تعادل کار و زندگی

میانگین ساعات کار سالانه به ازای هر کارگر در کشورهای عضو اوای‌سی‌دی از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۰
مرگ و میر ناشی از ساعات کاری طولانی به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر (۱۵+)، مطالعهٔ انجام شده توسط سازمان جهانی بهداشت و سازمان بین‌المللی کار در سال ۲۰۱۶

تعادل کار و زندگی تعادل بین کار و زندگی شخصی است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که حمایت سازمانی و مدیریتی نقش تعیین‌کننده‌ای در حل مسائل مربوط به تعادل بین کار و زندگی شخصی دارد. [۱] [۲] [۳] مطالعات وجود منابع سازگار با خانواده در محل کار و پشتوانه سازمانی گسترده را با کاهش تعارض بین کار و خانواده (WFC) مرتبط می‌دانند، در حالی که حمایت هدفمند از تعادل کار و خانواده تأثیری حتی قوی‌تر دارد. [۴] جنبه‌های زیادی از زندگی شخصی وجود دارد که می‌تواند با کار تلاقی داشته باشد، از جمله خانواده، اوقات فراغت و سلامت. تعادل تنها بین کار و خانواده اهمیت ندارد؛ بلکه بین انجام امور و استراحت، به‌ویژه خواب، نیز اهمیت دارد. [۵] [۶] افرادی که از الگوی خواب منظم پیروی می‌کنند، در تقریباً همه جنبه‌های زندگی‌شان رضایت بیشتری دارند، و تقریباً همهٔ آن‌ها — 99 درصد — معتقدند که داشتن الگوی خواب ثابت یکی از عوامل مؤثر در کیفیت بالای زندگی‌شان است. [۷] تعادل کار و زندگی دو طرفه است. به عنوان مثال، کار می‌تواند با زندگی خصوصی تداخل کند، و زندگی خصوصی می‌تواند با کار تداخل داشته باشد. این تعادل یا رابط می‌تواند ماهیت نامطلوب داشته باشد (مثلاً تعارض کار و زندگی) یا می‌تواند ماهیت مفیدی داشته باشد (مثلاً غنی سازی کار و زندگی).[۸] تحقیقات اخیر نشان داده است که رابطهٔ کار و زندگی، به ویژه برای کارگرانی که با فناوری آشنا هستند، بی‌مرزتر شده است.[۹][۱۰][۱۱]

غنی‌سازیِ تعادل کار و خانواده نشان می‌دهد که چگونه مشارکت در کار یا زندگی خانوادگی می‌تواند منابع و مزایایی تولید کند که بهره‌وری و درگیری در حوزه‌ای دیگر را افزایش می‌دهد. برای مثال، مهارت‌هایی که در محل کار شکل می‌گیرند می‌توانند توانایی‌های فرزندپروری را بهبود بخشند، و حمایت عاطفی خانواده می‌تواند اثربخشی در کار را افزایش دهد. [۱۲]

در طول قرن بیستم و بیست‌ویکم، دولت‌ها و شرکت‌ها قوانینی برای محدود کردن ساعات کار وضع کردند، حقوق مرخصی برای مراقبت از کودک و برنامه‌های کاری انعطاف‌پذیر را گسترش دادند، و همچنین در مواجهه با ارتباطات دیجیتال با حقِ قطعِ ارتباط از شبکه و پروژه‌های آزمایشیِ کاهشِ هفته‌کاری واکنش نشان دادند.

منابع

  1. «The Role of Employers in Supporting Work-Life Balance». pmac.uk. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  2. «Effectiveness Of Work-Life Balance Programs in Reducing Employee Burnout». jmsr-online.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  3. «Work-Life Balance in the Workplace: A Case of S Company in Beranang, Selangor, Malaysia». rsisinternational.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  4. «Workplace Social Support And Work–Family Conflict: A Meta-Analysis Clarifying The Influence Of General And Work–Family-Specific Supervisor And Organizational Support». pmc.ncbi.nlm.nih.gov. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  5. «Keep a balance between work, play, rest and sleep». www.saimaalife.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  6. «The 8 8 8 Rule: Balance Work, Sleep And Self Time». www.cabinzero.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  7. «Sleep & Success». sleepjunkie.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.
  8. Greenhaus, J. H.; Allen, T. D. (2011). J. C. Quick; L. E. Tetrick (eds.). Work–family balance: A review and extension of the literature (2nd ed.). Washington, DC: American Psychological Association. pp. 165–183.
  9. Chan, Xi Wen; Field, Justin Craig (2018). "Contemporary Knowledge Workers and the Boundaryless Work–Life Interface: Implications for the Human Resource Management of the Knowledge Workforce". Frontiers in Psychology. 9: 2414. doi:10.3389/fpsyg.2018.02414. ISSN 1664-1078. PMC 6283975. PMID 30555399.
  10. Jones, F.; Burke, R. J.; Westman, M. (2013). Work-Life Balance: A Psychological Perspective. Taylor & Francis. ISBN 978-1-135-42219-6. Retrieved 2020-12-01.
  11. Friedman, S. D.; Saunders, E. G.; Bregman, P. (2019). HBR Guide to Work-Life Balance. Harvard Business Review Press. ISBN 978-1-63369-713-3. Retrieved 2020-12-01.
  12. «How Family Importance Can Drive Your Success and Happiness». accountabilitynow.net. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۲۷.