مخزن کربن

مخزن کربن (انگلیسی: Carbon sink) یک مخزن طبیعی یا مصنوعی است که قابلیت ذخیره برخی ترکیبات شیمیایی حاوی کربن را برای یک دوره نامحدود دارا میباشد. آگاهی عمومی از اهمیت مخازن کربن از زمان تصویب پیمان کیوتو افزایش یافته است که باعث افزایش استفاده از این نوع مخازن به عنوان یکی از فرمهای آفست کربن شده است. امروزه استراتژیهای مختلفی برای بهبود این فرایند وجود دارند.
مخازن طبیعی کربن
خاکها
خاکها به نسبت تمام پوششهای گیاهی یک محیط ذخیرهسازی کربن بیشتری در بلند، یا کوتاهمدت هستند.[۱][۲] زبالههای گیاهی و سایر زیستتودهها از جمله زغال چوب به عنوان ماده آلی در خاک تجمع یافته، توسط هوازدگی شیمیایی و تخریب بیولوژیکی تخریب میشوند. در حالی که پلیمرهای کربن آلی مانند سلولز، لیگنین، ترکیبات آلیفاتیک، مومها و ترپنوئیدها مقاومتر هستند.[۳]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Batjes, N.h. (1996). "Total carbon and nitrogen in the soils of the world". European Journal of Soil Science (به انگلیسی). 47 (2): 151–163. doi:10.1111/j.1365-2389.1996.tb01386.x. ISSN 1365-2389.
- ↑ Batjes, N. H. (2016-05-01). "Harmonized soil property values for broad-scale modelling (WISE30sec) with estimates of global soil carbon stocks". Geoderma. 269: 61–68. doi:10.1016/j.geoderma.2016.01.034. ISSN 0016-7061.
- ↑ Lorenz, Klaus; Lal, Rattan; Preston, Caroline M.; Nierop, Klaas G. J. (2007-11-01). "Strengthening the soil organic carbon pool by increasing contributions from recalcitrant aliphatic bio(macro)molecules". doi:10.1016/j.geoderma.2007.07.013.
{{cite journal}}: Cite journal requires|journal=(help)
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Carbon sink». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۲ مه ۲۰۱۸.