فهرست سران کنونی کشورها و دولت‌ها

این فهرست سران کنونی کشورها و دولت‌ها است. در نظام ریاستی، تنها یک فرد وجود دارد که همزمان رئیس کشور و رئیس دولت است اما در سایر موارد (بیشتر در نظام نیمه‌ریاستی و نظام پارلمانی)، رئیس کشور و رئیس دولت، افراد متفاوتی هستند. در نظام‌های نیمه‌ریاستی و پارلمانی، رهبری دولت (قوه مجریه)، توسط هردوی رئیس کشور و رئیس دولت، انجام می‌شود. در نظام تک‌حزبی، رهبر حزب حاکم (دبیرکل) معمولاً به صورت «دفاکتو» رهبر عالی کشور نیز هست، اگرچه گاهی‌اوقات این رهبر، ریاست‌جمهوری یا نخست‌وزیری را هم برعهده دارد.

کشورهای عضو و ناظر سازمان ملل متحد

راهنما
  رهبرانی را نشان می‌دهد که به صورت قانونی و رسمی، قدرت اجرایی را در دست دارند.
  رهبرانی را نشان می‌دهد که به صورت فراقانونی و غیررسمی، قدرت اجرایی را در دست دارند.
کشور رئیس کشور رئیس دولت
 افغانستان رهبر – هبت‌الله آخندزاده رئیس‌الوزرا – محمدحسن آخند
 آلبانی رئیس‌جمهور – بایرام بگای نخست‌وزیر – ادی راما
 الجزایر رئیس‌جمهور – عبدالمجید تبون نخست‌وزیر موقت – سیفی غریب
 آندورا شاهزاده مشترک اسقفی – خوزه لوییس سرانو پنتینات
نماینده شاهزاده – ژوزپ ماریا مائوری
شاهزاده مشترک فرانسوی – امانوئل مکرون[α]
نماینده شاهزاده – پاتریک استریزودا
نخست‌وزیر – خاویر اسپوت زامورا
 آنگولا رئیس‌جمهور – ژوآو لورنسو
 آنتیگوآ و باربودا پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سر رادنی ویلیامز
نخست‌وزیر – گاستون براون
 آرژانتین رئیس‌جمهور – خاویر میلئی
 ارمنستان رئیس‌جمهور – واهاگن خاچاطوریان نخست‌وزیر – نیکول پاشینیان
 استرالیا پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سامانتا ماستین
نخست‌وزیر – آنتونی آلبانیزی
 اتریش رئیس‌جمهور – الکساندر فن در بلن صدراعظم – کریستین استوکر
 جمهوری آذربایجان رئیس‌جمهور – الهام علی‌اف نخست‌وزیر – علی اسدوف
 باهاما پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سینتیا الکساندریا پرت
نخست‌وزیر – فیلیپ دیویس
 بحرین پادشاه – حمد بن عیسی آل خلیفه نخست‌وزیر – سلمان بن حمد بن عیسی آل خلیفه
 بنگلادش رئیس‌جمهور – محمد شهاب‌الدین چوپو مشاور ارشد – محمد یونس
 باربادوس رئیس‌جمهور – جفری باستیک نخست‌وزیر – میا موتلی
 بلاروس رئیس‌جمهور – الکساندر لوکاشنکو نخست‌وزیر – الکساندر تورچین
 بلژیک پادشاه – فیلیپ نخست‌وزیر – بارت دی وور
 بلیز پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سر فرولا تزالام
نخست‌وزیر – جانی بریسنو
 بنین رئیس‌جمهور – پاتریس تالون
 بوتان پادشاه – جیگمی خسار نامگیال وانگچوک نخست‌وزیر – تشرینگ توبگای
 بولیوی رئیس‌جمهور – رودریگو پاز پریرا
 بوسنی و هرزگوین نماینده عالی – کریستیان اشمیت[γ]
ریاست‌جمهوری[δ] رئیس شورای وزیران – بوریانا کریشتو
اعضا:
  • ژلیکو کومشیچ (رئیس هیئت ریاست‌جمهوری)
  • دنیس بچیروویچ
  • زیلکا تسیانووچ
 بوتسوانا رئیس‌جمهور – دوما بوکو
 برزیل رئیس‌جمهور – لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا
 برونئی سلطان و نخست‌وزیر – حسن البلقیه
 بلغارستان رئیس‌جمهور – رومن رادف نخست‌وزیر – روزن ژلیازکوف
 بورکینافاسو رئیس جنبش میهنی برای حفاظت و بازسازی – ابراهیم ترائوره
رئیس‌جمهور موقت – ابراهیم ترائوره نخست‌وزیر موقت – ژان امانوئل اودراگو
