پارامومایسین
 آمینوسیدین (پارومومایسین سولفات) | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| روش مصرف دارو | دهانی، درون عضلانی |
| گروه دارویی | داروهای ضد پروتوزوآها |
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| دفع | مدفوعی |
| شناسهها | |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| ECHA InfoCard | 100.028.567 |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C23H47N5O18S |
| جرم مولی | ۶۱۵٫۶۲۹ |
پارومومایسین یا آمینوسیدین سولفات یک آنتیبیوتیک آمینوگلیکوزید است که بر روی برخی از تک یاختهها از جمله آمیب و لیشمانیا و کریپتوسپوریدیم نیز مؤثر است و از راه خوراکی در درمان عفونتهای تکیاختهای مانند آمیبیاز رودهای مصرف میشود.
مکانیزم اثر
کل آمینوگلیکوزیدها با اتصال به زیر واحدهای ریبوزومی S30 در سنتز پروتئین باکتریایی تداخل ایجاد میکنند. این دارو دارای اثر آنتی باکتریال و ضد آمیب در دستگاه گوارش است. در آخر نیز از طریق مدفوع (100% به عنوان داروی بدون تغییر) دفع میشود.
عوارض جانبی
این دارو بالقوه یک داروی سمی برای کلیه و گوش است. مصرف مقادیر زیاد این دارو ممکن است با عوارضی مانند تهوع، استفراغ، کرامپ شکمی واسهال همراه باشد. فرم خوراکی آن جذب ندارد و عوارض سمیت برای کلیه و گوش ندارد.
مقادیر مصرف
مقدار مصرف این دارو در بزرگسالان و کودکان دردرمان آمیبیاز رودهای ۲۰–۳۰ mg/kg/day در مقادیر منقسم همراه باغذا، برای مدت ۵–۱۰ روز میباشد. برای کاهش فلور میکروبی روده در کبد، مقدار ۴g/day در مقادیر منقسم با فواصل زمانی ثابت برای مدت ۵–۶ روز مصرف میشود.
سفارشات
- این دارو را میتوان با غذا مصرف کرد.
- در صورت بروز وزوز گوش، عیب شنوایی یا سرگیجه، باید به پزشک مراجعه شود.
- در صورت وجود ضایعات زخمدار رودهای، جذب این دارو از طریق روده و به میزان اندک امکانپذیر است و ممکن است موجب بروز عوارض جانبی دارو شود.
- مصرف مداوم یا مکرر آنتیبیوتیکها ممکن است موجب بروز مقاومت میکروبی و رشد بیش از حد باکتریها و قارچهای غیر حساس و در نتیجه بروز عفونتهای ثانویه گردد.
- بین این دارو ونئومایسین مقاومت متقاطع وجود دارد.
منابع
- سایت دارویاب
- ویکیپدیای انگلیسی