برونو موسولینی

برونو موسولینی
موسولینی در ۱۹۴۱
زادهٔ۲۲ آوریل ۱۹۱۸
میلان, پادشاهی ایتالیا
درگذشت۷ اوت ۱۹۴۱ (۲۳ سال)
پیزا,‌پادشاهی ایتالیا
علت مرگسانحه هوایی
ملیتایتالیایی
قد۱٫۶۹ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
همسرجینا روبرتی
والدین
خویشاوندانویتوریو موسولینی (برادر)
ادا موسولینی (خواهر)
رومانو موسولینی (برادر)
آرنالدو موسولینی (عمو)
الساندرو موسولینی (پدربزرگ پدری)
رزا مالتونی (مادربزرگ پدری)
پیشینه نظامی
وفاداری پادشاهی ایتالیا
شاخه نظامی رجیا ائرونوتیکا
درجهAir sergeant
جنگ‌ها و عملیات‌ها

برونو موسولینی (به ایتالیایی: Bruno Mussolini) (۲۲ آوریل ۱۹۱۸ - ۷ اوت ۱۹۴۱) پسر بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا و همسر دوم موسولینی، راکله، و برادر ویتوریو موسولینی، و برادرزاده آرنالدو موسولینی بود. وی خلبانی باتجربه بود که در سن ۱۷ سالگی، جوان‌ترین خلبان ایتالیا شد،‌ در پرواز سال ۱۹۳۸ به برزیل در ثبت رکوردهای سرعت هوایی نیز نقش داشت.[۱]

وی در پروازی که خلبانی آن را به عهده داشت در ۷ اوت ۱۹۴۱ که از دست داده و در مقبره خانوادگی سردابه موسولینی در پرداپیو ایتالیا دفن شد.

زندگینامه

برونو موسولینی در میلان، واقع در لمباردی، متولد شد. پدرش، بنیتو موسولینی، پیش از تولد برونو، سردبیر روزنامه «مردم ایتالیا» بود و در ۲۲ آوریل ۱۹۱۸، برای یک روز در جنوا بود. موسولینی به همسرش گفت که نمی‌خواهد قبل از بازگشت او زایمان کند و به گفته خودش: «همانطور که در مورد ویتوریو اتفاق افتاد، این بار نمی‌خواهم آخرین نفری باشم که خبرش را به من می‌دهند.» آن شب، مدیر روزنامه با لبخندی گشاده و این جمله که «پسر است» در ایستگاه به استقبال موسولینی رفت.[۲]

کودکی

در سال ۱۹۱۹، برونو موسولینی به دیفتری مبتلا شد و والدینش نگران بودند که او هرگز بهبود نیابد. اندکی پس از آنکه پزشکان اعلام کردند که او از خطر رهایی یافته است، از ناراحتی برونش رنج می‌برد. در این زمان، وزن برونوی یک ساله به حدود ۶.۸ کیلوگرم) کاهش یافته بود.[۳]

برونو ۹ ساله، در دوران دانش‌آموزی، ماهرانه، هرچند نه درست، به سوال معلم مدرسه در مورد دستور زبان پاسخ داد. گزارش شده است که ممتحن گفته است: «حالا برونو، به من بگو که به چه کسی نمی‌توان فرمان داد» (منظور اول شخص است). در پاسخ، برونو با درایت پاسخ داد: «دو نفر هستند که نمی‌توان به آنها فرمان داد، پادشاه و پدرم.»[۴]

برونو (چپ)، به همراه پدر و برادرش ویتوریو، روی جلد تایم، ۲۸ اکتبر ۱۹۳۵

برونو در سن ۱۲ سالگی، راه پدرش را ادامه داد و به روزنامه‌نگاری پرداخت. او و برادر بزرگترش ویتوریو، یک نشریه هفتگی به نام «لا پنا دل راگازی» (La Penna del Ragazzi) (به معنای «قلم پسرانه») منتشر می‌کردند.[۵]

برونو به بوکس، زنان و ماشین‌ها علاقه‌مند بود[۶] و در سال ۱۹۳۵، در سن ۱۷ سالگی، جوان‌ترین خلبان ایتالیا شد.[۷]

ازدواج

در ۷ نوامبر ۱۹۳۸، برونو با «جینا روبرتی» در رم ازدواج کرد. همسرش دختر رئیس دفتر هنرهای معاصرِ وزارت آموزش و پرورش بود. در ۱۸ مارس ۱۹۴۰ در رم، برونو و همسرش صاحب اولین فرزندشان، دختری به نام مارینا، شدند.

