سانتیاگو پنیا

سانتیاگو پنیا
پنجاه دومین رئیس جمهور پاراگوئه
آغاز به کار
۱۵ اوت ۲۰۲۳
معاون رئیس‌جمهورپدرو آلیانا
پس ازماریو عبده بنیتس
Minister of Finance
دوره مسئولیت
۵ ژانویه ۲۰۱۵ – ۵ ژوئن ۲۰۱۷
رئیس‌جمهورهوراسیو کارتس
پس ازGermán Rojas
پیش ازLea Giménez
اطلاعات شخصی
زاده
Santiago Peña Palacios

۱۶ نوامبر ۱۹۷۸ ‏(۴۷ سال)
آسونسیون
ملیتپاراگوئه
حزب سیاسیColorado (since 2016)
دیگر عضویت‌های سیاسیPLRA (1996–2016)
همسر(ان)Leticia Ocampos (ا. ۱۹۹۷)[۱]
فرزندان۲
اقامتگاهMburuvicha Róga
تحصیلاتدانشگاه کاتولیکا
دانشگاه کلمبیا (MA)[۲]
وبگاه

سانتیاگو پنیا (انگلیسی: Santiago Peña؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۸) سیاست‌مدار اهل پاراگوئه است.[۳] وی از ۱۵ اوت ۲۰۲۳ رئیس‌جمهور این کشور است.[۴][۵]

اوایل زندگی

پنیا در 16 نوامبر 1978 در آسونسیون پاراگوئه در خانواده خوزه ماریا پنیا نیتو ( پاراگوئه ای ) و آنا ماریا پالاسیوس ( آرژانتینی اهل بوئنوس آیرس ) به دنیا آمد .  او دو برادر دارد: مانوئل و فرانسیسکو پنیا.  او از طریق پدرش از نوادگان مستقیم دیکتاتور سابق دکتر خوزه گاسپار رودریگز د فرانسیا است که به عنوان پدر بنیانگذار پاراگوئه شناخته می شود.

آموزش و پرورش و دانشگاه

پنیا دارای مدرک تحصیلات تکمیلی از دانشگاه کاتولیکا (2001) و دانشکده روابط بین‌الملل و عمومی دانشگاه کلمبیا (2003) است. [۶]

تدریس

در سال 2004، پنیا به عنوان استاد کمکی در دانشگاه کاتولیک آسونسیون به تدریس نظریه مالی پرداخت. در سال 2005، او استاد سیاست اقتصادی در همان موسسه شد.  علاوه بر این، پنیا در تحقیقات مربوط به سیاست پولی و مالی مشارکت داشته است. در سال 2017، او توسط روبرتو ایزوریتا، استاد و سفیر فعلی اکوادور در شیلی، برای شرکت به عنوان استاد مدعو در دانشکده تحصیلات تکمیلی مدیریت سیاسی دانشگاه جورج واشنگتن دعوت شد ، جایی که پنیا تجربیات خود را در زمینه مدیریت عمومی در پاراگوئه به اشتراک گذاشت.  او همچنین مشاور پایان نامه جئووانی ویسنته ، ستون نویس CNN و استاد دانشگاه کلمبیا بود . [۷]

حرفه سیاسی

پنیا در سال ۱۹۹۹ به عنوان تحلیلگر به صندوق توسعه صنعتی پیوست و از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ به عنوان اقتصاددان در بانک مرکزی پاراگوئه خدمت کرد.

او در سال ۲۰۱۲ به عنوان یکی از چهار مدیر بانک مرکزی پاراگوئه منصوب شد و شغل خود در صندوق بین‌المللی پول را ترک کرد .

وزارت دارایی

هوراسیو کارتس در سال ۲۰۱۵، پس از استعفای جرمن روخاس به دلایل شخصی، پنیا را به عنوان جایگزین او به عنوان وزیر دارایی انتخاب کرد. با روی کار آمدن پنیا، کارتس او را به عنوان "جوانی باهوش" توصیف کرد که اقتصاد پاراگوئه را در مواجهه با قیمت‌های پایین جهانی سویا و بازار صادرات منطقه‌ای کند، تقویت خواهد کرد.

پنیا به عنوان وزیر دارایی در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، پروژه ایجاد اداره کل بازنشستگی و مستمری‌ها را ترویج کرد.

پنیا اظهار داشت: «پیش از این نیز مواردی از اختلاس در پرونده صندوق بازنشستگی حزب دو ملیتی ایتایپو ( کاجوبی ) وجود داشته است.»

صندوق بازنشستگی و مستمری ایتایپو (کاجوبی) و اتحادیه کارگران ایتایپو ( STEIBI ) با این پروژه مخالفت کردند.