 بوروندی رئیس‌جمهور – اواریسته دایی‌شیمیه نخست‌وزیر – نستور نتاهونتویه
 کامبوج پادشاه – نوردوم سیهامونی نخست‌وزیر – هان مانت
 کامرون رئیس‌جمهور – پل بیا نخست‌وزیر – جوسیف نگوت
 کانادا پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – مری سایمون
نخست‌وزیر – مارک کارنی
 کیپ ورد رئیس‌جمهور – خوزه ماریا نوس نخست‌وزیر  – یولیسز کوریا ای سیلوا
 جمهوری آفریقای مرکزی رئیس‌جمهور – فوستن-آرکانژ توادرا نخست‌وزیر – فلیکس مولوآ
 چاد رئیس‌جمهور دوران انتقالی – محمد دبی نخست‌وزیر – اللامای هالینا
 شیلی رئیس‌جمهور – خوزه آنتونیو کاست
 چین دبیرکل حزب کمونیست – شی جین پینگ
رئیس‌جمهور – شی جین پینگ نخست‌وزیر – لی چیانگ
 کلمبیا رئیس‌جمهور – گوستاوو پترو
 کومور رئیس‌جمهور – غزالی عثمانی
 جمهوری دموکراتیک کنگو رئیس‌جمهور – فلیکس تشیسکدی نخست‌وزیر – جودیت سومینوا
 جمهوری کنگو رئیس‌جمهور – دنیس ساسو نگسو نخست‌وزیر – آناتول کولینت ماکوسو
 کاستاریکا رئیس‌جمهور – رودریگو چاوز روبلس
 کرواسی رئیس‌جمهور – زوران میلانوویچ نخست‌وزیر – آندری پلنکوویچ
 کوبا دبیر نخست حزب کمونیست – میگل دایاز-کانل
رئیس‌جمهور – میگل دایاز-کانل نخست‌وزیر – مانوئل ماررو کروز
 قبرس رئیس‌جمهور – نیکوس کریستودولیدس
 جمهوری چک رئیس‌جمهور – پتر پاول نخست‌وزیر – آندری بابیش
 دانمارک پادشاه – فردریک دهم نخست‌وزیر – مته فردریکسن
 جیبوتی رئیس‌جمهور – اسماعیل عمر غیله نخست‌وزیر – عبدالقادر کمیل محمد
 دومینیکا رئیس‌جمهور – سیلوانی برتون نخست‌وزیر – روزولت اسکریت
 جمهوری دومینیکن رئیس‌جمهور – لوییز آبینادر
 تیمور شرقی رئیس‌جمهور – خوزه راموس نخست‌وزیر  – ژانانا گوژماو
 اکوادور رئیس‌جمهور – دانیل نوبوآ
 مصر رئیس‌جمهور – عبدالفتاح سیسی نخست‌وزیر – مصطفی مدبولی
 السالوادور رئیس‌جمهور موقت – کلودیا رودریگز دی گوارا
 گینه استوایی رئیس‌جمهور – تئودور اوبیانگ انگوئما نخست‌وزیر – مانوئل اوسا نسوه انسوآ
 اریتره رئیس‌جمهور – ایسایاس آفورکی
 استونی رئیس‌جمهور – آلار کاریس نخست‌وزیر – کریستن میهال
 اسواتینی پادشاه – مسواتی سوم نخست‌وزیر – راسل دلامینی
ملکه – نتفومبی
 اتیوپی رئیس‌جمهور – تایه آتسکه سلاسی نخست‌وزیر – آبی احمد
 فیجی رئیس‌جمهور – نایقاما لالابالاوو نخست‌وزیر – سیتونی رابوکا
 فنلاند رئیس‌جمهور – الکساندر اشتوب نخست‌وزیر – پتری اورپو
 فرانسه رئیس‌جمهور – امانوئل مکرون[α] نخست‌وزیر – سباستین لکورنو
 گابن رئیس کمیته انتقال و احیای نهادها – بریس کلوتایر اولیگی نگئما
رئیس‌جمهور دوران انتقالی – بریس کلوتایر اولیگی نگئما[۱] نخست‌وزیر موقت – ریموند اندوگ سیما
 گامبیا رئیس‌جمهور – آداما بارو
 گرجستان رئیس‌جمهور – میخائیل قاولاشویلی نخست‌وزیر – ایراکلی کوباخیدزه
 آلمان رئیس‌جمهور – فرانک والتر اشتاین‌مایر صدراعظم – فریدریش مرتس
 غنا رئیس‌جمهور – جان درامانی ماهاما
 یونان رئیس‌جمهور – کنستانتینوس تاسولاس نخست‌وزیر – کیریاکوس میتسوتاکیس
 گرنادا پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – دام سیسیل لا گرناد
نخست‌وزیر – دیکن میچل
 گواتمالا رئیس‌جمهور – برناردو آروالو
 گینه رئیس کمیته ملی صلح و توسعه – مامادی دومبویا
رئیس‌جمهور موقت – مامادی دومبویا نخست‌وزیر – باه آوری
