طبق ربانی

طبق ربانی، متعلق به سدۀ ۱۳ میلادی، که اکنون بخشی از مجموعه مخصوص برگزاری عشای ربانی در موزه کلان‌شهری هنر است.
طبق ربانی درینافلان، بخشی از یک مجموعۀ عشای ربانی متعلق به سدۀ ۸ یا ۹ میلادی که در شهرستان تیپراری در ایرلند یافت شده است.

طبق ربانی (انگلیسی: Paten) یا دوری عشای ربانی (diskos)، بشقاب فلزی بزرگی است که برای برگزاری عشای ربانی در آیین‌هایی مانند عشای ربانی به کار می‌رود. این ظرف عموماً در طول خود نیایش استفاده می‌شود، در حالی که نان و شراب متبرک‌شدهٔ ذخیره در صندوقچه نان مقدس و درون یک سبوی نیایش نگهداری می‌شوند.

کاربرد در سنت غربی

جام و طبق ربانی سنتی طلا که روی آن نماد IHS نقش بسته است.

در بسیاری از فرقه‌های نیایشی غربی، طبق ربانی معمولاً به شکل یک پیش‌دستی ساده یا یک کاسهٔ کم‌عمق است. طبق ربانی‌های کوچک‌تر اغلب دارای یک فرورفتگی هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد به شکل ایمن روی جام قرار گیرند، همان‌طور که در تصویر سمت چپ دیده می‌شود.

آیین رومی

دستورالعمل کلی کتاب آیین رومی قواعدی را برای طبق ربانی‌ها تعیین کرده است:

ظروف مقدس باید از فلزات گران‌بها ساخته شوند. اگر از فلزی ساخته شده باشند که زنگ می‌زند یا ارزش آن از طلا کمتر است، عموماً باید درون آن‌ها طلاکاری شود.[۱]

با این حال، تدارکاتی برای ظروف ساخته‌شده از فلزات غیرگران‌بها نیز در نظر گرفته شده است، مشروط بر اینکه «از مواد جامد دیگری ساخته شده باشند که در ارزیابی عمومی هر منطقه، گران‌بها یا شریف محسوب می‌شوند.»[۲]

برخی افراد بشقاب مخصوص جمع‌آوری نان را هم «طبق ربانی» می‌نامند،[۳] اما ترجمهٔ انگلیسی دستورالعمل کلی کتاب آیین رومی که به تأیید شورای اسقف‌ها رسیده و توسط سریر مقدس تأیید شده است، از واژهٔ «بشقاب عشای ربانی» برای این شیء استفاده می‌کند (شماره‌های ۱۱۸ و ۱۸۷) و واژهٔ «طبق ربانی» را برای ظرف اصلی نان نگه می‌دارد (شماره‌های ۸۴، ۱۱۷، ۱۴۱ و غیره).[۴] دو واژهٔ متناظر در زبان لاتین عبارتند از patina (بشقاب عشای ربانی) و patena (طبق ربانی).[۵]

آیین‌های پروتستان

طبق ربانی‌ها در میان اعضای جامعه انگلیکان[۶] و لوتری‌ها نیز کاربرد دارند.[۷]

در کلیسای متدیست متحد، در طول آیین انتصاب کشیشان ارشد، هر کشیش ارشد یک شال مخصوص، به همراه یک جام و یک طبق ربانی را از اسقف دریافت می‌کند؛ این کار پس از بخشی از نیایش انجام می‌شود که در آن اسقف دست‌های خود را می‌گذارد و دعا می‌کند.[۸] این امر به این دلیل است که کشیشان ارشد تازه انتصاب‌شده اکنون می‌توانند آیین‌های رازآمیز مانند عشای ربانی را برگزار کنند. در خدمت متدیست برای عشای ربانی، نان در طول تقدیم هدایا روی طبق ربانی قرار می‌گیرد و بار دیگر پس از آنافورا ، به ویژه پس از تکه‌تکه کردن نان، روی آن گذاشته می‌شود. طبق ربانی به همراه جام در طول برگزاری عشای ربانی روی قربان‌گاه قرار می‌گیرد.[۹]

کاربرد در سنت شرقی

آیین بیزانس

دوری نقره‌ای مذهب (سدۀ ۱۶ میلادی، پسکوف).

