منیپوس گاداری

منپیوس، اثر ولاسکز
منپیوس، وقایع‌نامه نورنبرگ.

منیپوس گاداری (‎/məˈnɪpəs/‎؛ یونانی: Μένιππος ὁ Γαδαρεύς Menippos ho Gadareus؛ شکوفایی در سده سوم پیش از میلاد) یک طنزپرداز کلبی بود. سبک هجو منیپوسی به نام او نام‌گذاری‌شده است. آثار او که همگی از میان رفته‌اند، تأثیر مهمی بر وارو و لوکیانوس داشتند؛ لوکیانوس، منیپوس را در کنار آنتیستنس، دیوژن و کراتس از برجسته‌ترین کلبیون می‌داند.

زندگی

اطلاعات کمی درباره زندگی منیپوس در دست است. او از تبار سوری-فنیقی[۱][۲] و اهل شهر یونانی گادارا[۳] در کوئل-سوریه بود.[۴][۵] او در ابتدا یک برده در خدمت یکی از شهروندان پنتوس بود، اما به طریقی آزادی خود را به دست آورد و به تبای نقل مکان کرد. دیوژن لائرتی داستانی مشکوک[۶] را نقل می‌کند که او به عنوان یک رباخوار ثروتی اندوخت، آن را از دست داد و دست به خودکشی زد.[۷]

نوشته‌ها

آثار او (که به ترکیبی از نثر و شعر نوشته‌شده بودند) همگی از میان رفته‌اند. او موضوعات جدی را با روحیه‌ای طنزآمیز بررسی می‌کرد و به‌ویژه از حمله به اپیکوری‌ها و رواقیون لذت می‌برد. استرابون و استفانوس او را «شوخ‌طبعِ جدی» (یونانی: σπουδογέλοιος، spoudogeloios) می‌نامند. نوشته‌های او تأثیر بسزایی بر ادبیات پس از خود گذاشت و سبک هجو منیپوسی به نام او نام‌گذاری شد. اگرچه نوشته‌های منپیوس دیگر باقی نمانده‌اند، اما قطعاتی از Saturae Menippeae اثر وارو وجود دارد که با تقلید از منپیوس نوشته شده‌اند.[۸] یکی از گفتگوهای منسوب به لوکیانوس، که مقلدِ خودخوانده اوست و مکرراً از او یاد می‌کند، منپیوس نام دارد؛ اما از آنجا که عنوان فرعی آن («پیشگویی مردگان») شبیه به اثری است که دیوژن لائرتی به منیپوس نسبت داده، پیشنهاد‌شده است که این اثر از کتاب نکرومانسی (احضار مردگان) او تقلید‌شده باشد.[۹]

دیوژن لائرتی می‌گوید آثار زیر توسط منیپوس نوشته شده‌اند:[۱۰]

  • Νέκυια – نکرومانسی
  • Διαθῆκαι – وصیت‌نامه‌ها
  • Ἐπιστολαὶ κεκομψευμέναι ἀπὸ τῶν θεῶν προσώπου – نامه‌هایی که به شکلی هنرمندانه گویی از زبان خدایان نوشته شده‌اند
  • Πρὸς τοὺς φυσικοὺς καὶ μαθηματικοὺς καὶ γραμματικοὺς – پاسخ‌هایی به فیلسوفان طبیعی، ریاضی‌دانان و دستورزبان‌دانان
  • Γονὰς Ἐπικούρου – تولد اپیکور
  • Τὰς θρησκευομένας ὑπ' αὐτῶν εἰκάδας – احترام مدرسه به روز بیستم (که در مدرسه اپیکوری گرامی‌داشته می‌شد)

علاوه بر این، آثنئیوس به آثاری با نام‌های ضیافت[۱۱] و آرکسیلاوس[۱۲] اشاره می‌کند و دیوژن لائرتی از کتابی با عنوان فروش دیوژن (یونانی: Διογένους Πράσει)[۱۳] یاد می‌کند که توسط منیپوس نوشته‌شده و به نظر می‌رسد منبع اصلی داستانی باشد که می‌گوید دیوژن کلبی توسط دزدان دریایی اسیر و به بردگی فروخته شد.

جستارهای وابسته

  • Diogenes Laërtius. "Menippus". Lives and Opinions of Eminent Philosophers.


[۱۴]

پیوند به بیرون

پانویس

  1. ↑ Diogenes Laërtius, Lives and Opinions of Eminent Philosophers Book VI, Chapter 8, Section 99
  2. ↑ Makolkin, Anna (2016). "Phoenician cosmology as a proto-base for Greek materialism, naturalist philosophy and Aristotelianism" (PDF). Biocosmology – neo-Aristotelism. 6 (3&4): 427–452.
  3. ↑ Blank, David, "Philodemus", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Spring 2019 Edition), Edward N. Zalta (ed.), accessed 3 June 2020.
  4. ↑ Stephanus Byz.; Strabo, xvi.
  5. ↑ Strabo's Geography 16.2.29
  6. ↑ "The tradition that he was a moneylender and speculator in marine insurance is probably apocryphal, resting as it does on the always dubious authority of Hermippus." Donald Dudley, (1937) A History of Cynicism, page 70
  7. ↑ Diogenes Laërtius, Lives and Opinions of Eminent Philosophers Book VI, Chapter 8, Sections 99-100
  8. ↑ Cicero, Academica, i. 2, 8; Aulus Gellius, ii. 18; Macrobius, Sat. i. 11
  9. ↑ Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Menippus" . Encyclopædia Britannica (in English) (11th ed.). Cambridge University Press.
  10. ↑ Diogenes Laërtius, vi. 101
  11. ↑ Athenaeus, 14.629F
  12. ↑ Athenaeus, 14.664E
  13. ↑ Diogenes Laërtius, vi. 29.
  14. ↑ Fuchs, Dieter (2009). "Joyce, Lucian, and Menippus: An Undiscovered Rewriting of the Ulysses Archetype". James Joyce Quarterly. 47 (1): 140–146. Menippus, also a Cynic, was by descent a Phoenician—a slave, as Achaicus in his treatise on Ethics says.

منابع