 گینه بیسائو رهبر فرماندهی عالی نظامی برای احیای امنیت ملی و نظم عمومی – هورتا اینتا-آ نا من
رئیس‌جمهور انتقالی – هورتا اینتا-آ نا من نخست‌وزیر – ایلیدیو ویرا ته
 گویان رئیس‌جمهور – عرفان علی[ε] نخست‌وزیر – مارک فیلیپس
 هائیتی ریاست‌جمهوری – شورای انتقالی ریاست‌جمهوری[ζ] نخست‌وزیر موقت – آلکس دیدیر فیلس امه
لوران سنت سیر (رئیس)
سایر اعضا:
  • لزلی ولتر
  • فریتز ژان
  • امانوئل ورتیلر
  • اسمیت آگوستین
  • ادگارد لوبلان فیلس
  • لویی جرالد ژیل
  • فرینل جوزف (ناظر)
  • رژین آبراهام (ناظر)
 هندوراس رئیس‌جمهور – نصری عصفوره
 مجارستان رئیس‌جمهور – تاماش شویک نخست‌وزیر – ویکتور اوربان
 ایسلند رئیس‌جمهور – هالا توماسدوتر نخست‌وزیر – کریسترون فراستادوتیر
 هند رئیس‌جمهور – دراپادی مورمو نخست‌وزیر – نارندرا مودی
 اندونزی رئیس‌جمهور – پروبوا سوبیانتو
 ایران رهبر – سید علی خامنه‌ای[η] رئیس‌جمهور – مسعود پزشکیان
 عراق رئیس‌جمهور – عبداللطیف رشید نخست‌وزیر –محمد شیاع السودانی
 جمهوری ایرلند رئیس‌جمهور – کاترین کانلی تی‌شاخ – مایکل مارتین
 اسرائیل رئیس‌جمهور – اسحاق هرتزوگ نخست‌وزیر – بنیامین نتانیاهو
 ایتالیا رئیس‌جمهور – سرجو ماتارلا نخست‌وزیر – جورجا ملونی
 ساحل عاج رئیس‌جمهور – آلاسان واتارا نخست‌وزیر – رابرت بوگر مامبه
 جامائیکا پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سر پاتریک آلن
نخست‌وزیر – اندرو هولنس
 ژاپن امپراتور – ناروهیتو[θ] نخست‌وزیر – سانائه تاکایچی
 اردن پادشاه – عبدالله دوم نخست‌وزیر – جعفر حسان
 قزاقستان رئیس‌جمهور – قاسم جومارت توقایف[ε] نخست‌وزیر – اولیاس بکتنوف
 کنیا رئیس‌جمهور – ویلیام روتو
 کیریباتی رئیس‌جمهور – تانتی مامائو
 کویت امیر – مشعل الاحمد الجابر الصباح نخست‌وزیر – احمد عبدالله احمد الصباح
 قرقیزستان رئیس‌جمهور – صدر جباروف نخست‌وزیر – آدیلبک کاسیمالیف
 لائوس دبیرکل حزب انقلابی خلق – تونگلون سیسولیت
رئیس‌جمهور – تونگلون سیسولیت نخست‌وزیر – سونکسای سیفادون
 لتونی رئیس‌جمهور – ادگارس رینکویکس نخست‌وزیر – اویکا سیلینا
 لبنان رئیس‌جمهور – جوزف عون نخست‌وزیر – نواف سلام
 لسوتو پادشاه – لتسی سوم نخست‌وزیر – سام ماتکان
 لیبریا رئیس‌جمهور – جوزف بواکای
 لیبی رئیس شورای ریاست‌جمهوری – محمد منفی نخست‌وزیر – عبدالحمید دبیبه
 لیختن‌اشتاین شاهزاده سلطنتی – هانس ادام دوم نخست‌وزیر – بریگیت هاس
نائب‌السلطنه – شاهزاده موروثی آلوئیس
 لیتوانی رئیس‌جمهور – هیتاناس ناوسدا نخست‌وزیر – اینگا روگینینه
 لوکزامبورگ دوک اعظم – گیوم پنجم نخست‌وزیر – لوک فریدن
 ماداگاسکار رئیس‌جمهور – مایکل راندریانینا نخست‌وزیر – هرینتسالاما راجائوناریولو
 مالاوی رئیس‌جمهور – پیتر موتاریکا
 مالزی یانگ دی‌پرتوان آگونگ – ابراهیم اسکندر نخست‌وزیر – انور ابراهیم
 مالدیو رئیس‌جمهور – محمد مویزو
 مالی رئیس‌جمهور موقت – آسیمی گویتا نخست‌وزیر موقت – عبدالله مایگا
 مالت رئیس‌جمهور – میریام اسپیتری دبونو نخست‌وزیر – روبرت آبلا
 جزایر مارشال رئیس‌جمهور – هیلدا هین
 موریتانی رئیس‌جمهور – محمد ولد غزوانی نخست‌وزیر – مختار ولد اجای
 موریس رئیس‌جمهور – دارم گوخول نخست‌وزیر – ناوین رامگولام
 مکزیک رئیس‌جمهور – کلودیا شینباوم
 ایالات فدرال میکرونزی رئیس‌جمهور – وسلی سیمینا
