منع رفت‌وآمد

سد حدیثه، عراق، (۱۶ سپتامبر ۲۰۰۷) – یک قایق گشت رودخانه‌ای با اسکادران رودخانه‌ای ۱، گروه رودخانه‌ای ۱، فرماندهی رزمی اعزامی نیروی دریایی، برای حمایت از تیم ۲ رزمی وابسته به هنگ در برای پشتیبانی از اجرای منع رفت‌وآمد ۲۴ ساعته جدید آبراه نزدیک به سد، چند قایق را به سمت رودخانه‌های مصادره شده می‌راند. نیروهای گشت رودخانه‌ای قبل از توقیف قایق‌های تخطی‌کنندگان منع رفت‌وآمد، به مدت چند روز به مردم محلی دربارهٔ منع عبور و مرور جدید هشدار دادند.

منع رفت‌وآمد (انگلیسی: Curfew)، دستوری است که زمانی را مشخص می‌کند که طی آن مقررات معینی اعمال می‌شود.[۱][۲] به‌طور معمول، به زمانی که افراد ملزم به بازگشت و ماندن در خانه یا اقامت‌گاه خود باشند، اشاره می‌کند. چنین دستوری ممکن است نه فقط توسط مقامات دولتی، بلکه توسط صاحب یک خانه، برای کسانی که در آن خانه زندگی می‌کنند نیز صادر شود. منع رفت‌وآمد، بخشی از شرایط حکومت نظامی است.

ریشه‌شناسی

کلمه "Curfew" از عبارت فرانسوی باستان "couvre-feu"، به معنی «پوشاندن آتش»[E ۱] آمده‌است. بعداً در انگلیسی میانه به‌عنوان "curfeu" به کار گرفته شد، و در ادامه به شکل کنونی "Curfew" تبدیل شد.[۳] معنای اصلی آن به قانونی که توسط ویلیام فاتح وضع شد اشاره دارد، که برای جلوگیری از گسترش آتش‌سوزی مخرب در اجتماعات ساختمان‌های چوبی، تمام چراغ‌ها و آتش‌ها باید در زمان نواختن زنگ ساعت هشت، پوشانده شوند.[۴]

مثال‌ها

ایران

مقررات اعلام حکومت نظامی در ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ تصویب شد. در پی کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، در تهران و اصفهان حکومت نظامی اعلام شد که در تهران به مدت سه سال و نیم و در اصفهان به مدت دو ماه تمدید شد. در پی قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲، در تهران، شیراز، قم و چند شهر دیگر حکومت نظامی اعلام شد که چهار ماه و نیم ادامه داشت. در مرداد ۱۳۵۷، در پی دستگیری سید جلال‌الدین طاهری (روحانی مشهور و امام‌جمعه اصفهان از ۱۳۵۱) توسط ساواک، درگیری میان طرفداران او با شهربانی اصفهان و ارتش پیش آمد که به موجب آن چهار نفر کشته شدند و سپس حکومت نظامی به مدت یک ماه در شهر برقرار شد. در پی درگیری‌های ۱۵ شهریور ۱۳۵۷، حکومت نظامی به مدت شش ماه در دوازده شهر ایران (شامل تهران، کرج، قزوین، قم، مشهد، تبریز، اهواز، آبادان، اصفهان، شیراز، کازرون و جهرم) اعلام شد. این اعلامیه که نیمه‌شب ۱۷ شهریور در رادیو و تلویزیون اعلام شده بود، به گوش بسیاری از تهرانی‌ها نرسید که موجب کشتار ۱۷ شهریور شد. با پیروزی انقلاب در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، حکومت نظامی پنج‌ماهه هم برچیده شد.[۵][۶]

ایالات متحده

در فوریه ۱۹۴۵ (ماه‌های پایانی جنگ جهانی دوم)، منع رفت‌وآمد نیمه‌شبانه در سراسر ایالات متحده آمریکا وضع شد. این قانون موجب اعتراض بسیاری از مردم عادی شد که موجب لغو آن در سه ماه بعد شد.[۷]

عراق

پس از آغاز جنگ عراق در سال ۲۰۰۳، رفت‌وآمد شبانه در بغداد تا سال ۲۰۱۵ ممنوع بود.[۸]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ cover fire

منابع

  1. ↑ "curfew - definition of curfew in English from the Oxford dictionary". oxforddictionaries.com. Archived from the original on 17 اوت 2016. Retrieved 9 آوریل 2020.
  2. ↑ "Curfew - Define Curfew at Dictionary.com". Dictionary.com.
  3. ↑ "curfew". فرهنگ انگلیسی آکسفورد. انتشارات دانشگاه آکسفورد. 2nd ed. 1989.
  4. ↑ Bailey's Dictionary, fifth edition 1731
  5. ↑ «مرکز بررسی اسناد تاریخی». historydocuments.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ Entekhab.ir، پایگاه خبری تحلیلی انتخاب | (۱۴۰۳/۰۵/۱۸ - ۱۱:۲۱). «مرداد خونین در نصف جهان/روایتی از نخستین حکومت نظامی سال ۵۷ در اصفهان». fa. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۹-۲۱. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
  7. ↑ Doyle, Sabrina. "That Time the U.S. Government Made All Bars in America Close At Midnight". Smithsonian Magazine (in English). Retrieved 2026-09-21.
  8. ↑ «مقررات منع تردد شبانه در بغداد پس از یک دهه لغو شد». خبرگزاری جمهور. ۸ فوریهٔ ۲۰۱۵. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱ اکتبر ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱ اکتبر ۲۰۲۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون