کتاب دعای رومی

ویرایش سال ۲۰۰۲ کتاب دعای رومی

کتاب دعای رومی یا نمازنامۀ رومی (به لاتین: Missale Romanum) عنوان چند کتاب دعا است که در برگزاری آیین رومی به کار می‌روند. کتاب دعای رومی در کنار دیگر کتاب‌های نیایشی آیین رومی، شامل متون و دستورالعمل‌های نیایشی برای برگزاری رایج‌ترین آیین‌های عبادی و عشای ربانی در کلیسای کاتولیک است.

تاریخچه

پیش از شورای ترنت (۱۵۷۰)

پیش از اواخر سده‌های میانه، در آیین عشای ربانی از چندین کتاب استفاده می‌شد: یک دستورنامۀ مراسم عشای ربانی شامل دعاها، یک یا چند کتاب برای خواندن کتاب مقدس، و یک یا چند کتاب برای تناوب‌خوانی‌ها و دیگر سرودها. به تدریج، نسخه‌های خطی پدید آمدند که بخش‌هایی از چندین کتاب را در خود ادغام کردند و در نهایت به شکل‌گیری نسخه‌هایی انجامیدند که به تنهایی کامل بودند. چنین کتابی را میساله پلنوم[۱] (به انگلیسی: "Full Missal") می‌نامیدند.

در اواخر سدهٔ هفتم میلادی، بخش‌های تکراری عشای ربانی رومی در قالب نوع جدیدی از متن نیایشی به نام اُردو میسائه (روند عشای ربانی) گردآوری شد. این بخش، فصلی مجزا در دستورنامه‌ها بود که بر پایهٔ توصیف‌های موجود در آیین رومی یکم، شیوهٔ برگزاری عشای ربانی رومی را آموزش می‌داد.[۲] از سدهٔ نهم، این متونِ روندی — که هم به عنوان بخشی از کتاب‌های دعا و هم در کتابچه‌های راهنمای کشیشان یا کتاب‌های دعا ظاهر می‌شدند — از نظر تنوع و محتوا، به‌ویژه در امپراتوری فرانک و در امتداد رود راین شکوفا شدند. این متون با فراتر رفتن از شیوه‌های پیشین نگارش نیایشی، دستورالعمل‌های آیینی و دعاهای شخصی را در خود جای دادند تا کشیش برگزارکننده از آن‌ها به عنوان یاری‌رسانی برای تقدیم مؤمنانهٔ قربانی استفاده کند. این دعاهای شخصی به‌طور ویژه‌ای شامل دعاهایی خطاب به مسیح و استغاثه‌های مستقیم به تثلیث مقدس (مانند زمان تقدیم هدایا) بود که در واقع پاسخ‌های آیین گالیکان در برابر آریانیسم در میان اقوام ژرمن به‌شمار می‌رفت. این دعاها همچنین بازتاب‌دهندهٔ گرایش فرانکی به واژه‌سازی برای حرکات بدنیِ غیرگفتاری بودند.[۲] تا زمان پاپای پاپ گریگوری هفتم، این عناصر راینی به بخش جدایی‌ناپذیر آیین پاپ و کوریای رم تبدیل شده بودند؛ هم‌زمان با این دوره، کلیسای رومی تشویق به یکپارچگی نیایشی در سراسر جهان مسیحیت غربی را آغاز کرد.[۲]

در سال ۱۲۲۳، فرانسیس آسیزی مقدس به راهبان خود دستور داد تا از شیوهٔ رایج در دربار پاپ پیروی کنند (قوانین، فصل ۳). آن‌ها این کتاب دعا را بیشتر با نیازهای رسالت تبلیغیِ اساساً سیار خود سازگار کردند. پاپ گریگوری نهم ایدهٔ گسترش این کتاب دعایِ بازنگری‌شده توسط فرانسیسکن‌ها به کل کلیسای غرب را بررسی کرد اما آن را به اجرا درنیاورد؛ سرانجام در سال ۱۲۷۷، پاپ نیکلاس سوم دستور داد که این کتاب دعا در تمام کلیساهای شهر رم پذیرفته شود. کاربرد آن در سراسر اروپا گسترش یافت، به‌ویژه پس از اختراع چاپ فشاری؛ اما ویرایشگران تغییراتی را به سلیقهٔ خود وارد کردند که برخی از آن‌ها اساسی بود. صنعت چاپ همچنین به گسترش دیگر متون نیایشی که ارتدکسیِ چندان استواری نداشتند کمک کرد. شورای ترنت مصمم شد که به اختلافات ناشی از این روند پایان دهد.

کتاب دعای نمازخانهٔ کوریای رم که در دوران پاپای اینوسنت سوم استفاده می‌شد، تا حد زیادی در کتاب دعای فرانسیسکنی بازتولید شد و آن کتاب نیز به نوبهٔ خود توسط پاپ نیکلاس برای کتاب دعای رومی پذیرفته شد.[۳] کتاب دعای رومی بعدی در سال ۱۴۷۴ که بازتاب‌دهندهٔ کتاب دعای نمازخانهٔ پاپ در سدهٔ ۱۲۰۰ است، با کتاب دعای ترنت که در سال ۱۵۷۰ اعلام شد «تقریباً هیچ تفاوتی ندارد».[۴]

نخستین کتاب دعای رومی چاپ‌شده که شامل روند کتاب دعا بر پایهٔ رسم کوریای رم بود، در سال ۱۴۷۴ در میلان تولید شد.[۵] تقریباً یک سدهٔ کامل گذشت تا ویرایشی پدید آید که به‌طور رسمی به دستور سریر مقدس منتشر شده باشد. در آن فاصلهٔ زمانی، پس از ویرایش میلانیِ ۱۴۷۴ دست‌کم ۱۴ ویرایش دیگر منتشر شد: ۱۰ ویرایش در ونیز، ۳ ویرایش در پاریس و ۱ ویرایش در لیون.[۶] به دلیل نبود یک مرجع نظارتی، این ویرایش‌ها گاه تفاوت‌های چشمگیری با هم داشتند.

