شنا کردن

Kids swimming in a lake.
شنا کردن بچه‌ها در یک دریاچه

شنا کردن مهارت شناور ماندن و حرکت در آب است. شنا کردن به معنی حرکت انسان یا جانور بدون هر گونه کمک خارجی، درون آب است. آموختن شنا علاوه بر تقویت جسم، در مواقع اضطراری، از جمله، افتادن ناگهانی در آب، زندگی انسان را نجات خواهد داد. بسیاری از جانوران هنگام تولد و به‌طور غریزی، توانایی شنا کردن را دارند؛ اما انسان باید شنا کردن را یاد بگیرد. همچنین، گفته شده است که برخی از جانوران مانند میمون، توانایی شنا کردن ندارند.

شناگران مبتدی، تمرین‌های خود را اغلب در استخرهای کم‌عمق و کناره دریاها شروع می‌کنند؛ آن‌ها ابتدا شناور ماندن روی آب و سپس حرکت‌های پا را می‌آموزند و در پایان حرکت‌های دست را نیز یاد خواهند گرفت. برای شنا کردن آسان و روان، شناگران در مفاصل اصلی‌شان به انعطاف‌پذیری مطلوبی نیاز دارند.

شناگران تازه‌کار باید چگونگی حرکت‌های هماهنگ دست با نفس کشیدن را تمرین کنند. شناگران، معمولاً یک یا چند حرکت شنا می‌آموزند.

تاریخچه

شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهند که قدمت شنا و شنا کردن به ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد در تمدن مصر و پس از آن در تمدن‌های آشور، یونان و روم باستان بازمی‌گردد. آنچه از گذشته آموزش شنا می‌دانیم، بر اساس یافته‌هایی است که از «حروف تصویری» هیروگلیف مصریان به دست آورده‌ایم. یونانی‌های باستان و رومی‌ها شنا را بخشی از برنامه‌های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند و مانند الفبا یکی از مواد درسی در آموزش مردان بوده است. شنا در شرق به قرن اول پیش از میلاد بازمی‌گردد. ژاپن جایی است که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می‌شد.

منابع

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.