هربرت فیگل

هربرت فیگل
فیگل (۱۹۷۳)
زادهٔ۱۴ دسامبر ۱۹۰۲
لیبرتس (لیبرتس)، بوهمیا، اتریش-مجارستان
درگذشت۱ ژوئن ۱۹۸۸ (۸۵ سال)
مینیاپولیس مینه‌سوتا
دورهفلسفه قرن بیستم
حیطهفلسفه غرب
مکتبفلسفه تحلیلی
حلقه وین
پایان‌نامهتصادف و قانون: تحلیل معرفت شناختی نقش احتمال و استقرا در علوم طبیعی (۱۹۲۷)
دانشجویان سرشناسهیو ملور
علایق اصلی
فلسفه علم
ایده‌های چشمگیر
آویزهای نومولوژیک
تأثیرگرفته از
تأثیرگذار بر
  • دونالد دیویدسون

هربرت فیگل (به انگلیسی: Herbert Feigl) (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۰۲ – ۱ ژوئن ۱۹۸۸) فیلسوف اتریشی - آمریکایی و از اعضای اولیه حلقه وین بود.[۱][۲] او اصطلاح «آویزهای نومولوژیک» را ابداع کرد.[۳]

زندگی

فیگل در لیبرتس (رایچنبرگ به آلمانی: Reichenberg) بوهمیا، فرزند بافنده‌ای بود که طراح پارچه شد. او در یک خانواده یهودی (البته نه مذهبی) به دنیا آمد.[۱][۴][۲] فیگل در سال ۱۹۲۲ در دانشگاه وین فارغ‌التحصیل شد و فیزیک و فلسفه را زیر نظر موریتس شلیک، هانس هان، هانس تیرینگ و کارل بولر تحصیل کرد.[۱] او در سال ۱۹۲۴ به یکی از اعضای حلقه وین تبدیل شد[۱] و یکی از معدود اعضای حلقه (همراه با شلیک و فردریش وایسمن[۵]) بود که گفتگوهای زیادی با لودویگ ویتگنشتاین و کارل پوپر داشت. فیگل در سال ۱۹۲۷ دکترای خود را در وین دریافت کرد.[۱][۴][۲] او اولین کتاب خود را در سال ۱۹۲۹، با نام «نظریه و تجربه در فیزیک (به انگلیسی: Theorie und Erfahrung in der Physik)» منتشر کرد.[۴][۵][۲]

فیگل در سال ۱۹۳۰، با بورسیه بنیاد بین‌المللی راکفلر در دانشگاه هاروارد،[۵] با فیزیک‌دان پرسی ویلیام بریجمن، فیلسوف ویلارد کواین، و روان‌شناس استنلی اسمیت استیونز ملاقات کرد،[۲] و همه آن‌ها را مانند خویشان خود می‌دید. در سال ۱۹۳۱، به همراه آلبرت بلومبرگ، مقاله پوزیتیویسم منطقی: یک جنبش جدید اروپایی[۱] را منتشر کرد، که بر اساس تفاوت‌های واقعی بین فلسفه علم معاصر و جنبش پوزیتیویستی قدیمی‌تر، پوزیتیویسم منطقی را به «تجربه‌گرایی منطقی» تغییر نام داد.[۶]

در سال ۱۹۳۰، فیگل با ماریا کاسپار[۱] ازدواج کرد و با او به ایالات متحده مهاجرت کرد، و در آیووا اقامت گزید، و در بخش فلسفه دانشگاه آیووا سمتی دریافت کرد.[۲] پسر آن‌ها اریک اتو در سال ۱۹۳۳ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۰، هربرت فیگل سمت استادی فلسفه در دانشگاه مینه‌سوتا را پذیرفت و به مدت ۳۱ سال در آن‌جا ماند.[۱] رابطه نزدیک حرفه‌ای و شخصی او با ویلفرد سلارز پروژه‌های مشترک بسیاری را بین آن‌ها ایجاد کرد، از جمله کتاب درسی «قرائت در تحلیل فلسفی» و مجله «مطالعات فلسفی» که او و سلارز (به همراه سایر همکارانش) در سال ۱۹۴۹ تأسیس کردند.[۵][۲]