یادداشت‌های خطی کاردینال گوگلیلمو سیرلتو در نسخه‌ای از ویرایش ونیزیِ ۱۴۹۴ نشان می‌دهد که از آن برای تدوین ویرایش رسمی پاپ پیوس پنجم در سال ۱۵۷۰ استفاده شده است. این متنِ ۱۴۹۴ درونمایه‌ای کاملاً همسان با ویرایش میلانیِ ۱۴۷۴ دارد.[۷]

In سدهٔ ۱۵۰۰، آیین رومی پیش از ترنت به پایه‌ای برای آیین عشای ربانی در لوتریانیسم تبدیل شد.[۸]

از ۱۵۷۰ تا دههٔ ۱۹۶۰

«کتاب دعای رومی»: چاپی متعلق به سال ۱۹۱۱ از ویرایش نمونهٔ ۱۸۸۴

در جهت اجرای تصمیم شورای ترنت، پاپ پیوس پنجم در فرمان پاپی کو پریمو به تاریخ ۱۴ ژوئیه ۱۵۷۰، ویرایشی از کتاب دعای رومی را منتشر کرد که کاربرد آن در سراسر کلیسای لاتین اجباری شد؛ مگر در مکان‌هایی که آیین نیایشی دیگری جریان داشت که قدمت کاربرد آن دست‌کم به دو سده می‌رسید.

اصلاح برخی از بخش‌های متن پاپ پیوس پنجم ضروری به نظر می‌رسید و پاپ کلمنت هشتم در ۷ ژوئیه ۱۶۰۴ ویرایش نمونهٔ جدیدی را جایگزین آن کرد. (در این بافت، واژهٔ «نمونه» به این معناست که متن مذکور مرجعی است که تمام چاپ‌های دیگر باید با آن مطابقت داشته باشند) یک ویرایش نمونهٔ بازنگری‌شدهٔ دیگر نیز توسط پاپ اوربان هشتم در ۲ سپتامبر ۱۶۳۴ صادر شد.

با آغاز اواخر سدهٔ هفدهم، فرانسه و مناطق همجوار شاهد انتشار انبوهی از کتاب‌های دعای مستقل توسط اسقف‌ها بودند. برخی از این‌ها ویرایش‌هایی از کتاب‌های دعای خطی بودند که پیش از سال ۱۳۷۰ وجود داشتند، اما دستخوش تغییراتی شده بودند که در برخی موارد سلیقه‌ای بود. اتهام‌های بعدی مبنی بر تأثیرپذیری از یانسن‌گرایی و گالیکانیسم تا حد زیادی بی‌پایه بود، چرا که سریر مقدس هرگز این کتاب‌ها را محکوم نکرد. این پدیدهٔ تاریخی در زمینهٔ کتاب‌های دعای قلمرو اسقفی زمانی پایان یافت که آبات گرانژه و اسقف‌هایی مانند پیر-لوئی پاریسی در سدهٔ نوزدهم کارزار قلمی شدیدی را برای بازگشت به کتاب دعای رومی آغاز کردند. تا سال ۱۸۷۵، تمام قلمروهای اسقفی فرانسه از کتاب دعای رومی استفاده می‌کردند. در سال ۱۸۸۴، پاپ لئون سیزدهم ویرایش نمونهٔ جدیدی را منتشر کرد که تمام تغییرات ایجادشده از زمان پاپ اوربان هشتم در آن لحاظ شده بود. پاپ پیوس دهم نیز بازنگری در کتاب دعای رومی را بر عهده گرفت که توسط جانشین او پاپ بندیکت پانزدهم در ۲۵ ژوئیه ۱۹۲۰ منتشر و به عنوان ویرایش نمونه اعلام شد.

یک کتاب دعای فرانسوی متعلق به سال ۱۹۰۵ شامل بخش‌هایی از کتاب دعای رومی و کتاب نماز روزانه رومی آن زمان همراه با ترجمه فرانسوی

گرچه بازنگری پاپ پیوس دهم اصلاحات، حذفیات و اضافات اندکی در متن دعاهای کتاب دعای رومی ایجاد کرد، اما تغییرات عمده‌ای در دستورالعمل‌های نیایشی پدیدآورد؛ این تغییرات در بخش موسوم به «دستورالعمل‌های کلی» ادغام نشدند، بلکه به عنوان یک بخش فرعی و تحت عنوان «اضافات و تغییرات در دستورالعمل‌های کتاب دعا» به چاپ رسیدند.

پاپ پیوس دوازدهم هیچ ویرایش نمونهٔ جدیدی از کتاب دعای رومی صادر نکرد، اما در سال ۱۹۵۱ به صورت آزمایشی اجازهٔ جایگزینی متون بازنگری‌شده برای یکشنبه نخل، پنجشنبه فرمان، آدینه نیک و شب‌زنده‌داری عید پاک را صادر کرد. پس از دریافت گزارش‌های مثبت از سوی اسقف‌های جهان، این تغییرات در سال ۱۹۵۵ برای همگان اجباری شد.[۹] پاپ همچنین مجموعهٔ شش‌گانهٔ قرائت‌های عهد عتیق را همراه با سرودها و دعاهای وابسته به آن از آیین شب‌زنده‌داری پنطیکاست حذف کرد، اما چاپ این بخش‌ها تا سال ۱۹۶۲ ادامه یافت.

پاپ پیوس دوازدهم با پذیرش خواستهٔ بسیاری از اسقف‌ها، مصلحت را در آن دید که دستورالعمل‌های نیایشی کتاب دعا را به شکلی ساده‌تر کاهش دهد؛ این ساده‌سازی طی فرمانی از سوی مجمع مقدس آیین‌ها در ۲۳ مارس ۱۹۵۵ به تصویب رسید. تغییراتی که این اقدام در تقویم عمومی رومی ایجاد کرد، در گاه‌شماری رومی پاپ پیوس دوازدهم مشخص شده است.

در سال بعد، یعنی ۱۹۵۶، هم‌زمان با انجام مطالعات مقدماتی برای اصلاح عمومی ساختار نیایشی، پاپ پیوس دوازدهم نظرات اسقف‌ها را دربارهٔ بهبود نیایشی کتاب نماز روزانه رومی جویا شد. او پس از سنجش دقیق پاسخ‌های اسقف‌ها، به این نتیجه رسید که زمان رسیدگی به نیازِ یک بازنگری کلی و نظام‌مند در دستورالعمل‌های کتاب نماز روزانه و کتاب دعا فرا رسیده است. او این موضوع را به کمیتهٔ ویژه‌ای از کارشناسان که برای بررسی اصلاحات عمومی ساختار نیایشی گماشته شده بودند، ارجاع داد.

جانشین او، پاپ ژان بیست‌وسوم، ویرایش نمونهٔ جدیدی از کتاب دعای رومی را در قالب عشای ربانی ترنت صادر کرد. این اثر شامل مجموعه‌قوانین بازنگری‌شدهٔ دستورالعمل‌های نیایشی بود که کمیسیون پاپ پیوس دوازدهم آماده کرده بود و پاپ ژان بیست‌وسوم اجرای آن را از ۱ ژانویه ۱۹۶۱ اجباری ساخت. در این کتاب دعا، مجموعه‌قوانین دستورالعمل‌های نیایشی جایگزین دو سند در ویرایش ۱۹۲۰ شد؛ و نامهٔ پاپ با عنوان روبریکاروم اینستروکتوم جای فرمان پاپیِ جایگزین‌شده به نام دیوینو افلاتو اثر پاپ پیوس دهم را گرفت.

