ناپلئون دوم
| ناپلئون دوم | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| پادشاه روم دوک ریچستاد | |||||
![]() پرتره توسط موریتس میشائل دافینگر | |||||
| امپراتور فرانسه | |||||
| سلطنت | ۲۲ ژوئن – ۷ ژوئیه ۱۸۱۵ | ||||
| پیشین | ناپلئون بناپارت | ||||
| جانشین | لوئی هجدهم | ||||
| رئیس خاندان بناپارت | |||||
| دوران | ۵ مه ۱۸۲۱ – ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۲ | ||||
| پیشین | ناپلئون بناپارت | ||||
| جانشین | ژوزف بناپارت | ||||
| زاده | ۲۰ مارس ۱۸۱۱ کاخ تویلری، پاریس، امپراتوری اول فرانسه | ||||
| درگذشته | ۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۳۲ (۲۱ سال) کاخ شونبرون، وین، امپراتوری اتریش | ||||
| آرامگاه | |||||
| |||||
| دودمان | بناپارت | ||||
| پدر | ناپلئون بناپارت | ||||
| مادر | ماری لوئیز | ||||
ناپلئون دوم (ناپلئون فرانسوا شارل ژوزف بناپارت؛ ۲۰ مارس ۱۸۱۱ - ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۲) امپراتور مورد مناقشه فرانسه در سال ۱۸۱۵ بود. او پسر امپراتور ناپلئون یکم و امپراتریس ماری لوئیز (دختر فرانتس یکم، امپراتور اتریش) بود.
ناپلئون دوم از بدو تولد شاهزاده امپراتوری فرانسه و پادشاه روم بود. پس از سقوط پدرش، او بقیه عمر خود را در وین گذراند و در دربار اتریش در دوران بزرگسالی با عنوان فرانتس، دوک رایچستاد شناخته میشد (از نسخه آلمانی نام کوچک دوم او، به همراه عنوانی که پدربزرگش در سال ۱۸۱۸ به او اعطا کرده بود). پس از مرگ، به او لقب لایگلون ("عقاب کوچولو") داده شد.
وقتی ناپلئون یکم در ۴ آوریل ۱۸۱۴ سعی کرد از سلطنت کنارهگیری کند، گفت که پسرش به عنوان امپراتور حکومت خواهد کرد. با این حال، فاتحان ائتلاف از به رسمیت شناختن پسرش به عنوان جانشین خودداری کردند و ناپلئون یکم چند روز بعد مجبور شد بدون قید و شرط از سلطنت کنارهگیری کند. اگرچه ناپلئون دوم هرگز در واقع بر فرانسه حکومت نکرد، اما پس از سقوط دوم پدرش، برای مدت کوتاهی امپراتور اسمی فرانسه بود. مادر او، ماری لوئیز، عاشق یکی از افسران دربار وین شد و از ناپلئون غفلت کرد. او در سن ۲۱ سالگی بر اثر سل درگذشت.
پسرعموی او، لویی ناپلئون بناپارت، امپراتوری دوم فرانسه را در سال ۱۸۵۲ تأسیس کرد و به عنوان امپراتور ناپلئون سوم حکومت کرد. او همچنین از طرف مادری نتیجه امپراتریس ماریا ترزا (امپراتریس قلمروهای هابسبورگ)، (فرانتس یکم، امپراتور مقدس روم) و ماریا کارولینا (ملکه ناپل و سیسیل)، بود.
انتقال پیکر به پاریس
در پانزدهم دسامبر ۱۹۴۰، آدولف هیتلر دستور داد تا پیکر او از وین به پاریس منتقل شده و در کنار قبر پدرش ناپلئون یکم، در لزنولید دفن شود.[۱] هرچند شاهزاده جوان مدتی در کنار پدرش - که هرگز او را ندیده بود - آرام گرفت، اما مدتی بعد پیکرش به یک کلیسا در لزنولید منتقل شد.
نگارخانه
نشان به عنوان پادشاه روم.
نشان به عنوان امپراتور فرانسه (مقام اسمی).
نشان به عنوان دوک ریچستاد.
منابع
- ↑ 1924-، Poisson, Georges, (۲۰۰۸). Hitler's gift to France: the return of the remains of Napoleon II: crisis at Vichy, December 15, 1940. New York: Enigma. OCLC 173721048. شابک ۹۷۸۱۹۲۹۶۳۱۶۷۴.
Wikipedia contributors, "Napoleon II of France," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Napoleon_II_of_France&oldid=269921286 (accessed February ۱۱، ۲۰۰۹).
ناپلئون دوم زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۸۱۱ درگذشتهٔ: ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۲ | ||
| عنوان سلطنتی | ||
|---|---|---|
| پیشین: ناپلئون بناپارت |
— DISPUTED — امپراتور فرانسه ۲۲ ژوئن – ۷ ژوئیه ۱۸۱۵ |
بازگشت بوربونها به سلطنت فرانسه |
| مدعی تاج و تخت | ||
| از دست دادن عنوان |
— عنوان ادعا شده — امپراتور فرانسه ۷ ژوئیه ۱۸۱۵ – ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۲ |
پسین: ژوزف یکم |

