نورا جونز

نورا جونز
نورا جونز
	جونز در ۲۰۲۵
نام هنگام تولد	جیتلی نورا جونز شنکر
زادهٔ	۳۰ مارس ۱۹۷۹ ‏(۴۶ سال); نیویورک سیتی، ایالات متحده
پیشه‌ها	خواننده; ترانه‌نویس;
همسر	پیت رم
فرزندان	۲
پدر	راوی شانکار
خویشاوندان	آنوشکا شانکار (خواهر ناتنی); ماماتا شانکار; جینجر شانکار;
	پیشه موسیقی
ژانر	پاپ; جاز; کانتری; فولک; راک;
ساز(ها)	آواز; پیانو; گیتار;
سال‌های فعالیت	۲۰۰۰–اکنون
ناشر(ان)	بلو نت
عضو کنونیِ	The Little Willies; Puss n Boots; El Madmo;
عضو پیشینِ	Wax Poetic
وبگاه	norahjones.com
امضاء

نورا جونز (انگلیسی: Norah Jones، با نام تولد جیتلی نورا جونز شنکر؛ زاده ۳۰ مارس ۱۹۷۹) خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. وی جوایز متعددی از جمله ۱۰ جایزهٔ گرمی برای آثار موسیقایی خود دریافت کرده^[۲] و تا سال ۲۰۲۳ بیش از ۵۳ میلیون نسخه از آثارش را در سراسر جهان به فروش رسانده است.^[۳] مجلهٔ بیلبورد او را به‌عنوان برترین هنرمند جَز دههٔ ۲۰۰۰ معرفی کرد و در فهرست هنرمندان دههٔ ۲۰۰۰ مجلهٔ بیلبورد در رتبهٔ شصتم قرار گرفت.^[۴]

در سال ۲۰۰۲، جونز فعالیت موسیقی انفرادی خود را با انتشار آلبوم Come Away with Me آغاز کرد؛ آلبومی که تلفیقی از جَز با کانتری، بلوز، فولک و پاپ بود. این آلبوم موفق به دریافت گواهی الماس شد و با فروش بیش از ۲۷ میلیون نسخه، به پرفروش‌ترین آلبوم استودیویی نخست یک هنرمند انفرادی در قرن بیست‌ویکم تبدیل شد. این اثر پنج جایزهٔ گرمی برای جونز به ارمغان آورد، از جمله آلبوم سال، رکورد سال و بهترین هنرمند تازه‌وارد، و او را به نخستین فرد با تبار جنوب آسیایی تبدیل کرد که چنین تعداد جایزهٔ گرمی را دریافت کرده است. آلبوم‌های استودیویی بعدی او با عناوین Feels Like Home‏ (۲۰۰۴)، Not Too Late‏ (۲۰۰۷) و The Fall ‏(۲۰۰۹) همگی به گواهی پلاتین دست یافتند و هرکدام بیش از یک میلیون نسخه فروش داشتند. این آثار همچنین عموماً با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شدند. جونز نخستین حضور سینمایی خود به‌عنوان بازیگر را در فیلم شب‌های بلوبری من (۲۰۰۷) تجربه کرد.

جونز دختر نوازندهٔ سی‌تار و آهنگساز هندی، راوی شانکار، و خواهر ناتنی موسیقی‌دانان هندی دیگر، آنوشکا شانکار و شوبهندرا شانکار، است.

زندگی

جیتلی نورا جونز شنکر در ۳۰ مارس ۱۹۷۹ در شهر نیویورک به دنیا آمد. هنگامی که نورا ۴ سال داشت، او و مادرش سو^* به شهر Grapevine در حومهٔ شهر دالاس در ایالت تگزاس نقل مکان کردند. او در ۵ سالگی به گروه کُر کلیسا ملحق شد و در ۷ سالگی فراگیری پیانو را آغاز کرد و در دورهٔ راهنمایی نوازندگی آلتو ساکسیفون را فراگرفت.
هنگامی که نورا ۱۵ ساله بود، به همراه مادرش به شهر مرکزی دالاس نقل‌مکان کردند که در آنجا نورا در دبیرستان هنرهای تجسمی و نمایشی Booker T. Washington ثبت‌نام کرد.

