ساعت‌ها (فیلم ۲۰۰۲)

ساعت‌ها
پوستر اکران سینمایی
کارگرداناستیون دالدری
تهیه‌کنندهاسکات رودین
رابرت فاکس
فیلمنامه‌نویسدیوید هر
بر پایهساعت‌ها
اثر مایکل کانینگهام
بازیگران
موسیقیفیلیپ گلس
فیلم‌بردارشیموس مک‌گاروی
تدوینگرپیتر بویل
شرکت
تولید
میرامکس فلمز
Scott Rudin Productions
توزیع‌کنندهپارامونت پیکچرز (آمریکای شمالی)
میرامکس اینترنشنال (بین‌الملل)
تاریخ‌های انتشار
  • ۲۵ دسامبر ۲۰۰۲ (2002-12-25) (ایالات متحده)
مدت زمان
۱۱۴ دقیقه[۱]
کشورایالات متحده
بریتانیا[۲]
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۲۵ میلیون دلار
فروش گیشه۱۰۸٫۸ میلیون دلار

ساعت‌ها (به انگلیسی: The Hours) فیلم درام تاریخی روان‌شناختی محصول ۲۰۰۲ به کارگردانی استیون دالدری و نویسندگی دیوید هر است که بر اساس رمان سال ۱۹۹۸ ساعت‌ها نوشتهٔ مایکل کانینگهام ساخته شده است. نیکول کیدمن، جولین مور و مریل استریپ در این فیلم نقش سه زنی را ایفا می‌کنند که زندگی‌هایشان از طریق رمان خانم دالووی اثر ویرجینیا وولف، نوشته‌شده در سال ۱۹۲۵، به یکدیگر پیوند خورده است. در نیویورک سال ۲۰۰۱، کلاریسا وان (استریپ) برای برگزاری جشنی به مناسبت دریافت جایزه توسط دوست و شاعرش، ریچارد (اد هریس)، که به ایدز مبتلاست، آماده می‌شود. در کالیفرنیای سال ۱۹۵۱، لورا براون (مور) یک زن خانه‌دار باردار است که در ازدواجی ناخوشایند به سر می‌برد. در انگلستان دههٔ ۱۹۲۰، ویرجینیا وولف (کیدمن) هنگام نوشتن خانم دالووی با افسردگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. جان سی ریلی، استیون دیلین، جف دانیلز، میراندا ریچاردسون، الیسون جنی، تونی کولت، کلر دینز و آیلین اتکینز در نقش‌های مکمل ظاهر شده‌اند.

ساعت‌ها در روز کریسمس سال ۲۰۰۲ در لس آنجلس و نیویورک سیتی به نمایش درآمد و دو روز بعد، پارامونت پیکچرز آن را به‌صورت محدود در ایالات متحده اکران کرد. میرامکس اینترنشنال نیز آن را در دیگر مناطق جهان توزیع کرد و فیلم در ژانویهٔ ۲۰۰۳ اکران گسترده‌تری یافت. فیلم از نظر تجاری موفق بود و با بودجهٔ تولید ۲۵ میلیون دلار، ۱۰۸٫۸ میلیون دلار فروش کرد. همچنین نقدهای عموماً مثبتی دریافت کرد و بازی سه بازیگر اصلی مورد تحسین قرار گرفت. در هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار، فیلم در ۹ بخش، از جمله بهترین فیلم، نامزد شد و کیدمن جایزهٔ بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. فیلم و رمان در سال ۲۰۲۲ به یک اپرا نیز اقتباس شدند. در سال ۲۰۲۶، ساعت‌ها از سوی کتابخانهٔ کنگره برای نگهداری در فهرست ملی ثبت فیلم ایالات متحده انتخاب شد؛ زیرا اثری «از نظر فرهنگی، تاریخی یا زیبایی‌شناختی واجد اهمیت» شناخته شد.[۳]

داستان

در سال ۱۹۴۱، مؤلف سرشناس، ویرجینیا وولف، با گذاشتن سنگ‌هایی در جیب‌هایش و غرق کردن خود در رودخانه، دست به خودکشی زد. باقی فیلم در طول یک روز در سه سال متفاوت رخ می‌دهد و روایت به‌طور متناوب میان این سه دوره جابه‌جا می‌شود.

در سال ۱۹۲۳، وولف نوشتن کتاب خانم دالووی را در خانه‌اش در ریچموند، خارج از لندن، آغاز کرده است. ویرجینیا که چندین بار دچار فروپاشی عصبی شده و از دوره‌های مکرر افسردگی شدید رنج می‌برد، احساس می‌کند در خانه گرفتار شده است؛ از خدمتکاران هراس دارد و همواره زیر نظر همسرش، لئونارد، قرار دارد. لئونارد برای آنکه به او نزدیک بماند، کسب‌وکار انتشاراتی خود را در خانه راه‌اندازی کرده است. وولف از دیدار بعدازظهر خواهرش، ونسا، و فرزندان او هم خوشحال است و هم از آن هراس دارد. پس از رفتن آن‌ها، ویرجینیا به ایستگاه قطار می‌گریزد و در انتظار قطاری به مرکز لندن است که لئونارد از راه می‌رسد تا او را به خانه بازگرداند. او به ویرجینیا می‌گوید که دائماً در ترس از این زندگی می‌کند که او دست به خودکشی بزند. ویرجینیا می‌گوید خودش نیز از این موضوع می‌ترسد، اما استدلال می‌کند که اگر قرار است زندگی کند، همانند هر انسان دیگری حق دارد دربارهٔ چگونگی و محل زندگی خود تصمیم بگیرد. در سال ۱۹۴۱، ویرجینیا با غرق کردن خود در رود اوز، ساسکس دست به خودکشی می‌زند.

