سفید در ایران، دوره‌هایی از گشودگی را پشت سر گذاشتند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، چکسلواکی یک استراتژی سیاست خارجی را دنبال کرد که بر حفظ و تعمیق روابط دوجانبه خود با ایران متمرکز بود. در حالی که دیدارهای رسمی و همکاری‌های اقتصادی عموماً موفقیت‌آمیز تلقی می‌شدند، در اوایل دهه ۱۹۷۰ تنش در روابط دوجانبه وجود داشت. هر دو کشور پیشرفت قابل توجهی در ابتکارات اقتصادی و دیپلماتیک داشتند که برای اکثر کشورهای کمونیستی در آن زمان غیرمعمول بود.

جستارهای وابسته

منابع

  • Jůnová Macková, Adéla (2012). Czechoslovak-Iranian relations 1918-1938. Politics, economy, culture, expatriates and communities (PhD thesis) (به چکی). Univerzita Karlova. hdl:20.500.11956/45179.
  • Nováková, Klára (2014). The Czechoslovakia-Iranian Relationships: Political and cultural relationships between 1953 and 1979 (PhD thesis) (به چکی). Univerzita Karlova. hdl:20.500.11956/62914.
  • Taterová, Eva; Struhárová, Alexandra (2024). "Czechoslovak-Iranian Relations in 1968–1978: Cooperation Across the Cold War Barriers". Asian and African Studies. Slovak Academic Press. 33 (1): 117–139. doi:10.31577/aassav.2024.33.1.05.  This article incorporates text from this source, which is available under the CC BY 4.0 license.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.