نورا جونز در سال ۱۹۹۶ در دبیرستان جایزهٔ موسیقی دانش‌آموزان Down Beat را به عنوان بهترین خواننده جاز و بهترین موسیقی ساخته شده را بدست آورد. او در سال ۱۹۹۷ دومین جایزهٔ موسیقی دانش‌آموزی را به عنوان بهترین خواننده جاز کسب کرد.

پس از دبیرستان، نورا جونز وارد دانشگاه تگزاس شمالی شد و در رشتهٔ پیانو جاز فارغ‌التحصیل شد.

در تابستان ۱۹۹۹ نورا جونز به منهتن نقل‌مکان کرد. در اکتبر سال ۲۰۰۰، نورا جونز به همراه گروه خودش متشکل از جسی هریس^* (گیتار)، لی الکساندر^* (بیس) و دان ریزر^* (درام) چند نمونه را برای کمپانی Blue Note Records ضبط کرد.

پیشینهٔ آثار منتشرشده

در ماه مه سال ۲۰۰۱ نورا جونز ضبط آهنگ‌های آلبوم با من بیا^* را شروع کرد.

در سال ۲۰۰۳ نورا جونز هشت جایزه از جوایز گرمی را برای آلبوم Don't know why بدست آورد.

در ۹ ام فوریه ۲۰۰۴ نورا جونز آلبوم دوم خود را منتشر کرد. در طی یک هفته پس از انتشار این آلبوم یک میلیون نسخه از آن فروخته شد.

در سال ۲۰۰۵ نیز نورا جونز ۳ جایزهٔ گرمی بدست آورد.

آلبوم‌ها

آلبوم‌های استودیویی

Come Away with Me (2002)
Feels like Home (2004)
Not Too Late (2007)
The Fall (2009)
Little Broken Hearts (2012)
Day Breaks (2016)
Pick Me Up Off the Floor (2020)
I Dream of Christmas (2021)
Visions (2024)

جوایز گرمی

۲۰۰۳ - بهترین آلبوم وکال پاپ - Come away with me
۲۰۰۳ - آلبوم سال - Come away with me
۲۰۰۳ - بهترین آلبوم طراحی شدهٔ غیر کلاسیک - Come away with me
۲۰۰۳ - ضبط سال - Don't know why
۲۰۰۳ - بهترین کارایی وکال پاپ زن - Don't know why
۲۰۰۳ - آهنگ سال - Don't know why
۲۰۰۳ - بهترین هنرمند جدید
۲۰۰۵ - بهترین همکاری پاپ با وکال - Here We Go Again
۲۰۰۵ - بهترین کارایی وکال پاپ زن - Sunrise
۲۰۰۵ - ضبط سال - Here We Go Again

پانویس

^ Sue
^ Jesse Harris
^ Lee Alexander
^ Dan Rieser
^ Come Away with Me

↑ "Biography". آل‌میوزیک. Retrieved June 4, 2018.
↑ "Norah Jones". grammy.com. Retrieved February 6, 2025.
↑ "Biography – Norah Jones". Bluenote.com (به انگلیسی). Retrieved February 6, 2023.
↑ "Artists of the Decade". Billboard. Retrieved January 6, 2013.

پیوند به بیرون

منابع

Blue Note Records

[1] "Biography". آل‌میوزیک. Retrieved June 4, 2018.

[2] "Norah Jones". grammy.com. Retrieved February 6, 2025.

[3] "Biography – Norah Jones". Bluenote.com (به انگلیسی). Retrieved February 6, 2023.

[4] "Artists of the Decade". Billboard. Retrieved January 6, 2013.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

داده‌های کتابخانه‌ای
عمومی	ISNI 1 ویاف 1 ورلدکت (از طریق ویاف)
کتابخانه‌های ملی	نروژ اسپانیا فرانسه (داده‌ها) آلمان ایتالیا اسرائیل ایالات متحده آمریکا لتونی جمهوری چک استرالیا کره لهستان
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای	آلمان
سایر	کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی هنرمند موزیک‌برینز سوداک (فرانسه) 1 تروو (استرالیا) 1