در کلیساهای ارتدکس شرقی و کلیسای کاتولیک شرقی تابع آیین بیزانس، به طبق ربانی «دیسکوس» می‌گویند[۱۰] که به وسیلهٔ یک پایه که به طور دائم زیر آن متصل است، برافراشته می‌شود. دیسکوس یا همان دؤری معمولاً پرزینت‌تر از همتای لاتین خود است و باید همیشه از طلا ساخته شود یا دست‌کم طلاکاری شده باشد. روی دوری ممکن است یک تمثال از عیسی مسیح، ولادت عیسی، صلیب، یا در بیشتر موارد تئوتوکوس (مریم مقدس) حکاکی شود.

هنگامی که یک دوری ساخته می‌شود، معمولاً یک ستاره هماهنگ با آن (پایه فلزی کوچک و تاشو که برای جلوگیری از برخورد پارچهٔ پوشش با ذرات نان روی دوری استفاده می‌شود)، یک قاشق (برای توزیع نان و شراب مقدس میان مؤمنان) و یک نیزه (که برای بریدن بره در طول نیایش آماده‌سازی به کار می‌رود) آن را همراهی می‌کنند.

برای مسیحیان مسیحیت شرقی، دوری نمادی از مریم است که کلمهٔ خدا را در رحم خود پذیرفت و او را به دنیا آورد، و همچنین نمادی از کلیسای مقبره مقدس است که پیکر او را پس از مصلوب شدن دریافت کرد و از همان‌جا رستاخیز یافت.

نیایش الهی

در طول نیایش الهی، نه تنها قربانی اصلی (نان مقدس) روی دیسکوس قرار می‌گیرد، بلکه ذرات کوچک‌تری نیز برای یادبود تئوتوکوس، قدیسان، زندگان و درگذشتگان روی آن گذاشته می‌شود. به این ترتیب، روی دیسکوس کل کلیسا بازنمایی می‌شود: کلیسای مجاهد و کلیسای پیروز که در اطراف مسیح صف‌آرایی کرده‌اند. در طول ورود بزرگ، شماس دوری را در حالی که پایهٔ آن را روی پیشانی خود گرفته است، حمل می‌کند. او سپس در کنار قربان‌گاه زانو می‌زند و کشیش دیسکوس را از او می‌گیرد و روی پارچه مقدس قربان‌گاه قرار می‌دهد. در طول آنافورا، تنها قربانی اصلی تقدیس می‌شود.

در زمان صلا، روحانیون سهم خود از نان مقدس را مستقیماً از روی دیسکوس برمی‌دارند، اما برای عشای ربانی مؤمنان، باقی‌ماندهٔ نان به تکه‌های کوچک تقسیم شده و درون جام ریخته می‌شود، که کشیش با استفاده از قاشق، آن را میان مؤمنان توزیع می‌کند. پس از عشای ربانی، شماس دوری را بالای جام مقدس نگه می‌دارد و سرودهای رستاخیز را می‌خواند. سپس ذرات باقی‌مانده (مربوط به قدیسان، زندگان و درگذشتگان) را به درون جام پاک می‌کند و می‌گوید:

«خداوندا، گناهان همهٔ کسانی را که در اینجا یاد شدند، به واسطهٔ خون گران‌بهای خود و از طریق دعای همهٔ قدیسانت پاک گردان.»

گاهی اوقات، هنگامی که یک اسقف آیین نیایش را برگزار می‌کند، یک دیسکوس کوچک‌تر برای او آماده می‌شود که نان مخصوصی روی آن قرار دارد و او پیش از ورود بزرگ، ذراتی را از آن برای یادبود زندگان و درگذشتگان برمی‌دارند.

