سی۵+۱

C5+۱

زبان(های) رسمی
  • English
  • Kazakh
  • Kyrgyz
  • Tajik
  • Turkmen
  • Uzbek
نام(های) اهلیت
  • Americans
  • Kazakhs
  • Kyrgyz
  • Tajiks
  • Turkmens
  • Uzbeks
عضویت ایالات متحده آمریکا
 قزاقستان
 قرقیزستان
 تاجیکستان
 ترکمنستان
 ازبکستان
جان کری (سمت چپ) به همراه وزرای امور خارجه آسیای مرکزی در هفتادمین اجلاس عادی مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۵.

C5+1 یک قالب دیپلماتیک است که از سال ۲۰۱۵ هر سال برگزار می‌شود و در آن وزرای خارجهٔ پنج کشور آسیای مرکزی (قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان) همراه با وزیر خارجهٔ ایالات متحده گرد هم می‌آیند. هدف این نشست‌ها تقویت روابط آمریکا با کشورهای آسیای مرکزی و همچنین بهبود همکاری‌های درون‌منطقه‌ای میان این کشورهاست.

این چارچوب برای بررسی و هماهنگی در مورد مسائل منطقه‌ای به کار می‌رود، از جمله:

  • جنگ افغانستان
  • جنگ داخلی سوریه
  • مبارزه با تروریسم
  • مقابله با قاچاق مواد مخدر و قاچاق انسان
  • مسائل اقتصادی شامل روابط تجاری و رشد اشتغال در منطقه
  • مسائل زیست‌محیطی و راهکارهای مقابله با آن‌ها

به این ترتیب، C5+1 نه تنها ابزاری برای تعامل آمریکا با آسیای مرکزی است، بلکه بستری برای همکاری میان خود کشورهای منطقه نیز فراهم می‌کند.

گروه C5+1[۱] به عنوان تلاشی از سوی ایالات متحده برای کسب نفوذ در کشورهای آسیای مرکزی در مقابله با روسیه تلقی می‌شود، جایی که روابط ایالات متحده و روسیه از سال ۲۰۱۴ رو به وخامت گذاشته است، و آنچه که ایالات متحده آن را جاه‌طلبی‌های روسیه برای احیای اتحاد جماهیر شوروی می‌داند.[۲]

تاریخچه

نخستین نشست میان شش کشور در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۵ و در جریان هفتادمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد برگزار شد. در این نشست، جان کری، وزیر خارجهٔ وقت ایالات متحده، با همتایان خود از پنج کشور آسیای مرکزی دیدار کرد تا یک پلتفرم جدید برای گفت‌وگوی چندجانبه ایجاد شود.

پس از این نشست در سازمان ملل، جان کری از اکتبر تا نوامبر همان سال به هر پنج کشور آسیای مرکزی سفر کرد. این سفرها نخستین بار پس از استقلال این کشورها از اتحاد شوروی بود که یک وزیر خارجهٔ آمریکا از آن‌ها دیدار می‌کرد؛ آخرین بار پیش از آن، جیمز بیکر در سال ۱۹۹۲ چنین دیدارهایی انجام داده بود.[۳][۴]

۲۰۱۵

نخستین نشست C5+1 در ۱ نوامبر در سمرقند، ازبکستان برگزار شد. نتیجهٔ این نشست صدور بیانیه‌ای مشترک از سوی شش کشور بود که بر افزایش همکاری در زمینه‌های تجارت، حمل‌ونقل و انرژی تأکید داشت.

همچنین طرف‌ها «اعلامیهٔ مشترک مشارکت و همکاری» را صادر کردند که در آن بر بهبود همکاری در تجارت منطقه‌ای، حمل‌ونقل و ارتباطات، پیوندهای انرژی و فرصت‌های ترانزیت تأکید شد؛ از جمله ارتقای تأسیسات موجود و ترویج قوانین و مقررات مشترک.