جایزه گرمی بهترین هنرمند جدید
دهه ۱۹۶۰	جایزه اهدا نشد (۱۹۵۹) بابی دارین (۱۹۶۰) باب نیوهارت (۱۹۶۱) پیتر نرو (۱۹۶۲) روبرت گولت (۱۹۶۳) The Swingle Singers (۱۹۶۴) بیتلز (۱۹۶۵) تام جونز (۱۹۶۶) جایزه اهدا نشد (۱۹۶۷) بابی لی جنتری (۱۹۶۸) خوزه فلیسیانو (۱۹۶۹)
دهه ۱۹۷۰	کرازبی، استیلز، نش اند یانگ (۱۹۷۰) کارپنترز (۱۹۷۱) کارلی سایمون (۱۹۷۲) America (۱۹۷۳) بت میدلر (۱۹۷۴) ماروین هملیش (۱۹۷۵) ناتالی کول (۱۹۷۶) Starland Vocal Band (۱۹۷۷) دبی بون (۱۹۷۸) A Taste of Honey (۱۹۷۹)
دهه ۱۹۸۰	ریکی لی جونز (۱۹۸۰) کریستوفر کراس (۱۹۸۱) Sheena Easton (۱۹۸۲) Men at Work (۱۹۸۳) Culture Club (۱۹۸۴) سیندی لاپر (۱۹۸۵) شادی (۱۹۸۶) بروس هرنزبی و The Range (۱۹۸۷) Jody Watley (۱۹۸۸) تریسی چپمن (۱۹۸۹)
دهه ۱۹۹۰	میلی وانیلی (۱۹۹۰; خارج شد) ماریا کری (۱۹۹۱) مارک کوهن (۱۹۹۲) Arrested Development (۱۹۹۳) تونی برکستون (۱۹۹۴) شریل کرو (۱۹۹۵) هوتی اند د بلوفیش (۱۹۹۶) لیان رایمز (۱۹۹۷) پائولا کول (۱۹۹۸) لارین هیل (۱۹۹۹)
دهه ۲۰۰۰	کریستینا آگیلرا (۲۰۰۰) Shelby Lynne (۲۰۰۱) آلیشا کیز (۲۰۰۲) نورا جونز (۲۰۰۳) اونسنس (۲۰۰۴) مارون ۵ (۲۰۰۵) جان لجند (۲۰۰۶) کری آندروود (۲۰۰۷) ایمی واینهاوس (۲۰۰۸) ادل (۲۰۰۹)
دهه ۲۰۱۰	زک براون بند (۲۰۱۰) اسپرانزا اسپالدینگ (۲۰۱۱) بون ایور (۲۰۱۲) فان (۲۰۱۳) Macklemore & Ryan Lewis (۲۰۱۴) سم اسمیت (۲۰۱۵) مگان ترینر (۲۰۱۶) چنس د رپر (۲۰۱۷) آلیسیا کارا (۲۰۱۸) دوآ لیپا (۲۰۱۹)
دههٔ ۲۰۲۰	بیلی آیلیش (۲۰۲۰) مگان دی استالین (۲۰۲۱) اولیویا رودریگو (۲۰۲۲) سامارا جوی (۲۰۲۳) ویکتوریا مونه (۲۰۲۴) چپل رون (۲۰۲۵)

جایزه گرمی آلبوم سال
۱۹۵۹–۱۹۷۹	The Music from Peter Gunn – هنری مانچینی (۱۹۵۹) Come Dance with Me! – فرانک سیناترا (۱۹۶۰) The Button-Down Mind of Bob Newhart – باب نیوهارت (۱۹۶۱) Judy at Carnegie Hall – جودی گارلند (۱۹۶۲) The First Family – Vaughn Meader (۱۹۶۳) The Barbra Streisand Album – باربارا استرایسند (۱۹۶۴) Getz/Gilberto – استن گتز و ژوآو ژیلبرتو (۱۹۶۵) September of My Years – فرانک سیناترا (۱۹۶۶) A Man and His Music – فرانک سیناترا (۱۹۶۷) گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل – بیتلز (۱۹۶۸) By the Time I Get to Phoenix – گلن کمبل (۱۹۶۹) Blood, Sweat & Tears – بلاد، سوئت اند تیرز (۱۹۷۰) Bridge over Troubled Water – سایمون و گارفانکل (۱۹۷۱) Tapestry – کارول کینگ (۱۹۷۲) The Concert for Bangladesh – هنرمندان مختلف (۱۹۷۳) Innervisions – استیوی واندر (۱۹۷۴) Fulfillingness' First Finale – استیوی واندر (۱۹۷۵) Still Crazy After All These Years – پل سایمون (۱۹۷۶) Songs in the Key of Life – استیوی واندر (۱۹۷۷) شایعات – فلیتوود مک (۱۹۷۸) تب شب یکشنبه (موسیقی متن) – هنرمندان مختلف (۱۹۷۹)
۱۹۸۰–۲۰۰۰	خیابان ۵۲ام – بیلی جوئل (۱۹۸۰) Christopher Cross – کریستوفر کراس (۱۹۸۱) فانتزی دو برابر – جان لنون و یوکو اونو (۱۹۸۲) Toto IV – توتو (گروه موسیقی) (۱۹۸۳) تریلر – مایکل جکسون (۱۹۸۴) Can't Slow Down – لایونل ریچی (۱۹۸۵) No Jacket Required – فیل کالینز (۱۹۸۶) Graceland – پل سایمون (۱۹۸۷) درخت جاشوا – یوتو (۱۹۸۸) ایمان – جرج مایکل (۱۹۸۹) نیک آف تایم – بانی ریت (۱۹۹۰) Back on the Block – کوئینسی جونز و هنرمندان مختلف (۱۹۹۱) Unforgettable... with Love – ناتالی کول (۱۹۹۲) آنپلاگد – اریک کلپتون (۱۹۹۳) بادیگارد – ویتنی هیوستون (۱۹۹۴) MTV Unplugged – تونی بنت (۱۹۹۵) قرص کوچک دندانه‌دار – آلانیس موریست (۱۹۹۶) افتادن در دام تو – سلین دیون (۱۹۹۷) Time Out of Mind – باب دیلن (۱۹۹۸) بد تحصیلی لورین هیل – لارین هیل (۱۹۹۹) Supernatural – سانتانا (۲۰۰۰)
۲۰۰۱–۲۰۱۹	دو در برابر طبیعت – استیلی دن (۲۰۰۱) ای برادر کجایی؟ موسیقی متن – هنرمندان مختلف (۲۰۰۲) Come Away with Me – نورا جونز (۲۰۰۳) Speakerboxxx/The Love Below – Outkast (۲۰۰۴) Genius Loves Company – ری چارلز و هنرمندان مختلف (۲۰۰۵) چگونه یک بمب اتمی را خنثی کنیم – یوتو (۲۰۰۶) پیمودن راه دراز – دیکسی چیکس (۲۰۰۷) River: The Joni Letters – هربی هنکاک (۲۰۰۸) Raising Sand – رابرت پلنت و الیسون کراوس (۲۰۰۹) بی‌باک – تیلور سوئیفت (۲۰۰۹) حومه شهرها – آرکید فایر (۲۰۱۰) ۲۱ – ادل (۲۰۱۱) بابل – مامفرد اند سانز (۲۰۱۲) حافظه‌های تصادفی – دفت پانک (۲۰۱۳) فاز صبح – بک هانسن (۲۰۱۴) ۱۹۸۹ – تیلور سوئیفت (۲۰۱۵) ۲۵ – ادل (۲۰۱۶) جادوی ۲۴ قیراطی – برونو مارس (۲۰۱۷) ساعت طلایی – کیسی ماسگریوز (۲۰۱۸) وقتی همه می‌خوابیم، کجا می‌ریم؟ – بیلی آیلیش (۲۰۱۹)
دههٔ ۲۰۲۰	فولکلور – تیلور سوئیفت (۲۰۲۰) ما هستیم – جان باتیست (۲۰۲۱) خانه هری – هری استایلز (۲۰۲۲) نیمه‌شب‌ها – تیلور سوئیفت (۲۰۲۳)

