معاهده فردریکشمن
 آخرین صفحه معاهده | |
| تاریخ امضا | ۱۷ سپتامبر ۱۸۰۹ |
|---|---|
| مکان امضا | هامینا، امپراتوری روسیه |
| امضاکنندگان اولیه | |
.svg.png){kind=small}
معاهده فردریکشمن یا معاهده هامینا،[الف] یک معاهده صلح بود که بین سوئد و امپراتوری روسیه در ۱۷ سپتامبر ۱۸۰۹ منعقد شد. این معاهده به جنگ فنلاند پایان داد و در شهر فنلاندی فردریکشمن (هامینا) امضا شد. روسیه توسط نیکولای رومیانتسف و دیوید آلوپایوس (سفیر روسیه در استکهلم) نمایندگی می‌شد، در حالی که سوئد توسط ژنرال پیاده نظام کورت فون استدینگک (سفیر سابق سوئد در سن پترزبورگ) و سرهنگ آندرس فردریک اسکیولدبراند نمایندگی می‌شد.
در این معاهده، سوئد سرزمین‌های فنلاند را به روسیه واگذار کرد.
شرایط
طبق این پیمان، سوئد بخش‌هایی از استان‌های لاپلند و وستربوتن (شرق رود تورنیو و رود منیون)، جزایر الند و تمام استان‌های شرق آن را واگذار کرد. سرزمین‌های واگذار شده، دوک‌نشین بزرگ فنلاند را تشکیل دادند که فتوحات روسیه در قرن هجدهم بر بخش‌هایی از کارلیا و ساوونیا (که بعداً فنلاند قدیم نامیده شد) نیز در سال ۱۸۱۲ به عنوان شهرستان ویبورگ به آن پیوست. همراه با مجلس ایالتی پوروو (۱۸۰۹) و سوگند فرمانروا، پیمان فردریکشمن سنگ بنای خودمختاری دوک‌نشین بزرگ، اداره و نهادهای خاص خود را تشکیل می‌دهد و از این طریق آغازی برای توسعه‌ای است که منجر به احیای فرهنگ فنلاندی، برابری جایگاه زبان فنلاندی و در نهایت در سال ۱۹۱۷ به استقلال فنلاند می‌شود.
اشاره‌ای به وعده امپراتور الکساندر برای حفظ قوانین و امتیازات قدیمی در فنلاند گنجانده شده بود، اما این پیمان از هرگونه تضمین رسمی در مورد وضعیت قانونی ساکنان فنلاند فراتر می‌رفت. روس‌ها امتناع کردند و سوئدی‌ها در موقعیتی نبودند که اصرار کنند. بندهای مشابه در معاهدات صلح رایج بودند، اما آنها نیز مرتباً دور زده می‌شدند. در دوره روسی‌سازی فنلاند، ۹۰ سال بعد، دولت روسیه استدلال کرد که این معاهده نقض نشده و از این رو هیچ طرف خارجی حق مداخله ندارد، و این مسئله صرفاً مربوط به امپراتور است که قول اولیه را داده بود.
در طول مذاکرات، نمایندگان سوئد تلاش کردند تا از دست دادن جزایر الند، "پیش‌زمینه‌های استکهلم"، همانطور که ناپلئون بناپارت به درستی آنها را توصیف کرد، فرار کنند. جزایر الند از نظر فرهنگی، قومی و زبانی کاملاً سوئدی بودند، اما چنین حقایقی در آن زمان اهمیتی نداشتند. در طول قرن نوزدهم، همچنین معلوم شد که جزایر الند جزو منافع بریتانیا بودند، که پس از جنگ کریمه منجر به غیرنظامی‌سازی جزایر طبق کنوانسیون الند که در معاهده پاریس (۱۸۵۶) گنجانده شده بود، شد. در طول جنگ ائتلاف ششم، روسیه و سوئد اتحادی علیه فرانسه منعقد کردند (۵ آوریل ۱۸۱۲). آنها قصد داشتند در پومرانی سوئد که توسط فرانسوی‌ها تصرف شده بود، پیاده شوند. روسیه قول داد که دانمارک را برای واگذاری نروژ به سوئد تحت فشار قرار دهد. قرار بود بریتانیا نیز به این پیمان بپیوندد، اما این اتفاق هرگز نیفتاد. سایر برنامه‌ها به دلیل حمله ناپلئون به روسیه محقق نشدند.
یادداشت‌ها
منابع
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Treaty of Fredrikshamn». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