Piaggio P.108
برادران برونو و ویتوریو موسولینی، به همراه همسرانشان جینا روبرتی و اورسولا بوولی، در حال تماشای مسابقه فوتبال ایتالیا-فرانسه، ناپل، ۴ دسامبر ۱۹۳۸


خلبانی

در سال ۱۹۳۵، برونو موسولینی به نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا (Regia Aeronautica Italiana) پیوست و خلبان شد و در طول جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی برای آنها پرواز کرد. در ماه سپتامبر، قبل از حمله پادشاهی ایتالیا به امپراتوری اتیوپی، گروهبان هوایی برونو موسولینی ۱۷ ساله، ستوان دوم هوایی ویتوریو موسولینی ۱۸ ساله و کاپیتان هوایی کنت نوبیله گالئاتزو چیانو ۳۲ ساله، با کشتی MS Saturnia از ناپل به آفریقا رفتند.[۸] برونو بعدها مقالاتی در روزنامه‌ها نوشت و در آنها به توصیف شاهکارهای خود در جنگ پرداخت و گفت که اتیوپیایی‌ها «مانند گل رز از هم می‌پاشیدند» و «پس از خالی شدن قفسه‌های بمب، من شروع به پرتاب بمب با دست کردم... خیلی سرگرم‌کننده بود.»[۹][۱۰][۱۱] پس از اتیوپی، برونو در جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم نیز شرکت کرد. برخلاف برادرش ویتوریو، برونو یک خلبان جدی محسوب می‌شد. برونو افزون بر شرکت در درگیری‌های مختلف، در پرواز سال ۱۹۳۸ به برزیل در ثبت رکوردهای سرعت هوایی نیز نقش داشت.[۱]

مرگ

قبر برونو در سردابه موسولینی، پرداپیو

در ۷ آگوست ۱۹۴۱، موسولینی ۲۳ ساله، فرمانده اسکادران ۲۷۴a (اسکادران ۲۷۴)، در یکی از نمونه‌های اولیه بمب‌افکن «مخفی» Piaggio P.108B، با شماره MM22003، در نزدیکی فرودگاه سن جوستو در پیزا پرواز می‌کرد که با خانه‌ای برخورد کرد.[۱۲] بخش کابین خلبان از بقیه هواپیما جدا شد و برونو موسولینی بر اثر جراحات وارده درگذشت. اگرچه هواپیما آتش نگرفت، اما در اثر برخورد کاملاً نابود شد. پنج نفر از خدمه زخمی شدند و سه نفر از جمله برونو جان باختند. بنیتو موسولینی با عجله به بیمارستان سانتا کیارا رفت تا در کنار پسر مرده‌اش باشد.[۱۳]

مرگ برونو پدرش را بر آن داشت تا کتابچه‌ای با عنوان «من با برونو صحبت می‌کنم» (Parlo con Bruno) تألیف کند. این کتابچه به صمیمیت نامیرا میان این دو و ترکیبی از تقوای فاشیستی، کاتولیکی و خانوادگی اشاره داشت.[۱۴]

تلویزیون

رابرت داونی جونیور در مینی سریال تلویزیونی «موسولینی: داستان ناگفته» در سال ۱۹۸۵، نقش برونو موسولینی را بازی کرد.[۱۵]

مطالب مرتبط

پانویس

  1. 1 2 "Down in Flames". Time.
  2. ↑ Mussolini/Zarca, Mussolini, p. 26
  3. ↑ Mussolini/Zarca, Mussolini, p. 40
  4. ↑ "Smart Bruno". Time. July 25, 1927. Archived from the original on 2010-11-25.
  5. ↑ "Journalism is Life". Time. March 2, 1931. Archived from the original on 2008-12-15.
  6. ↑ (Bosworth 2005، ص. 345)
  7. ↑ "Bruno's Last Flight". Time. 18 August 1941. Archived from the original on 2010-06-24.
  8. ↑ "With, Without or Against". Time.
  9. ↑ Russell, Bertrand (2004). Power: A New Social Analysis (به انگلیسی). London and New York: Routledge. pp. 18–19. ISBN 9780415325073.
  10. ↑ Orwell, George (2000). George Orwell: As I please, 1943–1946 (به انگلیسی). David R. Godine Publisher. ISBN 978-1-56792-135-9.
  11. ↑ Pankhurst, Richard (1999). "Italian Fascist War Crimes in Ethiopia: A History of Their Discussion, from the League of Nations to the United Nations (1936–1949)". Northeast African Studies. 6 (1/2): 83–140. doi:10.1353/nas.2002.0004. ISSN 0740-9133. JSTOR 41931229. S2CID 143812686.
  12. ↑ Bignozzi 1986, p. 305
  13. ↑ "Bruno's Last Flight". Time.
  14. ↑ Bosworth, p. 346
  15. ↑ Miki Turner (18 November 2000). "'Ally' Creator Hopes Downey Jr. Helps Ratings". Chicago Tribune. Retrieved 15 September 2014.

    منابع و مآخذ

    پیوند به بیرون

    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.