فهرست میراث جهانی در سوئد
میراث جهانی در سوئد | |
|---|---|
![]() | |
![]() | |
| اطلاعات | |
| کشور | سوئد |
| تاریخ ثبت | ۲۲ ژانویه ۱۹۸۵ |
| آثار ثبت شده | ۱۵ |
| فهرست آزمایشی | ۱ |
| وبگاه | |
میراث جهانی در سوئد تا تاریخ ۲۰۲۵ شامل ۱۵ اثر ثبتشدهٔ فرهنگی، طبیعی و ترکیبی در کشور سوئد توسط میراث جهانی یونسکو است. سایتهای میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکانهایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همانطور که در پیماننامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است.[۱] پادشاهی سوئد این پیماننامه را در تاریخ ۲۲ ژانویه ۱۹۸۵ پذیرفت و از آن هنگام، مکانهای طبیعی و فرهنگی سوئد دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.[۲]
تا تاریخ ۲۰۲۵، ۱۵ سایت میراث جهانی در سوئد قرار دارند که شامل ۱۳ سایت فرهنگی، ۱ سایت طبیعی و ۱ سایت ترکیبی (فرهنگی و طبیعی) میشود.[۲] نخستین سایت میراث جهانی سوئد، کاخ دروتنینگهلم بود که در پانزدهمین نشست کمیتهٔ میراث جهانی در کارتاژ، تونس در سال ۱۹۹۱ فهرست شد.[۳] تازهترین سایت افزودهشده، خانههای مزرعهای تزئینشده در هلسینگلاند است که در سال ۲۰۱۲ افزوده شد.[۲] دو سایت نیز فراملی، مشترک با کشورهای دیگر است. کرانه مرتفع / مجمعالجزایر کوارکن با فنلاند و هلال ژئودزی اشترووه با نه کشور دیگر مشترک است.[۲] همچنین یک سایت نیز در فهرست آزمایشی قرار دارد.[۲]
میراث جهانی
یونسکو سایتها را با ده معیار فهرست میکند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.[۴]
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبت معیارها |
شرح | منبع |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | ![]() |
کاخ دروتنینگهلم | استکهلم | ۱۹۹۱ | ۵۵۹ (iv) |
کاخ دروتنینگهلم محل سکونت خصوصی خانواده سلطنتی سوئد است که در جزیره لوون، دریاچه ملارن و در برونشهر استکهلم قرار دارد. پیشینهٔ این ملک به سدهٔ هفدهم میرسد و در سدهٔ هجدهم تغییراتی در آن اعمال شد که شامل یک تئاتر همچنان فعال، یک عمارت چینی، یک روستای کانتون و باغهای محاط آن است. فضای داخلی غنی کاخ، نشاندهندهٔ قدرت سوئد به عنوان یک ابرقدرت اروپایی در سدهٔ هفدهم است. معماری این مجموعه، تحت تأثیر کاخ ورسای بوده است. | [۵] |
| ۲ | ![]() |
بیرکا و هوگوردن | استکهلم | ۱۹۹۳ | ۵۵۵ (iii), (iv) |
این دو سایت، یک مجموعهٔ معماری از دوران وایکینگها هستند. بیرکا یک شهر تجاری مهم و یک مرکز تجاری در منطقهٔ بالتیک بود که از سال ۷۵۰ تا ۹۸۰ اوج خود را تجربه کرد. همچنین این شهر نخستین مکان جماعت مسیحیان در سوئد بود که توسط سنت آنسگار تشکیل شد. پس از اینکه سیگتونا به مرکز تجاری اصلی تبدیل شد بیرکا رو به افول رفت. سکونتگاه سلطنتی در هوگوردن باقی ماند، همانطور که سنگنوشته رونی و ویرانههای آلسنو هوس، محل برگزاری شورای سلطنتی ۱۲۸۰، که پایه و اساس نظام اربابرعیتی قرون وسطی سوئد را پایه گذاری کرد، نشان دادند. | [۶] |
| ۳ | ![]() |
ذوبآهن انگلسبرگ | وستمانلاند | ۱۹۹۳ | ۵۵۶ (iv) |
