روانشناسی تاریخی
روانشناسی تاریخی یا روان تاریخ شناسی یک حوزه میانرشتهای میباشد که هدف آن مطالعه انگیزههای روانی در بافت تاریخی جامعه میباشد. روانشناسی تاریخی برای رسیدن به این هدف، از تجزیه و تحلیل منشأ عاطفی در رفتار سیاسی اجتماعی گروهها و در بررسی وضعیت دوران کورکی و خانواده در گذشته و در مطالعات انسانشناسی میباشد.[۱]
سه حوزه مطالعاتی روانشناسی تاریخی
۱- بررسی وضعیت دوران کورکی و خانواده در طول تاریخ
۱/۱- بررسی رشد جسمی و عقلی کودک
۱/۲- بررسی رویههای تربیتی کودک در طول تاریخ و میزان تأثیر آن بر شکلگیری شخصیت آن
۱/۳- بررسی جایگاه اجتماعی کودک در اجتماع در طول تاریخ
۱/۴- بررسی نگاه و نظرات مردم دربارهٔ پدیده کودک آزاری یا اهمال در تربیت کودک در طول تاریخ
۲- بررسی روانی انگیزههای رفتاری افراد سرشناس با تکیه بر روشهای روانکاوانه و شواهد تاریخی
۳- بررسی روانی انگیزههای رفتاری جوامع با تکیه بر آنالیز سخنرانیهای سیاسی، تولیدات رسانه، عناوین روزنامهای و ضربالمثل ها[۱]
آثاری دربارهٔ روانشناسی تاریخی
تمدن و ملالتهای آن اثر زیگموند فروید
''روانشناسی جمعی فاشیسم'' اثر ویلهلم رایش
''شخصیت مستبد'' از تئودور آدورنو[۱]