از دیگر تغییرات برجستهٔ اعمال‌شده، حذف صفت «بی‌ایمان» در دعای آدینه نیک برای یهودیان و گنجاندن نام یوسف نجار در بخش کانن (یا دعای عشای ربانی) در آیین عشای ربانی بود.

بازنگری در پی شورای دوم واتیکان

در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ در پی صدور اساسنامه آیین نیایشی مقدس، تغییراتی به‌طور رسمی در آیین عشای ربانی رومی ایجاد شد، اما هیچ ویرایش جدیدی از کتاب دعای رومی که این تغییرات را در خود جای دهد تولید نشد. این دگرگونی‌ها در ترجمه‌های موقت به زبان‌های بومی که در کشورهای گوناگون پدید آمدند (زمانی که استفاده از زبان مردم در کنار زبان لاتین آغاز شد) بازتاب یافتند. اشاره‌هایی که گاه در بافت زبان انگلیسی به «کتاب دعای ۱۹۶۵» می‌شود، مربوط به همین آثار موقت به زبان بومی است و نه خود کتاب دعای رومی. برخی از کشورهای هم‌زبان از ترجمه‌های متفاوتی استفاده می‌کردند و میزان استفاده از زبان بومی در آن‌ها تفاوت داشت.

ویرایش جدیدی از کتاب دعای رومی توسط پاپ پل ششم همراه با فرمان پاپی میساله رومانوم در ۳ آوریل ۱۹۶۹ اعلام شد. متن کامل کتاب دعای بازنگری‌شده تا سال بعد منتشر نشد و ترجمه‌های کامل به زبان‌های بومی چند سال بعد پدید آمدند، اما بخش‌هایی از کتاب دعا به زبان لاتین از سال ۱۹۶۴ به صورت غیرقطعی در دسترس بود و ترجمه‌های موقت بدون تأخیر منتشر شدند.

پاپ پل ششم در فرمان پاپی خود به‌طور ویژه‌ای به تغییرات مهم زیر که در کتاب دعای رومی ایجاد کرده بود اشاره کرد:

  • او به تک‌دعای آنافورا در ویرایش پیشین (که با تغییرات جزئی به عنوان نخستین دعای عشای ربانی حفظ شد)، سه دعای عشای ربانی جایگزین را افزود و شمار پیش‌درآمدها را نیز افزایش داد.
  • آیین‌های مربوط به روند عشای ربانی — یعنی بخش اساساً تغییرناپذیر نیایش — «ساده‌سازی شدند، در حالی که دقت لازم برای حفظ درونمایهٔ آن‌ها به کار رفت.» عناصر تکراری یا کم‌فایده‌ای که با گذشت زمان افزوده شده بودند حذف شدند؛ به‌ویژه در آیین‌های مربوط به آماده‌سازی نان و شراب، تکه کردن نان و صلا.
  • «عناصر دیگری که بر اثر حوادث تاریخی آسیب دیده بودند، اکنون بر پایهٔ شیوهٔ پیشین پدران مقدس احیا می‌شوند» (اساسنامه آیین نیایشی مقدس، بند ۵۰)؛ برای نمونه، موعظه (بنگرید به اساسنامه آیین نیایشی مقدس، بند ۵۲) و «دعای مشترک» یا «دعای مؤمنان» (بنگرید به اساسنامه آیین نیایشی مقدس، بند ۵۳).[۱۰] پل ششم همچنین گزینهٔ «آیین توبه یا عمل آشتی با خدا و برادران در آغاز عشای ربانی» را اضافه کرد، هرچند این بخش نه بخشی کهن از آیین گشایش بود و نه در ساکرئوسانکتوم کنسیلیوم به آن اشاره شده بود.[۱۱]
  • او سهم قرائت کتاب مقدس در عشای ربانی را به شدت افزایش داد. حتی پیش از آنکه پیوس دوازدهم این سهم را بیشتر کاهش دهد، تنها ۱٪ از عهد عتیق و ۱۶٫۵٪ از عهد جدید در عشای ربانی خوانده می‌شد. در بازنگری پاپ پل، ۱۳٫۵٪ از عهد عتیق و ۷۱٫۵٪ از عهد جدید خوانده می‌شود.[۱۲] او توانست این کار را با افزایش شمار قرائت‌ها در عشای ربانی و معرفی یک دورهٔ سه‌ساله برای قرائت‌های یکشنبه‌ها و یک دورهٔ دوساله برای روزهای هفته انجام دهد.

پاپ در کنار این تغییرات اشاره کرد که بازنگری او بخش‌های دیگر کتاب دعا را نیز به‌طور چشمگیری دگرگون کرده است؛ از جمله بخش‌های ویژهٔ فصل‌ها، بخش‌های ویژهٔ قدیسان، بخش مشترک قدیسان، عشای ربانی آیینی و عشای ربانی نذری. او افزود: «در تمامی این تغییرات، توجهٔ ویژه‌ای به دعاها شده است: نه تنها بر شمار آن‌ها افزوده شده تا متون جدید بهتر با نیازهای نو همخوانی داشته باشند، بلکه متن آن‌ها نیز بر پایهٔ گواهی کهن‌ترین شواهد احیا شده است.»[۱۳]

ویرایش‌های پس از شورای دوم واتیکان

در سال ۱۹۷۰، نخستین ویرایش نمونۀ کتاب دعای رومی (به لاتین) با عنوان رسمی «کتاب دعای رومی بازسازی‌شده بر پایۀ فرمان شورای مقدس و عمومی دوم واتیکان» منتشر شد؛ این کار پس از آن صورت گرفت که در سال پیش از آن، کتاب یادشده توسط پاپ پل ششم به طور رسمی اعلام شده بود. تجدید چاپی برای اصلاح غلط‌های چاپی در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. ویرایش نمونۀ دوم نیز با تغییراتی جزئی در سال ۱۹۷۵ به دنبال آن آمد. در سال ۲۰۰۰، پاپ ژان پل دوم ویرایش نمونۀ سوم را تصویب کرد که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. این ویرایش سوم، جشن‌های جدیدی (به‌ویژه برای برخی از قدیسانی که به تازگی تقدیس شده بودند)، پیش‌درآمدهای نو برای دعاهای عشای ربانی، و همچنین ادعیه و مراسم عشای ربانی بیشتری را برای نیازهای گوناگون افزود و بخش دستورالعمل کلی کتاب دعای رومی را بازنگری و گسترش داد.[۱۴]

در سال ۲۰۰۸ و در دورۀ پاپ بندیکت شانزدهم، یک نسخه اصلاح‌شدۀ تجدید چاپ از ویرایش سوم منتشر شد که غلط‌های چاپی و برخی اشتباهات دیگر را برطرف می‌کرد (مانند گنجاندن واژۀ «یک» در آغاز اعتقادنامه رسولان، همان‌طور که در اعتقادنامه نیقیه آمده است). یک بخش پیوست نیز آیین‌های مذهبی جدیدی، مانند آیین مربوط به پادره پیو مقدس را که پس از چاپ نخست ویرایش نمونۀ ۲۰۰۲ به گاه‌شماری عمومی رومی افزوده شده بودند، در بر می‌گرفت.