ذوبآهن انگلسبرگ حفظشدهترین و کاملترین نمونه از یک ملک آهنگری در سوئد از سدهٔ ۱۷ تا ۱۹ میلادی است. پیشینهٔ رسم معدنکاری و ذوب کردن سنگ آهن در این منطقه به سدهٔ دوازدهم میلادی میرسد. نخستین کوره بلند برای تولید آهن خام در سال ۱۶۸۱ ساخته شد، در حالی که کورهٔ کنونی در سال ۱۷۷۸- ۱۷۷۹ ساخته شد و شامل نوآوریهای فناوری آن زمان میشد. کورههای آهنگری و آجرپزی سنتی در سدهٔ نوزدهم ساخته شدند. مجموعهٔ ذوبآهن در سال ۱۹۱۹ به دلیل ناکارآمدی اقتصادی بسته شد. بیش از ۵۰ سازه با پیشینهها و کارکردهای گوناگون از جمله سازههای فناورانه، اداری و مسکونی نگهداری شدهاند. | [۷] |
| ۴ | ![]() |
سنگنگارههای تانوم | وسترا یوتلاند | ۱۹۹۴ | ۵۵۷ (i), (iii), (iv) |
پیشینهٔ سنگنگارههای کندهکاریشده بر سنگ بستر گرانیت به عصر برنز نوردیک (از ۱۷۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد) میرسد. حدود ۱۵۰۰ مکان با کندهکاریهای نشاندهندهٔ انسانها، جانوران، جنگافزار، ابزار و دیگر موضوعات وجود دارد. این کندهکاریها، گواهی بر زندگی و باورهای ایجادکنندگان آن است و برخی از مکانها، به عنوان مراکز نخستین پرستش و آیین معاصر تفسیر شدهاند. برخی کندهکاریها با رنگ قرمز نشان داده شدهاند تا توجه گردشگران را به خود جلب کند. این کنش به دلیل آسیب زدن به اصالت و وضعیت اصلی کندهکاریها، انتقادهایی به خود داشتهاست. | [۸][۹][۱۰] |
| ۵ | ![]() |
اسکوگسکیرکوگوردن | استکهلم | ۱۹۹۴ | ۵۵۸ (ii), (iv) |
اسکوگسکیرکوگوردن، یا «گورستان جنگل»، گورستانی واقعشده در جنوبِ مرکز استکهلم است. این گورستان توسط معماران گونار آسپلوند و سیگورد لورنتز بر مکان پیشین که شامل چالههای شنی و درختهای کاج بر آن بود ساخته شد. ساختوساز آن میان سالهای ۱۹۱۷-۱۹۲۰ انجام شد و تا سال ۱۹۴۰ ساختمانهایی با آن افزوده شد. اسکوگسکیرکوگوردن، نمونهای قابلتوجه از چگونگی یکپارچهسازی ویژگیهای معمارانه با محیط است و تأثیر ژرفی بر طراحی گورستان در کشورهای زیادی داشته است. | [۱۱] |
| ۶ | شهر هانزایی ویزبه | گوتلاند | ۱۹۹۵ | ۷۳۱ (iv), (v) |
شهر ویزبه، در جزیره گوتلاند، از سدهٔ ۱۲ تا ۱۴ مرکز اصلی اتحادیه هانزا در منطقهٔ بالتیک بود. این شهر در اصل یک سکونتگاه وایکینگ در منطقهای راهبردی بر کرانهای با یک بندر طبیعی بود که توسط صخرههای شیبدار محافظت میشد. در سدهٔ ۱۳، ویزبه به یک کلانشهر چشمگیر تبدیل شد که توسط دیوار پدافندی نیرومندی تحت محافظت بود. بیش از ۲۰۰ انبار و خانههای بازرگانان از دوران سدههای میانه حفظ شدهاند. نقش ویزبه در نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۴، به دلیل جنگ، دزدان دریایی و تغییر مسیرهای تجاری رو به افول رفت و با تاراج شهر توسط ارتشی از لوبک در سال ۱۵۲۵ رو به انحطاط رفت. | [۱۲] | |
| ۷ | گملستاد شیرکستاد | نوربوتن | ۱۹۹۶ | ۷۶۲ (ii), (iv), (v) |
گملستاد بهترین نمونهٔ باقیمانده از یک «روستای کلیسایی» است که روزگاری در شمال اسکاندیناوی رایج بود. شهر شامل یک کلیسای سدهٔ ۱۵، کلیسای ندرلولئو و بیش از ۴۰۰ کلبهٔ چوبی برای زائرانی که یکشنبهها برای مراسم مذهبی به گملستاد میآمدند، میشود. از آنجایی که ناحیهٔ دور آن کمجمعیت بود و سفر به شهر در شرایط آبوهوایی خشن، چالشبرانگیز بود، کلبهها مکانی برای اقامت زائران بودند. | [۱۳] | |
| ۸ | ![]() |
