پادشاهی کی‌داراب

داستان منظوم

پادشاهی کی‌داراب
نگاره‌ای از شاهنامهٔ تهماسبی متعلق به سدهٔ ۱۶ میلادی کی‌داراب هنگام دریافت تاجی که مادرش همای چهرزاد آورده بود بر تخت نشست جای نگهداری: موزه هنرهای زیبای بوستون
زبان	فارسی
قالب	مثنوی
از کتاب	شاهنامه
پدیدآورنده	فردوسی
سال آفرینش	سدهٔ چهارم و پنجم هجری
گونه (ژانر)	حماسه
موضوع	جنگ، ازدواج
سبک	خراسانی
شمار ابیات	۱۳۶ برپایهٔ ویرایش خالقی مطلق
وزن	متقارب مثمن محذوف: فعولن فعولن فعولن فعل
شخصیت‌ها	داراب، فیلقوس، ناهید اسکندر، دارا
فضا	ایران کیانی

«پادشاهی کی‌داراب» بیستمین پادشاه ایران و هشتمین پادشاه کیانی در شاهنامهٔ فردوسی است که عهد دوازده سالهٔ پادشاهیِ کی‌داراب را داستان می‌کند.

کی‌داراب در یکی از نبردهای خود با روم، با فیلقوس نبرد می‌کند و سپاه او را شکست می‌دهد و پس از صلح، ناهید دختر فیلقوس را به همسری برمی‌گزیند و با خود به ایران می‌آورد. کی‌داراب از ناهید به‌دلیل نفس بد بویش دل‌آزرده می‌شود و او را که باردار است به روم بازمی‌گرداند. اسکندر از ناهید در خانهٔ فیلقوس زاده می‌شود. به‌دلیل ترس از سرافکندگی زایش اسکندر مستور می‌ماند و اسکندر پسر فیلقوس شناخته می‌شود. بدین سبب کینهٔ ایرانیان در دل رومیان ریشه می‌دواند.^[۱]

کی‌داراب که همسر دیگری برگزیده است، صاحب فرزند دیگری به نام دارا می‌شود. کی‌داراب پیش از مرگ دارا را جانشین خود می‌کند و درمی‌گذرد. در زمان یورش اسکندر به ایران، دارا (داریوش سوم) از اسکندر شکست می‌خورد.