ویتوریو موسولینی

ویتوموسولینیریو
موسولینی در ۱۹۳۶
زادهٔ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۶
درگذشت۱۳ ژوئن ۱۹۹۷ (۸۰ سال)
رم, ایتالیا
پیشه(ها)منتقد فیلم, تهیه کننده فیلم
قد۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
همسراورسولا بوولی (ا. ۱۹۳۷)
خویشاوندانادا موسولینی (خواهر)
رومانو موسولینی (برادر)
برونو موسولینی (برادر)
بنیتو موسولینی (پدر)
راکله گوئیدی (مادر)

ویتوریو موسولینی (به ایتالیایی: Vittorio Mussolini) (۲۷ سپتامبر ۱۹۱۶ - ۱۲ ژوئن ۱۹۹۷)،‌ یک منتقد فیلم و تهیه‌کننده ایتالیایی بود. او همچنین فرزند دوم دیکتاتور فاشیست بنیتو موسولینی بود. با این حال، او نخستن پسر رسمی موسولینی از همسر دومش راکله بود؛ چرا که برادر ناتنی بزرگترش، بنیتو آلبینو داسلر (پسر موسولینی از ایدا دالسر) هرگز رسماً توسط رژیم فاشیستی موسولینی به رسمیت شناخته نشد.

زندگینامه

ویتوریو موسولینی در میلان، لمباردی، در پادشاهی ایتالیا متولد شد. او با اورسولا بوولی میلانی (۱۹۱۴-۲۰۰۹) که دو سال بزرگتر از خودش بود، ازدواج کرد. در ژانویه ۱۹۳۸، موسولینی و همسرش تولد نخستین فرزندشان، پسری به نام «گوئیدو»، متولد رم را اعلام کردند.

موسولینی به عنوان ستوان در نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا خدمت کرد. او در جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی، جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم شرکت کرد. در اتیوپی، او و برادر کوچکترش برونو، خلبان بمب‌افکن بودند. برخلاف برادرش (که بمباران توده‌های غیرنظامیان اتیوپی را «شکوفایی گل رز» و کشتار را «سرگرمی فوق‌العاده خوب» توصیف کرده بود)، ویتوریو خلبان جدی محسوب نمی‌شد.[۱][۲]

در سال ۱۹۳۷، ویتوریو مدت کوتاهی با هال روچ در شرکتی به نام R.A.M. Pictures («روچ و موسولینی») همکاری داشت، اما روچ پس از آنکه به شدت در هالیوود طرد شد، خود را از این معامله کنار کشید.[۳]

موسولینی از ایالات متحده بازدید می‌کند، ۱۹۳۷

در سال‌های بعد، ویتوریو در دوره کوتاهی در اواخر دهه ۱۹۳۰ و اوایل دهه ۱۹۴۰، زمانی که سردبیر مجله سینما بود، ارتباط و دوستی زیادی با کارگردانان، نویسندگان و منتقدان فیلم چپ‌گرا و یهودی برقرار کرد. آثار منتقدان آشکارا چپ‌گرا مانند میکل‌آنجلو آنتونیونی در این مجله منتشر می‌شد و ویتوریو حتی برای منتقد برجسته یهودی آلمانی، رودولف آرنهایم، در ویلا تورلونیا، اقامتگاهی پیدا کرد؛ ویتوریو به همراه یکی دیگر از دوستان یهودی خود، اورلاندو پیپرنو، در مسابقه اتومبیل‌رانی میل میگلیا شرکت کرد و دهم شد..[۴]

موسولینی با بسیاری از بهترین کارگردانان ایتالیا، مانند فدریکو فلینی، روبرتو روسلینی و میکل‌آنجلو آنتونیونی همکاری داشت.

او که سردبیر مجله سینمایی سینما بود و با استودیوی فیلم ایتالیایی چینه‌چیتا همکاری داشت، پس از جنگ، موسولینی به آرژانتین مهاجرت کرد، اما بعداً به ایتالیا بازگشت.[۵]

ویتوریو موسولینی در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۷، در سن ۸۰ سالگی، پس از یک دوره طولانی بیماری، در کلینیکی در شهر رم درگذشت.[۵]

مقبره ویتوریو در سردابه موسولینی ،در پرداپیو، فورلی، ایتالیا

فرزندان

موسولینی از همسر اولش، اورسولا بوولی، دو فرزند داشت: گوئیدو و آدریا. گوئیدو نیز به نوبه خود فرزندان زیر را داشت:

کایو جولیو چزاره موسولینی (بوئنوس آیرس، ۴ مارس ۱۹۶۸)، که در انتخابات اروپایی ۲۰۱۹ از حزب برادران ایتالیا نامزد شد. او با فرانچسکا بوسلی ازدواج کرد و آنها دو فرزند داشتند: کارلو آلبرتو (استان تارانتو، ۱۹۹۶) و کوستانزا.[۶][۷]

و مارتینا موسولینی (فورلی، ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۹ - سینالونگا، ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶)، کارآفرینی که مدت زیادی در ونزوئلا زندگی کرد، و نویسنده کتاب «فاشیسم: دولت اجتماعی یا دیکتاتوری؟» (کانتاگالی، ۲۰۱۵) بود. او با آندریا سمرارو ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های پیرفلاویو و آندریا ویتوریا سمرارو شد.[۸][۹]

نوشته‌ها

موسولینی نویسنده کتابی در سال ۱۹۷۳ درباره زنان زندگی پدرش با عنوان «موسولینی: زنان تراژیک در زندگی او» بود.

فیلم‌شناسی

Year Title Notes
۱۹۳۷ Scipio Africanus تیه کننده،‌نخستین فیلم
۱۹۴۲ A Pilot Returns نویسنده
The Three Pilots نویسنده
Luisa Sanfelice نویسنده
Knights of the Desert نویسنده،‌واپسین فیلم

مطالب مرتبط

  • ایدا دالسر - مادر برادر ناتنی بزرگتر ویتوریو موسولینی

پانویس

  1. "World War: CASUALTIES: Bruno's Last Flight". TIME Magazine. August 18, 1941. Archived from the original on June 24, 2010.
  2. Gunther, John (1940). Inside Europe. New York: Harper & Brothers. p. 242.
  3. Ward, Richard Lewis (2006). A History of the Hal Roach Studios. Southern Illinois University Press. p. 100. ISBN 978-0-8093-2727-0.
  4. "Obituary: Vittorio Mussolini". The Independent (به انگلیسی). 1997-06-14. Retrieved 2018-03-23.
  5. 1 2 "Vittorio Mussolini, Italian Dictator's Son, 81". The New York Times. June 14, 1997.
  6. Corriere della Sera (ed.). "È nato Carlo, salva la dinastia dei Mussolini".
  7. "Un piccolo Mussolini al Parlamento Europeo".
  8. "Duecento camicie nere all'addio di Martina Mussolini".
  9. "Martina Mussolini (1969-2016)".

    پیوند به بیرون