سه تغییر اساسی نیازمند تایید شخصی پاپ بندیکت شانزدهم بود:

  • تغییر در ترتیبی که بر پایۀ آن، اسقفی که در خارج از قلمرو اسقفی خود آیین عشای ربانی را برگزار می‌کند، نام اسقف محلی و نام خود را به زبان می‌آورد.
  • حذف دعاهای ویژۀ عشای ربانی برای مراسم‌های همراه با کودکان از کتاب دعای رومی (که البته این کار به معنای ممنوعیت یا لغو آن‌ها نبود).
  • افزودن سه جملۀ جایگزین برای عبارت پایانی و استاندارد مرخص کردن مؤمنان در پایان عشای ربانی (بروید، مراسم پایان یافت):
    • بروید و بشارت خداوند را اعلام کنید.
    • به سلامت بروید و با زندگی خود خداوند را جلال دهید.
    • به سلامت بروید.[۱۵]

ویرایش ۱۹۶۲ کتاب دعای رومی در زمان پاپای پاپ ژان بیست‌وسوم، آغازگر دوره‌ای از گرایش‌های زیبایی‌شناختی به کاهش شمار تصویرگری‌ها و استفاده از تصاویر سیاه‌وسفید به جای تصاویر پرزرق‌وبرق و رنگارنگ پیشین بود. نخستین ویرایش‌های پس از شورای دوم واتیکان، چه در نسخۀ اصلی لاتین و چه در ترجمه‌ها، این روند را ادامه دادند. نخستین ویرایش لاتین (۱۹۷۰) در مجموع دارای ۱۲ تصویر گراور چوبی سیاه‌وسفید اثر جان لوئیجی اوبولدی بود. ترجمۀ انگلیسی سال ۱۹۷۴ که توسط شورای اسقف‌های ایالات متحده پذیرفته شد، در چندین نوبت تجدید چاپ شد. انتشارات اور ساندی ویزیتور آن را با تصویرگری‌های بیشتری از اوبولدی چاپ کرد، در حالی که چاپ شرکت انتشارات کتاب کاتولیک دارای گراورهای چوبی رنگی بود. ویرایش‌های آلمانی سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۴ هیچ تصویرگری‌ای نداشتند تا بر وضوح و زیبایی حروف‌چینی تأکید کنند. ویرایش‌های فرانسوی سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ نیز بدون تصویر بودند، در حالی که ویرایش‌های ایتالیایی سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۸۳ هم شامل بازتولید مینیاتورهای یک نسخۀ خطی متعلق به سدۀ یازدهم بودند و هم پیکره‌های سبک‌یافته‌ای داشتند که نویسندۀ یک پژوهش در این زمینه، در تناسب آن‌ها تردید کرده است؛ وی ملاحظۀ همسانی را دربارۀ تصویرگری‌های ویرایش‌های اسپانیایی سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۸ نیز مطرح می‌کند. ارائۀ کمینه‌گرایانه در این ویرایش‌ها، تضاد آشکاری با تجمل ویرایش‌های ایالات متحده در دورۀ میان سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۱۱ دارد که دارای بازتولیدهای تمام‌رنگی فراوانی از نقاشی‌ها و دیگر آثار هنری بودند.[۱۶]

نخستین نسخۀ بومی از ویرایش سوم (۲۰۰۲) کتاب دعای رومی شورای دوم واتیکان که منتشر شد، به زبان یونانی بود. این نسخه در سال ۲۰۰۶ پدید آمد.[۱۷] ترجمۀ انگلیسی با لحاظ کردن تغییرات سال ۲۰۰۸، در سال ۲۰۱۱ مورد استفاده قرار گرفت. ترجمه به برخی زبان‌های دیگر بیشتر به درازا کشید: ترجمه به زبان ایتالیایی در نشست نوامبر ۲۰۱۸ شورای اسقف‌های ایتالیا تصویب شد و در سال بعد توسط سریر مقدس تایید گردید، چنان‌که رئیس این شورا در نشست ۲۲ مه ۲۰۱۹ آن را اعلام کرد. این نسخه جایگزین ترجمۀ ایتالیایی سال ۱۹۸۳ از ویرایش دوم لاتین (۱۹۷۵) شد. متن جدید شامل تغییراتی در متن ایتالیایی دعای ربانی و سرود جلال است. در دعای ربانی، عبارت «و ما را در آزمایش میاور» به «ما را در آزمایش رها مکن» دگرگون شد و عبارت «چنان‌که ما نیز خطاکاران به خود را می‌بخشیم» به «همان‌گونه که ما نیز خطاکاران به خود را می‌بخشیم» تغییر یافت. در سرود جلال نیز عبارت «صلح در زمین بر انسان‌های نیک‌اراده» به «صلح در زمین بر انسان‌هایی که محبوب خداوند هستند» دگرگون شد.[۱۸][۱۹][۲۰][۲۱][۲۲]

ادامۀ استفاده از ویرایش‌های پیشین

ویرایش سال ۱۹۶۲ کتاب دعای رومی

پاپ بندیکت شانزدهم در فرمان پاپی خود با عنوان سوموروم پونتیفیکوم به تاریخ ۷ ژوئیه ۲۰۰۷ بیان کرد که ویرایش ۱۹۶۲ کتاب دعای رومی هرگز به صورت قانونی ملغی نشده است و هر کشیشی در کلیسای لاتین می‌تواند هنگام برگزاری عشای ربانی «بدون حضور مردم» به صورت آزادانه از آن بهره ببرد.[۲۳] استفاده از ویرایش ۱۹۶۲ در عشای ربانی همراه با مردم نیز با اجازۀ کشیش مسئول کلیسیا برای گروه‌های پایداری که به این شکل پیشین از آیین رومی دلبستگی دارند مجاز است، مشروط بر اینکه کشیش برگزارکننده «صلاحیت این کار را داشته باشد و منع قانونی نداشته باشد» (مانند تعلیق از خدمت). بر این پایه، بسیاری از قلمروهای اسقفی مراسم‌های منظم عشای ربانی را با استفاده از ویرایش ۱۹۶۲ برنامه‌ریزی می‌کنند. از آنجا که تفاوت اصلی میان کتاب دعای ۱۹۶۲ و ویرایش‌های پیش از آن در نیایش‌های هفتۀ مقدس است، کلیسا به بخش‌های مذهبیِ پیرو عشای ربانی ترنت اجازه داده است تا ویرایش‌های قدیمی‌تر کتاب دعای رومی را که درست پیش از ویرایش ۱۹۶۲ منتشر شده بودند، به کار بندند.

