قانون اساسی جمهوری آذربایجان

جمهوری آذربایجان
این مقاله بخشی از این مجموعه است: سیاست و دولت جمهوری آذربایجان
قانون اساسی جمهوری آذربایجان دادگاه قانون اساسی حقوق بشر در جمهوری آذربایجان
رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان الهام علی‌اف معاون رئیس‌جمهور: مهربان علیوا نهاد ریاست جمهوری آذربایجان
کابینه جمهوری آذربایجان نخست وزیر نوروز محمدف کابینه جمهوری آذربایجان
مجلس ملی جمهوری آذربایجان مجمع ملی جمهوری آذربایجان سخنگوی مجلس ملی جمهوری آذربایجان: اوگتای اسدف
قوه قضائیه قوه قضائیه
بخش‌های اداری دولتی تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان
انتخابات در جمهوری آذربایجان احزاب سیاسی
روابط خارجی جمهوری آذربایجان وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان وزیر: المار محمدیارف فهرست سفارت‌های جمهوری آذربایجان / در جمهوری آذربایجان قانون ملی پاسپورت الزامات ویزا سیاست صدور ویزا
درگاه جمهوری آذربایجان دیگر کشورها اطلس

قانون اساسی جمهوری آذربایجان (ترکی آذربایجانی: Azərbaycan konstitusiyası) در ۱۲ نوامبر ۱۹۹۵ در یک همه‌پرسی عمومی تصویب شد. این قانون در ۲۴ اوت ۲۰۰۲ و ۱۸ مارس ۲۰۰۹ دچار اصطلاحاتی شد. این قانون بالاترین سند و نیروی قانونی در جمهوری آذربایجان است که در ۱۴۷ فصل ارائه شده است. ^[۱] در ضمن قانون اساسی جمهوری آذربایجان توسط علاءالدین ملک اف^[۲] به زبان فارسی ترجمه و با حمایت دانشکدۀ الهیات جمهوری آذربایجان^[۳] منتشر گردیده است. ^[۴]

در مقدمه قانون اساسی برای رسیدن به سعادت و رفاه جمعی و فردی اهدافی ذکر شده است:

• حفاظت از حاکمیت ملی و تمامیت ارضی
• یک دموکراسی مبتنی بر قانون اساسی
• ایجاد یک جامعه مدنی
• یک دولت سکولار مبتنی بر حاکمیت قانون
• ایجاد سطع زندگی شایسته برای شهروندان و عدالت اقتصادی و اجتماعی
• رعایت ارزش‌های جهان‌شمول انسانی، صلح و همکاری‌های بین‌المللی

• Wikipedia contributors, "Constitution of Azerbaijan," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Constitution_of_Azerbaijan&oldid=551263086 (accessed November 2, 2013).

• ترجمه انگلیسی قانونی اساسی در وب‌گاه ریاست جمهوری