جایزه گرمی بهترین ضبط سال
۱۹۵۹−۱۹۸۰	«در آسمان آبی نیلی‌فام» اثر دومنیکو مودونیو (۱۹۵۹) "Mack the Knife" اثر بابی دارین (۱۹۶۰) "Theme from A Summer Place" اثر پرسی فیث (۱۹۶۱) "مون ریور" اثر هنری مانچینی (۱۹۶۲) "I Left My Heart in San Francisco" اثر تونی بنت (۱۹۶۳) "Days of Wine and Roses" اثر هنری مانچینی (۱۹۶۴) "The Girl from Ipanema" اثر آسترود ژیلبرتو و استن گتز (۱۹۶۵) "A Taste of Honey" اثر هرب آلپرت و the Tijuana Brass (۱۹۶۶) «غریبه‌ها در شب» اثر فرانک سیناترا (۱۹۶۷) "Up, Up and Away" اثر The 5th Dimension (Billy Davis Jr., Florence LaRue, Marilyn McCoo, Lamont McLemore, Ron Townson) (۱۹۶۸) "Mrs. Robinson" اثر سایمون و گارفانکل (آرت گارفانکل، پل سایمون) (۱۹۶۹) «آکواریوس/بگذار آفتاب به داخل بتابد» اثر The 5th Dimension (Billy Davis Jr., Florence LaRue, Marilyn McCoo, Lamont McLemore, Ron Townson) (۱۹۷۰) "Bridge over Troubled Water" اثر سایمون و گارفانکل (آرت گارفانکل، پل سایمون) (۱۹۷۱) "It's Too Late" اثر کارول کینگ (۱۹۷۲) «اولین بار که چهره‌ات را دیدم» اثر روبرتا فلک (۱۹۷۳) "Killing Me Softly with His Song" اثر روبرتا فلک (۱۹۷۴) "I Honestly Love You" اثر الیویا نیوتن-جان (۱۹۷۵) "Love Will Keep Us Together" اثر Captain و Tennille (Daryl Dragon, Toni Tennille) (۱۹۷۶) "This Masquerade" اثر جورج بنسون (۱۹۷۷) «هتل کالیفرنیا» اثر ایگلز (دن فلدر، گلن فرای، دان هنلی، رندی میسنر، جو والش) (۱۹۷۸) "Just the Way You Are" اثر بیلی جول (۱۹۷۹) "What a Fool Believes" اثر ددوبی برادرز (Jeffrey Baxter, John Hartman, Keith Knudsen, مایکل مک‌دانلد، Tiran Porter, پاتریک سیمونز) (۱۹۸۰)
۱۹۸۱−۲۰۰۰	"Sailing" اثر کریستوفر کراس (۱۹۸۱) «چشم‌های بتی دیویس» اثر Kim Carnes (۱۹۸۲) "Rosanna" اثر توتو (بابی کیمبال، استیو لوکاتر، دیوید پیک، Jeff Porcaro, David Hungate، استیو پرکارو) (۱۹۸۳) «بزن به چاک»اثر مایکل جکسون (۱۹۸۴) "What's Love Got to Do with It" اثر تینا ترنر (۱۹۸۵) «ما دنیاییم» اثر ما دنیاییم (۱۹۸۶) "Higher Love" اثر Steve Winwood (۱۹۸۷) "Graceland" اثر پل سایمون (۱۹۸۸) «نگران نباش، خوشحال باش» اثر بابی مک‌فرین (۱۹۸۹) "Wind Beneath My Wings" اثر بت میدلر (۱۹۹۰) «روزی دیگر در بهشت» اثر فیل کالینز (۱۹۹۱) "Unforgettable" اثر ناتالی کول با نت کینگ کول (۱۹۹۲) «اشک در بهشت» اثر اریک کلپتون (۱۹۹۳) «همیشه عاشقت خواهم بود» اثر ویتنی هیوستون (۱۹۹۴) "All I Wanna Do" اثر شریل کرو (۱۹۹۵) «بوسه از گل سرخ» اثر سیل (خواننده) (۱۹۹۶) "Change the World" اثر اریک کلپتون (۱۹۹۷) "Sunny Came Home" اثر Shawn Colvin (۱۹۹۸) «قلبم ادامه خواهد داد» اثر سلین دیون (۱۹۹۹) «ملایم» اثر سانتانا (گروه موسیقی) (Rodney Holmes, Tony Lindsay, Karl Perazzo, Raul Rekow, Benny Rietveld, کارلوس سانتانا، Chester Thompson) با همراهی Rob Thomas (۲۰۰۰)
۲۰۰۱−اکنون	«روز زیبا» اثر یوتو (بونو، آدام کلیتون، دی اج، لری مولن جونیور) (۲۰۰۱) "Walk On" اثر یوتو (بونو، آدام کلیتون، دی اج، لری مولن جونیور) (۲۰۰۲) «نمی‌دانم چرا» اثر نورا جونز (۲۰۰۳) "ساعت‌ها (ترانه کلدپلی)" اثر کلدپلی (گای بریمن، جانی باکلند، ویل چمپیون، فیل هاروی، کریس مارتین) (۲۰۰۴) "Here We Go Again" اثر ری چارلز و نورا جونز (۲۰۰۵) "بلوار رؤیاهای نیمه‌تمام (ترانه گرین دی)" اثر گرین دی (بیلی جو آرمسترانگ، مایک درنت، تره کول) (۲۰۰۶) «آماده آشتی نیستم» اثر دیکسی چیکس (مارتی مگوایر، ناتالی مینز، امیلی رابیسن) (۲۰۰۷) "بازپروری (ترانه ایمی واینهاوس)" اثر ایمی واینهاوس (۲۰۰۸) "لطفاً نامه را بخوان" اثر الیسون کراوس و رابرت پلنت (۲۰۰۹) «از کسی استفاده کن» اثر کینگز آو لئون (Caleb Followill, Jared Followill, Matthew Followill, Nathan Followill) (۲۰۱۰) «الان به تو نیاز دارم» اثر لیدی آنتبلوم (هیلاری اسکات، چارلز کلی، دیو هیوود) (۲۰۱۱) «غوطه‌ور در ژرفا» اثر ادل (۲۰۱۲) «کسی که قبلاً می‌شناختم» اثر گوتیه با همراهی کیمبرا (۲۰۱۳) «شانس آوردن» اثر دفت پانک با همراهی فارل ویلیامز و Nile Rodgers (۲۰۱۴) «با من بمان» (نسخه رودنی جرکینز) اثر سم اسمیت (۲۰۱۵) «فانک بالاشهری» اثر مارک رانسون با همراهی برونو مارس (۲۰۱۶) «سلام» اثر ادل (۲۰۱۷) «جادوی ۲۴ قیراطی» اثر برونو مارس (۲۰۱۸) «این آمریکاست» اثر دونالد گلاور (۲۰۱۹) «مرد بد» اثر بیلی آیلیش (۲۰۲۰)