در سال ۲۰۲۱، پاپ فرانسیس با انگیزۀ جلوگیری از آنچه که به عنوان رویگردانی فزاینده از شورای دوم واتیکان در میان گروه‌های استفاده‌کننده از آیین‌های پیش از شورا می‌دید، فرمان پاسداران سنت را صادر کرد تا وضعیت پیشین نظارت اسقف‌ها بر برگزاری عشای ربانی در آیین رومی پیش از شورا را احیا کند. فرانسیس در این نامه اظهار داشت که نسخۀ کنونی آیین رومی باید به عنوان «بیان منحصربه‌فردِ قانون دعای آن» تلقی شود.[۲۴]

چندین انجمن برادری کاتولیک سنتی که در اتحاد کامل با سریر مقدس هستند، مجازند که عشای ربانی را منحصراً بر پایۀ نسخۀ ۱۹۶۲ کتاب دعا برگزار کنند؛ این گروه‌ها شامل انجمن برادری کشیشی قدیس پطرس، مؤسسه مسیح پادشاه کاهن اعظم، ادارۀ رسولی شخصی قدیس ژان ماری ویانه و مؤسسه شبان نیکو هستند.

انجمن برادری قدیس پیوس دهم که اصلاحات شورای دوم واتیکان را رد می‌کند و در اتحاد کامل با سریر مقدس نیست، عشای ربانی را منحصراً بر پایۀ نسخۀ ۱۹۶۲ کتاب دعای رومی برگزار می‌کند. گروه‌های کرسی‌ناباور و شبه‌کرسی‌ناباور که شورا را رد می‌کنند و پاپ کنونی را مشروع نمی‌دانند، نسخۀ ۱۹۶۲ کتاب دعا را نیز با این دیدگاه که به مدرنیسم آلوده شده است رد می‌کنند و بنابراین عشای ربانی را تنها با استفاده از ویرایش ۱۹۲۰ کتاب دعا برگزار می‌کنند. در میان کرسی‌ناباوران دربارۀ پذیرش دستورالعمل‌های نیایشی سال ۱۹۵۵ برای سه‌روزۀ عید پاک که توسط پیوس دوازدهم معرفی شد اختلاف نظر وجود دارد: برخی گروه‌ها (مانند انجمن برادری قدیس پیوس پنجم، مؤسسه رومن کاتولیک و مؤسسه مادر مشاور نیکو) آن‌ها را رد می‌کنند و بر این باورند که این دستورالعمل‌ها نخستین گام به سوی دگرگونی‌های نیایشی پس از شورا بوده‌اند؛[۲۵] در مقابل، گروه‌های دیگر (مانند مجمع ملکه باکره و مطهر) آن‌ها را به عنوان تغییراتی نیایشی از سوی یک پاپ مشروع می‌پذیرند و در نتیجه آن را برای همۀ کاتولیک‌ها لازم‌الاجرا می‌دانند.[۲۶]

برای آگاهی دربارۀ گاه‌شماری‌های گنجانده‌شده در ویرایش‌های پیش از سال ۶۹/۷۰ (که بخش کوچکی از کتاب دعای کامل است)، به گاه‌شماری عمومی رومی ۱۹۶۰، گاه‌شماری عمومی رومی پاپ پیوس دوازدهم، گاه‌شماری عمومی رومی ۱۹۵۴ و گاه‌شماری ترنتی مراجعه کنید.

ترجمه‌های رسمی به زبان انگلیسی

کمیسیون بین‌المللی انگلیسی در نیایش ترجمه‌ای انگلیسی از کتاب دعای رومی سال ۱۹۷۰ آماده کرد که به تأیید شوراهای اسقف‌های انگلیسی‌زبان رسید و پس از بازنگری توسط سریر مقدس، با آغاز از ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ اجرایی شد.

اختیار شوراهای اسقف‌ها برای تصمیم‌گیری دربارۀ چنین ترجمه‌هایی، با رضایت سریر مقدس، توسط شورای دوم واتیکان اعطا شده بود.[۲۷][۲۸]

کمیسیون بین‌المللی انگلیسی در نیایش ترجمه انگلیسی بسیار دگرگون‌شده‌ای را آماده کرد و آن را در سال ۱۹۹۸ برای تایید به سریر مقدس ارائه داد. سریر مقدس از دادن تایید خودداری کرد و به کمیسیون اطلاع داد که متن لاتین کتاب دعا، که باید پایۀ ترجمه به زبان‌های دیگر باشد، در حال بازنگری است؛ از این رو ترجمۀ برپایهٔ متنی که دیگر متن رسمی کتاب دعای رومی نخواهد بود، بی‌پایه است.

در ۲۸ مارس ۲۰۰۱، سریر مقدس دستورالعمل لیتورژیام آوتنتیکام را صادر کرد که بر پایۀ آن در ترجمۀ متون نیایشی از نسخه‌های اصلی و رسمی لاتین، «متن اصلی تا حد امکان باید به طور کامل و به دقیق‌ترین روش، بدون حذفیات یا اضافات از نظر محتوا و بدون تفسیر یا حاشیه‌نویسی ترجمه شود. هرگونه سازگاری با ویژگی‌ها یا ماهیت زبان‌های بومی گوناگون باید سنجیده و با احتیاط باشد.» این اقدام، انحرافی از اصل برابری کارکردی بود که در ترجمه‌های کمیسیون بین‌المللی انگلیسی در نیایش پس از شورای دوم واتیکان ترویج می‌شد.

