شبرنگ

شبرنگ بهزاد نام اسب سیاوش در شاهنامه است که بعدها کیخسرو پسر سیاوش صاحب آن شد.

شبرنگ به معنای همچو «رنگ شب» به‌طورکل به هرچیزی که سیاه و تیره باشد گفته می‌شود.^[۱] همچنین به معنای اسب سیاه هم بکار رفته‌است.

فردوسی می‌گوید:^[۲]

نام اسب سیاووش:

همچنین:

در کوش نامه کارم پسر طیهور پادشاه بسیلا، پس از اینکه از جانب خواهرزاده اش فریدون (شاه جهان) به فرمانروایی ماچین منصوب می شود؛ برای فریدون هدایای ارزشمندی را به همراه تعدادی از اسبان آبی بسیلا می فرستد. که شبرنگ بهزاد اسب سیاوش نیز از همین نژاد است.

ایرانشان می گوید:^[۳]

همچنین:

• فردوسی، ابوالقاسم؛ شاهنامه فردوسی، پیرایش دکتر جلال خالقی مطلق، تهران ۱۳۹۴، نشر سخن، شابک: ۲-۷۵۱-۳۷۲-۹۶۴-۹۷۸،