لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو

لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو
خاندان ساووی-کارینیانو
خاندان ساووی-کارینیانو
سلطنت	۴ آوریل ۱۷۴۱ – ۱۶ دسامبر ۱۷۷۸
پیشین	ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو
جانشین	ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو
زاده	۲۵ سپتامبر ۱۷۲۱ پاریس
درگذشته	۱۶ دسامبر ۱۷۷۸ (۵۷ سال) تورین
همسر(ان)	شاهزاده کریستین هسن روتنبورگ
فرزند(ان) جزئیات	ماری ترز لوئیز ساووی
نام کامل لوییجی ویکتور ساووی
خاندان	خاندان ساووی-کارینیانو
پدر	ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو
مادر	ماریا ویتوریا از ساووی

لوئیس ویکتور، شاهزاده کارینیانو (انگلیسی: Louis Victor, Prince of Carignano; ۲۵ سپتامبر ۱۷۲۱ – ۱۶ دسامبر ۱۷۷۸) او ریاست شاخه‌ای از خاندان ایتالیایی را بر عهده داشت که بر پادشاهی ساردنی سلطنت می‌کردند و از سال ۱۷۴۱ تا زمان مرگش با نام شاهزاده کارینیانو شناخته می‌شد. پس از انقراض دودمان ارشد خانواده، نتیجه بزرگ او با عنوان پادشاه چارلز آلبرت ساردینیا به تخت سلطنت نشست، در حالی که نتیجه بزرگ او، ویکتور امانوئل دوم، پادشاه ایتالیا شد.

لویی ویکتور در هتل دو سواسون، خانه پاریسی جدش ماری دو بوربون، کنتس سواسون، از ویکتور آمادئوس اول، شاهزاده کارینیانو و همسرش ماریا ویتوریا دی ساوویا متولد شد. پدرش نوه توماس فرانسیس، شاهزاده کارینیانوو بنابراین از نوادگان چارلز امانوئل اول، دوک ساووی و اینفانتا کاترین میشل اسپانیا بود. او از دو نسل قبل بود، زیرا مادرش دختر مشروع ویکتور آمادئوس دوم ساردینیا و معشوقه‌اش ژان باپتیست د آلبرت د لوئین بود.

او یکی از پنج فرزند، دومین پسر والدینش بود؛ برادر بزرگترش جوزف ویکتور در سال ۱۷۱۶ در نوزادی درگذشت؛ بنابراین لویی ویکتور از بدو تولد وارث شاخه کادت کارینیانو از خاندان ساووی بود. خواهر بزرگترش آن ترز با شارل دو روهان فرانسوی ازدواج کرد و از طریق ازدواج، پرنسس سوبیز شد. آن ترز مادر مادام دو گومنه، معلم سرخانه رسمی فرزندان ماری آنتوانت و لویی شانزدهم، بود.

لویی ویکتور در پاریس بزرگ شد، جایی که پدرش هم درباری و هم قمارباز قهار بود. او که در پیمونت بدهی زیادی داشت و خواهرانش که جهیزیه‌هایشان را قمار کرده بود، از او شکایت کرده بودند، به فرانسه گریخت و در آنجا زندگی بسیار مجللی داشت، به طوری که پسرش مجبور شد دارایی‌های قابل توجهی از خانواده‌اش را در آن کشور بفروشد. او بعداً به پیمونت، بین تورین و راکونیجی، نقل مکان کرد.

در سال ۱۷۴۱، پدر لویی ویکتور درگذشت و او شاهزاده کارینیانوشد. تیول کارینیانواز سال ۱۴۱۸ متعلق به ساووی‌ها بود، اما این واقعیت که بخشی از پیمونت، تنها بیست کیلومتری جنوب تورین، بود، به این معنی بود که می‌توانست فقط به اسم یک «شاهزاده‌نشین» برای توماس باشد، زیرا نه استقلال داشت و نه درآمد مادی.

در ۴ مه ۱۷۴۰، لویی ویکتور با پرنسس کریستین هسه-راینفلز-روتنبرگ، خواهر ملکه پولیکسنا (۱۷۳۶–۱۷۰۶)، همسر متوفی پادشاه ساردینیا، ازدواج کرد. این زوج صاحب نه فرزند شدند.

