پارلمان رمپ (انگلستان)

پارلمان رامپ یا رمپ یا پارلمان باقی‌مانده (به انگلیسی: Rump Parliament) در واقع همان پارلمان بلندمدت (Long Parliament) بود، با این تفاوت که تنها اعضایی را در بر می‌گرفت که پس از اقدام نظامیِ سرهنگ توماس پراید (Colonel Thomas Pride) در ۶ دسامبر ۱۶۴۸ در سمت خود باقی ماندند؛ اقدام توماس پراید یکی از نقاط عطف در تاریخ پارلمان و انقلاب انگلستان است − این رویداد به نام «Pride’s Purge» شناخته می‌شود و عملاً زمینه‌ساز اعدام چارلز یکم و شکل‌گیری جمهوری (Commonwealth) شد. در پایان جنگ داخلی دوم انگلستان، ارتش مدل جدید (New Model Army) به رهبری افسران رادیکال مانند آیِرتون (Ireton) و کرامول تصمیم داشت پادشاه را محاکمه کند اما بخش بزرگی از نمایندگان پارلمان بلندمدت با این اقدام مخالف بودند و می‌خواستند با چارلز یکم صلح کنند. پراید به سربازان خود فرمان داد مجلس عوام را از حضور آن نمایندگانی پاکسازی کنند که با قصد فرماندهان ارتش (Grandees) برای محاکمه‌ی پادشاه چارلز اول به اتهام خیانت بزرگ (high treason) مخالف بودند.[۱][۲]

واژه‌ی «Rump» در اصل به‌معنای عقب یا بخش پشتی بدن یک پستاندار است، اما در این‌جا به‌صورت استعاری و برای اشاره به باقی‌مانده یا پاره‌ی کوچکی از یک کل به کار رفته است. نخستین بار این کاربرد در زبان انگلیسی در سال ۱۶۴۹ و دقیقاً در همین زمینه برای توصیف پارلمانِ تقلیل‌یافته‌ی پس از تصفیه ثبت شده است.[۱]

انحلال

در سال ۱۶۵۳، هنگامی که الیور کرامول دریافت پارلمان قصد دارد با وجود توافق برای انحلال، همچنان به کار خود ادامه دهد و نیز پس از آن‌که تلاش‌ها برای تدوین یک قانون اساسی کارآمد به جایی نرسید، صبرش لبریز شد. در ۲۰ آوریل همان سال، او در یکی از جلسات پارلمان حضور یافت و به یکی دو سخنرانی گوش داد. سپس برخاست و نمایندگان پارلمان رامپ را به تندی مورد خطاب و سرزنش قرار داد.[۳]

شرح دقیق‌تر این واقعه را توماس سالمون (Thomas Salmon) در کتاب مورّخ وقایع‌نگار (The Chronological Historian, لندن، ۱۷۲۳، ص ۱۰۶) چنین آورده است:

«سپس [کرامول] به رئیس مجلس فرمان داد که کرسی را ترک کند و به آن‌ها گفت که به قدر کافی نشسته‌اند، و کار مفیدی هم انجام نمی‌دهند، و فریاد زد: «شما دیگر یک پارلمان نیستید، من می‌گویم که پارلمان نیستید.» او به سِر هنری وِین گفت که یک شیاد است (Jugler)؛ به هنری مارتین و سِر پیتر وِنتوُرث گفت که فاسق و هرزه‌اند (Whoremasters)؛ به توماس چالونِر گفت که دائم‌الخمر است؛ و به آلن زرگر گفت که از اموال عمومی دزدی کرده است. سپس به یکی از سربازانش دستور داد تا آن عروسکِ بازیچهٔ ابلهان یعنی صولجان (گرز یا عصای پادشاهی بر روی میز) را بردارد. سپس توماس هریسون رئیس مجلس را از کرسی پایین کشید. در نهایت، کرامول همه آن‌ها را از مجلس بیرون کرد، درها را قفل نمود و به وایت‌هال بازگشت.»[۱]

منابع

  1. 1 2 3 "Rump Parliament". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-10-15.
  2. ↑ "Thomas Pride". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-06-02.
  3. ↑ William Robison; Ronald H. Fritze (1996). Historical Dictionary of Stuart England, 1603–1689. Greenwood Press. p. 147. ISBN 978-0313283918.