در سال بعد، ویرایش نمونۀ سوم از کتاب دعای رومی بازنگری‌شده به زبان لاتین، که پیش‌تر در سال ۲۰۰۰ اعلام شده بود، منتشر شد. این دو متن نیاز به یک ترجمۀ رسمی و جدید انگلیسی از کتاب دعای رومی را آشکار کردند، به‌ویژه از این رو که نسخۀ پیشین در برخی موارد به جای ترجمۀ دقیق، نوعی اقتباس بود. یک نمونۀ آن، برگردان پاسخ «و با روح تو» به صورت «و همچنین با تو» است. بر این پایه، کمیسیون بین‌المللی انگلیسی در نیایش، با وجود برخی تردیدها از سوی اسقف‌ها، ترجمۀ انگلیسی جدیدی از کتاب دعای رومی آماده کرد که شکل نهایی آن در آوریل ۲۰۱۰ به تایید سریر مقدس رسید.[۲۹]

در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱، مجمع نیایش الهی و انضباط هفت‌آیین یک کمیتۀ بین‌المللی از اسقف‌های انگلیسی‌زبان به نام کمیتۀ وکس کلارا تشکیل داد تا «به آن مجمع در زمینۀ مسئولیت‌های وابسته به ترجمۀ متون نیایشی به زبان انگلیسی مشاوره دهد و همکاری مؤثر با شوراهای اسقف‌ها را تقویت کند.»[۳۰] به مناسبت نشست این کمیته در رم در آوریل ۲۰۰۲، پاپ ژان پل دوم پیامی برای آنان فرستاد و تأکید کرد که «وفاداری به آیین‌ها و متون نیایشی برای کلیسا و زندگی مسیحی اهمیت بالایی دارد» و کمیته را مکلف کرد تا اطمینان یابد که «متون آیین رومی به طور دقیق و بر پایۀ ضوابط دستورالعمل لیتورژیام آوتنتیکام ترجمه شوند.»[۳۱] لیتورژیام آوتنتیکام همچنین اختیار شوراهای اسقف‌ها برای انجام ترجمه‌های مستقل خودشان را سلب کرد و یک کمیسیون پاپ به نام وکس کلارا را برای بازنگری در کار اسقف‌ها بنیان نهاد. این کمیسیون در سال ۲۰۰۸ نزدیک به ۱۰,۰۰۰ تغییر در متن پیشنهادی کمیسیون بین‌المللی انگلیسی در نیایش ایجاد کرد. تا سال ۲۰۱۷، پاپ فرانسیس کمیسیونی را برای بازنگری و ارزیابی لیتورژیام آوتنتیکام تشکیل داد.[۳۲][۳۳]

کار ارائۀ ترجمۀ جدید از کتاب دعای رومی در زمان مقرر به پایان رسید تا شورای اسقف‌های ملی در بیشتر کشورهای انگلیسی‌زبان بتواند آن را از نخستین یکشنبۀ دورۀ ظهور (۲۷ نوامبر) ۲۰۱۱ مورد استفاده قرار دهد.

در کنار ترجمۀ «و با روح تو»، که برخی پژوهشگران بر این باورند که به موهبت روح‌القدس که کشیش در زمان انتصاب دریافت کرده اشاره دارد، در اعتقادنامه نیقیه عبارت «هم‌گوهر با پدر» به عنوان ترجمه‌ای برای اصطلاح لاتین به کار رفت، به جای عبارت «دارای یک وجود با پدر»؛ همچنین عبارت لاتین که پیش‌تر به صورت «این برای شما و برای همه ریخته خواهد شد تا گناهان آمرزیده شوند» ترجمه شده بود، به صورت واژه‌به‌واژه به این صورت ترجمه شد: «که برای شما و برای بسیاری جهت آمرزش گناهان ریخته خواهد شد» (بنگرید به برای بسیاری).[۳۴]

این ترجمۀ رسمی و جدید از کل روند عشای ربانی در وبگاه شورای اسقف‌های کاتولیک ایالات متحده در دسترس است،[۳۵] که مقایسه‌ای را نیز میان متن جدید بخش‌های مربوط به مردم و متن رایج پیشین در ایالات متحده ارائه می‌دهد.[۳۶]

پاپ بندیکت شانزدهم اظهار داشت: «برای بسیاری دشوار خواهد بود که پس از نزدیک به چهل سال استفادۀ مداوم از ترجمۀ پیشین، خود را با متون ناآشنا وفق دهند. این تغییر باید با حساسیت لازم معرفی شود و فرصت آموزش اصول دینی که این دگرگونی فراهم می‌آورد باید به استواری درک شود. دعا می‌کنم که از این طریق از هرگونه خطر سردرگمی پیشگیری شود و این تغییر به عنوان سکوی پرشی برای تجدید و تعمیق ارادت به عشای ربانی در سراسر جهان انگلیسی‌زبان عمل کند.»[۳۷]

برنامۀ معرفی ترجمۀ انگلیسی جدید کتاب دعا بدون منتقد نبود. بیش از ۲۲,۰۰۰ امضای الکترونیکی در یک دادخواست اینترنتی گردآوری شد تا از اسقف‌ها، کاردینال‌ها و پاپ درخواست شود در ترجمۀ جدید بازنگری کنند.[۳۸] در آن زمان مخالفت آشکاری از سوی یکی از بخش‌های مذهبی در سیاتل وجود داشت.[۳۹]

شورای اسقف‌های کاتولیک آفریقای جنوبی (بوتسوانا، آفریقای جنوبی، سوازیلند) دگرگونی‌ها در بخش‌های مربوط به مردم در ترجمۀ انگلیسی بازنگری‌شدۀ روند عشای ربانی را از ۲۸ نوامبر ۲۰۰۸، یعنی زمانی که هنوز کل کتاب دعا در دسترس نبود، اجرایی کرد.[۴۰] اعتراض‌هایی بر پایۀ محتوا مطرح شد[۴۱][۴۲] و همچنین به این دلیل که این اقدام بدان معنا بود که آفریقای جنوبی با دیگر کشورهای انگلیسی‌زبان هماهنگی ندارد.[۴۳] یکی از اسقف‌ها ادعا کرد که شوراهای انگلیسی‌زبان باید در برابر پافشاری سریر مقدس بر ترجمۀ واژه‌به‌واژه‌تر ایستادگی می‌کردند.[۴۴] با این حال، هنگامی که در فوریۀ ۲۰۰۹ سریر مقدس اعلام کرد که این تغییر باید تا زمان پایان کار بر روی کتاب دعا منتظر می‌ماند، شورای اسقف‌ها درخواست تجدیدنظر کرد؛ در نتیجۀ آن، به بخش‌هایی که ترجمۀ جدید را پذیرفته بودند دستور داده شد به استفاده از آن ادامه دهند، در حالی که به بقیه گفته شد تا زمان صدور دستورالعمل‌های بعدی منتظر بمانند.[۴۵]