• پرنسس کارلوتا (۱۷ اوت ۱۷۴۲–۲۰ سپتامبر ۱۷۹۴)، که راهبه شد و مجرد درگذشت.
• ویکتور آمادئوس دوم، شاهزاده کارینیانو (۱۷۸۰–۱۷۴۳)، که با ژوزفین دو لورن ازدواج کرد.
• پرنسس لئوپولدینا (۱۸۰۷–۱۷۴۴)، که با آندره‌آ چهارم، دوریا-پامفیلی-لندی، هشتمین شاهزاده ملفی، ازدواج کرد.
• پرنسس پولیکسنا (۳۱ اکتبر ۱۷۴۶–۳ دسامبر ۱۷۶۲)، که مجرد درگذشت. پرنسس گابریل (۲۷ مارس ۱۷۴۸–۱۰ آوریل ۱۸۲۸)، که با فردیناند فیلیپ جوزف، شاهزاده لوبکوویچ، پسر فیلیپ هایاسینت، شاهزاده لوبکوویچ، ازدواج کرد.
• پرنسس ماریا لوئیزا ترزا (۱۷۴۹–۱۷۹۲)، که با لویی الکساندر دو بوربون، شاهزاده لامبال، ازدواج کرد.
• پرنس توماسو (۶ دسامبر ۱۷۵۱–۱۰ سپتامبر ۱۷۵۳)، که در جوانی درگذشت.
• پرنس اوژنیو، کنت ویلافرانکا (۱۷۵۳–۱۷۸۵)، که با الیزابت آن ماگون ازدواج کرد.

پرنسس کاترینا (۴ آوریل ۱۷۶۲–۴ سپتامبر ۱۸۲۳)، که با فیلیپو جوزپه فرانچسکو کولونا، نهمین شاهزاده پالیانو، ازدواج کرد؛ فرزندانی داشت که شاهزاده‌های فعلی پالیانو از آنها هستند. مشهورترین فرزند آنها، ماری ترز، در تاریخ به عنوان پرنسس دو لامبال شناخته می‌شود که دوستی نزدیکش با ماری آنتوانت منجر به مرگ وحشیانه‌اش در طول انقلاب فرانسه شد.

لویی ویکتور همسرش را در سپتامبر ۱۷۷۸ از دست داد و خودش نیز در ۱۶ دسامبر ۱۷۷۸ در پالازو کارینیانو، محل اقامت خانواده کارینیانودر تورین، درگذشت. از سال ۱۸۳۵، قبر همسرش، مانند قبر لویی ویکتور، در کلیسای سوپرگای تورین قرار دارد.

از نوادگان او می‌توان به ویتوریو امانوئل، شاهزاده ناپل و آمدئو، پنجمین دوک آئوستا، مدعیان رقیب تاج و تخت پادشاهی ایتالیا، و همچنین شاهزاده لورنز بلژیک، آرشیدوک اتریش-استه، رئیس شاخه کادت از خاندان امپراتوری سابق هابسبورگ-لورن، و رئیس فعلی خاندان لوبکوویچ اشاره کرد.

• Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Carignano".
• Encyclopædia Britannica. Vol. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 336.
• Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 97.
• Carrone F. Tavole genealogiche della real casa di Savoia : [итал.]. — Torino : Bocca Libraio, 1837. — 144 p.
• Frézet J. Histoire de la Maison de Savoie : [фр.]. — Turin : L'imprimerie Alliana, 1827. — Vol. III. — 668 p.
• Tettoni L. Le illustri alleanze della real Casa di Savoia: colla descrizione delle feste nuziali celebrate in Torino, cenni genealogico-storico-descrittivi : [итал.]. — Torino : Tipografia Eredi Botta, 1868. — 282 p.
• Trompeo B. Dei medici e degli archiatri dei principi della R. Casa di Savoia: Catalogo ragionato disposto per ordine cronologico letto ed approvato nella seduta della R. Accademia medico-chirurgica del 29 gennaio 1858 : [итал.]. — Torino : Tipografia G. Favale e comp., 1858. — Vol. II. — 169 p.

Bona F. I Cavalieri dell’Ordine Supremo del Collare

• o della Santissima Annunziata (итал.). www.blasonariosubalpino.it. al Blasonario. Дата обращения: 12 марта 2020.
• Lupis Macedonio M. Colonna. Linee di Paliano, Traetto e Zagorolo (итал.). www.genmarenostrum.com. Libro d’Oro della Nobilita Mediteranea. Дата обращения: 12 марта 2020.
• Lupis Macedonio M. Doria Pamphili Landi. Principi di Melfi (итал.). www.genmarenostrum.com. Libro d’Oro della Nobilita Mediteranea. Дата обращения: 12 марта 2020.
• Lupis Macedonio M. Savoia di Cargnano. Re d’Italia (итал.). www.genmarenostrum.com. Libro d’Oro della Nobilita Mediteranea. Дата обращения: 12 марта 2020.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Louis Victor, Prince of Carignano». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵.