پتریدینیوم
| پتریدینیوم | |
|---|---|
 | |
| سنگواره Pteridinium simplex در موزه زنکنبرگ، فرانکفورت. | |
رده‌بندی علمی  | |
| Missing taxonomy template (fix): | Pteridinium |
| گونه‌ها | |
| |
| مترادف | |
| |
پتریدینیوم یکی از اعضای زیواگان ادیاکاران و متعلق به کلاد منقرض‌شدهٔ ارنیتومورفا است. این سنگواره از نهشته‌های ادیاکاران در سراسر جهان، به‌ویژه استرالیای جنوبی، نامیبیا و روسیه شناخته می‌شود. نخستین بار در سال ۱۹۳۰ توصیف شد و یکی از قدیمی‌ترین سنگواره‌های ماکروسکوپی پرکامبرین به‌شمار می‌رود که شناسایی شده‌اند.
توصیف
بدن سه‌لوبی آن معمولاً مسطح است، به‌گونه‌ای که تنها دو لوب دیده می‌شود. هر لوب از تعدادی دنده موازی تشکیل شده که به سوی محور اصلی، جایی که سه لوب به هم می‌رسند، عقب کشیده شده‌اند. حتی در نمونه‌های خوب حفظ‌شده نیز هیچ اثری از دهان، مخرج، چشم، پا، شاخک یا هرگونه زائده یا اندام دیگر دیده نمی‌شود. رشد جاندار عمدتاً با افزودن واحدهای جدید، احتمالاً در هر دو انتها، صورت می‌گرفت و تورم واحدهای موجود سهم کمی در رشد آن داشت.[۱]
دیرینه‌بوم‌شناسی
نمونه‌هایی که گمان می‌رود در موقعیت زندگی حفظ شده‌اند نشان می‌دهند که این جاندار روی رسوبات یا احتمالاً درون آن‌ها در دریاهای کم‌عمق استراحت می‌کرده است. هیچ ردپایی که با حرکت پتریدینیوم سازگار باشد یافت نشده است. روشن نیست که آیا فتوسنتز انجام می‌داده یا مواد مغذی را به‌روش اسمزی از آب دریا استخراج می‌کرده است.[۱]
پراکندگی
سنگواره‌های پتریدینیوم در نهشته‌های ادیاکاران پسین در استرالیای جنوبی، آفریقای جنوبی، نامیبیا و منطقهٔ دریای سفید روسیه فراوان‌اند. همچنین در کارولینای شمالی یافت شده و از کالیفرنیا و قلمروهای شمال غرب کانادا نیز گزارش شده است.
در حالی که بسیاری دیگر از زیواگان ادیاکاران در مرز میان مجموعه دریای سفید و مجموعه ناما در حدود ۵۴۸ میلیون سال پیش منقرض شدند، پتریدینیوم تا نزدیکی مرز ادیاکاران-کامبرین در ثبت سنگواره‌ها پابرجا ماند.[۲]
کشف و تاریخچه
Pteridium simplex را نخستین بار گئورگ گوریچ در سال ۱۹۳۰ در Zeitschrift der Deutschen Geologischen Gesellschaft جلد ۸۲ ص. ۶۳۷ توصیف کرد. نام Pteridium پیش‌تر در سال ۱۷۷۷ توسط اسکپولی به‌عنوان نام سرده‌ای برای سرخس عقابی به کار رفته بود و بنابراین در سال ۱۹۳۳ به "Pteridinium" تغییر یافت.
دو نمونه پتریدینیوم در سال ۱۹۶۳ در کارولینای شمالی توسط دانش‌آموز دبیرستانی به نام جان براتین یافت شد. پس از کشف، جوزف سنت ژان از دپارتمان زمین‌شناسی UNC آن‌ها را به اشتباه به‌عنوان تریلوبیت‌های کامبرین شناسایی کرد و با نام "?Paradoxides carolinaensis" طبقه‌بندی شدند، تا این که روشن شد گونه‌ای از پتریدینیوم هستند.[۳]
در ابتدا گمان می‌رفت پتریدینیوم یک مرجانی اولیه باشد، اما به نظر می‌رسد که در بهترین حالت تنها خویشاوندی بسیار دوری با مرجانیان شناخته‌شده داشته باشد. ارتباط آن با دیگر زیواگان ادیاکاران روشن نیست. هیچ فرم خویشاوند شناسایی‌شده‌ای وجود ندارد، هرچند شباهت‌های مبهمی با دیگر فرم‌های ادیاکاران مانند دیکینسونیا و اسپریگینا دارد که برخی ویژگی‌های معماگونه مانند تقارن «پله‌ای» یا تقارن بازتابی لغزشی واحدها، یا تقارن سه‌شعاعی را که تنها در تریلوبوزوآیی مانند تریبراکیدیم دیده می‌شود، به اشتراک می‌گذارند.
مانند بیشتر زیواگان ادیاکاران، پتریدینیوم هیچ آرایهٔ نوادهٔ شناخته‌شده‌ای ندارد و هیچ گونهٔ زنده‌ای با نقشهٔ بدنی مشابه یافت نشده است.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 Laflamme, M.; Xiao, S.; Kowalewski, M. (2009). "Osmotrophy in modular Ediacara organisms". Proceedings of the National Academy of Sciences. 106 (34): 14438–14443. Bibcode:2009PNAS..10614438L. doi:10.1073/pnas.0904836106. PMC 2732876. PMID 19706530.
- 1 2 A. F. Darroch, Simon; M. Gibson, Brandt; Syverson, Maggie; A. Rahman, Imran; A. Racicot, Rachel; S. Dunn, Frances; Gutarra, Susana; Schindler, Eberhard; Wehrmann, Achim; Laflamme, Marc (2022). "The life and times of Pteridinium simplex" (PDF). Paleobiology. 48 (4). Cambridge University Press: 527–556.
- ↑ St Jean, Joseph (1973). "A new Cambrian trilobite from the Piedmont of North Carolina" (PDF). American Journal of Science. 273-A: 196–216.
مطالعهٔ بیشتر
- Meyer, Mike; Elliott, David; Wood, Andrew D.; Polys, Nicholas F.; Colbert, Matthew; Maisano, Jessica A.; Vickers-Rich, Patricia; Hall, Michael; Hoffman, Karl H.; Schneider, Gabi; Xiao, Shuhai (1 August 2014). "Three-dimensional microCT analysis of the Ediacara fossil Pteridinium simplex sheds new light on its ecology and phylogenetic affinity". Precambrian Research. 249: 79–87. Bibcode:2014PreR..249...79M. doi:10.1016/j.precamres.2014.04.013.
پیوند به بیرون
- جانوران وندین: Pteridinium, در موزه دیرینه‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا
- عکس
- ادیاکاران
- پیشاتاریخ
- سنگواره‌های توصیفشده در سده ۲۰ (میلادی)
- زندگی در ادیاکاران
- سنگواره‌های توصیفشده در ۱۹۳۰ (میلادی)
- سردههای جانوران پیشاتاریخ
- فسیلهای دریای سفید