جان کری در این نشست اعلام کرد که ایالات متحده برنامه‌ای با نام Smart Waters آغاز خواهد کرد. این برنامه بر آموزش مدیران آیندهٔ منابع آب و برنامه‌ریزی حوزه‌های رودخانه‌ای برای مدیریت پایدار آب در منطقه تمرکز داشت.[۵][۶]

۲۰۱۶

دومین اجلاس در تاریخ ۳ آگوست در واشینگتن دی سی برگزار شد. این جلسه به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد برقراری روابط دیپلماتیک بین هر یک از شش کشور برگزار شد.[۷]

نشست نخست C5+1 در نهایت به راه‌اندازی پنج پروژهٔ مشترک میان ایالات متحده و پنج کشور آسیای مرکزی منجر شد، که آمریکا برای آن‌ها تا سقف پانزده میلیون دلار حمایت مالی فراهم کرد. این پروژه‌ها عبارت‌اند از:

  • گفت‌وگوی منطقه‌ای در چارچوب مجمع جهانی مبارزه با تروریسم (GCTF): با هدف مقابله با جنگجویان تروریست خارجی و جلوگیری از رادیکالیزه‌شدن به خشونت. این گفت‌وگو اجرای «یادداشت تفاهم لاهه–مراکش دربارهٔ شیوه‌های مطلوب برای پاسخ مؤثرتر به پدیدهٔ جنگجویان تروریست خارجی» را دنبال می‌کند.
  • رقابت‌پذیری کسب‌وکار آسیای مرکزی (CABC): تسهیل صادرات و ورود به بازارهای جدید برای شرکت‌های منطقه، همکاری با دولت‌ها و نهادهای تجاری، و جذب سرمایه و فناوری برای بهبود تولید، فرآوری و بسته‌بندی مواد غذایی.
  • توسعهٔ کریدور حمل‌ونقل (TCD): کاهش هزینه و زمان جابه‌جایی کالاها در مرزهای آسیای مرکزی و ارتقای کیفیت خدمات حمل‌ونقل و لجستیک در منطقه.
  • توان‌بخشی آینده (Power the Future): گسترش انرژی‌های تجدیدپذیر در منطقه با آموزش و کمک فنی آمریکا در زمینهٔ برنامه‌ریزی راهبردی انرژی، خرید رقابتی، ادغام در شبکه، مشوق‌های هوشمند، مناطق انرژی تجدیدپذیر و تأمین مالی نوآورانه.
  • حمایت از برنامه‌ریزی سازگاری ملی و منطقه‌ای: افزایش ظرفیت منطقه برای سازگاری با پیامدهای تغییرات اقلیمی از طریق کمک به فرایندهای سازگاری کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی انجام می‌شود.[۸]

این پروژه‌ها نشان‌دهندهٔ تلاش برای ایجاد همکاری‌های پایدار در زمینهٔ امنیت، اقتصاد، انرژی و محیط زیست میان ایالات متحده و آسیای مرکزی هستند.

۲۰۱۷

در سال ۲۰۱۷ دو نشست در قالب C5+1 برگزار شد. نخستین نشست در ۲۶ ژوئیه در شهر دوشنبه، تاجیکستان، برگزار گردید. این نشست نخستین بار بود که بدون حضور وزیر خارجهٔ آمریکا و وزرای خارجهٔ پنج کشور آسیای مرکزی تشکیل شد.

جلسه در کتابخانهٔ ملی تاجیکستان برگزار شد و ایالات متحده توسط آر. کارل پاشال، معاون هماهنگ‌کنندهٔ سیاست عملیات و هماهنگی نظامی در دفتر مبارزه با تروریسم و مقابله با افراط‌گرایی خشونت‌آمیز وزارت خارجهٔ آمریکا، و همچنین الیزابت آی. میلارد، سفیر وقت آمریکا در تاجیکستان، نمایندگی شد.

تمرکز اصلی این نشست بر مسائل امنیتی بود، به‌ویژه همکاری منطقه‌ای در زمینهٔ مبارزه با تروریسم و مقابله با تهدید جنگجویان خارجی در آسیای مرکزی.[۹]

دومین جلسه در ۲۲ سپتامبر در نیویورک برگزار شد و وزرا در هفتاد و دومین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد با رکس تیلرسون دیدار کردند.[۱۰]

۲۰۱۸

پنجمین نشست C5+1 در ۲۳ ژوئیه در شهر تاشکند، ازبکستان برگزار شد. این دومین بار بود که وزیر خارجهٔ ایالات متحده در نشست حضور نداشت، اما نشست با سخنرانی افتتاحیهٔ وزیر خارجهٔ ازبکستان، عبدالعزیز کامل‌اف آغاز شد.