فیگل در سال ۱۹۵۳، مرکز فلسفه علم مینه‌سوتا (اولین مرکز از این نوع در ایالات متحده)[۱][۵] را با کمک مالی بنیاد هیل تأسیس کرد.[۲] او در سال ۱۹۶۷ به‌عنوان استاد دانشگاه مینه‌سوتا منصوب شد.[۵]

فیگل معتقد بود که تجربه‌گرایی تنها فلسفه کافی برای علوم تجربی است. اگرچه او به‌جای شیمی‌دان فیلسوف شد، اما هرگز دیدگاه و عقل سلیم علمی یک دانشمند عملی را از دست نداد. او یکی از امضاکنندگان مانیفست انسان‌گرا2[۷] و به‌معنای پارادایمیک، فیلسوف علم بود.

فیگل در سال ۱۹۷۱ بازنشسته شد و در ۱ ژوئن ۱۹۸۸ بر اثر سرطان در مینیاپولیس درگذشت.[۱] سال بعد همسرش ماریا به او پیوست. از آن‌ها پسرشان اریک او. فیگل، استاد فیزیولوژی در دانشگاه واشینگتن به یادگار ماند.[۲]

آثار برگزیده

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 نوبر, نوبر (۲۰۱۸), زالتا, ادوراد ان. (ed.), "هربرت فیگل", دایرةالمعارف فلسفه استنفورد (بهار 2018 ed.), آزمایشگاه تحقیقات متافیزیک، دانشگاه استنفورد, retrieved 2019-05-07
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ساویج, C. سی. وید (۱۹۸۹). "درگذشت هربرت فیگل". ارکننتیس (۱۹۷۵-). 31 (1): v–ix. doi:10.1007/BF01239127. ISSN 0165-0106. JSTOR 20012225.
  3. ↑ بیلی, اندرو (۲۰۱۳-۱۱-۲۱). فلسفه ذهن: متفکران کلیدی. بیلی، اندرو، ۱۹۶۹-. لندن. pp. ۱۰۷. ISBN 978-1-4411-9096-3. OCLC 861533440. اسمارت (۱۹۵۹) به فیگل برای ابداع اصطلاح «آویزهای نومولوژیک» برای ویژگی‌های آگاهانه، آن‌طور که بر اساس دیدگاه نوظهور تصور می‌شوند، اعتبار می‌دهد.
  4. 1 2 3 فیگل, هربرت (1981). پرس‌وجوها و تحریک‌ها: نوشته‌های منتخب، ۱۹۲۹–۱۹۷۴. انتشارات دی. ریدل. ISBN 90-277-1101-1.
  5. 1 2 3 4 5 6 اوروم استرول/روث بلوف. "فیگل، هربرت [دایرةالمعارف یهودیا]". www.encyclopedia.com. Retrieved 2019-05-07.
  6. ↑ فی, ژان (2010). "نیلز بور و دایره وین". دایره وین در کشورهای شمال اروپا: شبکه‌ها و دگرگونی‌های تجربه‌گرایی منطقی. منینن، جوا. استادلر، فردریش. دوردرخت: اسپرینگر ساینس + بیزنس مدیا. pp. ۴۰. ISBN 9789048136834. OCLC 567371218. [8] آلبرت بلومبرگ و فیگل در مقاله خود در سال 1931 «پوزیتیویسم منطقی» را پیشنهاد کردند. یک جنبش جدید اروپایی» که پوزیتیویسم منطقی به دلیل تفاوت‌های خاصی بین جنبش پوزیتیویستی جدید و قدیمی‌تر، به «تجربه‌گرایی منطقی» تغییر نام داد.
  7. ↑ "مانیفست انسان‌گرا 2". انجمن اومانیست آمریکا. Archived from the original on October 20, 2012. Retrieved October 8, 2012.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.