سالاری‌من
سالاری‌من (انگلیسی: Salaryman)، سالاری‌من (サラリーマン sararīman) یک واژه ژاپنی برای کارمندان حقوق‌بگیر است. در فرهنگ عامه ژاپن، سالاری‌من به عنوان یک کارگر یقه‌سفید تصویر می‌شود که وفاداری و تعهد بی‌چون‌وچرایی به کارفرمای خود دارد و کار را بر هر چیز دیگری از جمله خانواده مقدم می‌داند. از سالاری‌من‌ها انتظار می‌رود ساعت‌های طولانی کار کنند، چه اضافه‌کاری پرداخت شود چه نشود. آن‌ها با همکاران و رؤسای خود معاشرت می‌کنند، از جمله کارائوکه خواندن، نوشیدن با هم، و رفتن به بارهای میزبان و مهماندار.[۱]
سالاری‌من‌ها معمولاً پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه وارد یک شرکت می‌شوند و تا پایان دوران کاری خود در همان شرکت می‌مانند. در فرهنگ محافظه‌کار ژاپن، سالاری‌من شدن یک انتخاب شغلی متداول برای مردان و زنان جوان است، چرا که والدین مسیر تحصیلی فرزندشان را از پیش برنامه‌ریزی می‌کنند تا مطمئن شوند که او می‌تواند وارد یک دانشگاه معتبر شود و این نیز به نوبه خود به جذب او توسط یک شرکت بزرگ منجر می‌شود.[۲] کسانی که این مسیر شغلی را انتخاب نمی‌کنند، با داغ بی‌آبرویی و منزلت کمتر زندگی می‌کنند. از سوی دیگر، واژه سالاری‌من گاهی با بار تحقیرآمیز هم به کار می‌رود، به دلیل وابستگی کامل او به کارفرما، فقدان فردیت، و تن دادن به فشار کاری طاقت‌فرسا، حتی گاه تا حد کاروشی یا مرگ ناشی از کار زیاد.
تاریخچه
واژه sararīman اغلب به عنوان یک wasei-eigo، یعنی ترکیبی ژاپنی از وام‌واژه‌های انگلیسی، توصیف می‌شود، اما به نظر می‌رسد این واژه در واقع مستقیماً از عبارت انگلیسی «salaried man» وام گرفته شده که تقریباً یک قرن پیش از معادل ژاپنی‌اش وجود داشته است. واژه ژاپنی تا سال ۱۹۳۰ به کاربرد گسترده‌ای رسیده بود، حتی پیش از آنکه گسترش دولت و نظامی‌گری باعث رشد اشتغال یقه‌سفید شود.[۳] این واژه شامل همه کارکنانی که حقوق ثابت دریافت می‌کنند نمی‌شود، بلکه تنها «کارمندان یقه‌سفید در بروکراسی بزرگ یک شرکت تجاری یا اداره دولتی» را در بر می‌گیرد. این واژه شامل کسانی می‌شود که برای دولت کار می‌کنند (مانند دیوان‌سالاران) و شرکت‌های بزرگ (مانند شرکت‌های فهرست‌شده در نیکی ۲۲۵). کارگران صنعت mizu shōbai (زندگی شبانه) و سرگرمی (از جمله بازیگران، خوانندگان، موسیقی‌دانان و هنرمندان) حتی اگر درآمدشان مبتنی بر حقوق باشد در این دسته‌بندی قرار نمی‌گیرند. به همین ترتیب، پزشکان، وکلا، سیاستمداران، کارمزدی‌بگیران و مدیران ارشد شرکت‌ها (هیئت مدیره و مدیران اجرایی) نیز از این تعریف خارج هستند. مهندسان و حسابداران که شرکت یا دفتر مستقل خود را دارند نیز در این دسته نمی‌گنجند.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ A Week in the Life of a Tokyo Salary Man. Dir. Stu. Perf. Stu. Youtube.com. N.p. , 28 Feb. 2015. Web. 5 Apr. 2015.
- ↑ "Salarymen and Japanese business culture - Venture Japan". Doing business in Japan (in American English). Retrieved 2024-10-16.
- 1 2 Vogel, Ezra Feivel (1963-12-31). Japan's New Middle Class: The Salary Man and His Family in a Tokyo Suburb. University of California Press. pp. 1–12. doi:10.1525/9780520313682. ISBN 978-0-520-31368-2.
{{cite book}}: ناسازگاری شابک و تاریخ (کمک)
پیوند به بیرون
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Salarymen در ویکی‌انبار - "My Life in Corporate Japan"
- A week in the life of a Tokyo salary man
- Salarymen: On the Way to Extinction? by Kristin Wingate, Undergraduate Journal of Global Citizenship, vol. 1, no. 1, 2011
- اصطلاحات اقتصادی ژاپنی
- جامعه ژاپن
- کار اداری
- واژگان ژاپن