 مولدووا رئیس‌جمهور – مایا ساندو نخست‌وزیر – الکساندرو مونتینو
 موناکو شاهزاده حاکم – آلبرت دوم وزیر کشور – کریستوف میرماند
 مغولستان رئیس‌جمهور – اوخناگین خورلسوخ نخست‌وزیر – گومبوجاوین زندانشاتار
 مونته‌نگرو رئیس‌جمهور – یاکوف میلاتوویچ نخست‌وزیر – میلویکو اسپایچ
 مراکش پادشاه – محمد ششم نخست‌وزیر – عزیز اخنوش
 موزامبیک رئیس‌جمهور – دانیل چاپو نخست‌وزیر – ماریا بنویندا لوی
 میانمار رئیس شورای اداری دولتی – مین آنگ هلینگ
رئیس‌جمهور موقت – مین آنگ هلینگ نخست‌وزیر – نیو ساو
 نامیبیا رئیس‌جمهور – نتومبو ناندی-ندایتوا نخست‌وزیر – الیجاه نگواره
 نائورو رئیس‌جمهور – دیوید آدانگ
   نپال رئیس‌جمهور موقت – رام ساهایا یاداو نخست‌وزیر موقت – سوشیلا کارکی
 هلند پادشاه – ویلم-آلکساندر نخست‌وزیر – دیک اسخوف
 نیوزیلند پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – دام سیندی کیرو[ι]
نخست‌وزیر – کریستوفر لکسون
 نیکاراگوئه رئیس‌جمهورهای مشترک – دانیل اورتگا و روزاریو موریلو
 نیجر رئیس شورای ملی حفاظت از میهن – عبدالرحمان تشیانی[ε] نخست‌وزیر موقت – علی لمینه زین
 نیجریه رئیس‌جمهور – بولا احمد تینوبو
 کره شمالی دبیرکل حزب کارگران – کیم جونگ اون
رئیس کمیسیون امور دولتی – کیم جونگ اون نخست‌وزیر – آهنگ پاک تائه
 مقدونیه شمالی رئیس‌جمهور – استیوو پاندوروفسکی نخست‌وزیر – هریستیجان میکوسکی
 نروژ پادشاه – هارالد پنجم نخست‌وزیر – یوناس گار استوره
 عمان سلطان و نخست‌وزیر – هیثم بن طارق آل سعید
 پاکستان رئیس‌جمهور – آصف‌علی زرداری نخست‌وزیر – شهباز شریف
 پالائو رئیس‌جمهور – سورانجل ویپس جونیور
 فلسطین رئیس‌جمهور – محمود عباس نخست‌وزیر – محمد مصطفی
 پاناما رئیس‌جمهور – خوزه رائول مولینو
 پاپوآ گینه نو پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سر باب دادا
نخست‌وزیر – جیمز ماراپه
 پاراگوئه رئیس‌جمهور – سانتیاگو پنیا
 پرو رئیس‌جمهور – خوزه جری نخست‌وزیر – ارنستو آلوارز میراندا
 فیلیپین رئیس‌جمهور – بونگبونگ مارکوس
 لهستان رئیس‌جمهور – کارول ناوروتسکی نخست‌وزیر – دونالد توسک
 پرتغال رئیس‌جمهور – مارسلو ربلو دی سوسا نخست‌وزیر – لوئیس مونته‌نگرو
 قطر امیر – تمیم بن حمد آل ثانی نخست‌وزیر – محمد بن عبدالرحمن آل ثانی
 رومانی رئیس‌جمهور موقت – نیکوشور دان نخست‌وزیر موقت – ایلی بولوجان
 روسیه رئیس‌جمهور – ولادیمیر پوتین نخست‌وزیر – میخائیل میشوستین
 رواندا رئیس‌جمهور – پل کاگامه نخست‌وزیر – جاستین نسنگیوموا
 سنت کیتس و نویس پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سر مارسلا لیبورد
نخست‌وزیر – ترنس درو
 سنت لوسیا پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – سر ارول چارلز
نخست‌وزیر – فیلیپ پیر
 سنت وینسنت و گرنادین‌ها پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – دام سوزان دوگان
نخست‌وزیر – جمعه گادوین
 ساموآ او لی آو او لی مالو – فالیتوا سوالافی دوم نخست‌وزیر – لائولی لوآتئا اشمیت
 سان مارینو کاپیتان ریجنت[κ] – ماتئو روسی وزیر امور خارجه و سیاسی – لوکا بکاری
کاپیتان ریجنت[κ] – لورنزو بوگلی
 سائوتومه و پرنسیپ رئیس‌جمهور – کارلوس ویلا نوا نخست‌وزیر – آمریکو راموس
 عربستان سعودی پادشاه – سلمان بن عبدالعزیز آل سعود نخست‌وزیر – محمد بن سلمان آل سعود