ناحیه لاپونی | نوربوتن | ۱۹۹۶ | ۷۷۴ (iii), (v), (vii), (viii), (ix) |
ناحیه لاپونی، سرزمین نامسکونی و طبیعی بزرگی در شمال سوئد است. مساحت آن ۹٬۴۰۰ کیلومتر مربع است و بزرگترین منطقهٔ طبیعی دستنخورده در جهان است. این منطقه هنوز توسط جمعیت بومی، یعنی مردم سامی که گوزن شمالی گله میکنند و مسیرهای مهاجرت سالانه را دنبال می کنند، پرورش مییابد. در این منطقه، چهار پارک ملی و دو ذخیرهگاه طبیعی قرار دارد که برای شکل زمین یخبندان و تنوع زیستی آن مهم است. ناحیه همسایه، یعنی تیسفیورن در نروژ، آبدره واقعشده در هلمبوتن و پارک ملی راگو، برای افزوده شدن به این سایت در نظر گرفته شده است. | [۱۴][۱۵] |
| ۹ | ![]() |
بندر کلسکرونا | بلکینگه | ۱۹۹۸ | ۸۷۱ (ii), (iv) |
کلسکرونا تنها شهر سوئدی ساختهشده به سبک باروک است. این شهر در سال ۱۶۸۰ در طول فرمانروایی کارل یازدهم ساخته شد تا به عنوان پایگاه دریایی نو برای نیروی دریایی پادشاهی سوئد، جایگزین استکهلم شود. افزون بر شهر، سایت میراث شامل ساختوساز دریایی جزیره تروسه و استحکامات درونی آن، استحکامات بیرونی قلعهٔ دروتنینگهوار و قلعهٔ هونگزهولمز، خانه اعیانی هواروا و آسیاب پادشاهی لیکهبی میشود. کلسکرونا از پایگاههای دریایی کهنتر الهام گرفته بود و خود الهامدهندهٔ شهرها و پایگاههای دریایی پسین شد. | [۱۶] |
| ۱۰ | ![]() |
چشمانداز کشاورزی اولاند جنوبی | کالمار | ۲۰۰۰ | ۹۶۸ (iv), (v) |
بخش جنوبی جزیره اولاند در دریای بالتیک، توسط فلات سنگ آهک بزرگی به نام استورا آلوارت پوشیده شده است. جزیره حدود پنج هزار سال تحت سکونت بوده است. خاک خشک و بیثمر آن، مانع بهکارگیری زمین میشد. برای هزاران سال، مناطق خاصی به عنوان مرتع و مناطق دیگر برای کشاورزی تعیین شدهاند. | [۱۷] |
| ۱۱ | ![]() |
کرانه مرتفع / مجمعالجزایر کوارکن | وسترنورلاند | ۲۰۰۰ | ۸۹۸ (viii) |
هر دوی کرانهٔ مرتقع (در اصل تنها در فهرست قرار داشت) و جزایر کوارکن (واقعشده در فنلاند، افزودهشده به فهرست در سال ۲۰۰۶)، در خلیج بوتنی قرار دارند و شامل هزاران جزیره میشوند. این ناحیه نشاندهندهٔ آثار برجستهٔ برخاست پسایخچالی، برخاستن زمین به دنبال آبشدن یخسار قارهای پس از آخرین بیشینه یخچالی (در نتیجه حذف شدن جرم یخچالها)، حدود ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۴٬۰۰۰ سال پیش است. افزایش ارتفاع که در برخی مکانها تا حدود ۳۰۰ متر هم میرسد، بهطور مداوم چشمانداز منطقه را تغییر میدهد. | [۱۸] |
| ۱۲ | ![]() |
ناحیه معدن کوه مس بزرگ فالون | دالارنا | ۲۰۰۱ | ۱۰۲۷ (ii)(iii)(v) |
کوه مس بزرگ، یکی از مهمترین مناطق معدنی اروپا بود، بهویژه در تسلط در تولید مس. فعالیتهای معدنی در سدهٔ نهم آغاز شدند و در سدهٔ هفدهم به اوج خود رسید. بارزترین ویژگی منطقه، گودال حفاری بزرگ است. افزون بر میراث معدنی و صنعتی منطقه، سکونتگاههای معدنی سرشمار، گواهی بر توسعهٔ جامعه و اقتصاد جوامع معدنی هستند. | [۱۹] |
| ۱۳ | ![]() |
ایستگاه رادیویی گریمتون | هاللاند | ۲۰۰۴ | ۱۱۳۴ (ii)(iv) |