با توجه به پیش‌بینی مخالفت‌ها با ایجاد تغییرات، شوراهای اسقف‌های انگلیسی‌زبان گوناگون آموزش‌هایی را دربارۀ عشای ربانی و کتاب دعا ترتیب دادند و اطلاعاتی را نیز در اینترنت در دسترس قرار دادند.[۴۶] از دیگر اقدامات، انتشار مجموعه‌ای شامل ده مقاله دربارۀ ترجمۀ بازنگری‌شدۀ توسط شبکه تلویزیونی کلمه ابدی بود.[۴۷]

در سال ۲۰۱۱۲، شورای اسقف‌های کاتولیک فیلیپین آیین نیایشی ۴۱ ساله را با نسخۀ انگلیسی کتاب دعای رومی بازنگری کرد و بعدها آن را به زبان‌های بومی چند زبان فیلیپینی در فیلیپین ترجمه نمود.[۴۸][۴۹] برای نمونه، در سال ۲۰۲۴، قلمرو اسقفی کاتولیک روم مالولوس از کتاب دعای رومی به زبان تاگالوگ با عنوان «کتاب مژده» استفاده می‌کند.[۵۰]

رویکرد پاپ فرانسیس

در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷، پاپ فرانسیس فرمان پاپی مگنوم پرینسیپیوم («اصل بزرگ») را صادر کرد که به شوراهای اسقف‌های محلی اختیارات بیشتری در زمینۀ ترجمۀ اسناد نیایشی می‌داد. این فرمان پاپی «به شوراهای اسقف‌ها این توانایی را اعطا می‌کند که ارزش و انسجام یک یا چند عبارت را در ترجمه‌ها از نسخۀ اصلی ارزیابی کنند.»[۵۱] نقش واتیکان نیز در هماهنگی با مصوبۀ شورای دوم واتیکان تغییر یافت،[۵۲] به گونه‌ای که به جای «بازشناسی» به معنای دقیق کلمۀ حقوق کلیسایی (بند ۸۳۸)، کار آن به تایید متونی محدود شد که پیش‌تر توسط شوراهای اسقف‌ها آماده شده بودند.[۵۳]