در سال ۱۹۵۱، لورا براون، زن خانه‌دار پریشان‌حال اهل لس آنجلس، باردار دومین فرزندش است و روزهای خود را در خانه خود همراه با پسر خردسالش، ریچی، می‌گذراند. او اندکی پس از جنگ جهانی دوم با همسرش، دن، ازدواج کرده است و در ظاهر، آن‌ها در حال تجربهٔ رؤیای آمریکایی هستند، اما لورا عمیقاً ناراضی است. او و ریچی برای تولد دن کیک درست می‌کنند، اما نتیجه فاجعه‌بار است. همسایه‌اش، کیتی، به خانهٔ آن‌ها می‌آید و از لورا می‌خواهد در مدتی که برای انجام یک عمل پزشکی در بیمارستان بستری است، از سگش مراقبت کند. کیتی وانمود می‌کند روحیهٔ خوبی دارد، اما لورا ترس او را احساس می‌کند و جسورانه لب‌هایش می‌بوسد. کیتی بدون هیچ واکنشی این بوسه را می‌پذیرد و هر دو زن معنای پنهان احتمالی آن را نادیده می‌گیرند. لورا و ریچی با موفقیت کیک دیگری درست می‌کنند. سپس او ریچی را نزد دوستش، خانم لچ، می‌برد تا مدتی آنجا بماند. ریچی از اینکه مادرش او را ترک کند وحشت دارد، هرچند لورا به او اطمینان می‌دهد که بازخواهد گشت. لورا در هتلی اتاق می‌گیرد، جایی که قصد دارد به زندگی خود پایان دهد. او چند بطری قرص و رمان وولف را از کیفش بیرون می‌آورد و شروع به خواندن خانم دالووی می‌کند. کم‌کم به خواب می‌رود و خواب می‌بیند که اتاق هتل در حال پر شدن از آب است. سپس از خواب بیدار می‌شود و نظرش دربارهٔ خودکشی تغییر کرده است. او ریچی را برمی‌دارد و همراه او به خانه بازمی‌گردد تا تولد دن را جشن بگیرند.

در سال ۲۰۰۱، کلاریسا وان، زنی اهل نیویورک، روز خود را صرف آماده شدن برای مهمانی‌ای می‌کند که به افتخار دوستش ریچارد برگزار خواهد کرد؛ ریچارد شاعر و نویسنده‌ای مبتلا به ایدز است که قرار است جایزه‌ای برای دستاوردهای حرفه‌ای خود دریافت کند. کلاریسا که ریچارد اغلب او را خانم دالووی می‌نامد، نگران افسردگی اوست. اگرچه خود کلاریسا لزبین و ده سال است با شریک زندگی‌اش، سالی لستر، زندگی می‌کند، او و ریچارد در دوران دانشگاه با یکدیگر رابطهٔ عاشقانه داشتند. ریچارد بخش عمده‌ای از زندگی خود را در روابط گی گذرانده است، از جمله رابطه‌ای با لوئیس واترز که چند سال پیش او را ترک کرده بود، اما اکنون برای شرکت در مراسم بازمی‌گردد. دختر کلاریسا، جولیا، به خانه می‌آید تا در آماده‌سازی مراسم آن شب به مادرش کمک کند. سرانجام، ریچارد به کلاریسا می‌گوید که تنها به خاطر او زنده مانده است و جایزه برایش بی‌معناست، زیرا زمانی آن را دریافت کرده که در آستانهٔ مرگ قرار داشته است. او پس از مصرف چند قرص، اندکی پیش از آنکه خود را از پنجره به پایین بیندازد و بمیرد، به کلاریسا می‌گوید که او بهترین چیزی بوده که در زندگی داشته است. بعدتر، همان شب، لورا که مشخص می‌شود مادر ریچارد است، به آپارتمان کلاریسا می‌آید. اگرچه روشن است که ترک شدن از سوی مادر برای ریچارد ضربه‌ای عمیق و آسیب‌زا بوده است، لورا معتقد است ترک همسر و فرزندانش بهتر از آن بود که به زندگی خودش پایان دهد.

بازیگران

۱۹۲۳
۱۹۵۱
۲۰۰۱

جوایز

آکادمی اسکار

برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن به نیکول کیدمن در سال ۲۰۰۲

نامزد اسکار بازیگر مکمل مرد، اد هریس در سال ۲۰۰۲

نامزد اسکار بازیگر مکمل زن، جولین مور در سال ۲۰۰۲

نامزد اسکار بهترین کارگردان، استیون دالدری در سال ۲۰۰۲

نامزد اسکار بهترین فیلم نامه، دیوید میر در سال ۲۰۰۲

نامزد اسکار بهترین تدوین و بهترین طراحی در سال ۲۰۰۲

نامزد اسکار بهترین موسیقی متن فیلم، فیلیپ گلاس در سال ۲۰۰۲

سایر جوایز

این فیلم همچنین جوایز بسیاری در جشنواره فیلم برلین، بوستون، بریتیش آکادمی، لس آنجلس، لاس وگاس را به خود اختصاص داده است.

منابع

  1. ↑ "THE HOURS (12A)". هیئت رده‌بندی سنی فیلم بریتانیا. January 10, 2003. Archived from the original on November 29, 2014. Retrieved November 15, 2014.
  2. ↑ "The Hours". انستیتوی فیلم بریتانیا. Archived from the original on August 11, 2016. Retrieved 10 October 2022.
  3. ↑ "Library Names 25 Films to the National Film Registry for Preservation". Library of Congress. 29 January 2026. Retrieved 28 August 2026.

پیوند به بیرون

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به ساعت‌ها (فیلم ۲۰۰۲) در ویکی‌گفتاورد موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.