شالوا مشولیدزه
شالوا مشولیدزه | |
|---|---|
შალვა მშველიძე | |
| زادهٔ | ۲۸ مهٔ ۱۹۰۴ تفلیس، استانداری تفلیس، امپراتوری روسیه |
| درگذشت | ۵ مارس ۱۹۸۴ (۷۹ سال) تفلیس، جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان، اتحاد جماهیر شوروی |
| آرامگاه | پانتئون دیدوبه، تفلیس |
| پیشه(ها) | آهنگساز، مدرس موسیقی |
شالوا مشولیدزه (به انگلیسی: Shalva Mshvelidze؛ به گرجی: შალვა მშველიძე؛ ۲۸ مه ۱۹۰۴ – ۵ مارس ۱۹۸۴) آهنگساز و مدرس موسیقی گرجستانی بود. او از چهره‌های برجسته موسیقی گرجستان در سده بیستم به‌شمار می‌رود و بنیان‌گذار سنت سمفونیسم حماسی در موسیقی ارکسترال گرجستان شناخته می‌شود. مشولیدزه در سال ۱۹۵۸ عنوان هنرمند مردمی جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان را دریافت کرد.
آموزش
مشولیدزه در ۲۸ مه ۱۹۰۴ در تفلیس زاده شد.[۱] او در سال ۱۹۳۰ از کنسرواتوار دولتی تفلیس فارغ‌التحصیل شد و در آنجا آهنگسازی را نزد میخائیل باگرینوفسکی فرا گرفت. سپس تحصیلات تکمیلی خود را در کنسرواتوار سن پترزبورگ و کنسرواتوار تفلیس نزد ولادیمیر شچرباچوف ادامه داد.[۱][۲]
فعالیت حرفه‌ای
مشولیدزه در دوران تحصیل به سفارش آهنگساز دیمیتری آراکیشویلی به گردآوری موسیقی فولکلور در سرتاسر گرجستان پرداخت و نخستین کسی بود که آواهای بومی منطقه کوهستانی پشاو-خوسورتی را وارد موسیقی هنری گرجستان کرد.[۲] او با تکیه بر این میراث، پیشگام سمفونیسم حماسی در موسیقی گرجستان شد و این مسیر را با شعر سمفونیک زویادائوری (۱۹۴۰) آغاز کرد.[۲]
آثار او شامل اپراهای داستان تاریل (۱۹۴۶) و دست راست استاد (۱۹۶۱) است که هر دو در تئاتر اپرا ملی گرجستان به روی صحنه رفتند؛ همچنین اوراتوریو کائوکاسیونی (۱۹۴۹)، چند سمفونی، شعرهای سمفونیک زویادائوری (۱۹۴۰) و میندیا (۱۹۵۰)، و موسیقی برای تئاتر و سینما از دیگر آثار اوست.[۱][۲] مشولیدزه همچنین پژوهش‌های نظری دربارهٔ سازبندی و ارکستراسیون نوشت.[۲]
او از سال ۱۹۲۹ در کنسرواتوار دولتی تفلیس تدریس کرد و در سال ۱۹۴۲ به مقام استادی رسید.[۱] از ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۲ ریاست اتحادیه آهنگسازان گرجستان را بر عهده داشت و از ۱۹۴۷ به عنوان مدیر و رهبر هنری گروه سرود و رقص دولتی گرجستان فعالیت کرد.[۲]
جوایز و افتخارات
- جایزه استالین، درجه دوم (۱۹۴۲)، برای شعر سمفونیک زویادائوری
- جایزه استالین، درجه دوم (۱۹۴۷)، برای اپرای داستان تاریل
- هنرمند مردمی جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان (۱۹۵۸)
- جایزه دولتی زاکاریا پالیاشویلی جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان (۱۹۷۱)
- جایزه جواهرلال نهرو (۱۹۷۳)
- نشان لنین (۱۹۶۴)
- نشان پرچم سرخ کار (۱۹۴۶)
- نشان دوستی خلق‌ها (1974)[۲]
زندگی شخصی
مشولیدزه در ۵ مارس ۱۹۸۴ در تفلیس درگذشت و در پانتئون دیدوبه به خاک سپرده شد.[۲]
منابع
- 1 2 3 4 «Mshvelidze, Shalva (Mikhailovich)». Baker's Biographical Dictionary of Musicians. دریافت‌شده در ۷ ژوئن ۲۰۲۶ – به واسطهٔ Encyclopedia.com.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 8 [Shalva Mshvelidze]. Georgian Biographical Dictionary (in Georgian). National Parliamentary Library of Georgia http://www.nplg.gov.ge/bios/ka/00003762/. Retrieved 7 ژوئن 2026.
{{cite web}}: از پارامتر ناشناخته|عنوان به خط=صرف‌نظر شد (کمک); پارامتر|trans-title=نیاز به|title=دارد (کمک); پیوند|نشانی=عنوان ندارد (کمک)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shalva Mshvelidze». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۷ ژوئن ۲۰۲۶.
- هنرمندان مردمی گرجستان شوروی
- زادگان ۱۹۰۴ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۹۸۴ (میلادی)
- آهنگسازان اهل گرجستان
- آهنگسازان اپرای مرد
- دانشآموختگان کنسرواتوار دولتی تفلیس
- برندگان جایزه استالین
- دریافتکنندگان نشان لنین
- دریافت کنندگان نشان پرچم سرخ کار
- دریافتکنندگان نشان دوستی خلق
- خاکسپاریها در پانتئون دیدوبه