 سنگال رئیس‌جمهور – بسیرو دیومای فای نخست‌وزیر – عثمان سونکو
 صربستان رئیس‌جمهور – الکساندر ووچیچ نخست‌وزیر – قورو ماکات
 سیشل رئیس‌جمهور – پاتریک هرمینی
 سیرالئون رئیس‌جمهور – جولیوس مادا بیو وزیر ارشد – دیوید معینینا سنگه
 سنگاپور رئیس‌جمهور – ثارمان شانموگاراتنام نخست‌وزیر – لورنس وانگ
 اسلواکی رئیس‌جمهور – پیتر پلگرینی نخست‌وزیر موقت – رابرت فیتسو
 اسلوونی رئیس‌جمهور – ناتاشا پیرک موسار نخست‌وزیر – رابرت گولوب
 جزایر سلیمان پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – دیوید تیوا کاپو
نخست‌وزیر – جرمیا مانل
 سومالی رئیس‌جمهور – حسن شیخ محمود نخست‌وزیر – حمزه عبد بری
 آفریقای جنوبی رئیس‌جمهور – سیریل رامافوسا
 کره جنوبی رئیس‌جمهور – لی جه میونگ[I] نخست‌وزیر – کیم مین-سوک
 سودان جنوبی رئیس‌جمهور – سالوا کیر مایاردیت
 اسپانیا پادشاه – فلیپه ششم نخست‌وزیر – پدرو سانچز
 سری‌لانکا رئیس‌جمهور – آنورا کومارا دیسانایکه نخست‌وزیر – هارینی آمارسوریا
 سودان شورای حاکمیت انتقالی[λ] نخست‌وزیر – کامل ادریس
عبدالفتاح البرهان (رئیس)
سایر اعضا:[۹][۱۰]
  • مالک عقار (معاون رئیس)
  • شمس‌الدین خباشی
  • یاسر العطا
  • ابراهیم جابر کریم
  • الهادی ادریس یحیی
  • التحریر ابوبکر حجر
  • رجاء نیقولا
  • عبدالقاسم بورتوم
  • یوسف جد کریم
  • عبدالباقی الزبیر
  • سلما عبدالجبار
 سورینام رئیس‌جمهور – جنیفر گیرلینگز-سیمونز
 سوئد پادشاه – کارل گوستاف شانزدهم نخست‌وزیر – اولف کریسترسون
  سوئیس شورای فدرال[μ]
اعضا:
 سوریه رئیس‌جمهور – احمد الشرع[II]
 تاجیکستان رئیس‌جمهور – امامعلی رحمان نخست‌وزیر – قاهر رسول‌زاده
 تانزانیا رئیس‌جمهور – سامیه حسن نخست‌وزیر – مویگولو نچمبا
 تایلند پادشاه – واجیرالونگکورن نخست‌وزیر – آنوتین چارنویراکول
 توگو رئیس‌جمهور – ژان لوسین ساوی دو تووه نخست‌وزیر – ویکتوری تومگاه دوگبه
 تونگا پادشاه – توپوی ششم نخست‌وزیر – فتافهی فاکافانوا
 ترینیداد و توباگو رئیس‌جمهور – کریستین کانگالو نخست‌وزیر – کاملا پرساد-بیسسار
 تونس رئیس‌جمهور – قیس سعید نخست‌وزیر – ساره زعفرانی
 ترکیه رئیس‌جمهور – رجب طیب اردوغان
 ترکمنستان رئیس شورای خلق – قربانقلی بردی‌محمداف[۱۱]
رئیس‌جمهور – سردار بردی‌محمداف
 تووالو پادشاه – چارلز سوم[β]
فرماندار کل – توفیگا واوالو فلانی
نخست‌وزیر – فلتی تئو
 اوگاندا رئیس‌جمهور – یووری موسونی نخست‌وزیر – رابینا نبانجا
 اوکراین رئیس‌جمهور – ولودیمیر زلنسکی نخست‌وزیر – یولیا سویریدنکو
 امارات متحده عربی رئیس‌جمهور – محمد بن زاید آل نهیان نخست‌وزیر – محمد بن راشد آل مکتوم
 بریتانیا پادشاه – چارلز سوم[β] نخست‌وزیر – کی‌یر استارمر
 ایالات متحده آمریکا رئیس‌جمهور – دونالد ترامپ
 اروگوئه رئیس‌جمهور – یاماندو اورسی
 ازبکستان رئیس‌جمهور – شوکت میرضیایف نخست‌وزیر – عبدالله عارفوف
 وانواتو رئیس‌جمهور – نیکنیکه وروباراوو نخست‌وزیر – یوتهام نپات
  واتیکان حاکم – پاپ لئون چهاردهم رئیس فرمانداری – رافائلا پترینی
 ونزوئلا رئیس‌جمهور – نیکلاس مادورو
 ویتنام دبیرکل حزب کمونیست – نگوین فو ترونگ
رئیس‌جمهور – لونگ کوونگ نخست‌وزیر – فام مین چین
 یمن رئیس شورای رهبری – رشاد علیمی نخست‌وزیر – سالم صالح بن بریک
 زامبیا رئیس‌جمهور – هاکاینده هیچیلما
 زیمبابوه رئیس‌جمهور – امرسون منانگاگوا

