شهرستان‌های تاریخی ولز

نقشه سیزده شهرستان تاریخی ولز.
سیزده شهرستان تاریخی ولز، شامل ملور ساسنگ به‌عنوان برون‌بوم فلینتشر.

شهرستان‌های تاریخی ولز (به ولزی: siroedd hynafol) سیزده زیربخش ولز بودند که از سال ۱۵۳۵ تا ۱۹۷۴ مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در سال ۱۹۷۴ این شهرستان‌ها با هشت شهرستان اداری بزرگ‌تر جایگزین شدند که بعدها خود با بیست‌ودو منطقه اصلی کنونی ولز جایگزین گشتند. این شهرستان‌ها که برخی از آن‌ها به سال ۱۲۸۲ بازمی‌گردند، برای کارکردهای گوناگون طی چند صد سال به‌کار رفتند.

این شهرستان‌ها با عنوان «شهرستان‌های باستانی» نیز شناخته می‌شوند. با آنکه از نظر اداری منسوخ شده‌اند، برخی از تقسیمات اداری کنونی از نظر نام و گستره شباهت‌هایی محدود به این شهرستان‌های تاریخی دارند.

شهرستان‌ها

جمعیت شهرستان‌های تاریخی زیر توسط Historic Counties Trust بر پایه داده‌های سرشماری سال ۲۰۱۱ گردآوری شده‌است.[۱]

شهرستان نام ولزی جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱) یادداشت
 Monmouthshire (historic) Sir Fynwy ۵۱۴٬۷۲۳ [C ۱]
 Glamorganshire Sir Forgannwg یا Morgannwg ۱٬۳۲۱٬۴۶۰ [C ۲]
کارمارتنشر Sir Gaerfyrddin یا Sir Gâr ۱۸۴٬۲۳۲ [C ۳]
 پمبروکشر Sir Benfro ۱۲۲٬۱۲۲ [C ۲]
 Ceredigion Sir Aberteifi یا Ceredigion ۷۵٬۷۸۴ [C ۳]
برکنوکشر Sir Frycheiniog ۶۷٬۵۹۸ [C ۱]
رادنورشر Sir Faesyfed ۲۵٬۸۲۱ [C ۱]
مونتگومریشر Sir Drefaldwyn ۶۱٬۹۵۶ [C ۱]
دنبیشر Sir Ddinbych ۲۲۷٬۶۸۰ [C ۱]
الگو:Country data Flintshire Sir y Fflint ۲۱۵٬۳۹۰ [C ۳]
الگو:Country data Merionethshire Sir Feirionnydd یا Meirionnydd ۳۷٬۸۷۴ [C ۳]
الگو:Country data Caernarfonshire Sir Gaernarfon ۱۳۹٬۰۶۵ [C ۳]
 انگلسی Sir Fôn ۶۹٬۷۵۱ [C ۳]
  1. 1 2 3 4 5 این شهرستان در سال ۱۵۳۵ با قوانین ولز ۱۵۳۵ و ۱۵۴۲ از اربابی‌های لردهای مارچر بازمانده تشکیل شد.
  2. 1 2 این شهرستان پیش از فتح ادواردی ولز وجود داشته‌است.
  3. 1 2 3 4 5 6 این شهرستان در سال ۱۲۸۲، پس از فتح ادوارد یکم پدید آمد.

با وجود آنکه مانشایر (مونمث‌شر) در همان قانون سایر شهرستان‌ها تأسیس شد، تا سال ۱۹۷۴ از نظر حقوقی در ردیف شهرستان‌های انگلیسی قرار می‌گرفت و عبارت «ولز و مونمث‌شر» در قوانین رایج بود.[۲]

چهار مدار ولز

در قوانین اتحاد ۱۵۳۶، دادگاه نشست‌های بزرگ ولز با چهار مدار مجزا در ولز تأسیس شد و هر مدار سه شهرستان را در بر می‌گرفت:[۳]

  • آنگلسی، کارنارفون و مریونث
  • فلینت، دنبی و مونتگومری
  • کاردیگان، کارمارتن و پمبروک
  • رادنور، برکون و گلامورگان

برون‌بوم‌ها

قانون شهرستان‌های (بخش‌های جدا) ۱۸۴۴ چندین درون‌بوم و برون‌بوم را لغو کرد. ولش بیکنور (Llangystennin) که برون‌بومی از مونمث‌شر تاریخی بود، به هرفوردشر منتقل شد. برون‌بوم‌های فلینتشر تاریخی با نام‌های انگلیش ملور و مارفورد و هاسلی دست‌نخورده باقی ماندند.[۲]

حکومت محلی

قانون حکومت محلی ۱۸۸۸ در سال ۱۸۸۹ یک نظام موازی از شهرستان‌های اداری بر پایه شهرستان‌های تاریخی ایجاد کرد. برخی شهرها نیز به‌عنوان شهرستان مستقل تعیین شدند، از جمله کاردیف و سوانزی در ۱۸۸۹، نیوپورت در ۱۸۹۱ و مرثر تیدویل در ۱۹۰۸. قانون حکومت محلی ۱۹۷۲ این شهرستان‌های اداری را با هشت شهرستان اداری جدید جایگزین کرد. همچنین پست سلطنتی در سال ۱۹۷۵ استفاده از شهرستان‌های تاریخی را به‌عنوان شهرستان‌های پستی متوقف کرد. با این حال قانون ۱۹۷۲ هرگز شهرستان‌های تاریخی را به‌طور رسمی منسوخ نکرد.[۴]

منابع

  1. ↑ Historic Counties Trust – جمعیت هر شهرستان تاریخی ولز. بازیابی ۱ فوریه ۲۰۲۶.
  2. 1 2 John Davies, A History of Wales, Penguin, 1993, شابک ‎۰−۱۴−۰۲۸۴۷۵−۳
  3. ↑ Williams، Philip Nanney (۲۰۱۶). Nannau - A Rich Tapestry of Welsh History. Llwyn Estates Publications. ص. ۶۴. شابک ۹۷۸-۰-۹۹۵۵۳۳۷-۰-۷.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Her Majesty's Stationery Office, Aspects of Britain: Local Government, (1996)

پیوند به بیرون

This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.