زبانهای سامی شمالغربی
| سامی شمالغربی | |
|---|---|
| شامی | |
| پراکنش: | متمرکزشده در خاورمیانه |
| تبار: | آفروآسیایی
|
| زیرگروهها: | |
| گلاتولوگ | nort3165[۱] |
زبانهای سامی شمال غربی شاخهای از زبانهای سامی مرکزی هستند که در منطقه خاور نزدیک باستان رواج داشتند. این گروه زبانی شامل زبانهای مهم تاریخی و معاصر میشود.
ردهبندی
زبانهای سامی شمال غربی به سه شاخه اصلی تقسیم میشوند:
زبانهای کنعانی
زبانهای آرامی
زبانهای دیگر
ویژگیهای زبانی
این زبانها دارای ویژگیهای مشترک زیر هستند:
- سیستم فعل دوحالته (کامل و ناکامل)
- استفاده از پیشوند «ه» برای صیغه causative
- تغییرات آوایی مشابه در حروف ساکن
تاریخچه
قدیمیترین اسناد مربوط به این گروه به هزاره دوم پیش از میلاد بازمیگردد. کتیبههای اوگاریتی (قرن ۱۴ پ.م) از کهنترین مدارک این گروه هستند.[۲]
زبانهای امروزی
تنها زبانهای زنده این گروه عبارتند از:
- زبان عربی نوین (با تأثیرات شدید)
- برخی گویشهای زبان آرامی جدید
جستارهای وابسته
پیوند به بیرون
- Northwest Semitic languages در دانشنامه بریتانیکا
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ زبانهای سامی شمالغربی موجود است.
منابع
- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "سامی شمالغربی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
{{cite book}}: Invalid|display-editors=4(help) - ↑ Huehnergard, John (2012). An Introduction to Ugaritic. Hendrickson.