جایزه گرمی بهترین آلبوم آواز پاپ
بهترین آلبوم معاصر (۱۹۶۸)	گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل – بیتلز (۱۹۶۸)
بهترین آلبوم پاپ (۱۹۹۵–۲۰۰۰)	Longing in Their Hearts – بانی ریت (۱۹۹۵) Turbulent Indigo – جونی میچل (۱۹۹۶) افتادن در دام تو – سلین دیون (۱۹۹۷) Hourglass – جیمز تیلور (۱۹۹۸) پرتوی نور – مدونا (۱۹۹۹) Brand New Day – استینگ (۲۰۰۰)
بهترین آلبوم آواز پاپ (۲۰۰۱–اکنون)	Two Against Nature – استیلی دن (۲۰۰۱) Lovers Rock – شادی (۲۰۰۲) Come Away with Me – نورا جونز (۲۰۰۳) توجیه – جاستین تیمبرلیک (۲۰۰۴) Genius Loves Company – ری چارلز و هنرمندان مختلف (۲۰۰۵) فرار – کلی کلارکسون (۲۰۰۶) Continuum – جان میر (۲۰۰۷) بازگشت به سیاهی – ایمی واینهاوس (۲۰۰۸) Rockferry – دافی (۲۰۰۹) د ای. ان. دی – بلک آید پیز (۲۰۱۰) هیولای شهرت – لیدی گاگا (۲۰۱۱) ۲۱ – ادل (۲۰۱۲) قوی‌تر – کلی کلارکسون (۲۰۱۳) Unorthodox Jukebox – برونو مارس (۲۰۱۴) در ساعت تنهایی – سم اسمیت (۲۰۱۵) ۱۹۸۹ – تیلور سوئیفت (۲۰۱۶) ۲۵ – ادل (۲۰۱۷) ÷ – اد شیرن (۲۰۱۸) شیرین‌کننده – آریانا گرانده (۲۰۱۹) وقتی همه می‌خوابیم، کجا می‌ریم؟ – بیلی آیلیش (۲۰۲۰) نوستالژی آینده – دوآ لیپا (۲۰۲۰) ترش – اولیویا رودریگو (۲۰۲۱) خانه هری – هری استایلز (۲۰۲۲) نیمه‌شب‌ها – تیلور سوئیفت (۲۰۲۳)