سایر کشورها

کشورهای زیر، وابسته یکی از کشورهای عضو سازمان ملل متحد هستند.

کشور کشور مدعی رئیس کشور رئیس دولت
 جزایر کوک  نیوزیلند پادشاه – چارلز سوم[ν]
نماینده پادشاه – تام مارسترز
نخست‌وزیر – مارک براون
 نیووی  نیوزیلند پادشاه – چارلز سوم[ν]
نماینده پادشاه – سیندی کیرو[ι]
رهبر – دالتون تاگلاگی

کشورهای زیر حداقل بخشی از قلمرو خود را کنترل می‌کنند و حداقل توسط یک کشور عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می‌شوند.

کشور کشور مدعی رئیس کشور رئیس دولت
 آبخاز  گرجستان رئیس‌جمهور موقت – بدره گونبا نخست‌وزیر موقت – والری بگانبا
 تایوان  چین رئیس‌جمهور – لای چینگ ته نخست‌وزیر – چو جونگ تای
 کوزوو  صربستان رئیس‌جمهور – ویوسا عثمانی نخست‌وزیر – آلبین کورتی
 قبرس شمالی  قبرس رئیس‌جمهور – توفان ارهورمان نخست‌وزیر – اونال اوستل
 جمهوری دموکراتیک عربی صحرا  مراکش دبیرکل جبهه پولیساریو – ابراهیم غالی
رئیس‌جمهور – ابراهیم غالی نخست‌وزیر – بوچریا حمودی بایون
 سومالی‌لند  سومالی رئیس‌جمهور – عبدالرحمن محمد عبدالله
 اوستیای جنوبی  گرجستان رئیس‌جمهور – آلان گاگلویف نخست‌وزیر – کنستانتین ژوسویف

کشورهای زیر قلمرو خود را کنترل می‌کنند، اما توسط هیچ‌یک از کشورهای عضو سازمان ملل، به رسمیت شناخته نمی‌شوند.

کشور کشور مدعی رئیس کشور رئیس دولت
 ترانس‌نیستریا  مولدووا رئیس‌جمهور – وادیم کراسوسلسکی نخست‌وزیر – الکساندر روزنبرگ

دولت‌های جایگزین

این دولت‌های جایگزین، بخشی از قلمرو خود را کنترل می‌کنند و حداقل توسط یکی از کشورهای عضو سازمان ملل، قانونی شناخته می‌شوند.

دولت کشور رئیس کشور رئیس دولت
یمن شورای عالی سیاسی  یمن رهبر حوثی‌ها – عبدالملک حوثی
رئیس – مهدی مشاط نخست‌وزیر موقت – محمد احمد مفتاح

این دولت‌های جایگزین بخشی از قلمرو خود را کنترل می‌کنند، اما توسط هیچ‌یک از کشورهای عضو سازمان ملل، قانونی شناخته نمی‌شوند.

