چراغ خورشیدی
چراغ خورشیدی(سولار) یک ابزار روشنایی قابل حمل است که از لامپ الئیدی، سلول خورشیدی و باتری قابل شارژ تشکیل شدهاست.
چراغهای بیرونی برای تزیین محیطهایی مانند باغچه، باغ و چمن به کار گرفته میشوند و نوع داخلی آن برای روشنایی اصلی محیط داخل ساختمان کاربرد دارند که در این حالت صفحه خورشیدی از خود چراغ جداست.
چراغهای خورشیدی بیشتر برای تزیین به کار میروند و شکلهای گوناگونی را دارا هستند، برای نمونه گاهی به شکل حیوانات طراحی میشوند. از دیگر کاربردهای متداول لامپهای خورشیدی میتوان به نشانگذاری مسیرهای گوناگون اشاره کرد.
در صورت کاهش نور محیط، این لامپها اغلب به صورت خودکار روشن میشوند، هرچند در برخی از آنها دکمهای برای جابجایی بین حالت خودکار و دستی در نظر گرفته شدهاست. آنها در طول شب روشن باقی میمانند و میزان روشنایی آنها بستگی به میزان نور دریافتی آنها در طول روز دارد که بهطور متوسط ۸ تا ۱۰ ساعت باقی میماند.
اغلب چراغهای خورشیدی به اندازه چراغهای برقی روشنایی ندارند، اما شیوهای جایگزین و ارزانتر از چراغهای نیازمند سیمکشی هستند.
پایه چراغ خورشیدی سازه ای عمودی است که وظیفهٔ نگهداری تجهیزات یک سیستم روشنایی خورشیدی را بر عهده دارد. این پایه معمولاً چراغ LED، پنل خورشیدی، باتری و کنترلر شارژ را پشتیبانی میکند. ارتفاع پایه بسته به کاربری متغیر است؛ برای فضاهای مسکونی و پارکها معمولاً بین ۲ تا ۶ متر، و برای معابر و جادهها در محدودهٔ ۶ تا ۱۲ متر طراحی و نصب میشود.[۱]
جنس پایه اغلب از فولاد گالوانیزه گرم یا آلومینیوم مقاوم است. فولاد به دلیل مقاومت بالاتر در برابر باد، ضربه و خوردگی در نصبهای بلندتر رایجتر است. برای افزایش طول عمر، سطح پایهها با پوشش ضدزنگ یا رنگ پودری محافظت میشود.
زاویهٔ نصب و جهتگیری پنل خورشیدی روی پایه به حداکثرسازی دریافت تابش خورشید کمک میکند. پایهها همچنین باید در برابر شرایط جوی متنوع مانند باران، برف، گردوغبار و تابش فرابنفش مقاوم باشند. استاندارد حفاظت IP65 یا بالاتر، بهویژه برای بخش چراغ و پنل، رایج است.
روش نصب به شرایط محل بستگی دارد و ممکن است با فونداسیون بتنی یا صفحهٔ فلزی و پیچ و مهره انجام شود. در مناطقی با خاک نرم یا باد شدید، پیسازی عمیق یا استفاده از مهارهای جانبی توصیه میشود.
منابع
- ↑ «صفحه اصلی». روشان سازه | گروه مهندسی سازه های فلزی. دریافتشده در ۲۰۲۵-۰۸-۲۸.