نوردهی چندگانه

ایجاد تصویر شبه مانند با استفاده از تکنیک نوردهی چندگانه

نوردهی چندگانه، در عکاسی، عبارت است از نوردهی بیش از یک نوبت صفحه حساس عکاسی برای ایجاد یک عکس. در عکاسی و سینما، نوردهی چندگانه به معنای روی هم قرار دادن دو یا چند نوردهی برای ایجاد یک تصویر واحد است و نوردهی دوگانه در رابطه با دو تصویر معنای متناظری دارد. مقادیر نوردهی ممکن است با یکدیگر یکسان باشند یا نباشند.[۱]

موارد استفاده

در این حالت که (برای مثال) بر روی یک قطعه فیلم انجام شود، دو تصویر بر روی هم افتاده و جلوهٔ بصری ویژه‌ای به تصویر می‌دهد. این تکنیک برای ایجاد تصاویر شبه‌مانند یا اضافه کردن چیزی یا کسی به تصویر زمینه استفاده می‌شود.

مرور کلی

معمولاً دوربین‌ها حساسیتی به نور دارند که تابعی از زمان است. برای مثال، نوردهی یک ثانیه‌ای، نوردهی‌ای است که در آن تصویر دوربین در طول زمان نوردهی یک ثانیه به طور یکسان به نور واکنش نشان می‌دهد. معیار تعیین اینکه چیزی نوردهی دوگانه دارد این است که حساسیت بالا و سپس پایین بیاید. ساده‌ترین مثال از نوردهی چندگانه، نوردهی دوگانه بدون فلاش است، یعنی دو نوردهی جزئی انجام می‌شود و سپس در یک نوردهی کامل ترکیب می‌شوند. برخی از نوردهی‌های تکی، مانند "فلش و تاری" از ترکیبی از فلاش الکترونیکی و نوردهی محیطی استفاده می‌کنند. این اثر را می‌توان با یک معیار دلتای دیراک (فلش) و یک پنجره مستطیلی محدود ثابت، به صورت ترکیبی، تقریب زد. به عنوان مثال، یک پنجره حساسیت شامل یک شانه دیراک همراه با یک پالس مستطیلی، یک نوردهی چندگانه در نظر گرفته می‌شود، حتی اگر حساسیت در طول نوردهی هرگز به صفر نرسد.

عکاسی تاریخی با نوردهی چندگانه

در تکنیک تاریخی کرونوفوتوگرافی، که به دوران ویکتوریا برمی‌گردد، مجموعه‌ای از عکس‌های آنی در فواصل زمانی کوتاه و مساوی گرفته می‌شدند.[۲] این عکس‌ها می‌توانستند برای یک چاپ چند نوردهی روی هم قرار گیرند.

نگارخانه

جستارهای وابسته

منابع

  1. "Double Exposure". ashleighsheppard (به انگلیسی). 2016-03-16. Retrieved 2025-04-25.
  2. «Historical of Chronophotography».

پیوند به بیرون