رگاویم
رگاویم
רְגָבִים | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) عبری | |
  رگاویم | |
| مختصات: ۳۲°۳۱′۲۶″ شمالی ۳۵°۲′۴″ شرقی / ۳۲٫۵۲۳۸۹°شمالی ۳۵٫۰۳۴۴۴°شرقی | |
| شورا | مناشه |
| شهرک | جنبش کیبوتص |
| بنیان‌گذار | اعضای ایتالیایی و آفریقای شمالی هبونیم درور |
| جمعیت (۲۰۲۱) | ۵۲۸ |
| معنی نام | کلوخه‌ها |
| وبگاه | www.regavim.co.il |
رگاویم (רְגָבִים) یک کیبوتص در شمال اسرائیل است که در نزدیکی شهر عربی ام‌الفحم و میان بنیامینا و حدرا واقع شده‌است. این کیبوتص در حوزه اداری شورای منطقه‌ای مناشه و در استان حیفا قرار دارد و عضو جنبش کیبوتص است.
رگاویم در سال ۱۹۴۷ توسط مهاجران یهودی از شمال آفریقا و ایتالیا که اعضای جنبش جوانان هبونیم درور بودند بنیان‌گذاری شد. نام این کیبوتص از واژه عبری «رِگِو» به معنای کلوخه یا تکه‌ای کوچک از خاک گرفته شده‌است. این کیبوتص در ارتفاع ۱۰۴ متری از سطح دریا قرار دارد و اقتصاد آن بر پایه کشاورزی و صنعت استوار است.
ریشه‌شناسی نام
نام رگاویم از واژه عبری «رِگِو» (به معنای کلوخه یا تکه‌ای بسیار کوچک از زمین) برگرفته شده‌است. این واژه در شعری صهیونیستی دربارهٔ بازپس‌گیری سرزمین اسرائیل به کار رفته‌است: «دونوم به دونوم، رِگِو به رِگِو».[۱] این نام نمادین است و به حوزه کشاورزی تعلق دارد.
جغرافیا
رگاویم در مرز میان جلگه ساحلی پرجمعیت و فلات رامات مناشه واقع شده‌است.[۲] این کیبوتص در فاصله نزدیک به ۱۲ کیلومتری از ساحل دریای مدیترانه، حدود ۵۵ کیلومتری شمال شرقی تل‌آویو، حدود ۳۲ کیلومتری جنوب جنوب شرقی حیفا و ۱۳ کیلومتری شمال شرقی حدرا قرار دارد.[۳]
در لبه شمالی روستا، وادی ناحال عدا به دره می‌ریزد و ناحال حطمیت از شرق به آن می‌پیوندد. در جنوب غربی کیبوتص، تپه تل اران قرار دارد. رگاویم از طریق جاده محلی شماره ۶۵۳ به گیوعات عدا متصل است. در سال ۲۰۰۹ بخش جدیدی از بزرگراه شماره ۶ (بزرگراه ترانس‌اسرائیل) در غرب روستا گشایش یافت.[۴]
پیشینه
گروه بنیان‌گذار کیبوتص در سال ۱۹۴۷ از مهاجران یهودی از شمال آفریقا و ایتالیا که اعضای جنبش جوانان هبونیم درور بودند تشکیل شد.[۵] مهاجرانی که از شمال آفریقا آمده بودند پیش از آن در کیبوتص‌های بیت اورن و بیت هاشیطا آموزش دیدند و مهاجران ایتالیایی در کیبوتص‌های گیوعات برنر و دگانیا آموزش دیده بودند.[۶]
این گروه نخست در ۸ ژوئیه ۱۹۴۸ بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی البطیمات مستقر شدند.[۷] سپس در آغاز ژوئیه ۱۹۴۹ به محل کنونی خود بر زمین‌های روستای تخلیه‌شده فلسطینی قنیر نقل مکان کردند.[۸]
در ژوئیه ۱۹۹۷ کیبوتص فرایند خصوصی‌سازی کامل را پشت سر گذاشت و بیشتر ساختارهای اشتراکی اقتصادی خود را کنار نهاد. از آن پس به‌عنوان «کیبوتص نوشونده» طبقه‌بندی می‌شود. در همان دوره، محله مسکونی جدیدی به نام آلونِی رگاویم در بخش جنوبی کیبوتص ساخته شد.[۹]
اقتصاد و امکانات
اقتصاد محلی رگاویم بر کشاورزی و صنعت استوار است. بخش کشاورزی دربرمی‌گیرد: گاوداری، مرغداری، آووکادو و کشت‌های زراعی. همچنین کارخانه‌ای برای تولید پلاستیک در کیبوتص فعال است.[۱۰]
در رگاویم موزه‌ای دربارهٔ پیشینه منطقه با نمایشگاهی از یافته‌های باستان‌شناسی دوره عصر سنگ وجود دارد. همچنین کتابخانه عمومی و فروشگاهی نیز در کیبوتص فعال است.[۱۱]
جمعیت
ساکنان رگاویم تقریباً همگی یهودی هستند. جمعیت این کیبوتص در طول تاریخ نوسان داشته‌است. بر پایه آمار سال ۲۰۲۱ جمعیت رگاویم ۵۲۸ نفر بود.[۱۲]
| سال | ۱۹۴۸ | ۱۹۶۱ | ۱۹۷۲ | ۱۹۸۳ | ۱۹۹۵ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۵ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۴ | ۲۰۲۱ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| جمعیت | ۹۹ | ۲۱۳ | ۳۲۲ | ۳۵۴ | ۲۶۷ | ۲۶۵ | ۲۶۷ | ۲۶۴ | ۳۹۴ | ۵۲۸ |
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «אודות». Regavim. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «רגבים». شورای منطقه‌ای مناشه. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «MENASHE REGIONAL COUNCIL: BACKGROUND». آژانس یهود. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Highway 6 Opens Up for Traffic». آژانس یهود. ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «אודות». Regavim. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «רגבים». شورای منطقه‌ای مناشه. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Morris، Benny (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. شابک ۹۷۸-۰-۵۲۱-۰۰۹۶۷-۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. Institute for Palestine Studies. ص. ۱۸۱. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «רגבים». شورای منطقه‌ای مناشه. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «MENASHE REGIONAL COUNCIL: BACKGROUND». آژانس یهود. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «רגבים». kibbutzregavim.blogspot.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۴-۳۰.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Regavim». ویکی‌پدیای فرانسوی. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۳-۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «יישובים 2014». اداره مرکزی آمار اسرائیل. ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Regavim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Regavim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Regavim». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای چک ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «רגבים». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عبری ، بازبینی‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- کیبوتص
- کیبوتص‌های اسرائیلی
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۴۷ (میلادی)
- بنیانگذاریهای ۱۹۴۷ (میلادی) در قیمومت بریتانیا بر فلسطین
- مناطق مسکونی در استان حیفا