مارتین بریزر
مارتین دیوید بریزر | |
|---|---|
| زادهٔ | ۱۲ آوریل ۱۹۴۷ ویمبلدون (لندن)، انگلستان |
| درگذشت | ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ (۶۷ سال) |
| تحصیلات | دانشگاه لندن دانشگاه آکسفورد |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) |
|
| محل کار |
|
مارتین دیوید بریزر، عضو انجمن زمین‌شناسی لندن، انجمن لینه‌ای‌های لندن (۱۲ آوریل ۱۹۴۷ – ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴) دیرینه‌زیست‌شناس و اخترزیست‌شناس انگلیسی بود که به‌خاطر تحلیل مفهومی ریزسنگواره‌ها و فرگشت در پیشین‌زیستی و کامبرین شناخته می‌شد.
او استاد دیرینه‌زیست‌شناسی در دانشگاه آکسفورد بود[۱] و عضو بازنشستهٔ سنت ادموند هال، آکسفورد بود. پژوهش‌های او به بررسی انتقادی زمینه و ماهیت نخستین سجل سنگواره‌ها می‌پرداخت و در آن‌ها از نقشه‌برداری صحرایی، ثبت و توصیف مقاطع زمین‌شناسی، سنگ‌نگاری نوری، ژئوشیمی ایزوتوپ‌های پایدار، میکروسکوپ هم‌کانونی، ریزکاوهای (NanoSIMS) و لیزرها برای پویش سه‌بعدی با وضوح بالا و طیف‌سنجی رامان لیزی استفاده می‌شد.
بریزر در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴ در پی یک سانحهٔ رانندگی در نزدیکی بِرفورد، آکسفوردشر، بریتانیا، درگذشت.[۲][۳]
مشارکت‌ها
از جمله مشارکت‌های او می‌توان به مناظرهٔ بریزر–شوف دربارهٔ آزمون دقیق و انتقادی «ریزسنگواره‌های» مشکوک با قدمت ۳۴۶۰ میلیون سال در چرتِ اِیپِکس در ناسا؛ پژوهش دربارهٔ قدیمی‌ترین سنگواره‌های به‌خوبی حفظ‌شدهٔ سلول‌ها (۳۴۳۰ میلیون ساله در استرلی پول)؛ ارائهٔ فرضیهٔ سنگ‌پا دربارهٔ خاستگاه حیات؛ نقشه‌برداری از نخستین حیات در خشکی (در سنگ توریدونیان با قدمت ۱۰۰۰ میلیون سال)؛ و پژوهش دربارهٔ دیرین‌بوم‌شناسی، تکامل و تحول جانداران ادیاکاران تا کامبرین پیشین اشاره کرد.
او ابتدا دبیر و سپس رهبر پروژه‌های برنامهٔ بین‌المللی علوم زمین‌شناسی، یونسکو و کمیسیون بین‌المللی چینه‌شناسی دربارهٔ تعیین مرز پیشین‌زیستی–کامبرین بود. این تصمیم، قاعدهٔ ابردوران پیدازیستی، دوران دیرینه‌زیستی و دورهٔ کامبرین را در مقطعی در نیوفاندلند و لابرادور، بر اساس ظهور نخستین مجموعه از سنگواره‌های ردی جانورانِ دارای نقب‌های عمودی، یعنی ترپتیچنوس، تعریف کرد.[۴]
همین معیار چینه‌ای، مرز بالایی پیشین‌زیستی و ابردوران پروتروزوئیک را نیز تعریف می‌کند. کتاب خود او، دنیای گمشده داروین، دربارهٔ این موضوع در سال ۲۰۰۹ و در چارچوب برنامه‌های بزرگداشت صدمین سالگرد چارلز داروین منتشر شد.[۵] دنبالهٔ این کتاب با عنوان چمبرزهای مخفی به جست‌وجوی خاستگاه‌های همزیستی کلروپلاست در یوکاریوت‌ها می‌پردازد؛ تکامل آن را در طول دو میلیارد سال گذشته دنبال می‌کند، دیدگاه‌های رابرت هوک، السو بارغورن، تام کاوالیر-اسمیت و لین مارگولیس را بررسی می‌کند و به بازه‌ای می‌پردازد که بریزر آن را میلیارد سال خسته‌کننده نامیده بود.
جوایز
- مدال لیل، انجمن زمین‌شناسی لندن، خانهٔ برلینگتون، ۲۰۱۴ (به‌پاس پژوهش‌های او دربارهٔ حیات اولیه)[۶]
- نامزدی نخستین دورهٔ جوایز کتاب انجمن سلطنتی زیست‌شناسی در سال ۲۰۱۳ (برای کتاب Secret Chambers)
منابع
- ↑ "Oxford University staff". Archived from the original on 3 ژوئن 2011. Retrieved 2 مارس 2011.
- ↑ Gideon Henderson (17 December 2014). "Professor Martin Brasier, RIP". Department of Earth Sciences, University of Oxford. Retrieved 17 December 2014.
- ↑ "Death of Martin Brasier". St Edmund Hall, University of Oxford. 17 December 2014. Archived from the original on 18 December 2014. Retrieved 18 December 2014.
- ↑ "Episodes article Precambrian-Cambrian IGCP" (PDF). Archived from the original (PDF) on 21 ژوئیه 2011. Retrieved 2 مارس 2011.
- ↑ Martin Brasier. "Darwin's Lost World at Oxford University Press". Archived from the original on 29 مارس 2012. Retrieved 2 مارس 2011.
- ↑ "Lyell Medal". The Geological Society of London. Retrieved 2022-05-16.
- زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)
- درگذشتگان ۲۰۱۴ (میلادی)
- دانشآموختگان دانشگاه لندن
- دیرینشناسان اهل بریتانیا
- اهالی ویمبلدون، لندن
- درگذشتگان حادثه جادهای در انگلستان
- اخترزیستشناسان
- برندگان مدال لیل
- دانشآموختگان دانشگاه آکسفورد