ایالات متحده در این نشست توسط هنری انشر، معاون موقت دستیار وزیر خارجه در امور آسیای مرکزی، و همچنین پاملا اسپراتلن، سفیر وقت آمریکا در ازبکستان، نمایندگی شد.

شش کشور در این نشست بار دیگر بر تعهد خود برای رسیدگی به مسائل و همکاری‌هایی که در نشست سال ۲۰۱۶ توافق شده بود، تأکید کردند. همچنین دو گروه کاری امنیتی با همکاری «مؤسسهٔ صلح ایالات متحده» راه‌اندازی شد که تمرکز آن بر مشارکت اجتماعی برای جلوگیری از رادیکالیزه‌شدن بود.[۱۱]

۲۰۱۹

دو اجلاس سران کشورهای عضو C5+1 در سال ۲۰۱۹ برگزار شد. اولین اجلاس در ۲۱ آگوست در نورسلطان، قزاقستان، به مناسبت بحث امنیتی سطح بالای C5+1 برگزار شد که در آن کشورها حمایت خود را از پلتفرم و ابتکارات C5+1 مجدداً تأیید کردند. این اجلاس سومین باری بود که وزیر امور خارجه در آن شرکت نکرد. در عوض، دیوید هیل، معاون وزیر امور خارجه در امور سیاسی، نماینده ایالات متحده بود.[۱۲]

دومین نشست C5+1 در ۲۲ سپتامبر در شهر نیویورک و در جریان هفتاد و چهارمین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد برگزار شد. این نشست با بازگشت وزیر خارجهٔ آمریکا همراه بود و مایک پومپئو ریاست هیئت آمریکایی را بر عهده داشت و با وزرای خارجهٔ پنج کشور آسیای مرکزی دیدار کرد.

علاوه بر توافق‌های معمول برای همکاری در موضوعاتی که از سال ۲۰۱۵ در دستور کار این نشست‌ها قرار داشت، پومپئو در بحث مبارزه با تروریسم به وضعیت اویغورها در چین اشاره کرد و گفت:

«کارزار سرکوبگرانهٔ چین در سین‌کیانگ ارتباطی با تروریسم ندارد. این تلاش چین برای محو ایمان و فرهنگ اسلامی شهروندان خود است. ما از همهٔ کشورها می‌خواهیم در برابر درخواست‌های چین برای بازگرداندن اویغورها مقاومت کنند.»

این سخنان نشان‌دهندهٔ ورود مستقیم موضوع حقوق بشر و سیاست‌های چین در سین‌کیانگ به دستور کار نشست بود، در کنار موضوعات امنیتی و همکاری‌های منطقه‌ای که از آغاز C5+1 پیگیری می‌شد.[۱۳]

۲۰۲۰

دیوید هیل، معاون وزیر امور سیاسی (چپ) در جریان گفتگوی مجازی سطح بالای C5+1 در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰.

در سال ۲۰۲۰ بار دیگر دو نشست در قالب C5+1 برگزار شد. نخستین نشست در ۳ فوریه در تاشکند، ازبکستان، برگزار گردید. در این نشست، مایک پومپئو به همراه وزرای خارجهٔ کشورهای آسیای مرکزی دربارهٔ روند صلح افغانستان، امنیت مشترک مرزی و تلاش‌های منطقه‌ای برای بهبود ارتباطات اقتصادی و انرژی گفت‌وگو کردند.

پومپئو پیش از نشست، به‌طور جداگانه با هر یک از وزرای خارجه دیدار داشت و همچنین با قاسم‌ژومارت توقایف، رئیس‌جمهور قزاقستان، در ۲ فوریه در نورسلطان و با شوکت میرضیایف، رئیس‌جمهور ازبکستان، در ۳ فوریه ملاقات کرد.