دولت کشور رئیس کشور رئیس دولت
دولت ثبات ملی  لیبی فرمانده عالی ارتش ملی لیبی – خلیفه حفتر
رئیس شورای ریاست‌جمهوری – محمد منفی[ξ] نخست‌وزیر موقت – اسامه حماد[۱۲]
میانمار دولت وحدت ملی  میانمار رئیس‌جمهور موقت – دوا لاشی لا نخست‌وزیر – مهن وین خاینگ ثان
دولت حماس در نوار غزه  فلسطین رئیس حماس در نوار غزه – عزالدین حداد
رئیس‌جمهور – محمود عباس[ο] رئیس کمیته اداری دولت – کمیته پشتیبانی جامعه
دولت صلح و وحدت  سودان رئیس شورای ریاست‌جمهوری – محمد حمدان دقلو نخست‌وزیر – محمد حسن تعایشی

این دولت‌های جایگزین، قلمرو خود را کنترل نمی‌کنند، اما حداقل توسط یکی از کشورهای عضو سازمان ملل، قانونی شناخته می‌شوند.

دولت کشور رئیس کشور رئیس دولت
شورای هماهنگی  بلاروس رئیس‌جمهور و رئیس کابینه – سوتلانا تیخانوفسکایا

موجودیت‌های منحصربه‌فرد

سرزمین رئیس نهاد رئیس دولت
 اتحادیه اروپا رئیس شورای اروپایی – شارل میشل رئیس کمیسیون اروپا – اورزولا فون در لاین
نظام شوالیه‌های مالت شاهزاده و استاد بزرگ – جان تی دانلپ صدراعظم – ریکاردو پاترنو دی مونتکوپو

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. 1 2 رئیس‌جمهور فرانسه و شاهزاده فرانسوی آندورا، سمت‌هایی در اختیار یک شخص هستند.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 چارلز سوم به‌طور جداگانه و برابر، پادشاه ۱۵ کشور مستقل است که در مجموع به عنوان قلمروی مشترک‌المنافع شناخته می‌شوند. در هر یک از این کشورها (به جز بریتانیا که به‌طور دائم در آن اقامت دارد)، در سطح ملی، توسط فرماندار کل نمایندگی می‌شود.
  3. ↑ نماینده عالی، یک ناظر غیرنظامی بین‌المللی بر توافق دیتون است که دارای اختیار برکناری مقامات منتخب و غیرمنتخب و وضع قوانین است.
  4. ↑ هیئت رئیسه سه نفره بوسنی، به‌طور جمعی رئیس کشور هستند.
  5. 1 2 3 در این کشور، رئیس‌جمهور، هم رئیس کشور و هم رئیس دولت است. ممکن است منصب نخست‌وزیر در این کشورها وجود داشته باشد، اما قدرت اجرایی ندارد؛ مانند رئیس کابینه وزیران قرقیزستان، نخست‌وزیر پرو یا وزیر ارشد سیرالئون.
  6. ↑ شورا تا زمان انتخاب رئیس‌جمهور جدید یا تا ۷ فوریه ۲۰۲۶، هر کدام که زودتر اتفاق بیفتد، از اختیارات خاص ریاست‌جمهوری استفاده خواهد کرد. پست ریاست‌جمهوری، از زمان ترور جوونیل مویس در سال ۲۰۲۱، خالی بوده است.[۲][۳][۴][۵]
  7. ↑ طبق اصول ۸۹ تا ۹۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، رهبر جمهوری اسلامی ایران، رئیس کشور و رئیس‌جمهور ایران، رئیس دولت است. رئیس‌جمهور، موظف است قبل از سوگند در مجلس، تأیید رسمی رهبر را به دست آورد و رهبر نیز این اختیار را دارد که در هر زمان، رئیس‌جمهور منتخب را عزل کند.
  8. ↑ قانون اساسی ژاپن رئیس کشور رسمی را تعریف نمی‌کند، اما امپراتور، طبق کنوانسیون قانون اساسی نانوشته، وظایف این نقش را انجام می‌دهد.
  9. 1 2 فرماندار کل نیوزیلند و نماینده پادشاه نیووی، سمت‌هایی هستند که در اختیار یک شخص هستند.
  10. 1 2 کاپیتان ریجنت، نماینده حزب با کرسی‌های متعدد در مجلس قانونگذاری سن‌مارینو، شورای بزرگ و عمومی، قدرت قانونگذاری بیشتری نسبت به کاپیتان ریجنت متعلق به حزب مخالفان دارد.
  11. ↑ شورای حاکمیت انتقالی بر اساس پیش‌نویس اعلامیه قانون اساسی ۲۰۱۹ رئیس جمعی دولت سودان است. درحالیکه قرار بود این شورا یک کابینه وحدت ملی باشد که عناصر غیرنظامی و نظامی را در خود جای دهد که از تصمیم‌گیری اجماعی استفاده می‌کردند، رئیس عبدالفتاح البرهان، که همچنین فرمانده کل نیروهای مسلح سودان است، قدرت را در انحصار خود درآورده است.[۶][۷][۸]
  12. ↑ شورای فدرال سوئیس متشکل از هفت عضو، مجموعاً رئیس کشور و دولت هستند. رئیس‌جمهور به‌عنوان یکی از اعضای شورا، صرفاً با ظرفیت «پریموس اینتر پارس» به مدت یک سال خدمت می‌کند.
  13. 1 2 چارلز سوم، رئیس کشور جزایر کوک و نیووی به عنوان پادشاه نیوزیلند است. او در هر یک از این کشورها توسط یک نماینده پادشاه، نمایندگی می‌شود.
  14. ↑ دولت وحدت ملی که در سطح بین‌المللی به رسمیت شناخته شده است، محمد منفی را رئیس دولت می‌داند. اسامه حماد نیز با حمایت مجلس نمایندگان و ارتش ملی لیبی، در مورد نخست‌وزیری عبدالحمید دبیبه، با او مناقشه دارد.
  15. ↑ رئیس‌جمهور به رسمیت شناخته‌شده توسط جامعه بین‌الملل از زمان تشکیل دولت وحدت فلسطین در ژوئن ۲۰۱۴، توسط حماس نیز به رسمیت شناخته شده است.