پنیا به عنوان رئیس جمهور، همچنان از ایجاد سازمان نظارت بر بازنشستگی و مستمری‌ها حمایت می‌کرد و معتقد بود که این امر برای جلوگیری از مشکلاتی مانند پرونده کاجوبی ضروری است. او اظهار داشت: «در برهه‌ای، احتمالاً ما مجبور خواهیم شد هزینه اختلاس صندوق بازنشستگی ایتایپو (کاجوبی) را نیز بپردازیم که پرونده دیگری است و دلیل آن این است که هیچ نهاد عمومی وجود ندارد که از نظر قانون اساسی موظف به انجام این کار باشد .»

در 14 دسامبر 2023، پنیا قانون 7253/23 را تصویب کرد و نظارت بر بازنشستگی و مستمری‌ها در پاراگوئه را ایجاد کرد.

پیوستن به حزب کلرادو

پنیا در 29 اکتبر 2016 به حزب کلرادو پیوست، در حالی که پیش از این از سن 17 سالگی عضو حزب لیبرال رادیکال معتبر (PLRA) بود. عضویت پنیا در حزب کلرادو باعث جنجال شد، و گزارش‌هایی مبنی بر اینکه او تنها پس از اعلام هوراسیو کارتس مبنی بر قصد خود برای اخراج اعضای کابینه‌اش که عضو حزب نبودند، به این حزب پیوسته است، منتشر شد.  پنیا بیانیه‌ای منتشر کرد و اظهار داشت که به دلیل تمرکز این حزب بر توسعه پاراگوئه به آن پیوسته است و ادعا کرد که از نوادگان یکی از بنیانگذاران حزب، جیمی پنیا، است.  پس از این، یک دادگاه انتخاباتی عضویت پنیا در PLRA را لغو کرد.

انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۸

در سال 2017، پنیا برای نامزدی ریاست جمهوری حزب کلرادو در انتخابات عمومی 2018 کاندید شد و در نهایت به ماریو عبدو بنیتز باخت ،  که در آن عبدو بنیتز 564,811 رأی (50.93٪) در مقابل 480,114 رأی (43.29٪) پنیا کسب کرد.

پس از شکست در انتخابات داخلی حزب کلرادو در سال 2017، پنیا در مارس 2018 به عضویت هیئت مدیره بانک آمامبای انتخاب شد. این بانک بخشی از گروه کارتس بود که متعلق به رئیس جمهور سابق پاراگوئه، هوراسیو کارتس ، بود که پنیا به عنوان وزیر دارایی برای آن خدمت کرده بود.

ریاست جمهوری (۲۰۲۳–تاکنون)

در سال 2022، پنیا با موفقیت به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری حزب کلرادو نامزد شد. او به طور گسترده به عنوان کاندیدایی که بیشترین نزدیکی را به رئیس جمهور سابق، هوراسیو کارتس، داشت، شناخته می‌شد ، در حالی که رقیب او، آرنولدو وینز  [ es ] ، با عبدو بنیتز همسو بود.  منتقدان پنیا گفته‌اند که اگر هوراسیو کارتس به عنوان رئیس جمهور انتخاب شود، یک شخصیت برجسته و خاکستری خواهد بود و پنیا صرفاً به عنوان سخنگوی کارتس عمل خواهد کرد، که توسط ایالات متحده به عنوان "فاسد قابل توجه" تحریم شده است. بلانکا اوولار، سیاستمدار حزب کلرادو، گفت که پنیا در صورت انتخاب شدن، در نهایت به عنوان "منشی" کارتس عمل خواهد کرد.  کارتس و حامیانش در کنگره پیش از این تلاش کرده بودند تا اصلاحیه قانون اساسی را تصویب کنند تا به کارتس اجازه دهند برای انتخاب مجدد نامزد شود، که باعث شورش در کشور شد .

پنیا پس از کسب 43.9 درصد آرا در انتخابات عمومی 2023 در ماه آوریل، با شکست دادن نزدیکترین رقیب خود، افراین آلگره، با اختلاف 15 درصد، به عنوان رئیس جمهور پاراگوئه انتخاب شد. ماریو عبدو بنیتز ، رئیس جمهور سابق، و لوئیز ایناسیو لولا دا سیلوا از برزیل و آلبرتو فرناندز از آرژانتین، به او تبریک گفتند.  پنیا خواستار اتحاد برای رسیدگی به چالش‌های اقتصادی پیش روی کشور شد. پنیا در 15 آگوست 2023 سوگند یاد کرد.  او در 44 سالگی، جوانترین رئیس جمهور پاراگوئه از زمان احیای دموکراسی در سال 1989 شد و از عبدو بنیتز که در سال 2018 46 ساله بود، پیشی گرفت.