منابع

  1. ↑ SILVA, Francisco de Assis Costa da; PACHECO, Marcio de Lima. RITVS ROMANVS ET RITVS PAULUS VI- Um estudo sobre o Latim utilizzato nos Missais Católicos Romanos de 1000 a 1969. Revista de Filosofia e Teologia do Instituto Cardeal Eugênio Sales
  2. 1 2 3 Lang, Uwe Michael (2022). The Roman mass: from early Christian origins to Tridentine reform. Cambridge: Cambridge University press. pp. 257–267, 275–278. ISBN 978-1-108-83245-8.
  3. ↑ Jane A. Bernstein (2024). Printing Music in Renaissance Rome. Oxford University Press. p. 67. ISBN 978-0-19-766963-1.
  4. ↑ Lauren Pristas (2013). Collects of the Roman Missals A Comparative Study of the Sundays in Proper Seasons Before and After the Second Vatican Council. Bloomsbury Academic. p. 67. ISBN 978-0-567-03384-0.
  5. ↑ Catholic Church (1899). Missale romanum Mediolani, 1474 (in Latin). unknown library. [Printed for the Society by Harrison and sons].
  6. ↑ Manlio Sodi and Achille Maria Triacca, Missale Romanum: Editio Princeps (1570) (Vatican City: Libreria Editrice Vaticana, 1998), p. XV
  7. ↑ Celiński, Łukasz. "Per una rilettura della storia della formazione e dello sviluppo del Messale Romano. Il caso del Messale di Clemente V." {{cite journal}}: یادکرد journal نیازمند |journal= است (کمک)
  8. ↑ Bradshaw, Paul F.; Johnson, Maxwell E. (2012). The Eucharistic Liturgies: Their Evolution and Interpretation (in English). Liturgical Press. pp. 250–251. ISBN 978-0-8146-6240-3.
  9. ↑ Decree Maxima redemptionis nostrae mysteria بایگانی‌شده در ۱۲ مارس ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine (Acta Apostolicae Sedis) 47 (1955) 838-847
  10. ↑ Missale Romanum. ارجاعات درونی به Sacrosanctum Concilium مربوط به مصوبات شورای دوم واتیکان در باب نیایش مقدس است.
  11. ↑ "CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: Confiteor". www.newadvent.org. Retrieved 17 May 2017.
  12. ↑ Felix Just, S.J. (2 January 2009). "Lectionary Statistics". Catholic-resources.org. Retrieved 27 November 2011.
  13. ↑ https://www.vatican.va/archive/ENG1104/__P3O.HTM
  14. ↑ "Frequently Asked Questions". United States Conference of Catholic Bishops. Archived from the original on 20 دسامبر 2011. Retrieved 12 دسامبر 2011.
  15. ↑ A full account of the corrections, additions and emendations is given on pages 367-387 of the July–August 2008 issue of Notitiae, the bulletin of the Congregation for Divine Worship and the Discipline of the Sacraments. Some much less detailed information may also be found in an interview given by Cardinal Francis Arinze.
  16. ↑ Bühren, Ralf van (2018). "Die Bildausstattung des 'Missale Romanum' nach dem Zweiten Vatikanischen Konzil (1962−1965)". In: Liturgische Bücher in der Kulturgeschichte Europas (Bibliothek und Wissenschaft, 51), Edited by Hanns Peter Neuheuser, 173-181. Wiesbaden: Harrassowitz.
  17. ↑ "Επιστολή της Ι. Συνόδου Ιεραρχίας προς τους Ιερείς (Letter of the Greek Episcopal Conference to Priests 7 September 2006". Archived from the original on 17 June 2019. Retrieved 17 June 2019.
  18. ↑ Gambassi, Giacomo (22 May 2019). "Liturgia. Via libera del Papa alla nuova traduzione italiana del Messale" [Liturgy. Pope okays new Italian translation of the Missal] (in Italian). Retrieved 7 June 2019.
  19. ↑ uCatholic (2019-06-03). "Pope Francis Approves Changes to Lord's Prayer & Gloria of Italian Missal". uCatholic. Retrieved 2019-06-14.
  20. ↑ "Pope Francis Approves Updated Translation of Lord's Prayer: 'Do Not Let Us Fall Into Temptation'". CBN News. 2019-06-04. Retrieved 2019-06-14.
  21. ↑ "'Lead us not into temptation' falls out of Lord's Prayer". The Tablet. Archived from the original on 6 June 2019. Retrieved 2019-06-14.
  22. ↑ "Francis approves revised translation of Italian Missal- La Croix International". international.la-croix.com. 31 May 2019. Archived from the original on 6 June 2019. Retrieved 2019-06-14.
  23. ↑ "Motu Proprio Summorum Pontificum on the "Roman liturgy prior to the reform of 1970" (July 7, 2007) | BENEDICT XVI". w2.vatican.va. Retrieved 2019-06-14.
  24. ↑ Ferrone, Rita (November 17, 2021). "Discerning the Lex Orandi". Sapientia. دانشگاه فوردهام. Retrieved May 2, 2022.
  25. ↑ Sanborn, Donald (2008). "Benedict XVI replaces the Good Friday prayer for the Jews in the '62 Missal" (PDF). MHT Seminary Newsletter. It should be recalled that what occasioned our 1983 split with them was the John XXIII Mass, i.e., the 1962 Missal. The reason why Archbishop Lefebvre insisted that all take this missal, reversing his previous position of permitting the pre-1955 rubrics, was that he was in very serious negotiations with Ratzinger to have his Fraternity absorbed into the Modernist religion. He himself told me personally that the Vatican would never accept that we use the pre-1955 rubrics, and I saw myself the documents regarding the dialogue between him and Ratzinger, in which the 1962 Missal was on the table as the missal which would be approved for use by the Fraternity.[...] In 1983, when the nine priests made a stand over the maintenance of the St. Pius X rubrics of the missal, calendar and breviary, few lay people understood the importance of it. The average lay person cannot distinguish the 1962 traditional Mass from the pre-1955 traditional Mass, which is the one we use. But there are significant differences. Liturgy speaks volumes through gesture and symbolism.
  26. ↑ Radecki, Fr Dominic (2016). "The Liturgical Changes of Pope Pius XII: May Catholics Reject Laws Promulgated by a Legitimate Pope?". The Reign of Mary (161).
  27. ↑ "It is for the competent territorial ecclesiastical authority mentioned in Art. 22, 2, to decide whether, and to what extent, the vernacular language is to be used; their decrees are to be approved, that is, confirmed, by the Apostolic See. And, whenever it seems to be called for, this authority is to consult with bishops of neighbouring regions which have the same language. Translations from the Latin text into the mother tongue intended for use in the liturgy must be approved by the competent territorial ecclesiastical authority mentioned above" (Sacrosanctum Concilium, Second Vatican Council, Constitution on the Sacred Liturgy, art. 36, 3-4).
  28. ↑ "Code of Canon Law, canon 455". Intratext.com. 4 May 2007. Retrieved 27 November 2011.
  29. ↑ "News". Icelweb.org. Retrieved 27 November 2011.
  30. ↑ "Press Release". www.vatican.va. Retrieved 2019-06-14.
  31. ↑ Helen Hull Hitchcock. "Vox Clara committee to assure fidelity, accuracy". Adoremusweb.org. Archived from the original on 5 May 2002. Retrieved 24 March 2014.
  32. ↑ "Revisiting Liturgiam Authenticam, Part I: Vox Clara | Commonweal Magazine". www.commonwealmagazine.org. Retrieved 17 May 2017.
  33. ↑ "Revisiting 'Liturgiam Authenticam': An Update | Commonweal Magazine". www.commonwealmagazine.org. Retrieved 17 May 2017.
  34. ↑ "Frequently Asked Questions". Six Questions on the Translation of Pro Multis as "For Many". United States Conference of Catholic Bishops. Archived from the original on 6 دسامبر 2011. Retrieved 27 نوامبر 2011.
  35. ↑ "Order of Mass" (PDF). Archived from the original (PDF) on 6 August 2011. Retrieved 27 November 2011.
  36. ↑ "Changes in the People's Parts". Usccb.org. Archived from the original on 28 July 2011. Retrieved 27 November 2011.
  37. ↑ "To Members and Consultors of the Vox Clara Committee, 28 April 2010". Vatican.va. 28 April 2010. Retrieved 27 November 2011.
  38. ↑ "What If We Just Said Wait?". WhatIfWeJustSaidWait.org. Archived from the original on 20 نوامبر 2011. Retrieved 27 نوامبر 2011.
  39. ↑ "St. Leo Parish Council" (PDF). Archived from the original (PDF) on 12 اوت 2011. Retrieved 27 نوامبر 2011.
  40. ↑ "A pastoral response to the faithful with regard to the new English Language Mass translations :: bisdomoudtshoorn.org ::". 2009-03-08. Archived from the original on 2009-03-08. Retrieved 2019-06-14.
  41. ↑ Gunther Simmermacher (24 December 2008). "Liturgical Anger". Scross.co.za. Retrieved 27 November 2011.
  42. ↑ Fr John Conversett MCCJ (24 December 2008). "Letter". Scross.co.za. Retrieved 27 November 2011.
  43. ↑ Risi, Edward (3 February 2009). "Pastoral Response to the New English Translation Text for Mass". South African Bishops Conference. Archived from the original on 16 July 2011. Retrieved 21 February 2012.
  44. ↑ Bishop Dowling (18 January 2009). "Letter". Scross.co.za. Retrieved 27 November 2011.
  45. ↑ Brennan, Vincent (5 March 2009). "Clarification on the Implementation of the New English Mass Translation in South Africa". Archived from the original on 5 December 2010. Retrieved 21 February 2012.
  46. ↑ England and Wales; Australia بایگانی‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine; New Zealand; بایگانی‌شده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine United States.
  47. ↑ "Preparing the way for the Roman Missal – 3rd Edition". CatholicNewsAgency.com. Archived from the original on 1 December 2011. Retrieved 27 November 2011.
  48. ↑ "Manila Archdiocese starts seminars for new translation of Roman Missal". GMA Integrated News. January 16, 2012. Retrieved April 27, 2024.
  49. ↑ Aning, Jerome (November 25, 2011). "Church revises Roman Missal". فیلیپین دیلی اینکوایر. Retrieved April 27, 2024.
  50. ↑ "Sandigan". Roman Catholic Diocese of Malolos. January 1, 2024. Retrieved April 27, 2024.
  51. ↑ McElwee, Joshua J. (October 22, 2017). "Francis corrects Sarah: Liturgical translations not to be 'imposed' from Vatican". National Catholic Reporter. Retrieved June 14, 2019.
  52. ↑ "Sacrosanctum Concilium, 39,40". December 4, 1963. Retrieved June 14, 2019.
  53. ↑ Carstens, Christopher (January 4, 2018). "What is the current status of the translation document Liturgiam Authenticam?". Adoremus. Archived from the original on 26 February 2020. Retrieved 14 June 2019.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کتاب دعای رومی موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.