منطقه حفاظت‌شده خائیز
| منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ کوه خیز و کوه سرخ | |
|---|---|
  | |
| مکان | استان کهگیلویه و بویراحمد، ایران |
| مساحت | ۳۰٬۵۵۸ هکتار (۱۱۷٫۹۹ مایل مربع) |
| تأسیس‌شده | ۲۳/ ۱۳۷۷/۱۰ |
| ارگان حاکم | سازمان حفاظت محیط زیست ایران |
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ کوه خیز و کوه سرخ که منطقه حفاظت‌شده خائیز نیز نامیده می‌شود، یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۳۰۵۵۸ هکتار است که در استان کهگیلویه و بویراحمد در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۶۵۵ در تاریخ ۲۳/ ۱۳۷۷/۱۰ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.[۱]
موقعیت جغرافیایی
منطقه حفاظت شده خائیز در غرب استان کهگیلویه و بویراحمد و در محدوده شهرستان کهگیلویه قرار دارد. بخشی از این منطقه از لحاظ جغرافیایی در حوزه شهرستان گچساران و بخشی دیگر در محدوده شهرستان بهبهان در استان خوزستان واقع شده است و از لحاظ مدیریت یکپارچه تحت مدیریت محیط زیست شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد است.[۲]
تاریخچه حفاظت
منطقه حفاظت‌شده کوه خیز و کوه سرخ (خائیز) در سال ۱۳۷۷ با توجه به نقش محیط زیستی و بوم‌شناسی منطقه در جادادن گونه‌های جانوری و شکاری، به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده معرفی شد.[۳]
حیات وحش
شاخص‌ترین گونه جانوری این منطقه کل و بز است که با جمعیت بسیار مناسبی در کوهستان‌های خائیز حضور دارند[۴] و این منطقه حفاظت‌شده به گونه حیات وحش کل و بز معروف است. دیگر گونه‌های جانوری منطقه شامل گرگ، گراز، کفتار، شغال، جوجه تیغی، کاراکال (سیاه گوش)، پلنگ، سنجاقک و انواع خزندگان است. این منطقه پرندگانی مانند کبک، تیهو، شاهین، بحری، عقاب، بلوط‌خور و سارگپه را نیز در خود اسکان داده است.[۵]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ «فهرست آمار رسمی سازمان حفاظت محیط زیست». سازمان حفاظت محیط زیست. ۱۴۰۰. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۲۵.
- ↑ «جزئیات شهادت یک محیطبان در منطقه حفاظت‌شده خاییز». ایسنا. ۱۳ خرداد ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۴۰۴.
- ↑ «دود همچنان در نقطه‌ای از ارتفاعات خائیز به چشم می‌خورد». خبرگزاری صدا و سیما. ۲۲ تیر ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۴۰۴.
- ↑ «حیات وحش خاییز کهگیلویه». ایرنا. ۷ تیر ۱۴۰۱. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۴۰۴.
- ↑ «خائیز دیوانه‌وار در حال سوختن است/ نیاز فوری به امداد ملی». ایرنا. ۲۰ تیر ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۱۳ خرداد ۱۴۰۴.