در 28 سپتامبر 2025، اعتراضات در پاراگوئه علیه دولت پنیا آغاز شد.  این اعتراضات که معمولاً توسط رسانه‌ها به عنوان بخشی از اعتراضات نسل زد (Gen Z) توصیف می‌شوند ، اولین اعتراضات گسترده در این کشور از سال 2021 هستند که از اعتراضات پرو در سال 2025 الهام گرفته شده‌اند .

دیدگاه‌های سیاسی

در زمان انتخابات 2023، پنیا به عنوان یک سیاستمدار محافظه‌کار که با قانونی شدن سقط جنین و ازدواج همجنسگرایان مخالف است، شناخته می‌شد .  با این حال، در ماه مه 2017، او اظهار داشت که طرفدار ازدواج همجنسگرایان است، در حالی که در مورد سقط جنین گفت که مایل است "در یک محیط صمیمانه و بدون تعصب مورد بحث قرار گیرد".  او اندکی پس از انتقاد از سوی بخش‌های محافظه‌کار، موضع خود را تغییر داد.  در طول مبارزات انتخاباتی 2023، او قول داد که 500000 شغل ایجاد کند. او همچنین افزایش مالیات را رد کرد.

در سیاست خارجی، پنیا متعهد شد که روابط دیپلماتیک پاراگوئه با جمهوری چین (تایوان) را حفظ کند .  در ماه مه 2023، پنیا اعلام کرد که قصد دارد پس از سوگند ریاست جمهوری، سفارت پاراگوئه در اسرائیل را از تل آویو به اورشلیم منتقل کند؛  اقدامی که قبلاً توسط هوراسیو کارتس در سال 2018 انجام شده بود، اما بعداً در همان سال توسط ماریو عبدو بنیتز لغو شد.  پنیا سرانجام در مراسم افتتاح سفارت مذکور در دسامبر 2024 شرکت کرد.  پنیا و دولتش حمایت صریح خود را از اسرائیل در طول جنگ غزه و جنگ ایران و اسرائیل ابراز کردند ،  و پاراگوئه در جریان پرونده نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل، از اسرائیل جانبداری کرد .

پاراگوئه به عنوان رئیس جمهور، روابط دیپلماتیک با ونزوئلا را در نوامبر 2023 از سر گرفت؛ روابط از سال 2019 تیره شده بود.  با این حال، روابط بین دو کشور در فوریه 2025 دوباره قطع شد، پس از آنکه پنیا ادموندو گونزالس را به عنوان برنده انتخابات ریاست جمهوری 2024 ونزوئلا به رسمیت شناخت .

در فوریه 2023، پنیا در مصاحبه‌ای با روزنامه فولها دِ اس. پائولو گفت که دیکتاتوری نظامی آلفردو استروسنر منجر به "بیش از 50 سال ثبات در پاراگوئه" شده است.  او همچنین ادعا کرد که استروسنر، که در نتیجه کودتا به قدرت رسید ، در نتیجه "توافق سیاسی" به قدرت رسیده است.  اظهارات پنیا توسط سیاستمداران و فعالان مخالف مورد انتقاد قرار گرفت و او به تلاش برای جذب رأی‌دهندگان محافظه‌کار و فوق محافظه‌کار در حزب کلرادو متهم شد.


منابع

  1. ↑ "Se casó con su primera novia, fue padre a los 17 y 24 años después ya está listo para ser abuelo: la historia de amor de Santi Peña". La Nación (Paraguay) (به اسپانیایی). 9 September 2022. Archived from the original on 12 February 2023. Retrieved 14 January 2023.
  2. ↑ "Santiago Peña, precandidato a presidente de Paraguay: "Mario Abdo utilizó todas las herramientas para perseguir a sus adversarios"". Infobae (به اسپانیایی). 25 September 2022. Archived from the original on 30 May 2023. Retrieved 14 January 2023.
  3. ↑ "Paraguay finance minister Peña to run for president: ruling party". Reuters. 29 May 2017. Archived from the original on 25 September 2017. Retrieved 30 April 2023.
  4. ↑ "Santiago Pena, Paraguay's new president, faces tricky balancing act". Reuters. 15 August 2023. Archived from the original on 15 August 2023. Retrieved 15 August 2023.
  5. ↑ Elliott, Lucinda; Desantis, Daniela (1 May 2023). "Paraguay's conservatives score big election win, defusing Taiwan fears". Reuters (به انگلیسی). Archived from the original on 1 May 2023. Retrieved 3 May 2023.
  6. ↑ "Santiago Peña Palacios". World Bank Live (به انگلیسی). Retrieved 2025-11-22.
  7. ↑ «Santiago Peña Palacios | World Leaders Forum». worldleaders.columbia.edu. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۲۲.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سانتیاگو پنیا موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.