ایستگاه رادویی گریمتون، یک ایستگاه موج بلند فرای اقیانوس اطلسی مجهز به تلگراف بیسیم است که در سال ۱۹۲۲-۱۹۲۴ ساخته شد. سایت شامل ساختمانهای اصلی طراحیشده به سبک نوکلاسیک توسط معمار کارل اوکلربلاد و همچنین برجهای آنتن با ارتفاع ۱۲۷ متر که در سوئد آن زمان بلندترین نوع خود بود میشود. این ایستگاه از یک فناوری پیشا-الکترونیکی فرستنده رادیویی به نام ژنراتور سنکرون الکساندرسون استفاده میکرد که همچنان فعال است. | [۲۰] |
| ۱۴ | ![]() |
هلال ژئودزی اشترووه | نوربوتن | ۲۰۰۵ | ۱۱۸۷ (ii), (iii), (vi) |
هلال ژئودزی اشترووه مجموعهای از نقاط مثلثی و سهتایی است که بیش از ۲٬۸۲۰ کیلومتر (۱٬۷۵۰ مایل) از هامرفست در نروژ تا دریای سیاه طول دارد. هر کدام از این نقاط، مکان دیگری را تنها با زوایای آن از نقاط شناخته شده در هر دو انتهای خط پایه ثابت به جای فواصل تا نقطه بهطور مستقیم مانند سه لایه اندازهگیری میکنند. با ساخت این نقاط از شمال در فنلاند تا جنوب در مولداوی، یک نصفالنهار همراه با اندازه و شکل زمین اندازهگیری شد. این نقاط توسط ستارهشناس آلمانی، اشترووه برای یک پژوهش نقشهبرداری ساخته شدند که برای نخستین بار اندازهگیری دقیق بخش طولانی از یک نصف النهار و همراه با آن اندازه و شکل زمین را انجام داد و در کل ۲۶۵ نقطه بودند. میراث جهانی شامل ۳۴ نقطه از این هلال در ده کشور (از شمال به جنون: نروژ، سوئد، فنلاند، روسیه، استونی، لتونی، لیتوانی، بلاروس، مولداوی و اوکراین) میشود که چهار تا از این نقاط در سوئد قرار دارند. | [۲۱] |
| ۱۵ | ![]() |
خانههای مزرعهای تزئینشده در هلسینگلاند | یولبوری | ۲۰۱۲ | ۱۲۸۲ (vi) |
این سایت شامل هفت خانهٔ مزرعهای چوبی در شهرستان یولبوری میشود. این خانهها در سدهٔ نوزدهم توسط کشاورزان مستقل ثروتمند ساخته شدند. صاحبان، هنرمندان محلی را مأمور کردند تا درون خانهها را رنگ کنند و اتاقهای ویژه یا ساختمانهای جداگانه برای جشنها، از جمله تزئینشدهترینها هستند. نقاشیها، نشاندهندهٔ ترکیبی از شیوههای محلی و تأثیراتی از باروک و روکوکو است. | [۲۲] |
موقعیت جغرافیایی

فهرست آزمایشی
علاوه بر مکانهایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شدهاند، کشورهای عضو میتوانند فهرستی از مکانهای آزمایشی که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند را داشته باشند. نامزدی برای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته میشود که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد.[۲۳]
تا تاریخ ۲۰۲۵، سوئد تنها یک مکان در فهرست آزمایشی خود دارد.[۲]
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبت معیارها |
شرح | م |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱ | ![]() |
ظهور زیستشناسی نظاممند | کرونوبری و اوپسالا | ۲۰۰۹ | ۵۴۹۱ (vi) |
این ملک درخواستی، شامل مکانهای مربوطٔ به پیدایش زیستشناسی نظاممند امروزی است. شامل ۱۳ سایت در ۸ کشور میشود. بخشهای سوئدی مربوط به زندگی و آثار کارل لینه، شامل روسهولت (زادگاه او، در نگاره)، باغ لینه، موزهٔ لینیا، هرباتیونس اوپسالینسس، ذخیرهگاه طبیعی هوگادولن-نوستن، ذخیرهگاه طبیعی فبودموسن، اورایک فیریس و هاماربی لینه میشوند. | [۲۴] |
منابع
- ↑ "The World Heritage Convention". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 27 August 2016. Retrieved 21 September 2010.