در جریان نشست، پومپئو به پنج کشور هشدار داد که بیش از حد به چین وابسته نشوند و سیاست‌های تجاری و وام‌دهی چین را مورد انتقاد قرار داد. او همچنین به موضوع آزار و سرکوب اقلیت‌های اویغور و قزاق در چین اشاره کرد.[۱۴]

دومین اجلاس در تاریخ ۳۰ ژوئن به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ از طریق ویدئو کنفرانس برگزار شد. این جلسه عمدتاً پیرامون تأثیر اقتصادی این همه‌گیری بود.[۱۵]

۲۰۲۱

در ۷ ژانویه، دولت‌های ایالات متحده، قزاقستان و ازبکستان اعلام کردند که «مشارکت سرمایه‌گذاری آسیای مرکزی» (Central Asia Investment Partnership) را در چارچوب C5+1 ایجاد خواهند کرد.

این ابتکار با همکاری شرکت مالی توسعهٔ بین‌المللی آمریکا (DFC)، مرکز مالی بین‌المللی آستانه و وزارت سرمایه‌گذاری و تجارت خارجی ازبکستان اجرا می‌شود. هدف آن جمع‌آوری یک میلیارد دلار طی پنج سال آینده است تا رشد اقتصادی مبتنی بر بخش خصوصی را تقویت کند و پیوندهای اقتصادی در آسیای مرکزی و منطقهٔ گسترده‌تر افزایش یابد.

این طرح همچنین به کشورهای منطقه کمک خواهد کرد تا از پیامدهای اقتصادی ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ بازیابی شوند و مسیر توسعهٔ پایدار و همکاری اقتصادی منطقه‌ای را هموار سازند.[۱۶]

نخستین نشست C5+1 در سال ۲۰۲۱ در تاریخ ۲۳ آوریل به‌صورت مجازی برگزار شد و وزرای خارجهٔ پنج کشور آسیای مرکزی همراه با آنتونی بلینکن، وزیر خارجهٔ ایالات متحده، در آن حضور داشتند.

شرکت‌کنندگان از پیشنهاد آمریکا برای برگزاری نشست آینده با حضور جان کری، نمایندهٔ ویژهٔ ریاست‌جمهوری در امور اقلیم، استقبال کردند. همچنین بر اهمیت گروه‌های کاری C5+1 در حوزه‌های اقتصادی، محیط زیست و انرژی، و امنیت تأکید شد و توافق کردند این گروه‌ها به‌طور منظم به کار خود ادامه دهند؛ از جمله در سال ۲۰۲۱ در سطح کارشناسی برای آماده‌سازی تصمیمات نشست‌های سطح عالی آینده.

قرار شد نشست بعدی در ژوئیه به میزبانی ازبکستان برگزار شود تا برنامهٔ کاری مصوب سال ۲۰۲۰ مرور و در صورت نیاز اصلاح شود. در پایان نیز وزرای خارجه و وزیر خارجهٔ آمریکا توافق کردند تا پیش از پایان سال بار دیگر دیدار کنند.[۱۷]

اجلاس بعدی از ۱۵ تا ۱۶ ژوئیه در تاشکند، ازبکستان، برگزار شد که اولین اجلاس حضوری از سال ۲۰۱۹ بود. الیزابت شروود-راندال، نماینده ایالات متحده، در این اجلاس حضور داشت و او و وزرای امور خارجه در مورد مسائل مورد توجه معمول، از جمله خروج ایالات متحده از افغانستان که انتظار می‌رود تا ۳۱ اوت باشد، بحث و گفتگو کردند.[۱۸]

۲۰۲۵

عکس خانوادگی C5+1 در کاخ سفید، ۶ نوامبر ۲۰۲۵

در ۶ نوامبر، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، از رهبران پنج کشور آسیای مرکزی در کاخ سفید استقبال کرد و این اولین باری بود که روسای جمهور کشورهای آسیای مرکزی به‌طور مشترک از واشینگتن دی سی بازدید می‌کردند. ترامپ و مقامات قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان قبل از شام کاری، جلسات دوجانبه‌ای را در دفتر بیضی شکل کاخ سفید برگزار کردند. در طول این جلسه، دو طرف در مورد مواد معدنی حیاتی و ارتباطات به توافق رسیدند، ایالات متحده و ازبکستان به توافق تجاری رسیدند و قزاقستان به توافق آبراهام پیوست.[۱۹][۲۰] ترامپ پس از جلسه کاخ سفید برای ایجاد روابط معدنی حیاتی، از رهبران آسیای مرکزی تقدیر کرد.[۲۱]

جستارهای وابسته

منابع

"What Central Asia Means to the United States". The Diplomat. September 16, 2016. Retrieved August 16, 2021. "New Format of Dialogue between the U.S. and Central Asian States: C5+1 Initiative". Eurasian Research Institute. Retrieved August 14, 2021.

