مطالعات قومی

مطالعات قومی (انگلیسی: Ethnic studies) در ایالات متحده، رشته‌ای دانشگاهی است که به بررسی چگونگی شکل‌گیری و تجربهٔ تفاوت‌های اجتماعی — عمدتاً بر پایهٔ نژاد، قومیت و ملیت، و همچنین جنسیت، گرایش جنسی و دیگر شاخص‌های هویت — و روابط قدرت میان این گروه‌ها می‌پردازد؛ روابطی که از سوی دولت، جامعهٔ مدنی و افراد بازتاب و اعمال می‌شوند.

پیشینه‌های این رشته پیش از دوران جنبش حقوق مدنی، از اوایل دههٔ ۱۹۰۰ وجود داشت؛ در آن زمان، آموزگار و تاریخ‌نگار دابلیو. ئی. بی. دیو بویس نیاز به آموزش تاریخ سیاهان را مطرح کرد.[۱] با این حال، مطالعات قومی پس از دوران جنبش حقوق مدنی به‌طور گسترده به‌عنوان یک موضوع دانشگاهی شناخته شد.[۲] مطالعات قومی در آغاز برای بازنگری در شیوه‌ای که رشته‌های خاص داستان‌ها، تاریخ‌ها، مبارزات و کامیابی‌های مردم رنگین‌پوست را روایت کرده بودند، بر اساس شرایط خودشان، پدید آمد. در سال‌های اخیر، تمرکز آن گسترش یافته و شامل پرسش‌هایی دربارهٔ بازنمایی، نژادسازی، نظریهٔ شکل‌گیری نژاد، و موضوعات و رویکردهای میان‌رشته‌ای شده است.

برخلاف مطالعات بین‌المللی که در آغاز برای تمرکز بر روابط ایالات متحده و کشورهای جهان سوم ایجاد شد، مطالعات قومی برای به چالش کشیدن برنامهٔ درسی موجود و تمرکز بر تاریخ مردم با قومیت‌های اقلیت گوناگون در ایالات متحده شکل گرفت.[۳] مطالعات قومی یک رشتهٔ دانشگاهی است که حوزه‌های علوم انسانی و علوم اجتماعی را دربر می‌گیرد؛ این رشته در نیمهٔ دوم قرن بیستم به‌عنوان یک حوزهٔ دانشگاهی پدید آمد، تا حدی در پاسخ به این انتقاد که رشته‌های سنتی علوم اجتماعی و علوم انسانی مانند انسان‌شناسی، تاریخ، ادبیات، جامعه‌شناسی، فلسفه، علوم سیاسی، و مطالعات منطقه‌ای از دیدگاهی ذاتاً اروپامحور شکل گرفته بودند.[۴]

جفری هرلیهی-مرا (Jeffrey Herlihy-Mera) در کتاب «پس از مطالعات آمریکایی: بازاندیشی میراث استثناگرایی فراملی» (به انگلیسی: After American Studies: Rethinking the Legacies of Transnational Exceptionalism) اشاره می‌کند:

پدیدهٔ «آمریکاییِ بدون خط ربط» (اشاره به آمریکایی اصیل و بدون پیشوند یا پسوند قومی) تمایل دارد ویژگی‌های استعماری داشته باشد: متون انگلیسی‌زبان و نویسندگان آن‌ها به عنوان نمایندهٔ کل جامعه ترویج می‌شوند؛ یک اثر فرهنگی تنها زمانی می‌تواند به عنوان «بدون خط ربط» — و بنابراین نمونه‌وار — فهمیده شود که نویسندگان معیارهای جمعیت‌شناختی خاصی را برآورده کنند؛ هرگونه انحراف از این الزامات جمعیتی یا فرهنگی، به وضعیت «با خط ربط» (مانند آفریقایی-آمریکایی) تنزل می‌یابد.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. Tillman, Linda; Fenwick, W. English (2006). Encyclopedia of Educational Leadership and Administration. Thousand Oaks, CA, USA: Sage Publications. ISBN 978-0-7619-3087-7.
  2. Anderson, Melinda D. (2016-03-07). "The Academic Benefits of Ethnic Studies". The Atlantic (به انگلیسی). Retrieved 2018-12-14.
  3. Hu-Dehart, Evelyn (1993). "The History, Development, and Future of Ethnic Studies". The Phi Delta Kappan (به انگلیسی). 75 (1): 50–54. JSTOR 20405023.
  4. Chapman, Roger (2013). Culture Wars in America: An Encyclopedia of Issues, Viewpoints, and Voices. London: Routledge. ISBN 9780765683021.
  5. Herlihy-Mera, Jeffrey (2018). After American Studies: Rethinking the Legacies of Transnational Exceptionalism |. Routledge. p. 5. Retrieved 2019-08-21.

پیوند به بیرون