- 1 2 3 4 5 6 "Sweden". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 22 March 2019. Retrieved 17 July 2020.
- ↑ "UNESCO World Heritage Centre – 15th session of the World Heritage Committee". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 4 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "UNESCO World Heritage Centre – The Criteria for Selection". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 12 June 2016. Retrieved 17 August 2018.
- ↑ "Royal Domain of Drottningholm". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Birka and Hovgården". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Engelsberg Ironworks". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Rock Carvings in Tanum". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 24 May 2011. Retrieved 26 May 2011.
- ↑ Gustafsson, Anders; Karlsson, Håkan (Autumn 2008). "Places of Power: Control, Public Access and Authenticity at Rock Carvings in Tanum, Sweden and Val Camonica, Italy". Public Archaeology. 7 (3): 174–198. doi:10.1179/175355308X383991. S2CID 145216618.
- ↑ Douglas Price, Theron (2013). Europe Before Rome. Oxford University Press USA. p. 284. ISBN 978-0-19-991470-8. Archived from the original on 2020-10-31. Retrieved 2020-09-25.
- ↑ "Skogskyrkogården". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Hanseatic Town of Visby". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Church Town of Gammelstad, Luleå". UNESCO World Heritage Centre. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "The Laponian Area – Tysfjord, the fjord of Hellemobotn and Rago (extension)". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 13 September 2019. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Laponian Area". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Naval Port of Karlskrona". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Agricultural Landscape of Southern Öland". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "High Coast / Kvarken Archipelago". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 17 October 2011. Retrieved 20 October 2011.
- ↑ "Mining Area of the Great Copper Mountain in Falun". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Grimeton Radio Station, Varberg". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Struve Geodetic Arc". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 18 October 2011. Retrieved 20 October 2011.
- ↑ "Decorated Farmhouses of Hälsingland". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 1 July 2020. Retrieved 4 July 2020.
- ↑ "Tentative Lists". UNESCO. Retrieved July 12, 2014.
- ↑ "The Rise of Systematic Biology". UNESCO World Heritage Centre. Archived from the original on 23 June 2020. Retrieved 4 July 2020.

