منابع

  1. ↑ "General Nguema appointed transitional president of Gabon following coup". Anadolu Agency. Kigali. 30 August 2023. Retrieved 31 August 2023.
  2. ↑ "Haiti's Constitution of 1987 with Amendments through 2012" (PDF). Constitute Project. Retrieved 20 May 2023.
  3. ↑ Fatton, Robert (23 July 2021). "Will Haitians get the chance to determine their future — without foreign interference?". The Washington Post. Retrieved 20 May 2023. On Tuesday, Henry was sworn in, pledging to hold new elections in 120 days. For now, Haiti has no president[...].
  4. ↑ Sullivan, Becky (18 January 2023). "As its only remaining elected officials depart, Haiti reaches a breaking point". NPR. Retrieved 20 May 2023. The constitutional mandate of Haiti's de facto ruler, Prime Minister Ariel Henry — which some viewed as questionable from the start, as he was never technically sworn in — ended more than a year ago. The country has had no president since its last one, Jovenel Moïse, was assassinated in 2021.
  5. ↑ Mendonca, Duarte (25 April 2024). "Haiti's prime minister resigns as council sworn in to lead political transition in violence-ravaged nation". CNN. Retrieved 25 April 2024.
  6. ↑ "Sudan's Constitution of 2019" (PDF). Retrieved 23 March 2023.
  7. ↑ "Sudan's reinstated PM Hamdok promises a path to democracy". Al Jazeera. 22 November 2021. Retrieved 22 March 2023. The 14-point deal between Hamdok and the military, signed in the presidential palace in Khartoum on Sunday, also provides for the release of all political prisoners detained during the coup and stipulates that a 2019 constitutional declaration be the basis for a political transition, according to details read out on state television.
  8. ↑ Olewe, Dickens (20 February 2023). "Mohamed 'Hemeti' Dagalo: Top Sudan military figure says coup was a mistake". BBC News. Retrieved 23 March 2023.
  9. ↑ "Sudan coup leader restores restructured Sovereignty Council". Radio Dabanga. Khartoum. 11 November 2021. Retrieved 26 March 2023.
  10. ↑ "Sudan's Burhan dismisses Hemedti of his position". Al Bawaba (به انگلیسی). Retrieved 2023-05-19.
  11. ↑ "Turkmenistan's president expands his father's power". Associated Press. Ashgabat. 22 January 2023. Retrieved 29 January 2023.
  12. ↑ "Libya parliament suspends rival eastern-based PM Bashagha". Al Jazeera. 16 May 2023. Retrieved 29 May 2023.

پیوند به بیرون

  • CIDOB Foundation (به اسپانیایی)—زندگی‌نامه متنی رهبران سیاسی جهان
  • EmilePhaneuf—فهرستی آرشیو شده و جزئی از وب‌سایت‌های رسمی برای سران کشورها
  • Portale Storia (به ایتالیایی)—فهرستی از حاکمان فعلی بر پایه کشور
  • Rulers—فهرستی از حاکمان در طول زمان و مکان
  • United Nations—فهرستی از سران کشورها، سران دولت‌ها و وزیران خارجه
  1. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام WeakPM وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام SY وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
خطای یادکرد: خطای یادکرد: برچسب <ref> برای گروهی به نام «upper-roman» وجود دارد، اما برچسب <references group="upper-roman"/> متناظر پیدا نشد. ().