مناطق فرمانداری اسکاتلند
مناطق فرمانداری اسکاتلند مناطقی هستند که برای انجام وظایف مراسمی لردهای نایب‌السلطنه، نمایندگان رسمی پادشاه در اسکاتلند، تعریف شده‌اند. عناوین این لردها عمدتاً بر پایهٔ نام‌های شایرهای سنتی اسکاتلند برگزیده می‌شوند. فرمانداری‌های دائمی در سال ۱۷۹۴ با فرمان سلطنتی برقرار شدند.
این مناطق با تقسیمات اداری کنونی از جمله محدوده‌های شورایی و مناطق قضایی متفاوت‌اند. شهرداران ارشد (ابردین، داندی، ادینبرو و گلاسگو) به صورت ex officio به عنوان لرد نایب‌السلطنه عمل می‌کنند؛ این ویژگی در بریتانیا منحصربه‌فرد است زیرا سایر لردهای نایب‌السلطنه توسط پادشاه منصوب می‌شوند.
در حال حاضر ۳۳ منطقهٔ فرمانداری در اسکاتلند وجود دارد. حدود این مناطق پس از بازسازماندهی حکومت محلی در سال ۱۹۷۵ تعیین و در سال ۱۹۹۶ با تنظیمات جزئی تثبیت شدند.
تعریف مناطق
هر لرد نایب‌السلطنه‌ای که بلافاصله پیش از بازسازماندهی حکومت محلی اسکاتلند در ۱۶ مه ۱۹۷۵ در سمت خود بود، به ناحیه‌ای منصوب شد که معمولاً با محدودهٔ شایر سنتی مطابقت داشت.[۱] هنگامی که حکومت محلی در ۱ آوریل ۱۹۹۶ دوباره بازسازماندهی شد، مناطق فرمانداری اساساً بدون تغییر ماندند و فرمان ۱۹۹۶ به هر فرمانداری نامی داد که معمولاً از شایرهای پیش از ۱۹۷۵ گرفته شده بود.[۲]
فهرست مناطق
نشان‌داده‌نشده: |
 |
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "The Lord-Lieutenants Order 1975", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), SI 1975/428, retrieved 25 November 2022
- ↑ "The Lord-Lieutenants (Scotland) Order 1996", legislation.gov.uk, آرشیو ملی (بریتانیا), SI 1996/731, retrieved 25 November 2022
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Lieutenancy areas of Scotland». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Maps of traditional counties of Scotland در ویکی‌انبار
- زیربخشهای اسکاتلند
- حکومت محلی در اسکاتلند