کاربردهای دیگر

در طول تخصیص یک کلیسا، از دیسکوس برای نگهداری یادمان‌های مقدس قدیسان استفاده می‌شود که توسط اسقف در میز مقدس و پارچه قربان‌گاه مهر و موم خواهند شد.

هنگامی که یک کشیش به مقام کهنوت می‌رسد، بخشی از نان مقدس روی یک دیسکوس کوچک قرار گرفته و به او داده می‌شود، به عنوان نشانه‌ای از آیین‌های رازآمیز که به مراقبت او سپرده می‌شوند.

برکت دادن و جابه‌جایی

در سنت روسی، یک آیین نیایشی ویژه برای تبرک وجود دارد که جهت پاک‌سازی دوری پیش از نخستین استفاده در نیایش‌خوانی به کار می‌رود. دوری را می‌توان به تنهایی یا همراه با مجموعه‌ای از ظروف مقدس دیگر تبرک کرد. این کار معمولاً درست پیش از آغاز نیایش آماده‌سازی انجام می‌شود و پس از آن کشیش دیسکوس را به محراب برده و نیایش را با استفاده از این ظرف تازه تبرک‌شده آغاز می‌کند.

تا پیش از نخستین باری که دوری در نیایش‌خوانی الهی استفاده شود، یک ظرف معمولی به شمار می‌رود و هر کسی می‌تواند آن را لمس کند. با این حال، پس از استفاده در نیایش‌خوانی الهی، دوری تنها توسط یک شماس، کشیش یا اسقف قابل لمس است. یک شماس فرعی نیز می‌تواند ظروف مقدس را لمس کند، اما تنها در صورتی که به طور ایمن در پارچه پیچیده شده باشند.

When not in use، جام، دوری و بقیه ظروف مقدس باید روی میز پیشکش و درون کیسه‌های پارچه‌ای خود باقی بمانند؛ یا روی میز قرار گرفته و با پارچه‌ای پوشانده شوند، یا به طور ایمن در کابینتی که درون میز پیشکش تعبیه شده است نگهداری شوند.

آیین اسکندریه

در کاربرد مربوط به آیین اسکندریه، دیسکوس معمولاً کف صافی دارد و بدون پایه است. علاوه بر این، لبه‌های آن کمی بالا آمده است که یک دیوارهٔ نسبتاً بلند را شکل می‌دهد و از افتادن ذرات نان مقدس به کف زمین جلوگیری می‌کند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ General Instruction #328
  2. ↑ General Instruction #329
  3. ↑ For example, Altar Boy Handbook of Holy Trinity Catholic Church, Gainesville, Virginia, p. 16 بایگانی‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine
  4. ↑ Official English translation of the General Instruction of the Roman Missal
  5. ↑ Institutio Generalis Missalis Romani
  6. ↑ "Holy Communion: Administration of the Sacrament" (PDF). Church of England (official website). Retrieved 21 December 2016.
  7. ↑ Altar Guild and Sacristy Handbook by S. Anita Stauffer (ناشران فورترس آگسبورگ)
  8. ↑ The United Methodist Book of Worship (in English). United Methodist Publishing House. 1992. pp. 678. ISBN 9780687035724.
  9. ↑ Anderson, E. Byron (2015). Frequently Asked Questions about The Meaning of Holy Communion in the UMC (in English). The supplemental document Living into the Mystery, which attends to more practical issues in our celebration of Holy Communion, provides additional guidance: The Lord's Table should be set with "a plain white linen to cover the table, a chalice for the wine, and a paten (plate) for the bread. Some traditions in our church would add a plain white cloth to cover the chalice and paten as well."
  10. ↑ Thurston, Herbert. "Paten." The Catholic Encyclopedia Vol. 11. New York: Robert Appleton Company, 1911. 25 May 2019Public Domain This article incorporates text from this source, which is in the public domain.

پیوند به بیرون