"Joint Declaration of Partnership and Cooperation by the Five Countries of Central Asia and The United States of America, Samarkand, Uzbekistan". United States Department of State. November 1, 2015. Retrieved August 15, 2021.

  1. ↑ "What Central Asia Means to the United States". The Diplomat. September 16, 2016. Retrieved August 16, 2021.
  2. ↑ "Pluses and minuses of the C5+1 format". Central Asia-Caucasus Analyst. November 13, 2015. Retrieved August 15, 2021.
  3. ↑ "John Kerry lobbying Central Asian republics". DW. October 31, 2015. Retrieved August 14, 2021.
  4. ↑ "John Kerry Confronts Human Rights as He Zips Through Central Asia". The New York Times. November 3, 2015. Retrieved August 14, 2021.
  5. ↑ "Security, Connectivity, Water Management Discussed at C5+1 Ministerial Meeting in Uzbekistan". The Astana Times. November 2, 2015. Retrieved August 14, 2021.
  6. ↑ "Joint Declaration of Partnership and Cooperation by the Five Countries of Central Asia and The United States of America, Samarkand, Uzbekistan". United States Department of State. November 1, 2015. Retrieved August 15, 2021.
  7. ↑ "Washington C5+1 Ministerial Meeting Launches Five Projects Worth $15 Million". The Astana Times. August 5, 2016. Retrieved August 15, 2021.
  8. ↑ "U.S. -Central Asia (C5+1) Joint Projects". United States Department of State. August 3, 2016. Retrieved August 15, 2021.
  9. ↑ "C5+1 Meeting Held in Dushanbe". U.S. Embassy in Tajikistan. July 27, 2017. Retrieved August 15, 2021.
  10. ↑ "C5+1 FMs meet with U.S. Secretary of State Rex Tillerson in New York". AKIpress News Agency. September 25, 2017. Retrieved August 16, 2021.
  11. ↑ "C5+1 FACT SHEET: Central Asian-U.S. Forum to Enhance Regional Economic, Environmental, and Security Cooperation". U.S. Embassy in Uzbekistan. July 24, 2018. Retrieved August 15, 2021.
  12. ↑ "Joint Statement on the C5+1 High-Level Security Discussion in Nur-Sultan, Kazakhstan". U.S. Embassy in Tajikistan. August 22, 2019. Retrieved August 15, 2021.
  13. ↑ "Pompeo offers new areas of cooperation with Central Asia". News Central Asia. September 24, 2019. Retrieved August 15, 2021.
  14. ↑ "Pompeo, in Central Asia, Seeks to Counter China". Voice of America. February 3, 2021. Retrieved August 15, 2021.
  15. ↑ "U.S. Chair Statement of the June 30, 2020, C5+1 High-Level Dialogue". United States Department of State. June 30, 2020. Retrieved August 15, 2021.
  16. ↑ "C5+1 initiative aims to lift partners out of COVID-19 economic slump". Caravanserai. January 14, 2021. Retrieved August 15, 2021.
  17. ↑ "Meeting of the Ministers of Foreign Affairs of Central Asia and the United States in the format of C5+1". Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Tajikistan. April 23, 2021. Retrieved August 15, 2021.
  18. ↑ "Central Asian Foreign Ministers, U.S. Senior Officials Attend C5+1 Meeting in Tashkent". The Astana Times. July 15, 2021. Retrieved August 15, 2021.
  19. ↑ "US & Central Asia: What Is the C5+1?". The Diplomat. Retrieved 4 November 2025.
  20. ↑ "Deals, Not Declarations: U.S. –Central Asia Cooperation at Summit Crossroads". The Times of Central Asia. Retrieved 7 November 2025.
  21. ↑ "Trump hails Central Asian leaders after White House meeting to forge critical mineral ties". Euro News. 7 November 2025.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.