مکتب جوان

«مکتب جوان» (به ایتالیایی: Giovane Scuola یا Giovine Scuola) به گروهی از آهنگسازان ایتالیایی (عمدتاً اپرایی) اشاره دارد که جانشین وردی شدند و در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکوفا شدند. این گروه همگی با کنسرواتوار میلان ارتباط نزدیکی داشتند و شامل جاکومو پوچینی، پیترو ماسکانی، روجرو لئونکاوالو، امبرتو جوردانو، فرانچسکو چیلئا، پیترو فلوریدیا، آلفردو کاتالانی و آلبرتو فرانکتی،[۱] و همچنین آهنگسازان غیر اپرایی مانند لورنزو پروسی، که تقریباً منحصراً موسیقی مذهبی نوشت.[۲]

این اصطلاح که از روزنامه‌نگاری سرچشمه گرفت و به سرعت رواج یافت، با هدف تأکید بر گسست از سنت اپرای قرن نوزدهم طراحی شده بود. اکثر اپرانویسان «مکتب جوان» همچنین اعضای جنبش وریسمو بودند. اگرچه آنها اپراهای جریان اصلی‌تری نیز نوشتند، بسیاری از آثارشان بر «خامی زندگی» و تأثیر فقر بر جامعه متمرکز بود،[۳] و با بلاغت احساسی تحت تأثیر ریشارد واگنر و ژول ماسنه مشخص می‌شد.[۴]

تاریخ‌نگاری موسیقی مدرن، این دسته را در درجه اول با هدف جدا کردن این گروه هنرمندان از برچسب آهنگسازان وریسمو به کار می‌گیرد، با توجه به اینکه تنها تعداد کمی از آثار آنها در این دسته زیبایی‌شناسی قرار می‌گیرد.

پانویس

  1. Phillips-Matz (2000)
  2. Ciampa (2006)
  3. Fanelli (2004) p. 203.
  4. Sadie (1992) p. 429

منابع

  • Budden, Julian (2002) Puccini: His Life and Works, Oxford University Press. شابک ۰−۱۹−۵۱۷۹۷۴−۹
  • Ciampa, Leonardo (2006). Don Lorenzo Perosi. شابک ۱−۴۲۵۹−۳۴۴۰−۴
  • Fanelli, Jean Grundy (2004) "Realism and the Giovane Scuola", Opera for Everyone: A Historic, Social, Artistic, Literary, and Musical Study, Scarecrow Press. شابک ۰−۸۱۰۸−۴۸۹۴−۵
  • Phillips-Matz, Mary Jane, "Friends and Rivals", Opera News, January 2000. Accessed via subscription 20 October 2008.
  • Sadie, Stanley (ed.) (1992) The New Grove Dictionary of Opera, Vol. 2. Macmillan. شابک ۰−۹۳۵۸۵۹−۹۲−۶